Atos 27
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC
1 Basa boe ma nggubenor Festus naketu fo haitua Paulus neu nasare mane ina-huuk nai Roma, fo naketu Paulus dedeꞌan nai naa. Boe ma ana loo lima Paulus no hatahori bui laen hida bali reni komedan soldadu esa neu, nade Yulius, fo noo sara reni profensi Italia reu. Yulius naa, komedan esa numa soldadu mana manea keser mai.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Faik naa, au (ndia Lukas) tungga ua Paulus neu. Bei hambu seluk toranook esa bali, hatahori Makedonia numa kota Tesalonika mai, nade Aristarkus, ana oo tungga neu boe. Ai basa ngga saꞌe ofak esa numa kota Adramitium mai. Tungga nanaen, ofak naa neu ko tuli-tuli mamanak noꞌuk ka nai profensi Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ai saꞌe ofak laꞌo ela Kesarea, de neu beꞌe-main, ai losa kota Sidon. Komedan Yulius tao Paulus no malole, ma nafada Paulus fo ana bole neu tiro-dangga nonoon nara nai mada lai. Nai ndia duduꞌan, mita fo ara bisa fee Paulus sudi hata fo ana parluu nai tasi lai.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Basa boe ma ai basa ngga hene fali ofak lain miu fo mulai laꞌo. Tehuu ani soru nakarumbu nalan seli, losa ofak naa sangga nae ta laꞌo matak. Boe ma ara pale ofak fo laꞌo tungga pulu Siprus no Siria kabin, mita fo ai bambi numa ani soru mai.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Numa naa mai, ai fee ofak tepa nesik tasi mana nai profensi Kilikia ma profensi Pamfilia matan. De ai losa kota Mira, nai nusak Likia. Losa naa, ai basa ngga konda laꞌo ela ofak naa.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Numa Mira, komedan Yulius sangga ofak laen fo mana nae neni Italia neu. De ana hambu ofak esa, manuma kota Aleksandria mai, fo nae neni Italia neu. Boe ma ana nadenu ai basa ngga fo saꞌe meni ofak naa lain miu.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ai saꞌe ofak faik hida dalen ena, tehuu ofak naa sangga nae ta laꞌo matak, nahuu ani soru nakarumbu nalan seli. De ai sota-mate dei de sangga deka kota Knidus. Tehuu anin bei nakarumbu nakandoo, de ai tepa meni pulu Kereta miu, mita fo ai bambi numa anin naa mai. Basa naa, dei de ai seli nggorosoon esa, nade Solmone.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ai sota-bengge dei de seli heni nggorosoon naa, loro-loro pulu Kereta tasin tatain, de ai losa mamanak esa, nade Namo Malole. Mamanak naa deka no kota Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Numa naa, ofa isir hahae aon nara faa, nahuu ai numa ofa lai doon seli ena, tehuu ta bei losa Italia. Faik naa, hatahori Yahudir fai ina-huun Hambu Ambon neu Kilu-salak oo seli ena boe. Ndia sosoa-ndandaan nae, fai ani makarumbuk ma rii mambombonuk mulai ena. Basa boe ma ofa isir mulai ratatane aok rae, takandoo do bosok. Paulus namanene nala naa, boe ma ana mulai kokolak
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 nae, “Basa toranoo nggara ein. Au oke kokolak faa. Au duꞌa ae, mete ma ita takandoo, na, neu ko ita bisa hambu susa noꞌuk ka. Bisa-bisa ofak ia molo, de mopo bua-loꞌar, ma ita basa ngga oo bisa mate boe.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Tehuu komedan soldadu naa ta nau nenene neu Paulus. Ana namahere lenak neu mana toꞌu uli, ma ofak tenu enan. Sira nanaen rae kalua laꞌo ela mamanak naa.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Huu Namo Malole naa ta linok, mete ma ofak muste see nai naa laꞌe fai tasi narii. Dadi sira noꞌuk ka nau ai makandoo fo meni kota Feniks miu. Ara ramahena mete ma bisa, na, ai basa ngga leo taak miu naa nai tasi bei namue ia. Kota Feniks naa, pulu Kereta namo-sesee malolen lenak, nahuu ana nai makabambik de ani muri-konas ma muri-kiis ta laꞌe sana, de ta hambu rii moꞌok.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Neu ani konas mulai fino-fino, ara beꞌek ka rae hambu anin naa ena fo ara bisa reni Feniks reu. Ara rae, “Ia anin malole. Mai fo ita saꞌe ofak leo!” De ara leꞌa naka ma ara leꞌa laa neu, boe ma ai saꞌe ofak loro-loro tasi tatain.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 — ausente —
