Atos 20
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT
1 Neu hatahorir hahae tao mue-anggik ena bali, kota Epesus naa lende fali leo biasa. Basa de Paulus nakabua nala hatahori kamaherek kara maruma naa, fo natetea dalen nara. Basa naa, boe ma ana nateꞌa fo ana laꞌo neni profensi Makedonia neu.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Numa naa, ana laꞌo ndule basa nggorok kara, fo natetea hatahori kamaherek kara dalen. Ana tao talo naa, losa ana maso neni nusa Yunani neu.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ana leo numa naa losa bulak telu. Basa boe ma, ana nahehere fo nae saꞌe ofak neni profensi Siria neu, tehuu ana namanene nae, hatahori Yahudir rala harak, fo rae tao risan. Ana namanene nala naa, boe ma ana ta nau saꞌe ofak nakandoo neni profensi Siria neu. Dadi ana laꞌo fali nesik kada profensi Makedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Hambu hatahori bubua anak esa tungga Paulus. Ndia Timotius; papa Pirus anan Sopater numa kota Berea mai; hatahori dua ruma kota Tesalonika mai, nade Aristarkus ma Sekundus; hatahori esa numa kota Derbe mai, nade Gayus; ma hatahori dua ruma profensi Asia mai, ndia Tikikus ma Trofimus.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 — ausente —
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Faik naa, laꞌe-ndaa fai Menggu. Paulus naketu ena nae, “Toranoo nggara ein. Beꞌe-mai au ae laꞌo akandoo.” De basa ai hatahori kamaherek lalaꞌen makabua fo mae miꞌa-minu sama-sama. Huu Paulus nae laꞌo ena, de ana kokolak no ai losa leꞌodae fai baꞌe dua.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ai makabua numa uma esa tadak katelun lain. Leꞌodaen naa ara dede lambu noꞌun seli.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Faik naa, hambu taꞌe anak esa nade Yutikus, nanggatuuk numa dinela lain. Ana oo tungga nenene Paulus boe. Tehuu doo-doo boe ma matan namabera de ana sunggu seli. Nggengger neu ma ana tuda numa dinela naa mai. De maten tutik ka.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Basa boe ma Paulus konda, de holu nala taꞌe anak naa. Ana kokolak nae, “Boso mamataꞌu. Ana ta mate.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 — ausente —
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 — ausente —
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Basa boe ma ai mala harak fo ai mabaꞌe dalak losa ai matonggo seluk nai kota esa, nade Asos. Boe ma ai saꞌe ofak fo meni Asos miu. Tehuu Paulus kada laꞌo eik neni naa neu.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Neu ai matonggo mia Paulus numa Asos, boe ma ana hene ofak lain mai, de ai makandoo meni kota Metilene miu.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Numa Metilene mai, ai saꞌe ofak makandoo. Neu beꞌe-main, ai deka mia pulu esa, nade Kios. Neu bei-nesan, ai matalangga ofak neni pulu Samos neu. Neu esan, boe ma ai losa kota Miletus.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tehuu Paulus hii nalan seli ena fo losa lai-lai nai Yerusalem, fo ana bisa tungga fai ina-huuk Pentakosta nai naa. Boe ma ana ta nau nggari heni ledo-fai fo ndaꞌe neni kota Epesus neu, nahuu ana ta naena fai lelak ena bali.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Dadi numa Miletus, Paulus helu harak neu lasi-lasi Karisten nara marai Epesus fo ara mai ratonggo roon.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Neu ara losa, boe ma Paulus nafada sara nae, “Basa toranoo nggara ein. Ei basa ngga bubuluk au leleo-lalaꞌon ena, mulai numa fai makasososan au tabu eing neu profensi Asia losa hatematak ia.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ei oo bubuluk au tao ue-osa fafandek lima-eing nai ei taladam mara, tehuu au ta akadedemak ita au aong. Nai au ue-osang ia, au luu-oeng tuda noꞌuk ka, boe ma lemba-asaa ala susa-sonak ta baꞌu anak. Au oo hambu doidosok noꞌuk ka boe, numa hatahori Yahudir nanae manggaraun mai.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Neu au anori ei, au kalua heni basa hata fo au bubuluk neulauk, fo au fee sara reu ei. Au oo anori ei ta no bii-bambik boe. Au oo uni uma esa-esak uu fo fee nesenedak neu hatahorin nara laꞌe-neu Lamatuak hihii-nanaun boe.