Gênesis 41

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Seli heni teuk dua, boe ma manek Masir nala meꞌi. Ana nala meꞌi nambariik numa lee Nil tatain.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Medak neu ma, ana mete-nita sapi maao hitu. Roun nara manggadila moi-moik kara. Ara kalua numa lee naa mai, de raꞌa naꞌu numa naa.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Basa boe ma hambu sapi laen hitu bali kalua numa lee naa mai. Aon nara nggofa-siik kara. Ara rambariik deka-deka ro sapi maaor raa.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 De sapi nggofa-siik kahituk kara raa, kodo heni sapi maao kahituk kara raa. Boe ma manek afe kaiboik.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Ta dook ka boe ma ana sunggu seli bali. De ana nala meꞌi seluk. Ana mete-nita hade mbule neuk hitu, kalua numa hade huu neulauk esa mai.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Basa de ana mete-nita bali, hade mbule langgak hitu mana malek kara laꞌe ani katobik ena.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Boe ma basa hade mbule langgak kara raa, kodo heni hade mbule neuk kahituk kara raa. Basa boe ma manek afe. Dei de ana bubuluk, ndia nala meꞌi seluk ena bali.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Neu huhua anan, boe ma manek duduꞌan ta namaneu. De ana fee parenda neu hatahorir fo reu tungga basa hatahori mana losi-laler ma hatahori malelak kara marai Masir. Basa de ana tui ndia meꞌin neu sara, tehuu ta hambu esa boe na bisa selu nala meꞌis naa sosoa-ndandaan.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Basa boe ma penggawe mana maono-lalau manek nininun naa, bei fo nasaneda nala Yusuf. De ana neu nafada manek nae, “Papa manek, au muste manaku au salang.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Fai bakahulun neu papa namanasa au ua au nonoong, de tee ai meni bui dale miu,
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 leꞌodaek esa, ai dua ngga mala meꞌi. Esa-esak no meꞌin, ma esa-esak no ndia sosoa-ndandaan.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Numa bui naa dale oo, hambu hatahori Ibrani bei muri-soruk esa boe. Malangga bui soꞌu nalan dadi neu malangga mana maono-lalau numa bui dale. Ai tui ai meꞌin neun. Boe ma ana nafada meꞌis sara raa sosoa-ndandaan.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Huu naa de papa manek soꞌu falik au. Tehuu au nonoong naa hambu hukun mates. Dadi basa naar, ndaa tetar sama leo hatahori Ibrani naa kokolan.”
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Manek namanene nala naa, boe ma ana nadenu hatahori lai-laik neu nala Yusuf numa bui. Basa boe ma Yusuf nafafaꞌu nalolole aon, ma nggati bualoꞌa-papaken fo neu nasare manek.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Ana losa, boe ma manek kokolak nae, “Taꞌek, ee! Au ala meꞌi, tehuu ta hambu hatahori esa boe na fo bisa selu meꞌis naa sosoa-ndandaan. Tehuu hambu hatahori nafada au nae, o bisa.”
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Boe ma Yusuf naselu nae, “Papa manek. Au oo ta ala hata-hata boe. Kada Manetualain mesa kana ndia bisa selu no tetuk meꞌis naa sosoa-ndandaan. Neu ko Ana nae nafada hata fo malole neu papa manek.”
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Basa boe ma manek tui nae, “Nai au meꞌing naa dale, au ambariik numa lee Nil tatain.
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 Boe ma hambu sapi maao hitu, roun nara manggadila moi-moik kara. Ara kalua numa lee mai, de reu raꞌa naꞌu numa lee tatain.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Basa boe ma sapi laen hitu mai bali. Tehuu sapir raa nggofa-siik kara. Nai dae Masir ia, au bei ta ita sapi nggofa-siik matak leo naak!
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Tehuu au heran laꞌe esak kana! Huu medak neu ma, sapi nggofa-siik kahituk kara raa, kodo heni sapi maao kahituk kara raa.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Ara kodo heni sara, tehuu sapir raa nggofa-siik rakandoo. Basa boe ma au afe kaiboik.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 Basa de au sunggu seli bali, boe ma au ala meꞌi seluk. Au mete-ita hade mbule neuk hitu, kalua numa hade huu neulauk esa mai.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Basa naa, au mete-ita seluk bali, hade mbule langgak hitu, mana malek kara laꞌe ani katobik ena.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Boe ma basa hade mbule langgak kara raa, kodo heni hade mbule neuk kahituk kara raa. Basa naa au afe. Boe ma au tui meꞌis naa neu hatahori malelak kara. Tehuu ta hambu hatahori esa boe na fo bisa selu nala sosoa-ndandaan.”
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Boe ma Yusuf selu nae, “Papa manek. Meꞌis kaduak kara raa sosoa-ndandaan kada esak ka. Manetualain nafada memak papa manek hata fo Ana nae taon.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Meꞌis naa sosoa-ndandaan talo ia: sapi maao kahituk kara raa, ma hade mbule neuk kahituk kara raa, ndia fai betes teuk hitu. Meꞌis sara raa sosoa-ndandaan esak ka.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Boe ma sapi nggofa-siik kahituk kara raa, ma hade langgak mbule kahituk kara raa, ndia fai ndoe-laꞌas teuk hitu.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 De Manetualain nafada memak ena hata fo Ana nae taon. Naa, sama leo hata fo bebeik kara ia au afadak ena.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Neu ko ita hambu fai betes losa teuk hitu nai basa mamanak kara marai nusa Masir ia.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 — ausente —
