Atos 13
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT
1 Numa kota Antiokia, hatahori noꞌuk ka ramahere neu Yesus ena. Hambu hatahori hida fo Manetualain pake sara dadi neu Ndia mana toꞌu dedeꞌan, ma hambu hida bali fo Ana pake sara fo ranori hatahorir. Sira raa, ndia:
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Faik esa, ara puasa ma rakabua fo rakaluku-rakatele neu Manetualain. Boe ma Manetualain Dula-dale Malalaon nafada sara nae, “Here mala Barnabas no Saulus. Te Au ue-osang noꞌuk ka. De ara muste tao ue-osa fo Au ae baꞌe fee sara.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Neu ara puasa ma hule-haradoi basa, boe ma ara ndae liman nara reu Barnabas no Saulus fo tabis asa. Basa boe ma ara radenu dua sara reu rakalalaꞌok Lamatuak ue-osan.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 — ausente —
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 — ausente —
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 — ausente —
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Tehuu Manetualain Dula-dale Malalaon fee koasa neu Saulus (fo ara oo roken rae, Paulus boe), boe ma nakabubula matak fo mete nakateteek mana teka-dokik naa. Boe ma nae,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “Heeh! Elimas! Nitu anan o! Mana pepeko-lelekok! Losa faik hida bali fo o bei nau kedi-ira hatahori? O laban basa hata fo neulauk. No dalak naa, ai bubuluk o tungga nitur malangga ina-huun. O boso bei tao talo naa bali! O boso soba-soba kena Lamatuak dala ndoon bali!
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Heeh! O nenene, ee! Neu ko Lamatuak huku-doki o. O matam neu ko poke fo o ta bisa mete-mita hata esa boe na losa faik hida dalen.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Neu nggubenor mete-nita no mata heli-helin talo naa, ma ana namanene Barnabas asa fee nenorik laꞌe-neu Yesus, ana heran bali-bali, basa boe ma ana namahere neu Yesus.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Paulus asa saꞌe ofak numa kota Pafos nai pulu Siprus mai, reni kota esa nai profensi Pamfilia, nade Perga reu. Ara konda ofak numa naa, boe ma Yohanis Markus laꞌo ela sara de ana fali neni Yerusalem neu.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ara laꞌok tungga mada lai ruma Perga mai reni kota Antiokia nai profensi Pisidia reu.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Faik naa, ara lees numa baꞌi Musa susuran, ma numa Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara susuran mai. Boe ma uma huhule-haradoik naa malanggan nara roke Paulus asa rae, “Ama nggara ein. Mete ma ei mae helu hata neu ai, na, ai hule no hada-horomatak fo kokolak tao matea basa ai manai iar dalen.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Boe ma Paulus nambariik neu mata. Ana botik liman fo noke sara nenee. De ana mulai kokolak nae, “Toranoo Israꞌel nggara ein. Ma basa ina-ama lalaꞌen fo mana maso anggama Yahudi, nahuu ei dalem mara oo hii ralan seli neu hatahori Israꞌel asa Manetualain boe. Au oke ei pasa ndiꞌi doom mara fo nenene au!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Manetualain here nala ita hatahori Israꞌel bei-baꞌin nara numa lele uluk mai ena. Neu ara reu leo numa dae Masir, fo ta sira nusa heli-helin, Manetualain fee sara leo no mole-damek, losa tititi-nonosin nara tamba ramanoꞌu. Basa boe ma Manetualain pake Ndia koasa moꞌon fo Ana noo sara kalua numa Masir mai.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Basa naa, ara leo lali-lali numa mamana nees, losa teuk haa hulu dalen. Leo mae ara langga batu rakandoo, tehuu Manetualain nakalalaꞌok kasa no kada dale narun fo ta namanasa sara.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Basa boe ma Manetualain nakalulutu hatahori nusak hitu nai dae Kanaꞌan. De Ana babaꞌe daen nara neu ita bei-baꞌin nara fo dadi neu sira dae pusakan.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ara leo-laꞌo talo naa losa teuk natun haa lima hulu (450).
