Gênesis 43
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARIB
1 Lelek naa, fai ndoe-laꞌas numa Kanaꞌan tamba sudi selik kana bali.
1 Ora, a fome era gravíssima na terra.
2 Yakob nufanelun nara raꞌa rabasa nanaꞌak kara fo fai maneuk kara ndia anan nara reni numa Masir mai. Boe ma ana nafada sara nae, “Ana nggara ein! Malole lenak ei fali meni Masir miu, fo hasa seluk fee ita hade bali dei.”
2 Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Tehuu Yahuda naselu nae, “Papa! Fai maneuk kara, manek Masir lima konan naa fee nesenedak nahere neu ai ena nae, ai ta bole matudu matan nara reu ndia, mete ma ai ta mia papa ana muri anan Benyamin!
3 Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
4 De papa muste fee luas neu fadi Benyamin, fo tungga no ai dei. Dei fo ai nau miu hasa nanaꞌak fee papa.
4 Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Tehuu mete ma papa ta nau fee Benyamin neu, na, ai oo ta miu boe. Te hatahori Masir naa kokolak talo naa ena na!”
5 mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
6 Boe ma Yakob ndindia sara nae, “Tao hata de ei mafada hatahori naa ena mae, ei fadim bei ela esa bali! Ei sangga-sangga salak fo kada makasususak au!”
6 Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Boe ma ara kokoe rae, “Papa, ee! Hatahori naa kada natane nakandook kana, fo nae sangga bubuluk ita ma basa ita nufanelun nara lalaꞌen. Ana natane nae, ‘Talo bee? Ei amam bei masodak, do? Ei bei ela fadi touk laen bali, do?’ De ai mae talo bee bali? Nau ta nau, ai kokolak tungga kada ndoon leo. Te see bubuluk nae, ana nau nadenu ai mia ai fadin naa neu?”
7 Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 — ausente —
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Soba mete ma ai ta mahani doo basa ia, na, ai miu-maik laꞌe dua ena.”
10 E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.
11 Basa boe ma sira aman nae, “Mete ma talo naa, na, ei tao talo ia leo. Miu haꞌi mala ita daen isi-minan neulaun lenak. Ndia: fani oe, bumbu-fanir, ai daa kaboo menik, modo salaf, kanari ma fufue laen bali. Basa naa meni fee manek Masir lima konan naa, fo mae ia ita fefeen.
11 Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;
12 Ei oo meni doik baꞌu lena laꞌe dua boe, nahuu ei muste fee falik doik fo ei hambun numa ei karom dale, ndia fai maneuk kara raa. Fama te hatahorir raa ndia tao sala.
12 levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.
13 Ei oo mia ei fadim boe, basa naa fali lai-lai naa miu, ee!
13 Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;
14 Au hule-haradoi fo Manetualain mana Koasa Mateꞌen, oꞌofe-fafae manek Masir lima konan naa, fo nameda kasian neu ei. Losa ana nau fee falik Benyamin no Simeon neu ei, fo ei basa ngga fali sama-sama. Tehuu mete ma au anang nggara muste mopo, elan fo au lemba-asaa susa-sonak naa nakandoo leo.”
14 e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Basa boe ma ara reu rakabubua rala sira fefeen ma doik kara raa, fo reni sara Masir reu. Ara oo roo Benyamin boe. Ara losa naa, boe ma reu rasare Yusuf.
15 Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.
16 Neu Yusuf mete-nita Benyamin no kaꞌan nara, boe ma ana nadenu ndia malangga mana maono-lalaun nae, “Mia hatahorir ia reni au umang reu! Basa naa miu tati sapi esa fo dode-nasu malada-malada. Huu neu ko ara raꞌa nai ledo tetuk ia ro au.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.
17 Boe ma malangga mana maono-lalaun naa, tao tungga Yusuf parendan. De ana noo sara reni Yusuf uman reu.
17 E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.
18 Neu ara laꞌo reni Yusuf uman reu, kaꞌan nara ramataꞌu ralan seli. Neu ara bei laꞌok numa dalak, esa kokolak no esa nae, “Tao hata de ana nadenu ro ita ia mai? Fama te ana nae nakasususak ita, nahuu doik fo ara fee falik kasa numa ita karon nara dale ndia fai maneuk naa. Ara kedi rae ro ita ia mai, fo medak neu ma ara humu rala ita, fo tao ita dadi neu ndia ata-daton. Basa boe ma ara leꞌa rala basa ita keledein nara.”