30 Depois virão sete anos de fome.
31 — ausente —
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Papa manek nala meꞌi laꞌe dua naa sosoa-ndandaan nae, Manetualain henggenee memak ena. Ta dook ka bali, hata fo Ana henggeneek naa, mulai dadi ena.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 Huu naa de au fee au hahambung talo ia: Malole lenak papa manek sangga hatahori malelak esa, fo bisa nakaneni no malole. Basa naa soꞌu malan fo ana koladu natalolole nusak ia.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Neu fai betes teuk hitu naa, malole lenak papa manek oo soꞌu hatahori laen bali boe, fo ara raduduru nanaꞌa lenan nara. Nanaꞌa lenan nara raa, ara baꞌe sara reu lima fo mbeda babaꞌek esa.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Ara muste tungga papa manek parendan, fo ara haꞌi hader numa basa nggorok kara marai Masir mai. Basa naa ara muste mbeda hader raa reu soka-poler fo ranea ratalolole sara.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Fo neu ko fai ndoe-laꞌas teuk kahituk kara raa losa, na, ita bei taena nanaꞌak. No dalak naa, ta hambu hatahori mate nahuu ndoes.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Manek namanene Yusuf kokolak talo naa, boe ma manek no ndia penggawe moꞌon nara rakaheik tungga Yusuf hahambun naa.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Boe ma manek kokolak nae, “Manetualain Dula-dalen koasan hambu memak nai Yusuf ena. Huu naa de ta bisa dadi, ai hambu hatahori laen bali fo lena heni ndia.”
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Boe ma manek kokolak no Yusuf nae, “Manetualain nafada basa dedeꞌak kara iar reu o ena. Hatematak ia, dei de ai bubuluk mae o ia malelak. Ma o malelan lena heni basa hatahorir.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Huu naa de hatematak ia au soꞌuk o dadi neu au lima konang, fo o dadi malanggan nai au uma manen. Ma neu ko basa au rau-inggung nggara tungga o parendan. Kada au mesa ngga ndia lena heni o.”
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 — ausente —
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 — ausente —
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Basa boe ma ana fee ndia kareta ndara nomer kaduan neu Yusuf fo ana saꞌe. Hambu hatahori nalaik nakahuluk nesik mata fo nanggou taa-taa nae, “Wee! Soi dalak! Fee hada-horomatak! Hambu hatahori ina-huuk nae nesik ia!” No dalak naa, manek soꞌuk Yusuf dadi neu ndia lima konan nai dae Masir ena.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Basa boe ma manek kokolak no Yusuf nae, “Talo ia. O bubuluk memak ena, au ia manek. Au afada basa hatahorir marai Masir ena ae, mete ma o ta fee luas, na, ara ta bisa tao hata-hata.”
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Basa boe ma manek foi Yusuf nade Safnat Panea, tungga hatahori Masir naden. Ana oo fee Yusuf sao nala inak esa boe, nade Asnat. Yusuf ari-aman nade Potifera. Ana ndia koladu anggama nai kota On. No dalak naa, Yusuf dadi neu hatahori ina-huuk nai dae Masir.
45 — ausente —
46 Neu ara soꞌuk Yusuf naa, teun nara 30. Basa boe ma ana laꞌo neu memete ndule basa mamanak kara marai dae Masir.
46 — ausente —
47 Nai fai betes teuk hitu naa dalen, basa osi-lutur nanaꞌan nara dadi ralan seli.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Boe ma Yusuf naduduru nanaꞌa lenak kara raa, fo ana mbeda sara. Hambu hader ruma mamanak kara deka no kota bee, na, ana mbeda sara neu kota naa soka-polen.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Losa hader buna-boan fo ana naduduru nalak kara raa noꞌun seli, sama leo sarakaek manai tasi tataik, losa ta hambu hatahori bisa uku-sudi nala sara ena.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Neu fai ndoe-laꞌas bei ta losa, Yusuf saon Asnat bonggi nala ana touk dua ena.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Boe ma Yusuf kokolak nae, “Manetualain tao nala au lilii heni au doidosong, neu au kalua numa au amang uman mai.” Huu naa de ana foi ana ulun nade Manase (fo dedeꞌa deꞌek naa liin sangga sama no dedeꞌa deꞌek laen, fo sosoa-ndandaan nae, ‘lilii’).
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Neu ana hambu ana kaduan, boe ma ana kokolak bali nae, “Au hambu doidosok noꞌuk ka numa mamanak ia ena. Tehuu Manetualain fee babaꞌe-babatik, ma au hambu anak numa ia ena.” Boe ma ana foi kanak naa nade, Efraim.
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Basa boe ma fai betes teu kahituk kara raa basa.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 Boe ma fai ndoe-laꞌas teuk hitu mulai mai, ndaa no hata fo fai bakahulun Yusuf nafada memak ena. Nai mamanak laen hatahorir ndoe-laꞌa ena. Tehuu nai basa mamanak kara marai Masir, hambu nanaꞌak.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Doo-doo boe ma hatahori Masir asa mulai ndoe-laꞌa. De ara reu roke nanaꞌak numa manek. Boe ma manek nadenu sara reni Yusuf reu, fo tungga Yusuf parendan.
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Tehuu fai ndoe-laꞌas naa tamba ta hohoꞌak bali, losa basa mamanak kara marai Masir oo ndoe-laꞌa boe. Boe ma Yusuf mulai sai heni basa soka-poler fo seꞌo hader reu hatahori Masir asa.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Basa boe ma hatahorir sudi ruma bee mai reu hasa nanaꞌak numa Masir, nahuu fai ndoe-laꞌas naa nemetaꞌuk ndoos.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.