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Neu Semuel dadi neu Manetualain mana toꞌu dedeꞌan, ita bei-baꞌin nara hihiik ka hambu manek esa dei. De Manetualain soꞌuk nala Kis anan, nade Saul, numa leo Benyamin mai. Saul toꞌu parenda losa teuk haa hulu.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Basa boe ma Manetualain hai henin. De Manetualain soꞌuk nala Isai anan, nade Dauk dadi neu mane beuk nggatin. Manetualain bubuluk Dauk dalen nae, ‘Isai anan, Dauk ia, ndaa Au daleng. Neu ko ana tao natetu basa Au hihii-nanaung lalaꞌen.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Lelek naa, Manetualain helu-bartaa nae nadenu Dauk tititi-nonosin esa, fo tao nasoi-nasoda hatahori Israꞌel asa numa sala-singgon nara mai. Au nau afada basa toranook kara ae, Dauk tititi-nonosin fo Manetualain helu-bartaak naa, ndia Yesus.”
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Paulus tuti kokolan nae, “Neu Lamatuak Yesus bei ta mulai ue-osan, hambu hatahori esa, nade Yohanis, neu nafada hatahori Israꞌel asa nae, ara muste hahae numa sala-singgon nara mai, fo fali tungga Lamatuak. Basa naa, ara muste sarani fo dadi neu tanda nae, sira malole ro Lamatuak ena.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Tehuu neu Yohanis ue-osan sangga basan ena, ana nafada hatahorir nae, ‘Ei boso duꞌa mae, au ia, Hatahori fo Manetualain helu-bartaa numa lele uluk mai ena fo nae nadenun mai. Masaneda matalolole! Ei muste mahani Hatahori esa fo neu ko nae mai. Ndia ta neni babanggak lena heni au, losa au dadi uu kada ana neondan oo au ta andaa boe.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Toranoo nggara ein! Ei fo memak baꞌi Abraham tititi-nonosin, ma ei laen nara fo dalem mara hii malan seli neu Manetualain. Nenene neu au dei! Manetualain nafada dedeꞌak ia neu ita ena, fo ita bisa bubuluk tala Ndia eno-dala masodan. Ana tao nasoi-nasoda ita numa ita sala-singgon nara mai.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Numa lele uluk mai, Manetualain pake Ndia mana toꞌu dedeꞌan nara fo ara surak rafada hatahorir laꞌe-neu Hatahori fo Manetualain helu-bartaa nae nadenun mai naa. Boe ma ita malangga anggaman nara, ma hatahori laen nara marai Yerusalem, ara lees laꞌi-laꞌik ka ena hata fo mana toꞌu dedeꞌak kara surak ena. Tungga fai hahae tao ue-osa, ara maso reni uma huhule-haradoik dale reu, fo ara lees laꞌe-neu Hatahori naa nai Manetualain Susura Malalaon dale.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ara sangga-sangga dedeꞌak ro Yesus fo rae ike ratudan, tehuu ara ta hambu Ndia salan hata faa boe na. Leo mae talo naa, tehuu ara reu roke nggubenor Pilatus fo tao risan.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Nggubenor naa nakaheik, boe ma ara paku londa Yesus neu ai ngganggek lain, losa Ana mate. Tehuu basa iar oo ndaa no hata fo Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nara surak ena boe. Basa boe ma ara rakonda ao-mbaa mamaten numa ai ngganggek lain mai, de ara koꞌo renin reu taon neu rates dale.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Tehuu Manetualain pake Ndia koasan, fo nasoda falik Yesus numa mamaten mai.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Neu Yesus nasoda fali numa mamaten mai ena, Ana natudu aon laꞌe noꞌuk ka neu hatahorir. Sira raa, ndia mana sama-sama ro Yesus ruma profensi Galilea mai fo reni Yerusalem reu. Ma sira raa ndia hatematak ia dadi reu sakasii fee hatahori Israꞌel asa.”
