Atos 13

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Numa kota Antiokia, hatahori noꞌuk ka ramahere neu Yesus ena. Hambu hatahori hida fo Manetualain pake sara dadi neu Ndia mana toꞌu dedeꞌan, ma hambu hida bali fo Ana pake sara fo ranori hatahorir. Sira raa, ndia:
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Faik esa, ara puasa ma rakabua fo rakaluku-rakatele neu Manetualain. Boe ma Manetualain Dula-dale Malalaon nafada sara nae, “Here mala Barnabas no Saulus. Te Au ue-osang noꞌuk ka. De ara muste tao ue-osa fo Au ae baꞌe fee sara.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Neu ara puasa ma hule-haradoi basa, boe ma ara ndae liman nara reu Barnabas no Saulus fo tabis asa. Basa boe ma ara radenu dua sara reu rakalalaꞌok Lamatuak ue-osan.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 — ausente —
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 — ausente —
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 — ausente —
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Tehuu Manetualain Dula-dale Malalaon fee koasa neu Saulus (fo ara oo roken rae, Paulus boe), boe ma nakabubula matak fo mete nakateteek mana teka-dokik naa. Boe ma nae,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Heeh! Elimas! Nitu anan o! Mana pepeko-lelekok! Losa faik hida bali fo o bei nau kedi-ira hatahori? O laban basa hata fo neulauk. No dalak naa, ai bubuluk o tungga nitur malangga ina-huun. O boso bei tao talo naa bali! O boso soba-soba kena Lamatuak dala ndoon bali!
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Heeh! O nenene, ee! Neu ko Lamatuak huku-doki o. O matam neu ko poke fo o ta bisa mete-mita hata esa boe na losa faik hida dalen.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Neu nggubenor mete-nita no mata heli-helin talo naa, ma ana namanene Barnabas asa fee nenorik laꞌe-neu Yesus, ana heran bali-bali, basa boe ma ana namahere neu Yesus.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Paulus asa saꞌe ofak numa kota Pafos nai pulu Siprus mai, reni kota esa nai profensi Pamfilia, nade Perga reu. Ara konda ofak numa naa, boe ma Yohanis Markus laꞌo ela sara de ana fali neni Yerusalem neu.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ara laꞌok tungga mada lai ruma Perga mai reni kota Antiokia nai profensi Pisidia reu.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Faik naa, ara lees numa baꞌi Musa susuran, ma numa Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara susuran mai. Boe ma uma huhule-haradoik naa malanggan nara roke Paulus asa rae, “Ama nggara ein. Mete ma ei mae helu hata neu ai, na, ai hule no hada-horomatak fo kokolak tao matea basa ai manai iar dalen.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Boe ma Paulus nambariik neu mata. Ana botik liman fo noke sara nenee. De ana mulai kokolak nae, “Toranoo Israꞌel nggara ein. Ma basa ina-ama lalaꞌen fo mana maso anggama Yahudi, nahuu ei dalem mara oo hii ralan seli neu hatahori Israꞌel asa Manetualain boe. Au oke ei pasa ndiꞌi doom mara fo nenene au!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Manetualain here nala ita hatahori Israꞌel bei-baꞌin nara numa lele uluk mai ena. Neu ara reu leo numa dae Masir, fo ta sira nusa heli-helin, Manetualain fee sara leo no mole-damek, losa tititi-nonosin nara tamba ramanoꞌu. Basa boe ma Manetualain pake Ndia koasa moꞌon fo Ana noo sara kalua numa Masir mai.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Basa naa, ara leo lali-lali numa mamana nees, losa teuk haa hulu dalen. Leo mae ara langga batu rakandoo, tehuu Manetualain nakalalaꞌok kasa no kada dale narun fo ta namanasa sara.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Basa boe ma Manetualain nakalulutu hatahori nusak hitu nai dae Kanaꞌan. De Ana babaꞌe daen nara neu ita bei-baꞌin nara fo dadi neu sira dae pusakan.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Ara leo-laꞌo talo naa losa teuk natun haa lima hulu (450).
