Atos 27

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Basa boe ma nggubenor Festus naketu fo haitua Paulus neu nasare mane ina-huuk nai Roma, fo naketu Paulus dedeꞌan nai naa. Boe ma ana loo lima Paulus no hatahori bui laen hida bali reni komedan soldadu esa neu, nade Yulius, fo noo sara reni profensi Italia reu. Yulius naa, komedan esa numa soldadu mana manea keser mai.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Faik naa, au (ndia Lukas) tungga ua Paulus neu. Bei hambu seluk toranook esa bali, hatahori Makedonia numa kota Tesalonika mai, nade Aristarkus, ana oo tungga neu boe. Ai basa ngga saꞌe ofak esa numa kota Adramitium mai. Tungga nanaen, ofak naa neu ko tuli-tuli mamanak noꞌuk ka nai profensi Asia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ai saꞌe ofak laꞌo ela Kesarea, de neu beꞌe-main, ai losa kota Sidon. Komedan Yulius tao Paulus no malole, ma nafada Paulus fo ana bole neu tiro-dangga nonoon nara nai mada lai. Nai ndia duduꞌan, mita fo ara bisa fee Paulus sudi hata fo ana parluu nai tasi lai.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Basa boe ma ai basa ngga hene fali ofak lain miu fo mulai laꞌo. Tehuu ani soru nakarumbu nalan seli, losa ofak naa sangga nae ta laꞌo matak. Boe ma ara pale ofak fo laꞌo tungga pulu Siprus no Siria kabin, mita fo ai bambi numa ani soru mai.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Numa naa mai, ai fee ofak tepa nesik tasi mana nai profensi Kilikia ma profensi Pamfilia matan. De ai losa kota Mira, nai nusak Likia. Losa naa, ai basa ngga konda laꞌo ela ofak naa.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Numa Mira, komedan Yulius sangga ofak laen fo mana nae neni Italia neu. De ana hambu ofak esa, manuma kota Aleksandria mai, fo nae neni Italia neu. Boe ma ana nadenu ai basa ngga fo saꞌe meni ofak naa lain miu.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ai saꞌe ofak faik hida dalen ena, tehuu ofak naa sangga nae ta laꞌo matak, nahuu ani soru nakarumbu nalan seli. De ai sota-mate dei de sangga deka kota Knidus. Tehuu anin bei nakarumbu nakandoo, de ai tepa meni pulu Kereta miu, mita fo ai bambi numa anin naa mai. Basa naa, dei de ai seli nggorosoon esa, nade Solmone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ai sota-bengge dei de seli heni nggorosoon naa, loro-loro pulu Kereta tasin tatain, de ai losa mamanak esa, nade Namo Malole. Mamanak naa deka no kota Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Numa naa, ofa isir hahae aon nara faa, nahuu ai numa ofa lai doon seli ena, tehuu ta bei losa Italia. Faik naa, hatahori Yahudir fai ina-huun Hambu Ambon neu Kilu-salak oo seli ena boe. Ndia sosoa-ndandaan nae, fai ani makarumbuk ma rii mambombonuk mulai ena. Basa boe ma ofa isir mulai ratatane aok rae, takandoo do bosok. Paulus namanene nala naa, boe ma ana mulai kokolak
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 nae, “Basa toranoo nggara ein. Au oke kokolak faa. Au duꞌa ae, mete ma ita takandoo, na, neu ko ita bisa hambu susa noꞌuk ka. Bisa-bisa ofak ia molo, de mopo bua-loꞌar, ma ita basa ngga oo bisa mate boe.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Tehuu komedan soldadu naa ta nau nenene neu Paulus. Ana namahere lenak neu mana toꞌu uli, ma ofak tenu enan. Sira nanaen rae kalua laꞌo ela mamanak naa.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Huu Namo Malole naa ta linok, mete ma ofak muste see nai naa laꞌe fai tasi narii. Dadi sira noꞌuk ka nau ai makandoo fo meni kota Feniks miu. Ara ramahena mete ma bisa, na, ai basa ngga leo taak miu naa nai tasi bei namue ia. Kota Feniks naa, pulu Kereta namo-sesee malolen lenak, nahuu ana nai makabambik de ani muri-konas ma muri-kiis ta laꞌe sana, de ta hambu rii moꞌok.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Neu ani konas mulai fino-fino, ara beꞌek ka rae hambu anin naa ena fo ara bisa reni Feniks reu. Ara rae, “Ia anin malole. Mai fo ita saꞌe ofak leo!” De ara leꞌa naka ma ara leꞌa laa neu, boe ma ai saꞌe ofak loro-loro tasi tatain.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 — ausente —