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 — ausente —
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ai boꞌu-boꞌu ma laa-laa tungga kada rii talo naa, losa deka mia pulu anak esa, nade Kauda. Faik naa, ofak bei hela sakoci esa, talin neni paꞌak nai ofak ikon. De ai sota-mate leꞌa sakoci neni ofak lain neu.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Neu sakoci losa ofak lain ena, boe ma ara mulai fefeo tali ndule ofak naa aon fo ranea, boso losak ofak papan nara ratanggaa heni sara, boe ma molo. Ara oo ramataꞌu boe, boso losak rii tufa ofak fo ana hara neni meti sarakaek Sirtis nai Afrika naa neu. De ara rakonda naka mana laa-laak neni tasi dale neu, fo fee ofak nalaik koe-koe.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ani makarumbuk naa rurua-mbembesi ai ofan kii-konak. De neu beꞌe-main, ofa isir mulai nggari heni ofak fufuan nara reni tasi dale reu.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Neu beꞌe-main bali, ani makarumbuk naa bei berak ka. De ara tamba ramataꞌu bali. Huu naa de ara boe nggari seluk ofak fufuan nara reni tasi dale reu, mita fo ofak nambadaku. Ofak buan nara oo, ofa isir nggari heni sara renik lima heli-helin nara boe.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Hatu-leledon, ani berak naa ta nakamate faa boe na losa faik hida dalen, sosoꞌa nggeok katen seli losa ai ta mete-mita ledo no nduuk kara. Ketu heni ai basa ngga nemehehenan ena, ma mameda mae, ai ta bisa masoda ena bali.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Basa faik hida ia dalen ena, ai ta miꞌa hata esa boe na. Boe ma Paulus noke nala basa sara, de ana kokolak nae, “Basa toranoo nggara ein! Soba leo ei tungga au kokolang fo ita ta laꞌo ela Namo Malole ena dei, na, hatematak ia ita ta hambu susa baꞌu basa ia, ma ta runggi hata-hata.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Tehuu hatematak ia, au oke neu ei basa ngga fo matetea ei dalem leo. Neu ko ita ofan ia nakalutu henin. Tehuu boso mamataꞌu, te ta hambu hatahori esa mate boe na.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Au nau fo ei basa ngga bubuluk mae, au ia Manetualain hatahorin, ma Ana fee au aue-osa soa-neu Ndia. Leꞌodaek ka, Ana nadenu Ndia atan esa numa nusa tetuk do inggu temak mai, de nambariik neu au boboang. Boe ma ata naa nafada au nae,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‘Paulus! O hae mamataꞌu hata esa boe na. Neu ko o muste muu masare keser nai Roma fo naole o dedeꞌam. Huu Manetualain dale susuen neu o, de Ana oo tao nasoi-nasoda basa hatahorir marai ofak ia lain boe.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 De basa toranoo nggara ein. Ei dalem mara boso monda-maꞌa. Au amahere tebe-tebe neu Manetualain ae, hata fo Ana nafada neu au ndia leꞌodaek ka naa, neu ko ana dadi natetu talo naa.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Tehuu ofak ia neu ko ana hara nai pulu esa.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Faik naa, rii-anin toko nakamiminak ai, de ai boꞌu-boꞌu ma laa-laa faik salahunu haa ena numa tasi Adria. Tehuu nai rarain fatilada, ofa isir rameda nok bali ai deka-deka mada lai ia ena.