Atos 15

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Faik naa, hatahori Yahudi Karisten hida ruma dae dook ka nai profensi Yudea mai reni Antiokia reu. Losa naa, boe ma ranori Lamatuak Yesus hatahorin nara rae, “Ei mamahere neu Lamatuak Yesus ena. Naa oo malole boe. Tehuu naa bei ta dai. Mete ma ei nau tebe-tebe masoi-masoda, na, ei oo muste sunat boe, tungga ai dala-hadan, fo Lamatuak mesa kana feen nesik baꞌi Musa ena.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Tehuu Paulus no Barnabas laban tingga-tingga neu hatahorir raa kokolan nara. Ara rareresi mate-mate. Boe ma Paulus asa rae, “Ei sala! Hatahori nusa-nusak laen ta Yahudi, fo mana ramahere neu Yesus, ta parluu tungga hatahori Yahudir dala-hadan sunat!” Huu ara rareresi talo naa, de ara rala harak fo radenu Paulus no Barnabas, ma nonoon laen hida ruma Antiokia mai, fo reni dedeꞌak sunat ia neni Lamatuak nedenun nara, ma lasi-lasi Karisten laen marai Yerusalem reu.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Huu naa de hatahori Karisten nara marai Antiokia radenu Paulus asa reni Yerusalem reu. Ara laꞌok tungga dala madak, resik profensi Fenisia ma profensi Samaria. Neu ara bei laꞌok numa dalak naa, ara tuli-tuli hatahori kamaherek kara uman. De ara tui no lutu-lelon rae, “Hatahori fo ta Yahudir oo fali mai fo ramahere neu Lamatuak ena boe!” Basa hatahorir ramanene rala naa, boe ma ramahoko.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ara losa Yerusalem, basa Yesus hatahorin nara simbok kasa no malole. Lamatuak nadenun nara ma lasi-lasi Karisten nara oo simbok kasa boe. Basa boe ma Paulus asa tui basa hata fo Lamatuak tao neu sara ena, losa hatahori laen noꞌuk ka oo tungga Lamatuak Yesus ena boe. Ma ara oo tui sira nereresin laꞌe-neu sunat boe.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Hatahorir raa fo mana ramanene Paulus asa tutuin, hambu hatahori Karisten Yahudi hida numa partei Farisi mai. Ara rambariik, de kokolak rahere haran rae, “Nenene matalolole, ee! Mete ma hambu hatahori ta Yahudi see a mesan, fo nae tungga Yesus, na, ara muste tungga ita dala-hadan sunat, ma ita hadan hohoro-lalanen laen, fo Manetualain mesa kana nakonda nesik baꞌi Musa ena.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Boe ma basa saranik kara rala harak fo Lamatuak nedenun nara, ma lasi-lasi Karisten nara rakabua fo timba-tai dedeꞌak naa.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 De ara ratuka duduꞌak no loa-narun. Mateꞌen, boe ma Petrus nambariik de kokolak nae, “Toranoo nggara ein! Ei mesa ngga bubuluk mae, fai bakahulun Manetualain dudu nala au numa ei taladam mara mai ena, fo au uu tui-bengga Yesus Tutui Malolen neu hatahori ta Yahudir. Manetualain oo nau fo ara ramahere neu Yesus boe.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Manetualain nalela ita hatahori dae-bafok esa-esak dalen. Ma Ana ndia fee Ndia Dula-dale Malalaon neu sara, sama leo Ana fee neu ita ena. No dalak naa, ita bubuluk tae, Manetualain oo simbok kasa boe.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Manetualain ta memete matak sira ro ita. Ana ta bibingga sira numa ita mai. Ana tao nalalao dalen nara ena, nahuu ara oo ramahere neu Yesus ena boe, sama leo Ana oo tao nalalao ita dalen boe.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 — ausente —
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 — ausente —
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Ara ramanene rala naa, boe ma ta hambu hatahori tamba seluk duduꞌak bali.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ara tui basa, boe ma hatahori esa, nade Yakobis, nambariik de kokolak nae, “Toranoo nggara ein! Ei nenene au dei!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Kaꞌa Peꞌu bei fo tui basa neu ita nae, Manetualain here nala hatahori ta Yahudir ena, fo fee sara maso dadi reu Lamatuak Yesus nufanelun nara.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Naa ndaa no Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nara rafada memak kana numa lele uluk mai ena. Ara surak ena rae:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Ndaa no fain, Au fali mai.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 — ausente —
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 — ausente —
