Hebreus 11

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mete ma ita tamahere neu Manetualain, sosoa-ndandaan nae, ita tamahere tebe-tebe takandoo neun. Huu mete ma Ana helu-bartaa nae tao matak esa, na, ita bubuluk tae, neu ko Ana tao natetu hehelu-bartaak naa. Leo mae ita bei ta simbo hata esa boe na oo, ita kada tamahere takandoo boe.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Hambu ketuk numa ita bei-baꞌin nara mai, memak nemeheheren nara leo naak. Huu naa de Manetualain oo simbok kasa no malole boe.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Dae-inak no lalai fo ita mete-titak hatematak ia, ita tamahere tae, Manetualain ndia nakadadadik iar lalaꞌen. Tehuu Ana ta nakadadadin pake bua-baꞌu mana dadi memak ena, fo hatahori dae-bafok bisa mete-ritan. Iar lalaꞌen dadi, nahuu Ana kokolak pake kada Ndia Dedeꞌa-kokolan.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Habel namahere neu Manetualain. Huu naa de ana neni ndia fefeen neulaun lenak numa ndia kaꞌan Kaen fefeen mai. Manetualain simbok no malole Habel ma fefeen naa, nahuu dalen ndoos. Dadi leo mae ana mate dook ka ena, tehuu ita bei bisa tanori numa ndia mai, nahuu nemeheheren.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Henok oo namahere Manetualain boe. Huu naa de Manetualain soꞌuk kana neni nusa tetuk do inggu temak neu, mita fo ana hae mate. Hatahorir sanggan boe, tehuu ta ratonggo sana, nahuu Manetualain soꞌuk kana ena. Manetualain simbok kana no malole, huu Manetualain nae, “Henok ia, hatahori mana tao namahoko Au daleng.”
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 De talo ia, toranoo nggara ein! Manggaledok ena, Manetualain ta simbok hatahori fo ta mana namahere neu Ndia. Hatahori fo mana nae neni Manetualain neu, ana muste namahere nae, Manetualain naa memak masodak. Ma ana oo muste namahere boe nae, Manetualain nau tulu-fali hatahori fo mana mai sangga Ndia.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Noh oo namahere Manetualain boe. Huu naa de Noh namahere Manetualain neu Ana nafada memak kana nae, “Noh! Masaneda, ee! Neu ko Au akalulutu dae-bafok ia pake faa moꞌok fo hatahori dae-bafok bei ta mete-rita sana.” Leo mae Noh bei ta nita matak leo naak oo, ana nenene Manetualain boe, ma tao ofa moꞌok esa fo ndia uma isin nara bisa rasoi-rasoda. Ana namahere talo naa, huu naa de Manetualain henggenee nalan nae, hatahori dale ndoos. Tehuu basa hatahorir fo ta kamaherek kara, Manetualain hukun berak neu sara.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Baꞌi Abraham oo namahere Manetualain boe. Manetualain noke nalan, de nae, “Abraham, ee! Laꞌo ela o nggoro-tadum fo muni mamanak esa muu, neu ko Au atudun neu o. Huu neu ko dae naa dadi neu pusaka soa-neu o tititi-nonosim mara.” Ana namanene nala naa, boe ma ana tao tungga Manetualain hihii-nanaun, leo mae ana ta bubuluk nae bee neu.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Neu ana losa dae naa, boe ma nambaririik laak fo leo taak sama leo hatahori deak nai dae fo Manetualain helu-bartaa nae feen neun. Basa de anan Isak ma umbun Yakob oo leo reu naa boe, huu Manetualain helu-bartaa basa ena nae fee dae naa dadi neu sira pusakan.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Ana namahena fo neu ko ana leo nai kota ta hohoꞌak esa. Huu Manetualain mesa kana ndia nggambar fo nambaririik kota naa.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Baꞌi Abraham saon Sara oo namahere Manetualain boe. Leo mae ana bei ta bonggi nita, ma lasi nggonggok ena oo, tehuu Manetualain ndia taon de ana bisa dadi bei-baꞌik numa hatahori nusa moꞌok esa mai boe. Huu ana namahere nae, Manetualain neu ko tao natetu hata fo Ana helu-bartaa basak naa ena.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Huu naa de leo mae lasi nggonggook ena oo, ana bei bisa bonggi nala tititi-nonosik noꞌun seli boe, losa ta hambu hatahori esa boe na bisa reke nala sara. Huu sira dedesin nara nok bali nduuk kara rai lalai, ma sarakaek nai tasi tataik.