Hebreus 11
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH
1 Mete ma ita tamahere neu Manetualain, sosoa-ndandaan nae, ita tamahere tebe-tebe takandoo neun. Huu mete ma Ana helu-bartaa nae tao matak esa, na, ita bubuluk tae, neu ko Ana tao natetu hehelu-bartaak naa. Leo mae ita bei ta simbo hata esa boe na oo, ita kada tamahere takandoo boe.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Hambu ketuk numa ita bei-baꞌin nara mai, memak nemeheheren nara leo naak. Huu naa de Manetualain oo simbok kasa no malole boe.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Dae-inak no lalai fo ita mete-titak hatematak ia, ita tamahere tae, Manetualain ndia nakadadadik iar lalaꞌen. Tehuu Ana ta nakadadadin pake bua-baꞌu mana dadi memak ena, fo hatahori dae-bafok bisa mete-ritan. Iar lalaꞌen dadi, nahuu Ana kokolak pake kada Ndia Dedeꞌa-kokolan.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Habel namahere neu Manetualain. Huu naa de ana neni ndia fefeen neulaun lenak numa ndia kaꞌan Kaen fefeen mai. Manetualain simbok no malole Habel ma fefeen naa, nahuu dalen ndoos. Dadi leo mae ana mate dook ka ena, tehuu ita bei bisa tanori numa ndia mai, nahuu nemeheheren.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Henok oo namahere Manetualain boe. Huu naa de Manetualain soꞌuk kana neni nusa tetuk do inggu temak neu, mita fo ana hae mate. Hatahorir sanggan boe, tehuu ta ratonggo sana, nahuu Manetualain soꞌuk kana ena. Manetualain simbok kana no malole, huu Manetualain nae, “Henok ia, hatahori mana tao namahoko Au daleng.”
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 De talo ia, toranoo nggara ein! Manggaledok ena, Manetualain ta simbok hatahori fo ta mana namahere neu Ndia. Hatahori fo mana nae neni Manetualain neu, ana muste namahere nae, Manetualain naa memak masodak. Ma ana oo muste namahere boe nae, Manetualain nau tulu-fali hatahori fo mana mai sangga Ndia.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Noh oo namahere Manetualain boe. Huu naa de Noh namahere Manetualain neu Ana nafada memak kana nae, “Noh! Masaneda, ee! Neu ko Au akalulutu dae-bafok ia pake faa moꞌok fo hatahori dae-bafok bei ta mete-rita sana.” Leo mae Noh bei ta nita matak leo naak oo, ana nenene Manetualain boe, ma tao ofa moꞌok esa fo ndia uma isin nara bisa rasoi-rasoda. Ana namahere talo naa, huu naa de Manetualain henggenee nalan nae, hatahori dale ndoos. Tehuu basa hatahorir fo ta kamaherek kara, Manetualain hukun berak neu sara.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Baꞌi Abraham oo namahere Manetualain boe. Manetualain noke nalan, de nae, “Abraham, ee! Laꞌo ela o nggoro-tadum fo muni mamanak esa muu, neu ko Au atudun neu o. Huu neu ko dae naa dadi neu pusaka soa-neu o tititi-nonosim mara.” Ana namanene nala naa, boe ma ana tao tungga Manetualain hihii-nanaun, leo mae ana ta bubuluk nae bee neu.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Neu ana losa dae naa, boe ma nambaririik laak fo leo taak sama leo hatahori deak nai dae fo Manetualain helu-bartaa nae feen neun. Basa de anan Isak ma umbun Yakob oo leo reu naa boe, huu Manetualain helu-bartaa basa ena nae fee dae naa dadi neu sira pusakan.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Ana namahena fo neu ko ana leo nai kota ta hohoꞌak esa. Huu Manetualain mesa kana ndia nggambar fo nambaririik kota naa.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Baꞌi Abraham saon Sara oo namahere Manetualain boe. Leo mae ana bei ta bonggi nita, ma lasi nggonggok ena oo, tehuu Manetualain ndia taon de ana bisa dadi bei-baꞌik numa hatahori nusa moꞌok esa mai boe. Huu ana namahere nae, Manetualain neu ko tao natetu hata fo Ana helu-bartaa basak naa ena.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Huu naa de leo mae lasi nggonggook ena oo, ana bei bisa bonggi nala tititi-nonosik noꞌun seli boe, losa ta hambu hatahori esa boe na bisa reke nala sara. Huu sira dedesin nara nok bali nduuk kara rai lalai, ma sarakaek nai tasi tataik.