Gênesis 43

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Lelek naa, fai ndoe-laꞌas numa Kanaꞌan tamba sudi selik kana bali.
1 A fome continuava rigorosa na terra.
2 Yakob nufanelun nara raꞌa rabasa nanaꞌak kara fo fai maneuk kara ndia anan nara reni numa Masir mai. Boe ma ana nafada sara nae, “Ana nggara ein! Malole lenak ei fali meni Masir miu, fo hasa seluk fee ita hade bali dei.”
2 Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".
3 Tehuu Yahuda naselu nae, “Papa! Fai maneuk kara, manek Masir lima konan naa fee nesenedak nahere neu ai ena nae, ai ta bole matudu matan nara reu ndia, mete ma ai ta mia papa ana muri anan Benyamin!
3 Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.
4 De papa muste fee luas neu fadi Benyamin, fo tungga no ai dei. Dei fo ai nau miu hasa nanaꞌak fee papa.
4 Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.
5 Tehuu mete ma papa ta nau fee Benyamin neu, na, ai oo ta miu boe. Te hatahori Masir naa kokolak talo naa ena na!”
5 Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".
6 Boe ma Yakob ndindia sara nae, “Tao hata de ei mafada hatahori naa ena mae, ei fadim bei ela esa bali! Ei sangga-sangga salak fo kada makasususak au!”
6 Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "
7 Boe ma ara kokoe rae, “Papa, ee! Hatahori naa kada natane nakandook kana, fo nae sangga bubuluk ita ma basa ita nufanelun nara lalaꞌen. Ana natane nae, ‘Talo bee? Ei amam bei masodak, do? Ei bei ela fadi touk laen bali, do?’ De ai mae talo bee bali? Nau ta nau, ai kokolak tungga kada ndoon leo. Te see bubuluk nae, ana nau nadenu ai mia ai fadin naa neu?”
7 E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "
8 — ausente —
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.
9 — ausente —
9 Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.
10 Soba mete ma ai ta mahani doo basa ia, na, ai miu-maik laꞌe dua ena.”
10 Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".
11 Basa boe ma sira aman nae, “Mete ma talo naa, na, ei tao talo ia leo. Miu haꞌi mala ita daen isi-minan neulaun lenak. Ndia: fani oe, bumbu-fanir, ai daa kaboo menik, modo salaf, kanari ma fufue laen bali. Basa naa meni fee manek Masir lima konan naa, fo mae ia ita fefeen.
11 Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.
12 Ei oo meni doik baꞌu lena laꞌe dua boe, nahuu ei muste fee falik doik fo ei hambun numa ei karom dale, ndia fai maneuk kara raa. Fama te hatahorir raa ndia tao sala.
12 Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.
13 Ei oo mia ei fadim boe, basa naa fali lai-lai naa miu, ee!
13 Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.
14 Au hule-haradoi fo Manetualain mana Koasa Mateꞌen, oꞌofe-fafae manek Masir lima konan naa, fo nameda kasian neu ei. Losa ana nau fee falik Benyamin no Simeon neu ei, fo ei basa ngga fali sama-sama. Tehuu mete ma au anang nggara muste mopo, elan fo au lemba-asaa susa-sonak naa nakandoo leo.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".
15 Basa boe ma ara reu rakabubua rala sira fefeen ma doik kara raa, fo reni sara Masir reu. Ara oo roo Benyamin boe. Ara losa naa, boe ma reu rasare Yusuf.
15 Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.
16 Neu Yusuf mete-nita Benyamin no kaꞌan nara, boe ma ana nadenu ndia malangga mana maono-lalaun nae, “Mia hatahorir ia reni au umang reu! Basa naa miu tati sapi esa fo dode-nasu malada-malada. Huu neu ko ara raꞌa nai ledo tetuk ia ro au.”
16 Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".
17 Boe ma malangga mana maono-lalaun naa, tao tungga Yusuf parendan. De ana noo sara reni Yusuf uman reu.
17 Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.
18 Neu ara laꞌo reni Yusuf uman reu, kaꞌan nara ramataꞌu ralan seli. Neu ara bei laꞌok numa dalak, esa kokolak no esa nae, “Tao hata de ana nadenu ro ita ia mai? Fama te ana nae nakasususak ita, nahuu doik fo ara fee falik kasa numa ita karon nara dale ndia fai maneuk naa. Ara kedi rae ro ita ia mai, fo medak neu ma ara humu rala ita, fo tao ita dadi neu ndia ata-daton. Basa boe ma ara leꞌa rala basa ita keledein nara.”