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Ita baꞌin nara sira: baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob oo ramahere rakandoo neu Manetualain boe, losa ara mate. Tehuu ara bei ta simbo dae pusaka fo Manetualain helu-bartaak ena. Leo mae talo naa oo, tehuu ara ramahena rakandoo no nemehokok boe, nahuu ara mete-rita dae naa numa dook ka mai ena. Ara manaku ena rae, sira kada hatahori feꞌek mana leo taak nai dae-bafok ia.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Naa te manggaledok ena, hatahori fo mana kokolak matak leo naak, dalen nara hii ralan seli hambu mamanak fo dadi neu sira dae pusakan.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Mete ma dae pusaka fo ita baꞌin nara hihiik ka reu naa, ndia baꞌi Abraham nggoro-tadun, na, neu ko ara hambu lelak noꞌuk ka fo fali naa reu.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Tehuu dae pusaka fo ara hihiik ka reu naa, ndia dae pusaka ta hohoꞌak nai nusa tetuk do inggu temak. Huu naa de Manetualain simbok kasa no malole fo dadi reu Ndia hatahorin. Huu Ana sadia memak kota esa fee sara nai nusa tetuk do inggu temak.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Tehuu baꞌi Abraham duꞌa ena nae, Manetualain naena koasa fo tao nasoda falik hatahori mates. Memak naa tetebes, huu faik naa sama leo ana hambu falik anan mana dadi tunu-hotuk ena.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Baꞌi Isak oo namahere Manetualain boe. Huu naa de ana noke-hule mita fo Manetualain fee babaꞌe-babatik neu ndia anan nara Yakob no Esau.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Baꞌi Yakob oo namahere Manetualain boe. Huu naa de neu ana sangga mate, ana nambariik ruku-ruku toꞌu teteꞌe ain, fo nakaluku-nakatele neu Manetualain. Basa de ana noke-hule Manetualain fee babaꞌe-babatik neu ndia umbun numa anan Yusuf mai.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Baꞌi Yusuf oo namahere Manetualain boe. Neu ana sangga mate, ana namahere nae, neu ko Manetualain nuni no falik Ndia hatahorin Israꞌel asa kalua numa dae Masir mai. Huu naa de ana helu sara, fo muste reni falik ndia dui-roun, mete ma ara laꞌo ela dae Masir.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Baꞌi Musa ina-aman oo ramahere Manetualain boe. Neu inan bonggi basan, boe ma ara rafunin losa bulak telu, nahuu ara mete-rita naao nombe-nombe. Ma ara ta ramataꞌu manek Masir, leo mae ana parenda hatahorin ena nae, “Makanisa basa kakana tou anak neni bonggik numa hatahori Ibrani mai!”
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Neu baꞌi Musa namoꞌo mamais ena, ana oo namahere Manetualain boe. Fai bakahulun, manek Masir ana feton soꞌu nalan dadi neu ndia anan. Leo mae talo naa oo, tehuu Musa ta nau hatahorir duꞌa rae ndia ia, manek Masir nufanelun boe.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Ana duꞌa nae, malole lenak ndia leo-laꞌo no susa-sonak sama-sama no Manetualain hatahorin nara, lena heni numa ndia leo-laꞌo tao dedeꞌa manggarauk fo neni nemehokok kada ta dook ka.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Ana ta hosek neu hatahorir rakadadaek kana, nahuu ana namahena neu Karistus, Hatahori fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai. Ana nakatataka talo naa, nahuu ana bubuluk neu ko Manetualain bala ndia, no seseba-babaek neulauk lena heni basa hata-heto marai dae Masir.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Baꞌi Musa oo namahere Manetualain boe, neu ana noke nakamboꞌik numa manek Masir mai, fo nuni no ita bei-baꞌin nara kalua numa dae naa mai. Leo mae manek namanasa nalan seli oo, tehuu baꞌi Musa ta namataꞌu sana boe. Baꞌi Musa namahere nakandoo neu Manetualain fo ta neni nitak, nok bali ana mete-nitan ena.