Gênesis 3
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARIB
1 Numa basa bandar fo MANETUALAIN nakadadadi nalak kara nai dae-bafok ia ena, mengge ndia mana malela pepeko-lelekok sudi selik kana. Laꞌe esa, hambu mengge natane neu inak naa nae, “Tebe, do? Manetualain kaꞌi nae, ‘Ei ta bole miꞌa ai boak numa ai huuk kara marai osi ia dale mai, hetu?’ ”
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 — ausente —
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 — ausente —
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 Tehuu mengge naa naselu nae, “Wee, naa ta ndaa! Ei ta mate!
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 Manetualain memak kaꞌi talo naa, nahuu Ana bubuluk ena mete ma ei miꞌa ai boak naa, ei dadi malelak sama leo Ndia. Ndia, bubuluk bee ndia neulauk, ma bee ndia manggarauk.”
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Basa boe ma inak naa mete neu te ai huuk naa lolen seli, ma boan nok bali ladan seli. De ana duduꞌa nae, “Mete ma au uꞌa ai boak ia, neu ko au dadi malelak.” Boe ma ana ketu nala ai boak naa, de naꞌa. Basa de ana ketu neni fee saon, de saon naꞌa.
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Ara raꞌa basa, dei de ara bubuluk rae sira dua sara makaholak kara. Huu naa de ara nato ai dook kara fo ara mbambalu neu sira makaholan.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Ledo bobon naa, ara ramanene MANETUALAIN laꞌo-laꞌo numa osi naa dale. Boe ma ara keke reu ai huuk boboan seri, mita fo MANETUALAIN ta mete-nita sara.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Tehuu MANETUALAIN nanggou touk naa nae, “Adam, aa! O nai bee?”
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 Touk naa naselu nae, “Au amanene Manetualain haran nai ia. Tehuu au mae, huu au makaholak. Huu naa de au alai mai keke.”
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 Boe ma MANETUALAIN nae, “See ndia nafada nae o makaholak? Talo bee? O muꞌa ai boak fo Au kaꞌi ei boso miꞌak naa, hetu?”
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Ana naselu nae, “Inak ia fo Manetualain feen mai fo nanonoo no au naa, ana ndia fee au ai boak naa, de au uꞌa!”
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Basa boe ma MANETUALAIN kokolak no inak naa nae, “Tao hata de o tao talo naa?”
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Basa boe ma MANETUALAIN nakatoo mengge naa nae,
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Au tao o mua inak ia, esa musu no esa seku neu. Ma ei dua ngga tititi-nonosim mara oo talo naa boe. O tititi-nonosim neu ko kiki nala hatahori ei tinggan. Tehuu ndia tititi-nonosin esa, neu ko tutu nakalulutu o langgam.”
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Basa de Manetualain nafada inak naa nae,
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Boe ma Manetualain nafada touk naa nae,
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Leo mae o sele-tande mata-matak kara, tehuu dae nakamomorik kada dilak ma nggauk.
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 De o muste maue-osa fafandek lima-eim, dei fo dae fee o nanaꞌak. O muste maue-osa mbusem titi talo naa losa mate. Au adu ala o numa dae mai. De mete ma o mate, na, o fali muu dadi dae bali.”
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 Basa boe ma Adam foi saon, nade ‘Hawa’ (fo sosoa-ndandaan nae ‘mana masodak’), huu ndia naa, basa hatahori mana masodak inan.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 Boe ma MANETUALAIN tao bua-loꞌa numa banda roun mai, fo fee dua sara pake.
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 Basa boe ma MANETUALAIN kokolak nae, “Hatematak ia, hatahori iar bubuluk ena bee ndia neulauk, ma bee ndia manggarauk, sama leo Ita. Boso losak ara oo raꞌa ai boak numa ai huuk mana fee sara rasoda seku neu boe.”
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 De Ana husi kalua heni sara numa osi manai Eden naa mai, fo ara reni mamanak laen reu, de ara leo-laꞌo no ue daek, fo rasoda numa dae buna-boan mai.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 Manetualain husi basa sara, boe ma Ana nadenu Ndia ata kalidan nara ruma nusa tetuk do inggu temak mai, fo reu ranea numa osi naa boboan dulu. Ara toꞌu tafar lombe sara reu-mai, rasaꞌa sama leo aꞌi. Manetualain nadenu sara kena dalak mana maso dale neu, huu Ana ta nau hatahorir ketu rala ai boak mana fee sara rasoda seku neu naa.
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.