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 — ausente —
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ai boꞌu-boꞌu ma laa-laa tungga kada rii talo naa, losa deka mia pulu anak esa, nade Kauda. Faik naa, ofak bei hela sakoci esa, talin neni paꞌak nai ofak ikon. De ai sota-mate leꞌa sakoci neni ofak lain neu.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Neu sakoci losa ofak lain ena, boe ma ara mulai fefeo tali ndule ofak naa aon fo ranea, boso losak ofak papan nara ratanggaa heni sara, boe ma molo. Ara oo ramataꞌu boe, boso losak rii tufa ofak fo ana hara neni meti sarakaek Sirtis nai Afrika naa neu. De ara rakonda naka mana laa-laak neni tasi dale neu, fo fee ofak nalaik koe-koe.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ani makarumbuk naa rurua-mbembesi ai ofan kii-konak. De neu beꞌe-main, ofa isir mulai nggari heni ofak fufuan nara reni tasi dale reu.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Neu beꞌe-main bali, ani makarumbuk naa bei berak ka. De ara tamba ramataꞌu bali. Huu naa de ara boe nggari seluk ofak fufuan nara reni tasi dale reu, mita fo ofak nambadaku. Ofak buan nara oo, ofa isir nggari heni sara renik lima heli-helin nara boe.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hatu-leledon, ani berak naa ta nakamate faa boe na losa faik hida dalen, sosoꞌa nggeok katen seli losa ai ta mete-mita ledo no nduuk kara. Ketu heni ai basa ngga nemehehenan ena, ma mameda mae, ai ta bisa masoda ena bali.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Basa faik hida ia dalen ena, ai ta miꞌa hata esa boe na. Boe ma Paulus noke nala basa sara, de ana kokolak nae, “Basa toranoo nggara ein! Soba leo ei tungga au kokolang fo ita ta laꞌo ela Namo Malole ena dei, na, hatematak ia ita ta hambu susa baꞌu basa ia, ma ta runggi hata-hata.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Tehuu hatematak ia, au oke neu ei basa ngga fo matetea ei dalem leo. Neu ko ita ofan ia nakalutu henin. Tehuu boso mamataꞌu, te ta hambu hatahori esa mate boe na.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Au nau fo ei basa ngga bubuluk mae, au ia Manetualain hatahorin, ma Ana fee au aue-osa soa-neu Ndia. Leꞌodaek ka, Ana nadenu Ndia atan esa numa nusa tetuk do inggu temak mai, de nambariik neu au boboang. Boe ma ata naa nafada au nae,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Paulus! O hae mamataꞌu hata esa boe na. Neu ko o muste muu masare keser nai Roma fo naole o dedeꞌam. Huu Manetualain dale susuen neu o, de Ana oo tao nasoi-nasoda basa hatahorir marai ofak ia lain boe.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 De basa toranoo nggara ein. Ei dalem mara boso monda-maꞌa. Au amahere tebe-tebe neu Manetualain ae, hata fo Ana nafada neu au ndia leꞌodaek ka naa, neu ko ana dadi natetu talo naa.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Tehuu ofak ia neu ko ana hara nai pulu esa.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Faik naa, rii-anin toko nakamiminak ai, de ai boꞌu-boꞌu ma laa-laa faik salahunu haa ena numa tasi Adria. Tehuu nai rarain fatilada, ofa isir rameda nok bali ai deka-deka mada lai ia ena.