Gênesis 37

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 — ausente —
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 Neu bonggi Yusuf, Yakob lasik ena. Huu naa de ana sue nala Yusuf lena heni anan laen nara. Laꞌe esa, Yakob tao badu naruk esa lolen seli fee Yusuf.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Neu kaꞌan nara mete-rita sira aman sue nakalena neu Yusuf, boe ma ara mburuk ralan seli roon, losa ara ta nau kokolak malole roon bali.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 — ausente —
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 — ausente —
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 — ausente —
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Basa boe ma ara ndindia Yusuf rae, “Woi! O duꞌa mae, o nau dadi neu malanggan fo parenda ai, do?” Ara rasakele ralan seli neun ena, nahuu ana nafada ndia meꞌin naa.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Basa boe ma Yusuf nala meꞌi seluk bali. Boe ma ana nafada kaꞌan nara nae, “Wee! Au ala meꞌi bali. Au mete-ita ledo, bulan, ma nduuk salahunu esa. Basa sara kaur langgan nara no malole mbali au.”
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Yusuf tui basa meꞌis naa neu ndia aman ma kaꞌan nara ena, boe ma aman nahara nahere neun nae, “Meꞌis matak bee naa! O duꞌa mae, au ma o inam, ma o kaꞌa-fadim mara mai fo ai idu o eim? O neulauk naa ena maa!”
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 De Yusuf kaꞌan nara mbiri ralan seli roon. Tehuu ndia aman duꞌa ta basa-basa no meꞌis naa.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Faik esa, Yusuf kaꞌan nara foo reni sira aman bibi hien ma bibi lombon nara losa deka nggorok Sikem.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Ta dook ka boe ma aman nae, “Usu, ee! O kaꞌam mara lolo bibi hiek ma bibi lombo deka-deka nai Sikem. De mahehere fo muu tiro sara dei.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 De aman nae, “O muu dei, fo tiro sudi o kaꞌam mara ma au bibi hieng ma bibi lombong nggara. Ara talo bee, na, o fali mai fo tui au.”
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 Losak ka boe ma ana sangga sara ndule mook. Basa boe ma ana natonggo no hatahori esa, de hatahori naa natanen nae, “O sangga hata?”
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 Yusuf naselu nae, “Toꞌo, au sangga au kaꞌang nggara. Ara foo bibi hiek ma bibi lombo sangga naꞌu deka-deka nai ia. Toꞌo mete-nita sara boe, do?”
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Boe ma hatahori naa nafada nae, “Ara ta rai ia ena. Tehuu ara rae sira sangga reni deka-deka nggorok Dotan reu.”
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 Tehuu neu Yusuf bei numa dook ka, te ara mete-ritan ena. Boe ma ara rala harak fo rae tao risan.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 De esa nafada esa nae, “Ei mete dei. Malangga meꞌis mai ena!
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Mai fo ita tao tisan leo. Basa naa ita nggari henin neni oe mata mates esa dale neu. Dei fo ita tafada papa tae, banda fuir raꞌa henin ena. Dei fo ita mete sudik ndia meꞌin nara raa dadi talo bee!”
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Kaꞌan Ruben namanene nala naa, boe ma ana sangga dalak fo nae fee Yusuf nasoda. De ana kaꞌi-ore fadin nara nae, “Wee! Ita boso tao tisan!
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Malole lenak ita nggarin neni kada oe mata mates ia dale neu. Nai ia mamana nees, de ta hambu hatahori esa boe na bubuluk. Sadi boso feen nadaa.” Ana kokolak talo naa, nahuu ana nau nakamboꞌik Yusuf, fo nadenun fali neu ngga.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Neu Yusuf losa kaꞌan nara, boe ma ara toꞌu ralan de ara ruꞌi heni badu malolen naa.
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 Boe ma ara leꞌa rorosok kana, de ara timban maso neni oe matak dale neu.
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Basa boe ma ara fali reu raꞌa-rinu. Ara bei raꞌa-rinu, medak neu ma ara mete-rita hatahori nononggok esa mai. Hatahori nononggok naa, ontan nara fua reni bua-baꞌu neseseꞌok kara, ndia leo ai daa kaboo menik, bumbu-fanir, ma modo-aidoo mata-matak kara. Naa te hatahori nononggok Ismael hatahorin nara raa, ara ruma nggorok Gilead mai, rae reni doon seli reu, nai nusa Masir.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 Basa boe ma Yahuda nafada kaꞌa-fadin nara nae, “Wee! Malole lenak talo kada ia. Ita boso tao tisan. Nanalan hata? Leo mae talo bee oo, ita ta bisa tafuni tala ndia daan boe.
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 Malole lenak ita teu seꞌon neu hatahori Ismael asa raa. Leo mae ita taon talo bee oo, ndia bei ita fadi bonggin boe. Huu naa de ita boso takahehedik kana!” Boe ma basa sara rala harak tungga ndia kokolan.
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Ndaa no hatahori mana danggan nara raa laꞌok tungga naa, boe ma Yusuf kaꞌan nara leꞌan numa oe matak naa dale mai. De ara seꞌo henin neu hatahori Ismael asa raa, no belin doi fulak dua hulu. Basa boe ma ara roo Yusuf neni Masir neu.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Neu ara seꞌo heni Yusuf naa, Ruben ta bubuluk. Huu naa de neu ana fali neni oe matak naa neu, ana nggengger nalan seli, nahuu Yusuf ta sana ena. De ana sisii nasida bualoꞌa-papaken manai ao-inan, nahuu dalen susa nalan seli.
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 Boe ma ana fali neni fadin nara neu, de nae, “Awii! Kanak naa ta sana ena. Hatematak ia au muste tao hata bali?”
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Basa boe ma ara hala bibi hiek esa, de haꞌi rala Yusuf badu malolen naa, ara boron neni daak naa neu.
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Boe ma ara haꞌi rala badu mana lelemu daak naa, de renin fee neu sira aman, ma rafada rae, “Papa! Ai here mala badu ia! Papa mete sudik kana. Fama ko ia fadi Usu badun.”
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Yakob namumula basak ka badu naa, boe ma nalelan tutik ka. De ana naselu nae, “Awii! Ia memak au anang badun. Mitak mae banda fuir sii rakalulutun numa bee. Awii! Au anang maten ena!”
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Basa boe ma Yakob sii nakalulutu badun, de ana pake bua-loꞌa soka akinaak, nahuu ana susa nalan seli. Boe ma ana buꞌi nakarereu anan ta pake hahae.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Basa ndia ana toun ma ana inan lalaꞌen mai kokoen, tehuu ta rala sana. Ana nae, “Taa! Au bisa susa losa mate, huu au ta bisa lilii kakanak esa ia.” Boe ma Yakob dalen susa nakandoo, nahuu ana nasaneda neu anan Yusuf mana matek naa ena.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 Neu Yakob bei susa-sona talo naa, tehuu hatahori danggan nara raa, losa Masir ena. Boe ma reu seꞌo Yusuf neu hatahori ina-huuk esa, nade Potifar. Ndia ia, komedan numa basa soldadu mana manea manek Masir uma manen mai.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.