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Neu Semuel dadi neu Manetualain mana toꞌu dedeꞌan, ita bei-baꞌin nara hihiik ka hambu manek esa dei. De Manetualain soꞌuk nala Kis anan, nade Saul, numa leo Benyamin mai. Saul toꞌu parenda losa teuk haa hulu.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Basa boe ma Manetualain hai henin. De Manetualain soꞌuk nala Isai anan, nade Dauk dadi neu mane beuk nggatin. Manetualain bubuluk Dauk dalen nae, ‘Isai anan, Dauk ia, ndaa Au daleng. Neu ko ana tao natetu basa Au hihii-nanaung lalaꞌen.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Lelek naa, Manetualain helu-bartaa nae nadenu Dauk tititi-nonosin esa, fo tao nasoi-nasoda hatahori Israꞌel asa numa sala-singgon nara mai. Au nau afada basa toranook kara ae, Dauk tititi-nonosin fo Manetualain helu-bartaak naa, ndia Yesus.”
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Paulus tuti kokolan nae, “Neu Lamatuak Yesus bei ta mulai ue-osan, hambu hatahori esa, nade Yohanis, neu nafada hatahori Israꞌel asa nae, ara muste hahae numa sala-singgon nara mai, fo fali tungga Lamatuak. Basa naa, ara muste sarani fo dadi neu tanda nae, sira malole ro Lamatuak ena.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Tehuu neu Yohanis ue-osan sangga basan ena, ana nafada hatahorir nae, ‘Ei boso duꞌa mae, au ia, Hatahori fo Manetualain helu-bartaa numa lele uluk mai ena fo nae nadenun mai. Masaneda matalolole! Ei muste mahani Hatahori esa fo neu ko nae mai. Ndia ta neni babanggak lena heni au, losa au dadi uu kada ana neondan oo au ta andaa boe.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Toranoo nggara ein! Ei fo memak baꞌi Abraham tititi-nonosin, ma ei laen nara fo dalem mara hii malan seli neu Manetualain. Nenene neu au dei! Manetualain nafada dedeꞌak ia neu ita ena, fo ita bisa bubuluk tala Ndia eno-dala masodan. Ana tao nasoi-nasoda ita numa ita sala-singgon nara mai.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Numa lele uluk mai, Manetualain pake Ndia mana toꞌu dedeꞌan nara fo ara surak rafada hatahorir laꞌe-neu Hatahori fo Manetualain helu-bartaa nae nadenun mai naa. Boe ma ita malangga anggaman nara, ma hatahori laen nara marai Yerusalem, ara lees laꞌi-laꞌik ka ena hata fo mana toꞌu dedeꞌak kara surak ena. Tungga fai hahae tao ue-osa, ara maso reni uma huhule-haradoik dale reu, fo ara lees laꞌe-neu Hatahori naa nai Manetualain Susura Malalaon dale.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Ara sangga-sangga dedeꞌak ro Yesus fo rae ike ratudan, tehuu ara ta hambu Ndia salan hata faa boe na. Leo mae talo naa, tehuu ara reu roke nggubenor Pilatus fo tao risan.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Nggubenor naa nakaheik, boe ma ara paku londa Yesus neu ai ngganggek lain, losa Ana mate. Tehuu basa iar oo ndaa no hata fo Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nara surak ena boe. Basa boe ma ara rakonda ao-mbaa mamaten numa ai ngganggek lain mai, de ara koꞌo renin reu taon neu rates dale.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Tehuu Manetualain pake Ndia koasan, fo nasoda falik Yesus numa mamaten mai.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Neu Yesus nasoda fali numa mamaten mai ena, Ana natudu aon laꞌe noꞌuk ka neu hatahorir. Sira raa, ndia mana sama-sama ro Yesus ruma profensi Galilea mai fo reni Yerusalem reu. Ma sira raa ndia hatematak ia dadi reu sakasii fee hatahori Israꞌel asa.”
