Atos 13

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Numa kota Antiokia, hatahori noꞌuk ka ramahere neu Yesus ena. Hambu hatahori hida fo Manetualain pake sara dadi neu Ndia mana toꞌu dedeꞌan, ma hambu hida bali fo Ana pake sara fo ranori hatahorir. Sira raa, ndia:
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Faik esa, ara puasa ma rakabua fo rakaluku-rakatele neu Manetualain. Boe ma Manetualain Dula-dale Malalaon nafada sara nae, “Here mala Barnabas no Saulus. Te Au ue-osang noꞌuk ka. De ara muste tao ue-osa fo Au ae baꞌe fee sara.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Neu ara puasa ma hule-haradoi basa, boe ma ara ndae liman nara reu Barnabas no Saulus fo tabis asa. Basa boe ma ara radenu dua sara reu rakalalaꞌok Lamatuak ue-osan.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 — ausente —
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 — ausente —
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 — ausente —
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Tehuu Manetualain Dula-dale Malalaon fee koasa neu Saulus (fo ara oo roken rae, Paulus boe), boe ma nakabubula matak fo mete nakateteek mana teka-dokik naa. Boe ma nae,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Heeh! Elimas! Nitu anan o! Mana pepeko-lelekok! Losa faik hida bali fo o bei nau kedi-ira hatahori? O laban basa hata fo neulauk. No dalak naa, ai bubuluk o tungga nitur malangga ina-huun. O boso bei tao talo naa bali! O boso soba-soba kena Lamatuak dala ndoon bali!
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Heeh! O nenene, ee! Neu ko Lamatuak huku-doki o. O matam neu ko poke fo o ta bisa mete-mita hata esa boe na losa faik hida dalen.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Neu nggubenor mete-nita no mata heli-helin talo naa, ma ana namanene Barnabas asa fee nenorik laꞌe-neu Yesus, ana heran bali-bali, basa boe ma ana namahere neu Yesus.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Paulus asa saꞌe ofak numa kota Pafos nai pulu Siprus mai, reni kota esa nai profensi Pamfilia, nade Perga reu. Ara konda ofak numa naa, boe ma Yohanis Markus laꞌo ela sara de ana fali neni Yerusalem neu.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ara laꞌok tungga mada lai ruma Perga mai reni kota Antiokia nai profensi Pisidia reu.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Faik naa, ara lees numa baꞌi Musa susuran, ma numa Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara susuran mai. Boe ma uma huhule-haradoik naa malanggan nara roke Paulus asa rae, “Ama nggara ein. Mete ma ei mae helu hata neu ai, na, ai hule no hada-horomatak fo kokolak tao matea basa ai manai iar dalen.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Boe ma Paulus nambariik neu mata. Ana botik liman fo noke sara nenee. De ana mulai kokolak nae, “Toranoo Israꞌel nggara ein. Ma basa ina-ama lalaꞌen fo mana maso anggama Yahudi, nahuu ei dalem mara oo hii ralan seli neu hatahori Israꞌel asa Manetualain boe. Au oke ei pasa ndiꞌi doom mara fo nenene au!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Manetualain here nala ita hatahori Israꞌel bei-baꞌin nara numa lele uluk mai ena. Neu ara reu leo numa dae Masir, fo ta sira nusa heli-helin, Manetualain fee sara leo no mole-damek, losa tititi-nonosin nara tamba ramanoꞌu. Basa boe ma Manetualain pake Ndia koasa moꞌon fo Ana noo sara kalua numa Masir mai.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Basa naa, ara leo lali-lali numa mamana nees, losa teuk haa hulu dalen. Leo mae ara langga batu rakandoo, tehuu Manetualain nakalalaꞌok kasa no kada dale narun fo ta namanasa sara.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Basa boe ma Manetualain nakalulutu hatahori nusak hitu nai dae Kanaꞌan. De Ana babaꞌe daen nara neu ita bei-baꞌin nara fo dadi neu sira dae pusakan.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ara leo-laꞌo talo naa losa teuk natun haa lima hulu (450).