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Au oo afada neu hatahori Yahudir, ma hatahori ta Yahudir boe ae, ara muste hahae numa sira sala-singgon mai, fo fali tungga Manetualain. Ma ara oo muste ramahere neu Lamatuak Yesus, fo mana naena haak parenda ita boe.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Au ae afada talo ia: hatematak ia au ae uni Yerusalem uu, nahuu Manetualain Dula-dalen nuni neni au fo uni naa uu. Au tungga a mesan, leo mae au ta bubuluk hata dadi neu au nai naa.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Tehuu numa kota esa mai neni kota esa neu, Manetualain Dula-dale Malalaon nafada nakahuluk au ena nae, neu ko au maso bui ma lemba-asaa ala doidosok noꞌun seli nai naa.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Au bubuluk tebe talo naa ena, nahuu Lamatuak Yesus ndia fua-ndae ue-osa ia neu au arung lain, fo au uu tui-bengga Hara Lii Malole ae, Manetualain sue-lai ita, ma Ana oo natudu Ndia dale susuen naa neu ita boe. Mete ma au ta tungga Ndia hihii-nanaun fo tao abasa Ndia ue-osan ia, na, au ameda au masodang ia ta naena sosoak hata-hata.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Hatematak ia au bubuluk ae, ei ta mete-mita au ena bali. Eir ia ndia au fee nenorik doon seli ena laꞌe-neu dalan talo bee fo maso dadi miu Lamatuak nufanelun nara.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 — ausente —
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Dadi hatematak ia au laꞌo ela ei. Tehuu masanedak, ee! Neu ko hambu hatahori mai fo ranori sadi ndaa nai ei taladam mara. Ara mai sama leo busa kakikik kara, fo maso reni bibi lombo lalaen neu.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Hambu hatahori mana masapepekok leo naak numa dea mai. Tehuu masanedak, te hambu ketuk oo toda numa ei taladam mara mai boe. Ara fee nenori pepeko-lelekok neu ei. Ara nau fo hatahori tungga kada sira. Huu naa de ara soba-soba leꞌa hatahorir fo boso tungga Yesus bali.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Dadi ei muste manea matalolole ei aom. Boso lilii-ndondou, te au leo sama-sama ua ei doon teuk telu ena. Au oo fee nenori-nefadak soa-neu ei hatu-leledon, ma ta ameda au mamanggung boe. Au luu-oeng tuda noꞌuk ka ena, nahuu ei.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Hatematak ia ita tae tabinggak ena. Dadi au loo lima ei basa ngga meni Manetualain neu, fo Ana lopo-linu ei. Ma ei muste toꞌu mahere tebe-tebe basa hata fo au afada neu ei ena numa makasososan mai laꞌe-neu Manetualain dale susuen. Manetualain naena koasa fo fee bebeꞌi-barakaik neu ei. Ndia oo helu-bartaa ena fo fee babaꞌe-babatik neu Ndia hatahorin nara boe. Dadi mete ma ei tungga makandoo neu Ndia no dale lolo-laok, na, ei oo hambu Ndia babaꞌe-babatin boe.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Neu au tao ue-osang numa ei taladam mara, au ta dale hedi haꞌi ei hata-hetom esa boe na. Au ta soba oke ei bua lilo mbilam, do lilo fulak, do bualoꞌa-papakek, do sudi hata a mesan.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ei oo bubuluk boe, neu au leo ua ei, au tao ues fafandek lima-eing mita fo au bisa asoda. Ta soa-neu kada au mesa ngga, tehuu au oo tao ue-osa fo fee neu sira mana tungga au, soda-ladan nara boe.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Dadi no basa dalak kara iar, au atudu dalak ena fo ei oo tungga tulu-fali neu hatahori kasian fo ta mana hambu daik kara boe. Masaneda matalolole Lamatuak Yesus kokolan nae, ‘Malole lenak ita fee lena heni ita simbo.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Paulus kokolak basa talo naa, boe ma ana sendek luu-langgan, de hule-haradoi sama-sama no sara, ma noke-hule fo Lamatuak nanea sira basa sara.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 — ausente —
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 — ausente —
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.