Atos 15
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT
1 Faik naa, hatahori Yahudi Karisten hida ruma dae dook ka nai profensi Yudea mai reni Antiokia reu. Losa naa, boe ma ranori Lamatuak Yesus hatahorin nara rae, “Ei mamahere neu Lamatuak Yesus ena. Naa oo malole boe. Tehuu naa bei ta dai. Mete ma ei nau tebe-tebe masoi-masoda, na, ei oo muste sunat boe, tungga ai dala-hadan, fo Lamatuak mesa kana feen nesik baꞌi Musa ena.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Tehuu Paulus no Barnabas laban tingga-tingga neu hatahorir raa kokolan nara. Ara rareresi mate-mate. Boe ma Paulus asa rae, “Ei sala! Hatahori nusa-nusak laen ta Yahudi, fo mana ramahere neu Yesus, ta parluu tungga hatahori Yahudir dala-hadan sunat!” Huu ara rareresi talo naa, de ara rala harak fo radenu Paulus no Barnabas, ma nonoon laen hida ruma Antiokia mai, fo reni dedeꞌak sunat ia neni Lamatuak nedenun nara, ma lasi-lasi Karisten laen marai Yerusalem reu.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Huu naa de hatahori Karisten nara marai Antiokia radenu Paulus asa reni Yerusalem reu. Ara laꞌok tungga dala madak, resik profensi Fenisia ma profensi Samaria. Neu ara bei laꞌok numa dalak naa, ara tuli-tuli hatahori kamaherek kara uman. De ara tui no lutu-lelon rae, “Hatahori fo ta Yahudir oo fali mai fo ramahere neu Lamatuak ena boe!” Basa hatahorir ramanene rala naa, boe ma ramahoko.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Ara losa Yerusalem, basa Yesus hatahorin nara simbok kasa no malole. Lamatuak nadenun nara ma lasi-lasi Karisten nara oo simbok kasa boe. Basa boe ma Paulus asa tui basa hata fo Lamatuak tao neu sara ena, losa hatahori laen noꞌuk ka oo tungga Lamatuak Yesus ena boe. Ma ara oo tui sira nereresin laꞌe-neu sunat boe.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Hatahorir raa fo mana ramanene Paulus asa tutuin, hambu hatahori Karisten Yahudi hida numa partei Farisi mai. Ara rambariik, de kokolak rahere haran rae, “Nenene matalolole, ee! Mete ma hambu hatahori ta Yahudi see a mesan, fo nae tungga Yesus, na, ara muste tungga ita dala-hadan sunat, ma ita hadan hohoro-lalanen laen, fo Manetualain mesa kana nakonda nesik baꞌi Musa ena.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Boe ma basa saranik kara rala harak fo Lamatuak nedenun nara, ma lasi-lasi Karisten nara rakabua fo timba-tai dedeꞌak naa.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 De ara ratuka duduꞌak no loa-narun. Mateꞌen, boe ma Petrus nambariik de kokolak nae, “Toranoo nggara ein! Ei mesa ngga bubuluk mae, fai bakahulun Manetualain dudu nala au numa ei taladam mara mai ena, fo au uu tui-bengga Yesus Tutui Malolen neu hatahori ta Yahudir. Manetualain oo nau fo ara ramahere neu Yesus boe.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Manetualain nalela ita hatahori dae-bafok esa-esak dalen. Ma Ana ndia fee Ndia Dula-dale Malalaon neu sara, sama leo Ana fee neu ita ena. No dalak naa, ita bubuluk tae, Manetualain oo simbok kasa boe.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Manetualain ta memete matak sira ro ita. Ana ta bibingga sira numa ita mai. Ana tao nalalao dalen nara ena, nahuu ara oo ramahere neu Yesus ena boe, sama leo Ana oo tao nalalao ita dalen boe.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 — ausente —
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 — ausente —
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Ara ramanene rala naa, boe ma ta hambu hatahori tamba seluk duduꞌak bali.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ara tui basa, boe ma hatahori esa, nade Yakobis, nambariik de kokolak nae, “Toranoo nggara ein! Ei nenene au dei!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Kaꞌa Peꞌu bei fo tui basa neu ita nae, Manetualain here nala hatahori ta Yahudir ena, fo fee sara maso dadi reu Lamatuak Yesus nufanelun nara.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Naa ndaa no Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nara rafada memak kana numa lele uluk mai ena. Ara surak ena rae:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Ndaa no fain, Au fali mai.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 — ausente —
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 — ausente —