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Neu Semuel dadi neu Manetualain mana toꞌu dedeꞌan, ita bei-baꞌin nara hihiik ka hambu manek esa dei. De Manetualain soꞌuk nala Kis anan, nade Saul, numa leo Benyamin mai. Saul toꞌu parenda losa teuk haa hulu.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Basa boe ma Manetualain hai henin. De Manetualain soꞌuk nala Isai anan, nade Dauk dadi neu mane beuk nggatin. Manetualain bubuluk Dauk dalen nae, ‘Isai anan, Dauk ia, ndaa Au daleng. Neu ko ana tao natetu basa Au hihii-nanaung lalaꞌen.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Lelek naa, Manetualain helu-bartaa nae nadenu Dauk tititi-nonosin esa, fo tao nasoi-nasoda hatahori Israꞌel asa numa sala-singgon nara mai. Au nau afada basa toranook kara ae, Dauk tititi-nonosin fo Manetualain helu-bartaak naa, ndia Yesus.”
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Paulus tuti kokolan nae, “Neu Lamatuak Yesus bei ta mulai ue-osan, hambu hatahori esa, nade Yohanis, neu nafada hatahori Israꞌel asa nae, ara muste hahae numa sala-singgon nara mai, fo fali tungga Lamatuak. Basa naa, ara muste sarani fo dadi neu tanda nae, sira malole ro Lamatuak ena.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Tehuu neu Yohanis ue-osan sangga basan ena, ana nafada hatahorir nae, ‘Ei boso duꞌa mae, au ia, Hatahori fo Manetualain helu-bartaa numa lele uluk mai ena fo nae nadenun mai. Masaneda matalolole! Ei muste mahani Hatahori esa fo neu ko nae mai. Ndia ta neni babanggak lena heni au, losa au dadi uu kada ana neondan oo au ta andaa boe.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Toranoo nggara ein! Ei fo memak baꞌi Abraham tititi-nonosin, ma ei laen nara fo dalem mara hii malan seli neu Manetualain. Nenene neu au dei! Manetualain nafada dedeꞌak ia neu ita ena, fo ita bisa bubuluk tala Ndia eno-dala masodan. Ana tao nasoi-nasoda ita numa ita sala-singgon nara mai.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Numa lele uluk mai, Manetualain pake Ndia mana toꞌu dedeꞌan nara fo ara surak rafada hatahorir laꞌe-neu Hatahori fo Manetualain helu-bartaa nae nadenun mai naa. Boe ma ita malangga anggaman nara, ma hatahori laen nara marai Yerusalem, ara lees laꞌi-laꞌik ka ena hata fo mana toꞌu dedeꞌak kara surak ena. Tungga fai hahae tao ue-osa, ara maso reni uma huhule-haradoik dale reu, fo ara lees laꞌe-neu Hatahori naa nai Manetualain Susura Malalaon dale.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ara sangga-sangga dedeꞌak ro Yesus fo rae ike ratudan, tehuu ara ta hambu Ndia salan hata faa boe na. Leo mae talo naa, tehuu ara reu roke nggubenor Pilatus fo tao risan.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Nggubenor naa nakaheik, boe ma ara paku londa Yesus neu ai ngganggek lain, losa Ana mate. Tehuu basa iar oo ndaa no hata fo Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nara surak ena boe. Basa boe ma ara rakonda ao-mbaa mamaten numa ai ngganggek lain mai, de ara koꞌo renin reu taon neu rates dale.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Tehuu Manetualain pake Ndia koasan, fo nasoda falik Yesus numa mamaten mai.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Neu Yesus nasoda fali numa mamaten mai ena, Ana natudu aon laꞌe noꞌuk ka neu hatahorir. Sira raa, ndia mana sama-sama ro Yesus ruma profensi Galilea mai fo reni Yerusalem reu. Ma sira raa ndia hatematak ia dadi reu sakasii fee hatahori Israꞌel asa.”