18 Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.
19 Huu naa de neu ara sangga deka-deka Yusuf uman ena, boe ma ara kokolak ro malangga mana maono-lalaun naa rae,
19 Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 “Papa! Ai moke ambon, huu fai maneuk kara ai mai hasa mita nanaꞌak numa ia ena.
20 e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;
21 — ausente —
21 e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 — ausente —
22 também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.
23 Boe ma malangga mana maono-lalau naa naselu nae, “Ei matu-matu a leo! Hae mamataꞌu! Fama te ei Lamatuam ndia fee babaꞌe-babatik neu ei nai ei karom mara naa dale. Fai maneuk naa, au simbo ala basa ei doim mara ena. Ei ta mahuta ena.” Basa boe ma ana mboꞌi falik Simeon neni sira neu.
23 Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.
24 Boe ma basa sara maso reni Yusuf uman dale reu. De malangga mana maono-lalau naa fee sara oe fo ara safe ralao ein nara. Ana oo fee sira keledein nara raꞌa boe.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.
25 Basa boe ma ana nafada nae, “Dei fo ei miꞌa ledo tetuk sama-sama mia malanggan.” Neu ara bei rahani Yusuf mamain, ara raole memak sira fefeen.
25 Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.
26 Neu Yusuf losa, boe ma basa sara sendek luu-langgan nara reu matan. De loo sira fefeen nara neun.
26 Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.
27 Boe ma Yusuf natane sara nae, “Talo bee? Ei basa ngga sodak kara, do? Ei amam fo lasik naa ena talo bee? Ana oo sodak boe, do?”
27 Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?
28 Ara raselu rae, “Papa ata lasin, fo ai ama bonggin naa bei sodak.” Boe ma ara kaur langgan nara fo fee hada-horomatak neun bali.
28 Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Basa boe ma Yusuf leleuk ndule sara, losa ana mete-nita ndia fadin Benyamin. Sira dua sara ina esa ma ama esa. Boe ma ana nae, “Ooo! Ndia ena, ei fadi muri anam fo ei tuik fai maneuk kara raa ena, do?”
29 Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.
30 Yusuf mete-nita Benyamin naa, boe ma dalen hii nalan seli fo nahindan doo basa ia naa nae mboꞌa dea mai ena. Te ana sue nalan seli neu fadin na. Ana ta bisa nakataka nala dalen ena. Boe ma ana lai-laik laꞌo ela sara, fo maso neni kaman dale neu. De ana buꞌi nasakekedun numa naa.
30 E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.
31 Ana buꞌi nateꞌe, boe ma neu narou oe. Ana tao natetea dalen, de dea neu natonggo no sara. Boe ma ana nadenu mana mafafaꞌu uman nara reu rambembeda mei nanaꞌak.
31 Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.
32 Ara fee Yusuf mesa kana naꞌa feꞌe neu mei esa. Ndia kaꞌa-fadin nara raꞌa reu mei laen. Ndia penggawe hatahori Masir asa oo raꞌa feꞌe reu mei laen boe, nahuu ara nunute mete ma raꞌa rakabua ro hatahori Ibranir.
32 Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.
33 Malangga mana maono-lalau naa tao talo naa ena, fo fee kaꞌa-fadin nara ranggatuuk rasasare aok ro Yusuf. Ana fee sara esa-esak ranggatuuk tungga sira teun nara, mulai numa kaꞌa uluk losa fadik mateꞌen. Neu ara mete-rita sira nenggetuun nara talo naa, boe ma ara heran.
33 Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Basa de Yusuf koladu fo ndia mana mafafaꞌu uman nara haꞌi fee kaꞌa-fadin nara nanaꞌak numa ndia mein mai. Basa sara simbo koko babaꞌuk. Tehuu ara tao Benyamin enan, baꞌu lena laꞌe lima numa ndia kaꞌan nara mai. Boe ma basa sara raꞌa-rinu losa poꞌon nara rakabete ralan seli.
34 Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.