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Mete ma ita fee hohoro-lalanek talo ia, na, ia ta mata beuk. Hatahori noꞌuk ka bubuluk ena, ita hatahori Yahudir dala-hadan memak talo naa ena. Huu hohoro-lalanek kara ruma baꞌi Musa mai naa, ita lees asa rai basa uma huhule-haradoik kara nai bee a mesan tungga-tungga fai hahae tao ue-osa. Dadi hatahori nusa-nusak laen noꞌuk ka bubuluk ena. Au kokolang baꞌu kada naa. Makasi!”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Basa boe ma Lamatuak nedenun ma lasi-lasik laen nara rala harak ro basa hatahori saranik marai Yerusalem fo rae redenu hatahori fo reu rafada sira nekeketun neu hatahori saranik nai bee a mesan. De ara sangga hatahori fo saranik kara fee hada-horomatak neun, fo mana nandaa no ues naa. Boe ma ara here rala hatahori dua. Esa nade Silas, ma esa bali nade Yudas (ara oo roken rae, Barsabas boe). Basa boe ma ara radenu dua sara reu sama-sama ro Paulus ma Barnabas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ara reni susurak fo fee hatahori nusa-nusak laen marai kota Antiokia, nai profensi Siria, losa dae dook manai profensi Kilikia. Susurak naa liin talo ia:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ai surak susurak ia, nahuu ai mamanene mae, hambu hatahori hida ruma Yerusalem ia mai fo reu ratonggo ro ei numa naa ena. Ara fee nenorik sadi ndaa, losa rakasususak ma tao panggananaa ei. Sadi ei bubuluk leo, ai ta madenu mita hatahorir raa.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Neu ai mamanene ena mae, hambu hatahorir fo rakasususak ei talo naa, ai makabubua nai ia fo timba-tai dedeꞌak naa. Ai mala harak ena, ma maketu basa dedeꞌak naa ena. Dadi hatematak ia ai here mala hatahorir fo reti rafada ei, ai nekeketun. Ara reti sama-sama ro Barnabas ma Paulus, fo ai suek kara.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ita hatahori kaduan nara ia, ara lemba-rasaa doidosok, losa ela baꞌuk ka mate sara. Ara hambu doidosok talo naa, nahuu ara tungga ita Lamatuan Yesus Karistus.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dadi ai madenu Yudas no Silas, mita fo ara reti rafada ei susurak ia isin.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Manetualain Dula-dale Malalaon nafada ai ena, ma ai basa ngga makaheik talo naa mae, ei hae tungga basa ai dala-hada Yahudin nara, haꞌi netuduk leo dala-hada sunat. Dala-hadak kara raa tao ramabera hie-hie a mesan neu ei. Tehuu hambu dedeꞌak esa do dua, fo memak ei muste masanedak kasa:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Boso laꞌok sala mia hatahori fo ta o sao toum do ta o sao inam.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ara simbo rala susurak naa, boe ma Paulus asa rateꞌa, de ara laꞌo reni kota Antiokia reu. Losa naa, ara rakabubua rala basa hatahori saranik kara, de ara fee susurak naa neu sara.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Neu ara lees basa susurak naa isin, boe ma basa sara ramahoko, nahuu susurak naa isin tao natea dalen nara ena.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Yudas no Silas oo dadi reu Lamatuak mana toꞌu dedeꞌan boe. Dua sara tui noꞌuk ka neu hatahori kamaherek kara maruma kota naa. Ara fee nenori-nefadak ma ratetea hatahorir raa dalen.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Neu dua sara leo doo-doo numa naa ena, boe ma hatahori saranik kara maruma Antiokia rakamboꞌik kasa fali reni hatahori mana madenu sara raa reu. Ara mboꞌi dua sara fali ro sodak.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Tehuu Silas nau leo nakandoo nai kada Antiokia.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Paulus no Barnabas leo doo-doo numa naa. Ara oo tulu-fali hatahori laen fo mana fee nenorik laꞌe-neu Lamatuak Yesus Eno-dala Masodan boe.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Neu Paulus no Barnabas leo doo-doo numa Antiokia, boe ma Paulus kokolak neu Barnabas nae, “Kaꞌa! Mai fo ita fali teni basa mamanak kara fo fai maneuk kara ita tuli tita sara naa teu. Ita teu tiro-dangga soba ita hatahori kamaheren nara masodan. Ara talo bee ena, ee? Te hatahori iar bei ta dook ka ramahere neu Lamatuak Yesus. Fai maneuk kara ita mulai tanori sara ena. Dadi mai fo ita teu tiro-dangga sara.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnabas namanene Paulus noke talo naa, boe ma ana nakahuꞌu a.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Tehuu Paulus ta nau. Huu fai maneuk kara Markus nalai laꞌo ela sara ruma profensi Pamfilia.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Paulus no Barnabas rasimbo bafak rala noꞌun seli talo naa, losa dua sara rabinggak. Boe ma Barnabas noke no Markus, fo dua sara saꞌe ofak losa pulu Siprus.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Tehuu Paulus noke no Silas. Neu ara rae laꞌo, hatahori kamaherek kara maruma Antiokia naa hule-haradoi neu Lamatuak fo nanea sara, ma Ana oo natudu dale susuen neu sara boe. Ara hule-haradoi basa, boe ma dua sara laꞌo.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Ara reu laꞌo ndule profensi Siria ma profensi Kilikia. Nai mamanak bee a mesan ara ratetea hatahori kamaherek kara dalen.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.