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Numa lele uluk mai Manetualain helu-bartaa ena nae, neu ko Ana nae tao nasoda falik Hatahori fo Ana helu-bartaa nae nadenun mai naa ena, de Hatahori naa ta mate bali. Huu naa de Manetualain pake mana toꞌu dedeꞌan ena fo surak nae,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Hambu Sosoda Kokoa-kikiok kara laen rae,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 — ausente —
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 — ausente —
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 — ausente —
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Paulus no Barnabas kokolak basa, boe ma ara rambariik fo rae laꞌo ela uma huhule-haradoik naa. Tehuu hatahorir maruma naa roke fo ara fali mai seluk nai menggu mana maik, fo ara kokolak no lutun lenak bali, hata fo ara kokolak bebeik kara raa ena.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Neu ara kalua numa uma huhule-haradoik naa dale mai, hambu hatahori noꞌuk ka ruma naa mai, reu laꞌo tungga Paulus no Barnabas. Basa boe ma dua sara fee nenori-nefadak neu sara rae, “Ita bubuluk tae, Manetualain dalen malolen seli neu ita. Huu naa de ei oo muste toꞌu mahere tebe-tebe neu Ndia boe.”
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Neu menggu mana maik, ndaa no hatahori Yahudir fai hahae tao ue-osan, ela kada baꞌuk ka fo basa hatahorir marai kota naa mai fo rae nenene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Tehuu neu hatahori Yahudi malanggan nara mete-rita hatahori noꞌuk ka nau mai fo nenene Paulus asa, boe ma dalen nara mana kikitok kara. Neu Paulus bei kola-kola, ara rasimbo bafak no huu-suꞌun taa roon, ma ara kokolak rakatutudak Paulus asa.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Tehuu Paulus asa ta rakadedeak, ma ara kokolak ta no bii-bambik bali. Ara rae, “Memak Manetualain soi dalak nakahuluk fee ita hatahori Yahudir, ma Ana fee Hara Lii Malolen neu ita ena. De naa memak nandaa! Tehuu ei ta nau simbok. Dadi no ei here talo naa, ei matudu mae, ei ta mandaa hambu masodak seku neu mia Manetualain. Dadi hatematak ia, ai mae meni Hara Lii Malole naa neni hatahori nusa-nusak laen nara reu, nahuu ei timba henin ena.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Huu Manetualain nadenu ai, sama leo Yesaya surak ena nae,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Neu hatahori laen fo hatahori ta Yahudir ramanene talo naa, boe ma ara ramahoko ralan seli. De ara koa-kio neu Manetualain rae, “Koa-kio Lamatuak! Lamatuak Hara Lii Malolen naa neulaun seli!” Ma nai naa, hambu hatahorir fo Manetualain henggenee memak kasa numa lele uluk mai ena, fo bisa rasoda seku neu ro Ndia. Boe ma basa sara ramahere neu Lamatuak Yesus.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Manetualain Dedeꞌa-kokolan, ara tui-benggan numa bafak mai neni bafak neu, de natanggela ndule basa nusak naa.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Numa kota naa, hambu hatahori moꞌo-inahuuk kara, inak ma touk. Hambu ketuk fo dalen nara hii ralan seli neu Lamatuak. Tehuu hatahori Yahudi malanggan nara mai fo dudunggu hatahori moꞌo-inahuuk kara raa, losa ara husi kalua heni Paulus no Barnabas numa sira nusan mai.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ara kalua numa kota naa mai, boe ma dua sara tao tungga hadak esa ndia nggafu heni afu numa ein nara mai, fo dadi tanda nae, hatahorir marai kota naa ta nau nenene neu dua sara. Basa boe ma ara laꞌo rasadea ela kota naa. De ara reni kota laen esa reu, nade Ikonium.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Tehuu hatahorir fo mana ramahere neu Lamatuak Yesus nai Antiokia ena, dalen nara ramahoko, nahuu Manetualain Dula-dale Malalaon tao natea dalen nara.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.