Gênesis 32

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Basa de Yakob asa laꞌok rakandooo. Boe ma Manetualain atan nara ruma nusa tetuk do inggu temak mai ratonggo roon.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Neu ana mete-nita sara, boe ma ana kokolak nae, “Fama te Manetualain soldadun nara mamana hahaen nai ia!” Huu naa de ana foi mamanak naa nade Mahanaim (fo sosoa-ndandaan ‘mamana hahaek dua’).
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Basa boe ma Yakob nadenu ana nunin hida laꞌok rakahuluk reni nusa Edom reu (ndia Seir), fo rafada ndia kaꞌan Esau rae, ndia nae mai.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Yakob nafada ana nunin nara nae, “Ei miu mafada au kaꞌang Esau talo ia: ‘Papa Esau! Papa atam, fadim Yakob, haitua hara masodak noꞌuk ka neu papa. Numa au laꞌo ndia fai bakahulun losa hatematak ia mai, papa atan leo nai toꞌo Laban uman.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Hatematak ia papa atan ia naena sapi, keledei, bibi hiek, bibi lombo, ata touk ma ata inak ena. Au adenu hatahorir ia rakahuluk, fo reni harak fee papa laꞌe-neu au mamaing. Au amahena papa nau simbok ai no lima makambelak.’ ” Boe ma hatahorir raa reu.
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Neu ara lenggu fali Yakob mai, boe ma ara tui rae, “Ai miu matonggo mia papa kaꞌan Esau ena. Hatematak ia ana mai no touk 400, fo nae natonggo no papa.”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Yakob namanene nala naa, boe ma tenden nduka-nduka ma namataꞌu nalan seli. Boe ma ana baꞌe basa bandan nara ma hatahorin nara neu bubuak dua.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Ana duꞌa nae, “Mete ma Esau mai, fo ana nggafu fee bubuak kaesan, na, bubuak kaduan bisa ralai sangga sodak.”
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Basa boe ma Yakob hule-haradoi nae, “Manetualain, ee! Manetualain fo au baꞌing Abraham ma au amang Isak rakaluku-rakatele neuk. Nenene neu au dei. Fai maneuk kara, Manetualain ndia nadenu au fo fali uni au nufanelung nggara mai, nai nusak ia. Manetualain ndia helu-bartaa nae, neu ko Manetualain koladu tao natetu basa-basan.
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Au ta andaa simbok Manetualain susue-lalain, ma Manetualain dale mahanin. Fai bakahulun neu au ladi lee Yarden, au uni kada teteꞌe ai. Tehuu hatematak ia au fali ia mai ngga, uni hatahorir ma banda-manur bubuak dua.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Au amataꞌu, boso losak kaꞌa Esau mai nggafu tao nisa ai basa ngga. De au hule fo Manetualain tao nasoi-nasoda au ua basa sao-anang nggara numa kaꞌa Esau mai.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Manetualain ndia helu-bartaa nae, Manetualain fee babaꞌe-babatik noꞌuk ka neu au, ma tao au tititi-nonosing nggara tamba ramanoꞌu, sama leo sarakaek nai tasi tatain fo hatahorir ta bisa reke rala sara.”
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Basa boe ma Yakob sunggu numa mamanak naa. Neu beꞌe-main, boe ma ana here nala banda fo nae fee hadia neu kaꞌan.
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 Ana here nala bibi hie ina 200, bibi hie mane 20, bibi lombo ina 200, bibi lombo mane 20,
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 0nta ina 30 ro ana kalasusun nara, sapi ina 40, sapi mane 10, keledei ina 20, ma keledei mane 10.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Basa boe ma ana baꞌe banda-manur raa, matak esa-esak no ndia fofoon. Boe ma ana fee fofook esa-esak nonook mana lolon. Ana nafada sara nae, “Ei laꞌok makahuluk. Dei fo au tungga dea. Tehuu ei muste mete fo fofook esa naomba dook ka faa numa fofook laen mai.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Boe ma Yakob parenda mana lolo numa fofook kaesan mai nae, “Mete ma au kaꞌang Esau natonggo no o, ma ana natane nae, ‘O mae bee muu? O ia, see atan? Banda-manur ia, see enan?’
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Ei muste maselu mae, ‘Banda-manur ia, papa atan Yakob enan. Ana haitua fee kaꞌan, papa Esau. Tehuu ndia mesa kana bei tungga dea.’ ”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 — ausente —
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 — ausente —
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 De ana haitua banda-manur raa rakahuluk. Tehuu leꞌodaen naa, ana bei nahani numa naa.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Leꞌodaen naa, Yakob nambadeik, de fee sao kaduan nara, sao tia kaduan nara, ma ana kasalahunu esan nara, fo ladi reni lee Yabok boboan seri reu.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Neu basa sara losak a seri, boe ma ana haitua basa hata-heton nara reni naa reu.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Tehuu Yakob mesa kana bei nahani numa naa. Basa boe ma touk esa mai, de naule noon losa lole manggaledo.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Neu touk naa nameda Yakob sangga nae senggi ndia ena, boe ma ana femba Yakob sakabukun, de dui buꞌun kosir laꞌo ela mamanan.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Boe ma touk naa nae, “Makamboꞌik au, huu doo-doo faa te ledo nae toda ena.”
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Boe ma touk naa natane nae, “O nade see?”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Basa boe ma touk naa kokolak nae, “O ta nade Yakob ena. Tehuu mulai hatematak ia neu, hatahorir roke o rae, Israꞌel, nahuu o maule laban hatahori dae-bafok ma Manetualain ena, losa o masenggin.” (Nade Israꞌel sosoa-ndandaan ‘mana maulek no Manetualain’.)
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Boe ma Yakob natane nae, “O nade see?”
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Basa de Yakob kokolak nae, “Au mete-ita Manetualain matak no matak ena, tehuu au bei masodak.” Huu naa de ana foi mamanak naa nade Peniel, fo sosoa-ndandaan nae, ‘Manetualain matan’.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Yakob laꞌo ela mamanak naa, neu ledo nai lain ena. Tehuu ana laꞌok doka-doka, nahuu sakabuku duin nalai sala.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Huu naa de losa hatematak ia, hatahori Israꞌel asa ta raꞌa mbaa banda sakabukun, nahuu Manetualain femba sira baꞌin Yakob sakabukun, de duin nalai sala.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.