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Mete ma ita fee hohoro-lalanek talo ia, na, ia ta mata beuk. Hatahori noꞌuk ka bubuluk ena, ita hatahori Yahudir dala-hadan memak talo naa ena. Huu hohoro-lalanek kara ruma baꞌi Musa mai naa, ita lees asa rai basa uma huhule-haradoik kara nai bee a mesan tungga-tungga fai hahae tao ue-osa. Dadi hatahori nusa-nusak laen noꞌuk ka bubuluk ena. Au kokolang baꞌu kada naa. Makasi!”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Basa boe ma Lamatuak nedenun ma lasi-lasik laen nara rala harak ro basa hatahori saranik marai Yerusalem fo rae redenu hatahori fo reu rafada sira nekeketun neu hatahori saranik nai bee a mesan. De ara sangga hatahori fo saranik kara fee hada-horomatak neun, fo mana nandaa no ues naa. Boe ma ara here rala hatahori dua. Esa nade Silas, ma esa bali nade Yudas (ara oo roken rae, Barsabas boe). Basa boe ma ara radenu dua sara reu sama-sama ro Paulus ma Barnabas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ara reni susurak fo fee hatahori nusa-nusak laen marai kota Antiokia, nai profensi Siria, losa dae dook manai profensi Kilikia. Susurak naa liin talo ia:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ai surak susurak ia, nahuu ai mamanene mae, hambu hatahori hida ruma Yerusalem ia mai fo reu ratonggo ro ei numa naa ena. Ara fee nenorik sadi ndaa, losa rakasususak ma tao panggananaa ei. Sadi ei bubuluk leo, ai ta madenu mita hatahorir raa.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Neu ai mamanene ena mae, hambu hatahorir fo rakasususak ei talo naa, ai makabubua nai ia fo timba-tai dedeꞌak naa. Ai mala harak ena, ma maketu basa dedeꞌak naa ena. Dadi hatematak ia ai here mala hatahorir fo reti rafada ei, ai nekeketun. Ara reti sama-sama ro Barnabas ma Paulus, fo ai suek kara.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ita hatahori kaduan nara ia, ara lemba-rasaa doidosok, losa ela baꞌuk ka mate sara. Ara hambu doidosok talo naa, nahuu ara tungga ita Lamatuan Yesus Karistus.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dadi ai madenu Yudas no Silas, mita fo ara reti rafada ei susurak ia isin.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Manetualain Dula-dale Malalaon nafada ai ena, ma ai basa ngga makaheik talo naa mae, ei hae tungga basa ai dala-hada Yahudin nara, haꞌi netuduk leo dala-hada sunat. Dala-hadak kara raa tao ramabera hie-hie a mesan neu ei. Tehuu hambu dedeꞌak esa do dua, fo memak ei muste masanedak kasa:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Boso laꞌok sala mia hatahori fo ta o sao toum do ta o sao inam.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ara simbo rala susurak naa, boe ma Paulus asa rateꞌa, de ara laꞌo reni kota Antiokia reu. Losa naa, ara rakabubua rala basa hatahori saranik kara, de ara fee susurak naa neu sara.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Neu ara lees basa susurak naa isin, boe ma basa sara ramahoko, nahuu susurak naa isin tao natea dalen nara ena.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Yudas no Silas oo dadi reu Lamatuak mana toꞌu dedeꞌan boe. Dua sara tui noꞌuk ka neu hatahori kamaherek kara maruma kota naa. Ara fee nenori-nefadak ma ratetea hatahorir raa dalen.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Neu dua sara leo doo-doo numa naa ena, boe ma hatahori saranik kara maruma Antiokia rakamboꞌik kasa fali reni hatahori mana madenu sara raa reu. Ara mboꞌi dua sara fali ro sodak.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [Tehuu Silas nau leo nakandoo nai kada Antiokia.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Paulus no Barnabas leo doo-doo numa naa. Ara oo tulu-fali hatahori laen fo mana fee nenorik laꞌe-neu Lamatuak Yesus Eno-dala Masodan boe.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Neu Paulus no Barnabas leo doo-doo numa Antiokia, boe ma Paulus kokolak neu Barnabas nae, “Kaꞌa! Mai fo ita fali teni basa mamanak kara fo fai maneuk kara ita tuli tita sara naa teu. Ita teu tiro-dangga soba ita hatahori kamaheren nara masodan. Ara talo bee ena, ee? Te hatahori iar bei ta dook ka ramahere neu Lamatuak Yesus. Fai maneuk kara ita mulai tanori sara ena. Dadi mai fo ita teu tiro-dangga sara.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Barnabas namanene Paulus noke talo naa, boe ma ana nakahuꞌu a.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Tehuu Paulus ta nau. Huu fai maneuk kara Markus nalai laꞌo ela sara ruma profensi Pamfilia.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Paulus no Barnabas rasimbo bafak rala noꞌun seli talo naa, losa dua sara rabinggak. Boe ma Barnabas noke no Markus, fo dua sara saꞌe ofak losa pulu Siprus.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Tehuu Paulus noke no Silas. Neu ara rae laꞌo, hatahori kamaherek kara maruma Antiokia naa hule-haradoi neu Lamatuak fo nanea sara, ma Ana oo natudu dale susuen neu sara boe. Ara hule-haradoi basa, boe ma dua sara laꞌo.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ara reu laꞌo ndule profensi Siria ma profensi Kilikia. Nai mamanak bee a mesan ara ratetea hatahori kamaherek kara dalen.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.