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Baꞌi Musa oo namahere Manetualain boe, neu faik fo ara sadia rala rae kalua numa dae Masir mai ena. Huu ana tao tungga Manetualain parendan, de nadenu ita bei-baꞌin nara tao Paska makasososan, ma hala bibi lombo dadi neu banda tunu-hotuk. Boe ma ara haꞌi rala bibi lombo naa daan fo tao tanda neu sira uman nara. Leꞌodaen naa, Manetualain atan numa nusa tetuk do inggu temak mai, nakanisa basa ana uluk lalaꞌen marai dae Masir. Tehuu ana ta maso neu hala ana uluk nai ita bei-baꞌin uman nara, nahuu ana nita daak manai sira uma lelesun.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Neu ita bei-baꞌin nara kalua numa dae Masir mai, ara oo ramahere Manetualain boe. Huu sira nemeheheren nara raa, Manetualain tada baꞌe oe numa Tasi Mbilas, de ara ladi tasi naa no masodak resi dae madak. Tehuu soldadu Masir mana husi sara, rasamele mate, neu ara soba ladi tungga dalak naa.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Neu ita bei-baꞌin nara maso reni dae Kanaꞌan reu ena, ara oo ramahere Manetualain boe. Huu ara tungga Manetualain parendan, de laꞌok ndule kota Yeriko tembon losa faik hitu. Boe ma tembok naa ndefa henin tutik ka.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Numa naa oo hambu Rahab fo fai bakahulun, dadi ina petak numa kota naa boe. Ana simbok no malole hatahori Israꞌel mana mamaꞌun nara ma nafuni sara numa ndia uman, nahuu ana namahere Manetualain. Boe ma Manetualain nakalulutu basa hatahori Yerikor, nahuu ara ta nau nenene neun. Tehuu Manetualain tao nasoi-nasoda Rahab, nahuu ndia nemeheheren.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Au bei bisa kokolak naruk ka bali, laꞌe-neu hatahori laen nara fo mana ramahere Manetualain. Tehuu au fain taa, fo tui no lutu-lelon laꞌe-neu Gideon, Barak, Simson, Yefta, Dauk, Samuel, ma Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Basa sara ramahere Manetualain. Huu naa de ketuk rasenggi mane-manek kara. Ketuk toꞌu parenda no dale ndoos, fo rasalaꞌe hatahori sala taak, ma fee hukun neu hatahori kasalak. Ketuk simbok rala hata fo Manetualain helu-bartaak ena. Ma ketuk rasenggi singa.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Hambu ketuk fo rakamate aꞌi mana mbila moꞌok. Hambu ketuk fo Manetualain tao nasoi-nasoda sara numa hatahori mana rae rakanisa sara renik tafa. Hambu ketuk fo mana sota naꞌuk kara, tehuu Manetualain tao barakai sara. Hambu ketuk fo Manetualain tao sara dadi reu mana matati musu ta hohoꞌak, losa ara timba rakadedeak musu soldadun nara ruma mamanak laen nara mai.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Hambu inak kara oo simbo falik sira nufanelun fo Manetualain tao nasoda falik kasa ruma mamates mai.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Ketuk hambu nekemuuk ma poko-fembak. Ketuk bali, ein nara neni langgek kara rai bui dale.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Ketuk mate, nahuu ara pesi sara pake batur. Ketuk mate, nahuu hatahorir horo baꞌe ao-inan nara pake hohorok. Ketuk mate, huu rakanisa sara pake tafa. Ketuk, hata taak kara de pake kada bua-loꞌa numa banda rouk mai, nahuu hatahorir tuni-ndeni ma rakasususak kasa, losa husi heni sara,
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 de ralai reu leo nai mamana nees, nai letek kara, nai luak kara, ma nai bolok kara marai dae dale. Hatahorir rakaloloek hatahorir ia, ma husi heni sara de reu leo nai mamana ta neulauk. Naa te sira nemeheheren nara ta hohoꞌak, losa hatahorir marai dae-bafok ia, ta randaa ro sara.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Manetualain koa basa sara, nahuu ara ramahere neu Ndia. Tehuu losa mate oo, ara bei ta simbo hata fo Manetualain helu-bartaa elak ena boe.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Ana nau tao tungga Ndia hehelu-bartaan, pake dalak neulaun lenak, ndia nesik Karistus fo ita basa ngga hatematak ia mana talela Karistus ena ma sira mana matek kara lele uluk ena leo-laꞌo takandoo to Ndia.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.