Atos 20
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC
1 Neu hatahorir hahae tao mue-anggik ena bali, kota Epesus naa lende fali leo biasa. Basa de Paulus nakabua nala hatahori kamaherek kara maruma naa, fo natetea dalen nara. Basa naa, boe ma ana nateꞌa fo ana laꞌo neni profensi Makedonia neu.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Numa naa, ana laꞌo ndule basa nggorok kara, fo natetea hatahori kamaherek kara dalen. Ana tao talo naa, losa ana maso neni nusa Yunani neu.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ana leo numa naa losa bulak telu. Basa boe ma, ana nahehere fo nae saꞌe ofak neni profensi Siria neu, tehuu ana namanene nae, hatahori Yahudir rala harak, fo rae tao risan. Ana namanene nala naa, boe ma ana ta nau saꞌe ofak nakandoo neni profensi Siria neu. Dadi ana laꞌo fali nesik kada profensi Makedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Hambu hatahori bubua anak esa tungga Paulus. Ndia Timotius; papa Pirus anan Sopater numa kota Berea mai; hatahori dua ruma kota Tesalonika mai, nade Aristarkus ma Sekundus; hatahori esa numa kota Derbe mai, nade Gayus; ma hatahori dua ruma profensi Asia mai, ndia Tikikus ma Trofimus.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 — ausente —
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 — ausente —
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Faik naa, laꞌe-ndaa fai Menggu. Paulus naketu ena nae, “Toranoo nggara ein. Beꞌe-mai au ae laꞌo akandoo.” De basa ai hatahori kamaherek lalaꞌen makabua fo mae miꞌa-minu sama-sama. Huu Paulus nae laꞌo ena, de ana kokolak no ai losa leꞌodae fai baꞌe dua.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ai makabua numa uma esa tadak katelun lain. Leꞌodaen naa ara dede lambu noꞌun seli.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Faik naa, hambu taꞌe anak esa nade Yutikus, nanggatuuk numa dinela lain. Ana oo tungga nenene Paulus boe. Tehuu doo-doo boe ma matan namabera de ana sunggu seli. Nggengger neu ma ana tuda numa dinela naa mai. De maten tutik ka.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Basa boe ma Paulus konda, de holu nala taꞌe anak naa. Ana kokolak nae, “Boso mamataꞌu. Ana ta mate.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 — ausente —
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 — ausente —
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Basa boe ma ai mala harak fo ai mabaꞌe dalak losa ai matonggo seluk nai kota esa, nade Asos. Boe ma ai saꞌe ofak fo meni Asos miu. Tehuu Paulus kada laꞌo eik neni naa neu.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Neu ai matonggo mia Paulus numa Asos, boe ma ana hene ofak lain mai, de ai makandoo meni kota Metilene miu.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Numa Metilene mai, ai saꞌe ofak makandoo. Neu beꞌe-main, ai deka mia pulu esa, nade Kios. Neu bei-nesan, ai matalangga ofak neni pulu Samos neu. Neu esan, boe ma ai losa kota Miletus.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Tehuu Paulus hii nalan seli ena fo losa lai-lai nai Yerusalem, fo ana bisa tungga fai ina-huuk Pentakosta nai naa. Boe ma ana ta nau nggari heni ledo-fai fo ndaꞌe neni kota Epesus neu, nahuu ana ta naena fai lelak ena bali.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Dadi numa Miletus, Paulus helu harak neu lasi-lasi Karisten nara marai Epesus fo ara mai ratonggo roon.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Neu ara losa, boe ma Paulus nafada sara nae, “Basa toranoo nggara ein. Ei basa ngga bubuluk au leleo-lalaꞌon ena, mulai numa fai makasososan au tabu eing neu profensi Asia losa hatematak ia.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ei oo bubuluk au tao ue-osa fafandek lima-eing nai ei taladam mara, tehuu au ta akadedemak ita au aong. Nai au ue-osang ia, au luu-oeng tuda noꞌuk ka, boe ma lemba-asaa ala susa-sonak ta baꞌu anak. Au oo hambu doidosok noꞌuk ka boe, numa hatahori Yahudir nanae manggaraun mai.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Neu au anori ei, au kalua heni basa hata fo au bubuluk neulauk, fo au fee sara reu ei. Au oo anori ei ta no bii-bambik boe. Au oo uni uma esa-esak uu fo fee nesenedak neu hatahorin nara laꞌe-neu Lamatuak hihii-nanaun boe.