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Numa lele uluk mai Manetualain helu-bartaa ena nae, neu ko Ana nae tao nasoda falik Hatahori fo Ana helu-bartaa nae nadenun mai naa ena, de Hatahori naa ta mate bali. Huu naa de Manetualain pake mana toꞌu dedeꞌan ena fo surak nae,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Hambu Sosoda Kokoa-kikiok kara laen rae,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 — ausente —
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 — ausente —
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 — ausente —
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Paulus no Barnabas kokolak basa, boe ma ara rambariik fo rae laꞌo ela uma huhule-haradoik naa. Tehuu hatahorir maruma naa roke fo ara fali mai seluk nai menggu mana maik, fo ara kokolak no lutun lenak bali, hata fo ara kokolak bebeik kara raa ena.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Neu ara kalua numa uma huhule-haradoik naa dale mai, hambu hatahori noꞌuk ka ruma naa mai, reu laꞌo tungga Paulus no Barnabas. Basa boe ma dua sara fee nenori-nefadak neu sara rae, “Ita bubuluk tae, Manetualain dalen malolen seli neu ita. Huu naa de ei oo muste toꞌu mahere tebe-tebe neu Ndia boe.”
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Neu menggu mana maik, ndaa no hatahori Yahudir fai hahae tao ue-osan, ela kada baꞌuk ka fo basa hatahorir marai kota naa mai fo rae nenene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Tehuu neu hatahori Yahudi malanggan nara mete-rita hatahori noꞌuk ka nau mai fo nenene Paulus asa, boe ma dalen nara mana kikitok kara. Neu Paulus bei kola-kola, ara rasimbo bafak no huu-suꞌun taa roon, ma ara kokolak rakatutudak Paulus asa.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Tehuu Paulus asa ta rakadedeak, ma ara kokolak ta no bii-bambik bali. Ara rae, “Memak Manetualain soi dalak nakahuluk fee ita hatahori Yahudir, ma Ana fee Hara Lii Malolen neu ita ena. De naa memak nandaa! Tehuu ei ta nau simbok. Dadi no ei here talo naa, ei matudu mae, ei ta mandaa hambu masodak seku neu mia Manetualain. Dadi hatematak ia, ai mae meni Hara Lii Malole naa neni hatahori nusa-nusak laen nara reu, nahuu ei timba henin ena.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Huu Manetualain nadenu ai, sama leo Yesaya surak ena nae,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Neu hatahori laen fo hatahori ta Yahudir ramanene talo naa, boe ma ara ramahoko ralan seli. De ara koa-kio neu Manetualain rae, “Koa-kio Lamatuak! Lamatuak Hara Lii Malolen naa neulaun seli!” Ma nai naa, hambu hatahorir fo Manetualain henggenee memak kasa numa lele uluk mai ena, fo bisa rasoda seku neu ro Ndia. Boe ma basa sara ramahere neu Lamatuak Yesus.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Manetualain Dedeꞌa-kokolan, ara tui-benggan numa bafak mai neni bafak neu, de natanggela ndule basa nusak naa.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Numa kota naa, hambu hatahori moꞌo-inahuuk kara, inak ma touk. Hambu ketuk fo dalen nara hii ralan seli neu Lamatuak. Tehuu hatahori Yahudi malanggan nara mai fo dudunggu hatahori moꞌo-inahuuk kara raa, losa ara husi kalua heni Paulus no Barnabas numa sira nusan mai.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ara kalua numa kota naa mai, boe ma dua sara tao tungga hadak esa ndia nggafu heni afu numa ein nara mai, fo dadi tanda nae, hatahorir marai kota naa ta nau nenene neu dua sara. Basa boe ma ara laꞌo rasadea ela kota naa. De ara reni kota laen esa reu, nade Ikonium.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Tehuu hatahorir fo mana ramahere neu Lamatuak Yesus nai Antiokia ena, dalen nara ramahoko, nahuu Manetualain Dula-dale Malalaon tao natea dalen nara.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.