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Numa lele uluk mai Manetualain helu-bartaa ena nae, neu ko Ana nae tao nasoda falik Hatahori fo Ana helu-bartaa nae nadenun mai naa ena, de Hatahori naa ta mate bali. Huu naa de Manetualain pake mana toꞌu dedeꞌan ena fo surak nae,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Hambu Sosoda Kokoa-kikiok kara laen rae,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 — ausente —
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 — ausente —
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 — ausente —
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Paulus no Barnabas kokolak basa, boe ma ara rambariik fo rae laꞌo ela uma huhule-haradoik naa. Tehuu hatahorir maruma naa roke fo ara fali mai seluk nai menggu mana maik, fo ara kokolak no lutun lenak bali, hata fo ara kokolak bebeik kara raa ena.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Neu ara kalua numa uma huhule-haradoik naa dale mai, hambu hatahori noꞌuk ka ruma naa mai, reu laꞌo tungga Paulus no Barnabas. Basa boe ma dua sara fee nenori-nefadak neu sara rae, “Ita bubuluk tae, Manetualain dalen malolen seli neu ita. Huu naa de ei oo muste toꞌu mahere tebe-tebe neu Ndia boe.”
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Neu menggu mana maik, ndaa no hatahori Yahudir fai hahae tao ue-osan, ela kada baꞌuk ka fo basa hatahorir marai kota naa mai fo rae nenene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Tehuu neu hatahori Yahudi malanggan nara mete-rita hatahori noꞌuk ka nau mai fo nenene Paulus asa, boe ma dalen nara mana kikitok kara. Neu Paulus bei kola-kola, ara rasimbo bafak no huu-suꞌun taa roon, ma ara kokolak rakatutudak Paulus asa.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Tehuu Paulus asa ta rakadedeak, ma ara kokolak ta no bii-bambik bali. Ara rae, “Memak Manetualain soi dalak nakahuluk fee ita hatahori Yahudir, ma Ana fee Hara Lii Malolen neu ita ena. De naa memak nandaa! Tehuu ei ta nau simbok. Dadi no ei here talo naa, ei matudu mae, ei ta mandaa hambu masodak seku neu mia Manetualain. Dadi hatematak ia, ai mae meni Hara Lii Malole naa neni hatahori nusa-nusak laen nara reu, nahuu ei timba henin ena.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Huu Manetualain nadenu ai, sama leo Yesaya surak ena nae,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Neu hatahori laen fo hatahori ta Yahudir ramanene talo naa, boe ma ara ramahoko ralan seli. De ara koa-kio neu Manetualain rae, “Koa-kio Lamatuak! Lamatuak Hara Lii Malolen naa neulaun seli!” Ma nai naa, hambu hatahorir fo Manetualain henggenee memak kasa numa lele uluk mai ena, fo bisa rasoda seku neu ro Ndia. Boe ma basa sara ramahere neu Lamatuak Yesus.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Manetualain Dedeꞌa-kokolan, ara tui-benggan numa bafak mai neni bafak neu, de natanggela ndule basa nusak naa.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Numa kota naa, hambu hatahori moꞌo-inahuuk kara, inak ma touk. Hambu ketuk fo dalen nara hii ralan seli neu Lamatuak. Tehuu hatahori Yahudi malanggan nara mai fo dudunggu hatahori moꞌo-inahuuk kara raa, losa ara husi kalua heni Paulus no Barnabas numa sira nusan mai.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ara kalua numa kota naa mai, boe ma dua sara tao tungga hadak esa ndia nggafu heni afu numa ein nara mai, fo dadi tanda nae, hatahorir marai kota naa ta nau nenene neu dua sara. Basa boe ma ara laꞌo rasadea ela kota naa. De ara reni kota laen esa reu, nade Ikonium.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Tehuu hatahorir fo mana ramahere neu Lamatuak Yesus nai Antiokia ena, dalen nara ramahoko, nahuu Manetualain Dula-dale Malalaon tao natea dalen nara.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.