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Basa boe ma ara rakonda dodouk fo ara sangga bubuluk tasi oe deman. De ara uku hambu tasi oe deman reꞌa 20. Boe ma ofak mata neu faa bali, de ara rakonda seluk dodouk, de hambu tasi oe deman reꞌa 15.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Basa sara ramataꞌu boso losak ofak naa hara nala harik lain. De ara rakonda naka haa marai ofak ikon. Boe ma ai basa ngga mamahena fo fai manggaledo lai-lai.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Tehuu ofa isir rala harak fo rae ralai laꞌo ela ofak naa no neneek. De ara rakonda sakoci fo tao leo bali ara reu rakonda nakar marai ofak langgan.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Tehuu Paulus nafada ofa isir duduꞌa-aꞌafi manggaraun neu komedan no soldadur nae, “Mete ma ofa isir raa ta rahani kada ofak lain, na, neu ko ei basa ngga mate.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Soldadur ramanene Paulus kokolak talo naa, boe ma ara tete ketu sakoci naa talin, fo elan ana boꞌu-boꞌu ma laa-laa. De ofa isir raa ta bisa ralai ena.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Neu fai sangga manggaledo, boe ma Paulus kokoe hatahorir raa fo basa sara raꞌa-rinu. Ana nae, “Menggu dua ia ena, ita kada nggua-nggua fo kada haradoi, ma ta isi ita poꞌon tenik hata esa boe na.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Dadi au hule mita fo ita taꞌa tala faa dei, fo ita bisa hambu falik ita barakain. Au amahere ae, neu ko ita esa ta hambu sosoek boe na. Au henggenee ae, ita basa ngga tasoda!”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Paulus kokolak basa talo naa, boe ma ana haꞌi roti. De ana hule-haradoi noke makasi neu Manetualain numa basa sara matan. Basa boe ma, ana haꞌi nala biak esa de naꞌa.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 — ausente —
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 — ausente —
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ai miꞌa-minu makabete mala, boe ma ara mulai nggari heni karo hade-nggandum mara reni tasi dale reu, fo soba tao ramadaku ofak naa.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Neu dulu silu ena, ofa isir mete-rita mada lai. Tehuu ara ta bubuluk pulu bee naa. Ara oo mete-rita tasi bafak esa fo tatain masarakaek. De ramahena, mete ma bisa, na, ara nau fee ofak naa nesik kada unuk kara huun fo neni tasi tataik naa neu.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Basa boe ma ara tete ketu nakar raa talin nara, de laꞌo ela sara reu tasi dale. Boe ma ara ratanggodo uli neni tasi dale neu, mita fo ara bisa rauli rala ofak naa. Basa de ara leꞌa laa anak manai mata neu, mita fo anin fuu ofak neni tasi tatain neu.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Tehuu ofak naa saꞌe nala unu sarakaek, dadi ana hara neu naa, de ana ta nakaundak nala ena. Boe ma rii mambombonuk tufa nakalutu ofak ikon.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Neu soldadur mete-rita mandadik naa, boe ma ara duꞌa rae hala risa basa hatahori buir raa. Te ara ramataꞌu, boso losak hatahori bui raa nane reni mada lai reu, fo ara nggefu laꞌo.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Tehuu komedan Yulius kaꞌi soldadun nara, nahuu ana nae tao Paulus hambu masodak. De ana fee parenda fo basa hatahori mana nane malelak kara boke reni tasi dale reu, fo nane reni mada lai reu.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Boe ma hatahori fo ta mana nane malelak kara, ana fee sara toꞌu papak do hata a mesan, fo rii tufa sara reni mada lai reu. Dadi ai basa ngga losa mada lai no sodak.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.