Atos 27

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Basa boe ma nggubenor Festus naketu fo haitua Paulus neu nasare mane ina-huuk nai Roma, fo naketu Paulus dedeꞌan nai naa. Boe ma ana loo lima Paulus no hatahori bui laen hida bali reni komedan soldadu esa neu, nade Yulius, fo noo sara reni profensi Italia reu. Yulius naa, komedan esa numa soldadu mana manea keser mai.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Faik naa, au (ndia Lukas) tungga ua Paulus neu. Bei hambu seluk toranook esa bali, hatahori Makedonia numa kota Tesalonika mai, nade Aristarkus, ana oo tungga neu boe. Ai basa ngga saꞌe ofak esa numa kota Adramitium mai. Tungga nanaen, ofak naa neu ko tuli-tuli mamanak noꞌuk ka nai profensi Asia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ai saꞌe ofak laꞌo ela Kesarea, de neu beꞌe-main, ai losa kota Sidon. Komedan Yulius tao Paulus no malole, ma nafada Paulus fo ana bole neu tiro-dangga nonoon nara nai mada lai. Nai ndia duduꞌan, mita fo ara bisa fee Paulus sudi hata fo ana parluu nai tasi lai.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Basa boe ma ai basa ngga hene fali ofak lain miu fo mulai laꞌo. Tehuu ani soru nakarumbu nalan seli, losa ofak naa sangga nae ta laꞌo matak. Boe ma ara pale ofak fo laꞌo tungga pulu Siprus no Siria kabin, mita fo ai bambi numa ani soru mai.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Numa naa mai, ai fee ofak tepa nesik tasi mana nai profensi Kilikia ma profensi Pamfilia matan. De ai losa kota Mira, nai nusak Likia. Losa naa, ai basa ngga konda laꞌo ela ofak naa.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Numa Mira, komedan Yulius sangga ofak laen fo mana nae neni Italia neu. De ana hambu ofak esa, manuma kota Aleksandria mai, fo nae neni Italia neu. Boe ma ana nadenu ai basa ngga fo saꞌe meni ofak naa lain miu.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ai saꞌe ofak faik hida dalen ena, tehuu ofak naa sangga nae ta laꞌo matak, nahuu ani soru nakarumbu nalan seli. De ai sota-mate dei de sangga deka kota Knidus. Tehuu anin bei nakarumbu nakandoo, de ai tepa meni pulu Kereta miu, mita fo ai bambi numa anin naa mai. Basa naa, dei de ai seli nggorosoon esa, nade Solmone.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ai sota-bengge dei de seli heni nggorosoon naa, loro-loro pulu Kereta tasin tatain, de ai losa mamanak esa, nade Namo Malole. Mamanak naa deka no kota Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Numa naa, ofa isir hahae aon nara faa, nahuu ai numa ofa lai doon seli ena, tehuu ta bei losa Italia. Faik naa, hatahori Yahudir fai ina-huun Hambu Ambon neu Kilu-salak oo seli ena boe. Ndia sosoa-ndandaan nae, fai ani makarumbuk ma rii mambombonuk mulai ena. Basa boe ma ofa isir mulai ratatane aok rae, takandoo do bosok. Paulus namanene nala naa, boe ma ana mulai kokolak
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 nae, “Basa toranoo nggara ein. Au oke kokolak faa. Au duꞌa ae, mete ma ita takandoo, na, neu ko ita bisa hambu susa noꞌuk ka. Bisa-bisa ofak ia molo, de mopo bua-loꞌar, ma ita basa ngga oo bisa mate boe.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Tehuu komedan soldadu naa ta nau nenene neu Paulus. Ana namahere lenak neu mana toꞌu uli, ma ofak tenu enan. Sira nanaen rae kalua laꞌo ela mamanak naa.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Huu Namo Malole naa ta linok, mete ma ofak muste see nai naa laꞌe fai tasi narii. Dadi sira noꞌuk ka nau ai makandoo fo meni kota Feniks miu. Ara ramahena mete ma bisa, na, ai basa ngga leo taak miu naa nai tasi bei namue ia. Kota Feniks naa, pulu Kereta namo-sesee malolen lenak, nahuu ana nai makabambik de ani muri-konas ma muri-kiis ta laꞌe sana, de ta hambu rii moꞌok.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Neu ani konas mulai fino-fino, ara beꞌek ka rae hambu anin naa ena fo ara bisa reni Feniks reu. Ara rae, “Ia anin malole. Mai fo ita saꞌe ofak leo!” De ara leꞌa naka ma ara leꞌa laa neu, boe ma ai saꞌe ofak loro-loro tasi tatain.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 — ausente —