18 Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".
19 Huu naa de neu ara sangga deka-deka Yusuf uman ena, boe ma ara kokolak ro malangga mana maono-lalaun naa rae,
19 Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:
20 “Papa! Ai moke ambon, huu fai maneuk kara ai mai hasa mita nanaꞌak numa ia ena.
20 "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.
21 — ausente —
21 Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,
22 — ausente —
22 além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".
23 Boe ma malangga mana maono-lalau naa naselu nae, “Ei matu-matu a leo! Hae mamataꞌu! Fama te ei Lamatuam ndia fee babaꞌe-babatik neu ei nai ei karom mara naa dale. Fai maneuk naa, au simbo ala basa ei doim mara ena. Ei ta mahuta ena.” Basa boe ma ana mboꞌi falik Simeon neni sira neu.
23 "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.
24 Boe ma basa sara maso reni Yusuf uman dale reu. De malangga mana maono-lalau naa fee sara oe fo ara safe ralao ein nara. Ana oo fee sira keledein nara raꞌa boe.
24 Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Basa boe ma ana nafada nae, “Dei fo ei miꞌa ledo tetuk sama-sama mia malanggan.” Neu ara bei rahani Yusuf mamain, ara raole memak sira fefeen.
25 Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.
26 Neu Yusuf losa, boe ma basa sara sendek luu-langgan nara reu matan. De loo sira fefeen nara neun.
26 Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.
27 Boe ma Yusuf natane sara nae, “Talo bee? Ei basa ngga sodak kara, do? Ei amam fo lasik naa ena talo bee? Ana oo sodak boe, do?”
27 Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "
28 Ara raselu rae, “Papa ata lasin, fo ai ama bonggin naa bei sodak.” Boe ma ara kaur langgan nara fo fee hada-horomatak neun bali.
28 Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.
29 Basa boe ma Yusuf leleuk ndule sara, losa ana mete-nita ndia fadin Benyamin. Sira dua sara ina esa ma ama esa. Boe ma ana nae, “Ooo! Ndia ena, ei fadi muri anam fo ei tuik fai maneuk kara raa ena, do?”
29 Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".
30 Yusuf mete-nita Benyamin naa, boe ma dalen hii nalan seli fo nahindan doo basa ia naa nae mboꞌa dea mai ena. Te ana sue nalan seli neu fadin na. Ana ta bisa nakataka nala dalen ena. Boe ma ana lai-laik laꞌo ela sara, fo maso neni kaman dale neu. De ana buꞌi nasakekedun numa naa.
30 Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.
31 Ana buꞌi nateꞌe, boe ma neu narou oe. Ana tao natetea dalen, de dea neu natonggo no sara. Boe ma ana nadenu mana mafafaꞌu uman nara reu rambembeda mei nanaꞌak.
31 Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".
32 Ara fee Yusuf mesa kana naꞌa feꞌe neu mei esa. Ndia kaꞌa-fadin nara raꞌa reu mei laen. Ndia penggawe hatahori Masir asa oo raꞌa feꞌe reu mei laen boe, nahuu ara nunute mete ma raꞌa rakabua ro hatahori Ibranir.
32 Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.
33 Malangga mana maono-lalau naa tao talo naa ena, fo fee kaꞌa-fadin nara ranggatuuk rasasare aok ro Yusuf. Ana fee sara esa-esak ranggatuuk tungga sira teun nara, mulai numa kaꞌa uluk losa fadik mateꞌen. Neu ara mete-rita sira nenggetuun nara talo naa, boe ma ara heran.
33 Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.
34 Basa de Yusuf koladu fo ndia mana mafafaꞌu uman nara haꞌi fee kaꞌa-fadin nara nanaꞌak numa ndia mein mai. Basa sara simbo koko babaꞌuk. Tehuu ara tao Benyamin enan, baꞌu lena laꞌe lima numa ndia kaꞌan nara mai. Boe ma basa sara raꞌa-rinu losa poꞌon nara rakabete ralan seli.
34 Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.