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Au oo afada neu hatahori Yahudir, ma hatahori ta Yahudir boe ae, ara muste hahae numa sira sala-singgon mai, fo fali tungga Manetualain. Ma ara oo muste ramahere neu Lamatuak Yesus, fo mana naena haak parenda ita boe.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Au ae afada talo ia: hatematak ia au ae uni Yerusalem uu, nahuu Manetualain Dula-dalen nuni neni au fo uni naa uu. Au tungga a mesan, leo mae au ta bubuluk hata dadi neu au nai naa.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Tehuu numa kota esa mai neni kota esa neu, Manetualain Dula-dale Malalaon nafada nakahuluk au ena nae, neu ko au maso bui ma lemba-asaa ala doidosok noꞌun seli nai naa.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Au bubuluk tebe talo naa ena, nahuu Lamatuak Yesus ndia fua-ndae ue-osa ia neu au arung lain, fo au uu tui-bengga Hara Lii Malole ae, Manetualain sue-lai ita, ma Ana oo natudu Ndia dale susuen naa neu ita boe. Mete ma au ta tungga Ndia hihii-nanaun fo tao abasa Ndia ue-osan ia, na, au ameda au masodang ia ta naena sosoak hata-hata.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Hatematak ia au bubuluk ae, ei ta mete-mita au ena bali. Eir ia ndia au fee nenorik doon seli ena laꞌe-neu dalan talo bee fo maso dadi miu Lamatuak nufanelun nara.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 — ausente —
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 — ausente —
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Dadi hatematak ia au laꞌo ela ei. Tehuu masanedak, ee! Neu ko hambu hatahori mai fo ranori sadi ndaa nai ei taladam mara. Ara mai sama leo busa kakikik kara, fo maso reni bibi lombo lalaen neu.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Hambu hatahori mana masapepekok leo naak numa dea mai. Tehuu masanedak, te hambu ketuk oo toda numa ei taladam mara mai boe. Ara fee nenori pepeko-lelekok neu ei. Ara nau fo hatahori tungga kada sira. Huu naa de ara soba-soba leꞌa hatahorir fo boso tungga Yesus bali.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Dadi ei muste manea matalolole ei aom. Boso lilii-ndondou, te au leo sama-sama ua ei doon teuk telu ena. Au oo fee nenori-nefadak soa-neu ei hatu-leledon, ma ta ameda au mamanggung boe. Au luu-oeng tuda noꞌuk ka ena, nahuu ei.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Hatematak ia ita tae tabinggak ena. Dadi au loo lima ei basa ngga meni Manetualain neu, fo Ana lopo-linu ei. Ma ei muste toꞌu mahere tebe-tebe basa hata fo au afada neu ei ena numa makasososan mai laꞌe-neu Manetualain dale susuen. Manetualain naena koasa fo fee bebeꞌi-barakaik neu ei. Ndia oo helu-bartaa ena fo fee babaꞌe-babatik neu Ndia hatahorin nara boe. Dadi mete ma ei tungga makandoo neu Ndia no dale lolo-laok, na, ei oo hambu Ndia babaꞌe-babatin boe.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Neu au tao ue-osang numa ei taladam mara, au ta dale hedi haꞌi ei hata-hetom esa boe na. Au ta soba oke ei bua lilo mbilam, do lilo fulak, do bualoꞌa-papakek, do sudi hata a mesan.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ei oo bubuluk boe, neu au leo ua ei, au tao ues fafandek lima-eing mita fo au bisa asoda. Ta soa-neu kada au mesa ngga, tehuu au oo tao ue-osa fo fee neu sira mana tungga au, soda-ladan nara boe.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Dadi no basa dalak kara iar, au atudu dalak ena fo ei oo tungga tulu-fali neu hatahori kasian fo ta mana hambu daik kara boe. Masaneda matalolole Lamatuak Yesus kokolan nae, ‘Malole lenak ita fee lena heni ita simbo.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Paulus kokolak basa talo naa, boe ma ana sendek luu-langgan, de hule-haradoi sama-sama no sara, ma noke-hule fo Lamatuak nanea sira basa sara.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 — ausente —
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 — ausente —
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.