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 — ausente —
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Ai boꞌu-boꞌu ma laa-laa tungga kada rii talo naa, losa deka mia pulu anak esa, nade Kauda. Faik naa, ofak bei hela sakoci esa, talin neni paꞌak nai ofak ikon. De ai sota-mate leꞌa sakoci neni ofak lain neu.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Neu sakoci losa ofak lain ena, boe ma ara mulai fefeo tali ndule ofak naa aon fo ranea, boso losak ofak papan nara ratanggaa heni sara, boe ma molo. Ara oo ramataꞌu boe, boso losak rii tufa ofak fo ana hara neni meti sarakaek Sirtis nai Afrika naa neu. De ara rakonda naka mana laa-laak neni tasi dale neu, fo fee ofak nalaik koe-koe.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ani makarumbuk naa rurua-mbembesi ai ofan kii-konak. De neu beꞌe-main, ofa isir mulai nggari heni ofak fufuan nara reni tasi dale reu.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Neu beꞌe-main bali, ani makarumbuk naa bei berak ka. De ara tamba ramataꞌu bali. Huu naa de ara boe nggari seluk ofak fufuan nara reni tasi dale reu, mita fo ofak nambadaku. Ofak buan nara oo, ofa isir nggari heni sara renik lima heli-helin nara boe.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Hatu-leledon, ani berak naa ta nakamate faa boe na losa faik hida dalen, sosoꞌa nggeok katen seli losa ai ta mete-mita ledo no nduuk kara. Ketu heni ai basa ngga nemehehenan ena, ma mameda mae, ai ta bisa masoda ena bali.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Basa faik hida ia dalen ena, ai ta miꞌa hata esa boe na. Boe ma Paulus noke nala basa sara, de ana kokolak nae, “Basa toranoo nggara ein! Soba leo ei tungga au kokolang fo ita ta laꞌo ela Namo Malole ena dei, na, hatematak ia ita ta hambu susa baꞌu basa ia, ma ta runggi hata-hata.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Tehuu hatematak ia, au oke neu ei basa ngga fo matetea ei dalem leo. Neu ko ita ofan ia nakalutu henin. Tehuu boso mamataꞌu, te ta hambu hatahori esa mate boe na.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Au nau fo ei basa ngga bubuluk mae, au ia Manetualain hatahorin, ma Ana fee au aue-osa soa-neu Ndia. Leꞌodaek ka, Ana nadenu Ndia atan esa numa nusa tetuk do inggu temak mai, de nambariik neu au boboang. Boe ma ata naa nafada au nae,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ‘Paulus! O hae mamataꞌu hata esa boe na. Neu ko o muste muu masare keser nai Roma fo naole o dedeꞌam. Huu Manetualain dale susuen neu o, de Ana oo tao nasoi-nasoda basa hatahorir marai ofak ia lain boe.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 De basa toranoo nggara ein. Ei dalem mara boso monda-maꞌa. Au amahere tebe-tebe neu Manetualain ae, hata fo Ana nafada neu au ndia leꞌodaek ka naa, neu ko ana dadi natetu talo naa.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Tehuu ofak ia neu ko ana hara nai pulu esa.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Faik naa, rii-anin toko nakamiminak ai, de ai boꞌu-boꞌu ma laa-laa faik salahunu haa ena numa tasi Adria. Tehuu nai rarain fatilada, ofa isir rameda nok bali ai deka-deka mada lai ia ena.