Gênesis 32

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Basa de Yakob asa laꞌok rakandooo. Boe ma Manetualain atan nara ruma nusa tetuk do inggu temak mai ratonggo roon.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Neu ana mete-nita sara, boe ma ana kokolak nae, “Fama te Manetualain soldadun nara mamana hahaen nai ia!” Huu naa de ana foi mamanak naa nade Mahanaim (fo sosoa-ndandaan ‘mamana hahaek dua’).
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Basa boe ma Yakob nadenu ana nunin hida laꞌok rakahuluk reni nusa Edom reu (ndia Seir), fo rafada ndia kaꞌan Esau rae, ndia nae mai.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Yakob nafada ana nunin nara nae, “Ei miu mafada au kaꞌang Esau talo ia: ‘Papa Esau! Papa atam, fadim Yakob, haitua hara masodak noꞌuk ka neu papa. Numa au laꞌo ndia fai bakahulun losa hatematak ia mai, papa atan leo nai toꞌo Laban uman.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Hatematak ia papa atan ia naena sapi, keledei, bibi hiek, bibi lombo, ata touk ma ata inak ena. Au adenu hatahorir ia rakahuluk, fo reni harak fee papa laꞌe-neu au mamaing. Au amahena papa nau simbok ai no lima makambelak.’ ” Boe ma hatahorir raa reu.
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Neu ara lenggu fali Yakob mai, boe ma ara tui rae, “Ai miu matonggo mia papa kaꞌan Esau ena. Hatematak ia ana mai no touk 400, fo nae natonggo no papa.”
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Yakob namanene nala naa, boe ma tenden nduka-nduka ma namataꞌu nalan seli. Boe ma ana baꞌe basa bandan nara ma hatahorin nara neu bubuak dua.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Ana duꞌa nae, “Mete ma Esau mai, fo ana nggafu fee bubuak kaesan, na, bubuak kaduan bisa ralai sangga sodak.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Basa boe ma Yakob hule-haradoi nae, “Manetualain, ee! Manetualain fo au baꞌing Abraham ma au amang Isak rakaluku-rakatele neuk. Nenene neu au dei. Fai maneuk kara, Manetualain ndia nadenu au fo fali uni au nufanelung nggara mai, nai nusak ia. Manetualain ndia helu-bartaa nae, neu ko Manetualain koladu tao natetu basa-basan.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Au ta andaa simbok Manetualain susue-lalain, ma Manetualain dale mahanin. Fai bakahulun neu au ladi lee Yarden, au uni kada teteꞌe ai. Tehuu hatematak ia au fali ia mai ngga, uni hatahorir ma banda-manur bubuak dua.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Au amataꞌu, boso losak kaꞌa Esau mai nggafu tao nisa ai basa ngga. De au hule fo Manetualain tao nasoi-nasoda au ua basa sao-anang nggara numa kaꞌa Esau mai.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Manetualain ndia helu-bartaa nae, Manetualain fee babaꞌe-babatik noꞌuk ka neu au, ma tao au tititi-nonosing nggara tamba ramanoꞌu, sama leo sarakaek nai tasi tatain fo hatahorir ta bisa reke rala sara.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Basa boe ma Yakob sunggu numa mamanak naa. Neu beꞌe-main, boe ma ana here nala banda fo nae fee hadia neu kaꞌan.
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Ana here nala bibi hie ina 200, bibi hie mane 20, bibi lombo ina 200, bibi lombo mane 20,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 0nta ina 30 ro ana kalasusun nara, sapi ina 40, sapi mane 10, keledei ina 20, ma keledei mane 10.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Basa boe ma ana baꞌe banda-manur raa, matak esa-esak no ndia fofoon. Boe ma ana fee fofook esa-esak nonook mana lolon. Ana nafada sara nae, “Ei laꞌok makahuluk. Dei fo au tungga dea. Tehuu ei muste mete fo fofook esa naomba dook ka faa numa fofook laen mai.”
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Boe ma Yakob parenda mana lolo numa fofook kaesan mai nae, “Mete ma au kaꞌang Esau natonggo no o, ma ana natane nae, ‘O mae bee muu? O ia, see atan? Banda-manur ia, see enan?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Ei muste maselu mae, ‘Banda-manur ia, papa atan Yakob enan. Ana haitua fee kaꞌan, papa Esau. Tehuu ndia mesa kana bei tungga dea.’ ”
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 — ausente —
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 — ausente —
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 De ana haitua banda-manur raa rakahuluk. Tehuu leꞌodaen naa, ana bei nahani numa naa.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Leꞌodaen naa, Yakob nambadeik, de fee sao kaduan nara, sao tia kaduan nara, ma ana kasalahunu esan nara, fo ladi reni lee Yabok boboan seri reu.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Neu basa sara losak a seri, boe ma ana haitua basa hata-heton nara reni naa reu.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Tehuu Yakob mesa kana bei nahani numa naa. Basa boe ma touk esa mai, de naule noon losa lole manggaledo.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Neu touk naa nameda Yakob sangga nae senggi ndia ena, boe ma ana femba Yakob sakabukun, de dui buꞌun kosir laꞌo ela mamanan.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Boe ma touk naa nae, “Makamboꞌik au, huu doo-doo faa te ledo nae toda ena.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Boe ma touk naa natane nae, “O nade see?”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Basa boe ma touk naa kokolak nae, “O ta nade Yakob ena. Tehuu mulai hatematak ia neu, hatahorir roke o rae, Israꞌel, nahuu o maule laban hatahori dae-bafok ma Manetualain ena, losa o masenggin.” (Nade Israꞌel sosoa-ndandaan ‘mana maulek no Manetualain’.)
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Boe ma Yakob natane nae, “O nade see?”
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Basa de Yakob kokolak nae, “Au mete-ita Manetualain matak no matak ena, tehuu au bei masodak.” Huu naa de ana foi mamanak naa nade Peniel, fo sosoa-ndandaan nae, ‘Manetualain matan’.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Yakob laꞌo ela mamanak naa, neu ledo nai lain ena. Tehuu ana laꞌok doka-doka, nahuu sakabuku duin nalai sala.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Huu naa de losa hatematak ia, hatahori Israꞌel asa ta raꞌa mbaa banda sakabukun, nahuu Manetualain femba sira baꞌin Yakob sakabukun, de duin nalai sala.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.