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ita baꞌin nara sira: baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob oo ramahere rakandoo neu Manetualain boe, losa ara mate. Tehuu ara bei ta simbo dae pusaka fo Manetualain helu-bartaak ena. Leo mae talo naa oo, tehuu ara ramahena rakandoo no nemehokok boe, nahuu ara mete-rita dae naa numa dook ka mai ena. Ara manaku ena rae, sira kada hatahori feꞌek mana leo taak nai dae-bafok ia.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Naa te manggaledok ena, hatahori fo mana kokolak matak leo naak, dalen nara hii ralan seli hambu mamanak fo dadi neu sira dae pusakan.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Mete ma dae pusaka fo ita baꞌin nara hihiik ka reu naa, ndia baꞌi Abraham nggoro-tadun, na, neu ko ara hambu lelak noꞌuk ka fo fali naa reu.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Tehuu dae pusaka fo ara hihiik ka reu naa, ndia dae pusaka ta hohoꞌak nai nusa tetuk do inggu temak. Huu naa de Manetualain simbok kasa no malole fo dadi reu Ndia hatahorin. Huu Ana sadia memak kota esa fee sara nai nusa tetuk do inggu temak.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Tehuu baꞌi Abraham duꞌa ena nae, Manetualain naena koasa fo tao nasoda falik hatahori mates. Memak naa tetebes, huu faik naa sama leo ana hambu falik anan mana dadi tunu-hotuk ena.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Baꞌi Isak oo namahere Manetualain boe. Huu naa de ana noke-hule mita fo Manetualain fee babaꞌe-babatik neu ndia anan nara Yakob no Esau.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Baꞌi Yakob oo namahere Manetualain boe. Huu naa de neu ana sangga mate, ana nambariik ruku-ruku toꞌu teteꞌe ain, fo nakaluku-nakatele neu Manetualain. Basa de ana noke-hule Manetualain fee babaꞌe-babatik neu ndia umbun numa anan Yusuf mai.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Baꞌi Yusuf oo namahere Manetualain boe. Neu ana sangga mate, ana namahere nae, neu ko Manetualain nuni no falik Ndia hatahorin Israꞌel asa kalua numa dae Masir mai. Huu naa de ana helu sara, fo muste reni falik ndia dui-roun, mete ma ara laꞌo ela dae Masir.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Baꞌi Musa ina-aman oo ramahere Manetualain boe. Neu inan bonggi basan, boe ma ara rafunin losa bulak telu, nahuu ara mete-rita naao nombe-nombe. Ma ara ta ramataꞌu manek Masir, leo mae ana parenda hatahorin ena nae, “Makanisa basa kakana tou anak neni bonggik numa hatahori Ibrani mai!”
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Neu baꞌi Musa namoꞌo mamais ena, ana oo namahere Manetualain boe. Fai bakahulun, manek Masir ana feton soꞌu nalan dadi neu ndia anan. Leo mae talo naa oo, tehuu Musa ta nau hatahorir duꞌa rae ndia ia, manek Masir nufanelun boe.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ana duꞌa nae, malole lenak ndia leo-laꞌo no susa-sonak sama-sama no Manetualain hatahorin nara, lena heni numa ndia leo-laꞌo tao dedeꞌa manggarauk fo neni nemehokok kada ta dook ka.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ana ta hosek neu hatahorir rakadadaek kana, nahuu ana namahena neu Karistus, Hatahori fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai. Ana nakatataka talo naa, nahuu ana bubuluk neu ko Manetualain bala ndia, no seseba-babaek neulauk lena heni basa hata-heto marai dae Masir.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Baꞌi Musa oo namahere Manetualain boe, neu ana noke nakamboꞌik numa manek Masir mai, fo nuni no ita bei-baꞌin nara kalua numa dae naa mai. Leo mae manek namanasa nalan seli oo, tehuu baꞌi Musa ta namataꞌu sana boe. Baꞌi Musa namahere nakandoo neu Manetualain fo ta neni nitak, nok bali ana mete-nitan ena.