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Basa boe ma ara rakonda dodouk fo ara sangga bubuluk tasi oe deman. De ara uku hambu tasi oe deman reꞌa 20. Boe ma ofak mata neu faa bali, de ara rakonda seluk dodouk, de hambu tasi oe deman reꞌa 15.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Basa sara ramataꞌu boso losak ofak naa hara nala harik lain. De ara rakonda naka haa marai ofak ikon. Boe ma ai basa ngga mamahena fo fai manggaledo lai-lai.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Tehuu ofa isir rala harak fo rae ralai laꞌo ela ofak naa no neneek. De ara rakonda sakoci fo tao leo bali ara reu rakonda nakar marai ofak langgan.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Tehuu Paulus nafada ofa isir duduꞌa-aꞌafi manggaraun neu komedan no soldadur nae, “Mete ma ofa isir raa ta rahani kada ofak lain, na, neu ko ei basa ngga mate.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Soldadur ramanene Paulus kokolak talo naa, boe ma ara tete ketu sakoci naa talin, fo elan ana boꞌu-boꞌu ma laa-laa. De ofa isir raa ta bisa ralai ena.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Neu fai sangga manggaledo, boe ma Paulus kokoe hatahorir raa fo basa sara raꞌa-rinu. Ana nae, “Menggu dua ia ena, ita kada nggua-nggua fo kada haradoi, ma ta isi ita poꞌon tenik hata esa boe na.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Dadi au hule mita fo ita taꞌa tala faa dei, fo ita bisa hambu falik ita barakain. Au amahere ae, neu ko ita esa ta hambu sosoek boe na. Au henggenee ae, ita basa ngga tasoda!”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Paulus kokolak basa talo naa, boe ma ana haꞌi roti. De ana hule-haradoi noke makasi neu Manetualain numa basa sara matan. Basa boe ma, ana haꞌi nala biak esa de naꞌa.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 — ausente —
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 — ausente —
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ai miꞌa-minu makabete mala, boe ma ara mulai nggari heni karo hade-nggandum mara reni tasi dale reu, fo soba tao ramadaku ofak naa.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Neu dulu silu ena, ofa isir mete-rita mada lai. Tehuu ara ta bubuluk pulu bee naa. Ara oo mete-rita tasi bafak esa fo tatain masarakaek. De ramahena, mete ma bisa, na, ara nau fee ofak naa nesik kada unuk kara huun fo neni tasi tataik naa neu.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Basa boe ma ara tete ketu nakar raa talin nara, de laꞌo ela sara reu tasi dale. Boe ma ara ratanggodo uli neni tasi dale neu, mita fo ara bisa rauli rala ofak naa. Basa de ara leꞌa laa anak manai mata neu, mita fo anin fuu ofak neni tasi tatain neu.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Tehuu ofak naa saꞌe nala unu sarakaek, dadi ana hara neu naa, de ana ta nakaundak nala ena. Boe ma rii mambombonuk tufa nakalutu ofak ikon.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Neu soldadur mete-rita mandadik naa, boe ma ara duꞌa rae hala risa basa hatahori buir raa. Te ara ramataꞌu, boso losak hatahori bui raa nane reni mada lai reu, fo ara nggefu laꞌo.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Tehuu komedan Yulius kaꞌi soldadun nara, nahuu ana nae tao Paulus hambu masodak. De ana fee parenda fo basa hatahori mana nane malelak kara boke reni tasi dale reu, fo nane reni mada lai reu.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Boe ma hatahori fo ta mana nane malelak kara, ana fee sara toꞌu papak do hata a mesan, fo rii tufa sara reni mada lai reu. Dadi ai basa ngga losa mada lai no sodak.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.