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Basa boe ma ara rakonda dodouk fo ara sangga bubuluk tasi oe deman. De ara uku hambu tasi oe deman reꞌa 20. Boe ma ofak mata neu faa bali, de ara rakonda seluk dodouk, de hambu tasi oe deman reꞌa 15.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Basa sara ramataꞌu boso losak ofak naa hara nala harik lain. De ara rakonda naka haa marai ofak ikon. Boe ma ai basa ngga mamahena fo fai manggaledo lai-lai.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Tehuu ofa isir rala harak fo rae ralai laꞌo ela ofak naa no neneek. De ara rakonda sakoci fo tao leo bali ara reu rakonda nakar marai ofak langgan.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Tehuu Paulus nafada ofa isir duduꞌa-aꞌafi manggaraun neu komedan no soldadur nae, “Mete ma ofa isir raa ta rahani kada ofak lain, na, neu ko ei basa ngga mate.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Soldadur ramanene Paulus kokolak talo naa, boe ma ara tete ketu sakoci naa talin, fo elan ana boꞌu-boꞌu ma laa-laa. De ofa isir raa ta bisa ralai ena.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Neu fai sangga manggaledo, boe ma Paulus kokoe hatahorir raa fo basa sara raꞌa-rinu. Ana nae, “Menggu dua ia ena, ita kada nggua-nggua fo kada haradoi, ma ta isi ita poꞌon tenik hata esa boe na.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Dadi au hule mita fo ita taꞌa tala faa dei, fo ita bisa hambu falik ita barakain. Au amahere ae, neu ko ita esa ta hambu sosoek boe na. Au henggenee ae, ita basa ngga tasoda!”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Paulus kokolak basa talo naa, boe ma ana haꞌi roti. De ana hule-haradoi noke makasi neu Manetualain numa basa sara matan. Basa boe ma, ana haꞌi nala biak esa de naꞌa.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 — ausente —
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 — ausente —
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ai miꞌa-minu makabete mala, boe ma ara mulai nggari heni karo hade-nggandum mara reni tasi dale reu, fo soba tao ramadaku ofak naa.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Neu dulu silu ena, ofa isir mete-rita mada lai. Tehuu ara ta bubuluk pulu bee naa. Ara oo mete-rita tasi bafak esa fo tatain masarakaek. De ramahena, mete ma bisa, na, ara nau fee ofak naa nesik kada unuk kara huun fo neni tasi tataik naa neu.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Basa boe ma ara tete ketu nakar raa talin nara, de laꞌo ela sara reu tasi dale. Boe ma ara ratanggodo uli neni tasi dale neu, mita fo ara bisa rauli rala ofak naa. Basa de ara leꞌa laa anak manai mata neu, mita fo anin fuu ofak neni tasi tatain neu.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tehuu ofak naa saꞌe nala unu sarakaek, dadi ana hara neu naa, de ana ta nakaundak nala ena. Boe ma rii mambombonuk tufa nakalutu ofak ikon.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Neu soldadur mete-rita mandadik naa, boe ma ara duꞌa rae hala risa basa hatahori buir raa. Te ara ramataꞌu, boso losak hatahori bui raa nane reni mada lai reu, fo ara nggefu laꞌo.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Tehuu komedan Yulius kaꞌi soldadun nara, nahuu ana nae tao Paulus hambu masodak. De ana fee parenda fo basa hatahori mana nane malelak kara boke reni tasi dale reu, fo nane reni mada lai reu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Boe ma hatahori fo ta mana nane malelak kara, ana fee sara toꞌu papak do hata a mesan, fo rii tufa sara reni mada lai reu. Dadi ai basa ngga losa mada lai no sodak.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.