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Baꞌi Musa oo namahere Manetualain boe, neu faik fo ara sadia rala rae kalua numa dae Masir mai ena. Huu ana tao tungga Manetualain parendan, de nadenu ita bei-baꞌin nara tao Paska makasososan, ma hala bibi lombo dadi neu banda tunu-hotuk. Boe ma ara haꞌi rala bibi lombo naa daan fo tao tanda neu sira uman nara. Leꞌodaen naa, Manetualain atan numa nusa tetuk do inggu temak mai, nakanisa basa ana uluk lalaꞌen marai dae Masir. Tehuu ana ta maso neu hala ana uluk nai ita bei-baꞌin uman nara, nahuu ana nita daak manai sira uma lelesun.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Neu ita bei-baꞌin nara kalua numa dae Masir mai, ara oo ramahere Manetualain boe. Huu sira nemeheheren nara raa, Manetualain tada baꞌe oe numa Tasi Mbilas, de ara ladi tasi naa no masodak resi dae madak. Tehuu soldadu Masir mana husi sara, rasamele mate, neu ara soba ladi tungga dalak naa.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Neu ita bei-baꞌin nara maso reni dae Kanaꞌan reu ena, ara oo ramahere Manetualain boe. Huu ara tungga Manetualain parendan, de laꞌok ndule kota Yeriko tembon losa faik hitu. Boe ma tembok naa ndefa henin tutik ka.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Numa naa oo hambu Rahab fo fai bakahulun, dadi ina petak numa kota naa boe. Ana simbok no malole hatahori Israꞌel mana mamaꞌun nara ma nafuni sara numa ndia uman, nahuu ana namahere Manetualain. Boe ma Manetualain nakalulutu basa hatahori Yerikor, nahuu ara ta nau nenene neun. Tehuu Manetualain tao nasoi-nasoda Rahab, nahuu ndia nemeheheren.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Au bei bisa kokolak naruk ka bali, laꞌe-neu hatahori laen nara fo mana ramahere Manetualain. Tehuu au fain taa, fo tui no lutu-lelon laꞌe-neu Gideon, Barak, Simson, Yefta, Dauk, Samuel, ma Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Basa sara ramahere Manetualain. Huu naa de ketuk rasenggi mane-manek kara. Ketuk toꞌu parenda no dale ndoos, fo rasalaꞌe hatahori sala taak, ma fee hukun neu hatahori kasalak. Ketuk simbok rala hata fo Manetualain helu-bartaak ena. Ma ketuk rasenggi singa.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Hambu ketuk fo rakamate aꞌi mana mbila moꞌok. Hambu ketuk fo Manetualain tao nasoi-nasoda sara numa hatahori mana rae rakanisa sara renik tafa. Hambu ketuk fo mana sota naꞌuk kara, tehuu Manetualain tao barakai sara. Hambu ketuk fo Manetualain tao sara dadi reu mana matati musu ta hohoꞌak, losa ara timba rakadedeak musu soldadun nara ruma mamanak laen nara mai.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Hambu inak kara oo simbo falik sira nufanelun fo Manetualain tao nasoda falik kasa ruma mamates mai.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ketuk hambu nekemuuk ma poko-fembak. Ketuk bali, ein nara neni langgek kara rai bui dale.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ketuk mate, nahuu ara pesi sara pake batur. Ketuk mate, nahuu hatahorir horo baꞌe ao-inan nara pake hohorok. Ketuk mate, huu rakanisa sara pake tafa. Ketuk, hata taak kara de pake kada bua-loꞌa numa banda rouk mai, nahuu hatahorir tuni-ndeni ma rakasususak kasa, losa husi heni sara,
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 de ralai reu leo nai mamana nees, nai letek kara, nai luak kara, ma nai bolok kara marai dae dale. Hatahorir rakaloloek hatahorir ia, ma husi heni sara de reu leo nai mamana ta neulauk. Naa te sira nemeheheren nara ta hohoꞌak, losa hatahorir marai dae-bafok ia, ta randaa ro sara.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Manetualain koa basa sara, nahuu ara ramahere neu Ndia. Tehuu losa mate oo, ara bei ta simbo hata fo Manetualain helu-bartaa elak ena boe.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Ana nau tao tungga Ndia hehelu-bartaan, pake dalak neulaun lenak, ndia nesik Karistus fo ita basa ngga hatematak ia mana talela Karistus ena ma sira mana matek kara lele uluk ena leo-laꞌo takandoo to Ndia.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.