Gênesis 32
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT
1 Basa de Yakob asa laꞌok rakandooo. Boe ma Manetualain atan nara ruma nusa tetuk do inggu temak mai ratonggo roon.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Neu ana mete-nita sara, boe ma ana kokolak nae, “Fama te Manetualain soldadun nara mamana hahaen nai ia!” Huu naa de ana foi mamanak naa nade Mahanaim (fo sosoa-ndandaan ‘mamana hahaek dua’).
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Basa boe ma Yakob nadenu ana nunin hida laꞌok rakahuluk reni nusa Edom reu (ndia Seir), fo rafada ndia kaꞌan Esau rae, ndia nae mai.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Yakob nafada ana nunin nara nae, “Ei miu mafada au kaꞌang Esau talo ia: ‘Papa Esau! Papa atam, fadim Yakob, haitua hara masodak noꞌuk ka neu papa. Numa au laꞌo ndia fai bakahulun losa hatematak ia mai, papa atan leo nai toꞌo Laban uman.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Hatematak ia papa atan ia naena sapi, keledei, bibi hiek, bibi lombo, ata touk ma ata inak ena. Au adenu hatahorir ia rakahuluk, fo reni harak fee papa laꞌe-neu au mamaing. Au amahena papa nau simbok ai no lima makambelak.’ ” Boe ma hatahorir raa reu.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Neu ara lenggu fali Yakob mai, boe ma ara tui rae, “Ai miu matonggo mia papa kaꞌan Esau ena. Hatematak ia ana mai no touk 400, fo nae natonggo no papa.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Yakob namanene nala naa, boe ma tenden nduka-nduka ma namataꞌu nalan seli. Boe ma ana baꞌe basa bandan nara ma hatahorin nara neu bubuak dua.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Ana duꞌa nae, “Mete ma Esau mai, fo ana nggafu fee bubuak kaesan, na, bubuak kaduan bisa ralai sangga sodak.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Basa boe ma Yakob hule-haradoi nae, “Manetualain, ee! Manetualain fo au baꞌing Abraham ma au amang Isak rakaluku-rakatele neuk. Nenene neu au dei. Fai maneuk kara, Manetualain ndia nadenu au fo fali uni au nufanelung nggara mai, nai nusak ia. Manetualain ndia helu-bartaa nae, neu ko Manetualain koladu tao natetu basa-basan.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Au ta andaa simbok Manetualain susue-lalain, ma Manetualain dale mahanin. Fai bakahulun neu au ladi lee Yarden, au uni kada teteꞌe ai. Tehuu hatematak ia au fali ia mai ngga, uni hatahorir ma banda-manur bubuak dua.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Au amataꞌu, boso losak kaꞌa Esau mai nggafu tao nisa ai basa ngga. De au hule fo Manetualain tao nasoi-nasoda au ua basa sao-anang nggara numa kaꞌa Esau mai.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Manetualain ndia helu-bartaa nae, Manetualain fee babaꞌe-babatik noꞌuk ka neu au, ma tao au tititi-nonosing nggara tamba ramanoꞌu, sama leo sarakaek nai tasi tatain fo hatahorir ta bisa reke rala sara.”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Basa boe ma Yakob sunggu numa mamanak naa. Neu beꞌe-main, boe ma ana here nala banda fo nae fee hadia neu kaꞌan.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Ana here nala bibi hie ina 200, bibi hie mane 20, bibi lombo ina 200, bibi lombo mane 20,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 0nta ina 30 ro ana kalasusun nara, sapi ina 40, sapi mane 10, keledei ina 20, ma keledei mane 10.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Basa boe ma ana baꞌe banda-manur raa, matak esa-esak no ndia fofoon. Boe ma ana fee fofook esa-esak nonook mana lolon. Ana nafada sara nae, “Ei laꞌok makahuluk. Dei fo au tungga dea. Tehuu ei muste mete fo fofook esa naomba dook ka faa numa fofook laen mai.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Boe ma Yakob parenda mana lolo numa fofook kaesan mai nae, “Mete ma au kaꞌang Esau natonggo no o, ma ana natane nae, ‘O mae bee muu? O ia, see atan? Banda-manur ia, see enan?’
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Ei muste maselu mae, ‘Banda-manur ia, papa atan Yakob enan. Ana haitua fee kaꞌan, papa Esau. Tehuu ndia mesa kana bei tungga dea.’ ”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 — ausente —
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 — ausente —
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 De ana haitua banda-manur raa rakahuluk. Tehuu leꞌodaen naa, ana bei nahani numa naa.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Leꞌodaen naa, Yakob nambadeik, de fee sao kaduan nara, sao tia kaduan nara, ma ana kasalahunu esan nara, fo ladi reni lee Yabok boboan seri reu.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Neu basa sara losak a seri, boe ma ana haitua basa hata-heton nara reni naa reu.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Tehuu Yakob mesa kana bei nahani numa naa. Basa boe ma touk esa mai, de naule noon losa lole manggaledo.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Neu touk naa nameda Yakob sangga nae senggi ndia ena, boe ma ana femba Yakob sakabukun, de dui buꞌun kosir laꞌo ela mamanan.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Boe ma touk naa nae, “Makamboꞌik au, huu doo-doo faa te ledo nae toda ena.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Boe ma touk naa natane nae, “O nade see?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Basa boe ma touk naa kokolak nae, “O ta nade Yakob ena. Tehuu mulai hatematak ia neu, hatahorir roke o rae, Israꞌel, nahuu o maule laban hatahori dae-bafok ma Manetualain ena, losa o masenggin.” (Nade Israꞌel sosoa-ndandaan ‘mana maulek no Manetualain’.)
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Boe ma Yakob natane nae, “O nade see?”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Basa de Yakob kokolak nae, “Au mete-ita Manetualain matak no matak ena, tehuu au bei masodak.” Huu naa de ana foi mamanak naa nade Peniel, fo sosoa-ndandaan nae, ‘Manetualain matan’.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Yakob laꞌo ela mamanak naa, neu ledo nai lain ena. Tehuu ana laꞌok doka-doka, nahuu sakabuku duin nalai sala.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Huu naa de losa hatematak ia, hatahori Israꞌel asa ta raꞌa mbaa banda sakabukun, nahuu Manetualain femba sira baꞌin Yakob sakabukun, de duin nalai sala.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.