2 Coríntios 7

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Toranoo susue nggara ein! Manetualain helu-bartaa basa dedeꞌak bebeik kara iar fee ita ena, huu naa de ita muste tao talao ita dalen ma leleo-lalaꞌon. Boso ela manggenggeok faa boe na, nai ita ao-inan. Huu ita katematuan nau dadi lolo-laok soa-neu Manetualain fo tatudu tae, ita tamataꞌu ma fee hada-horomatak neu Ndia.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Toranoo nggara ein! Fee lelak neu ai. Buka dalem mara fo simbok ai no malole. Boso makatema dalem mara. Fai bakahulun, neu ai numa ei taladam, ai ta tao mita salak neu hatahori esa boe na. Ai ta fufudi-hohodo mita hatahori fo tao salak. Ai oo ta pepeko mita hatahori fo sangga nanalak numa sira mai boe.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Neu au kokolak talo naa, au ta ae ndae salak neu ei. Huu ai sue ei, sama leo au afada ena. De leo mae talo bee oo, ita mate do tasoda, ai makaesa mia ei boe.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Hatematak ia, au hae duduꞌa neu-mai bali, huu au amahere neu ei. Au oo kokolak aloloa bafang laꞌe-neu ei boe. Ei oo matetea au daleng boe. Dadi leo mae ita hambu susa-sonak mata-matak kara, tehuu au daleng mbena sau-sau nakandoo nahuu ei.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Fai bakahulun, ai meni profensi Makedonia miu, ai manggu malan seli. Ai hambu susa-sonak kii-konak. Ai mareresi mia hatahori deak. Ai oo mameda bii-mamataꞌu nai ai dalen boe.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Tehuu Manetualain naa, ndia natetea hatahori fo mopo dale tean, ma mana nameda berak ena. Ana oo natetea ai dalen boe, neu Ana nadenu Titus fo neni ai mai.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Titus mamain naa, neni netetea dalek soa-neu ai. Ana neni tutuik nae, neu ndia bei numa naa, ei matetea dalen. Tutuin naa oo tao natetea ai dalen boe, neu ai mamanenen. Ana oo tui nae, ei hii malan seli nau mete-mita au boe, ma ei fale dalem tebe-tebe neu dedeꞌak kara fo bakahulun mori-dadi nai ei taladam ena. Ana oo tui laꞌe-neu ei tao talo bee fo tulu-fali au boe. Huu naa de au daleng mbena sau-sau.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Au bubuluk ae, au susurang bakahulun fo kaꞌi-ore berak neu ei naa, memak tao nala ei mameda susa. Tehuu au ta fale daleng surak susurak naa. (Naa te faik naa, au fale daleng faa, neu au bubuluk ae, au susurang naa, tao nala ei susa, leo mae kada ta doo anak ka boe.)
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Tehuu hatematak ia, au daleng mbena sau-sau. Au ta ameda nemehokok, nahuu faik naa ei mameda susa. Taa! Au ameda nemehokok, nahuu faik naa, au susurang fufudi-kokoe fo ei sale dalem do tuke teim. Ei manaku salam, ma laꞌo ela ei dedeꞌa ta neulaum fo fali tungga Manetualain eno-dala ndoon. Huu Manetualain ndia tao fo ei fale dalem talo naa. No dalak naa, ai susuran kada tao nala ei dadi neulauk.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Mete ma ita tameda fale dalek tungga Manetualain hihii-nanaun naa, ita hahae tao dedeꞌa manggarauk kara, tehuu tungga falik eno-dala ndoos. Naa, nakamboꞌik ita numa Manetualain huku-dokin mai, de ita hae leo-laꞌo to fale dalek takandoo. Tehuu mete ma ita kada fale dalek nai bifi dook a mesan, sama leo hatahorir marai dae-bafok ia siꞌen, neu ko ita takalulutu.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Ei duꞌa sudik kana! Neu ei lees au susurang naa, au bubuluk ei oo fale dalem mara boe. Naa, tungga Manetualain hihii-nanaun. Naa, tao nala ei maue-osa fafandek lima-eim mara fo koka heni dedeꞌa manggarauk numa ei leleo-lalaꞌom mai. Ei mangguk ka mia ei manggaraum ena. Ei oo mamataꞌu boe, mete te boso losak ei tao seluk manggarauk bali. Ei dalem mara hii ralan seli mete-mita au, ma mahani a makandoo fo tao dedeꞌa neulauk. Ei oo mahani a fo nau hukun hatahori mana tao salak boe. No ei tao tetebes talo naa, huu naa de ei dadi miu lolo-laok. No dalak naa, ta hambu mana bisa ndae salak neu ei.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Dadi au ta surak au susurang bakahulun naa, soa-neu hatahori mana tao manggarauk. Au oo ta surak fee hatahori fo mana hambu nala ndia manggaraun boe. Tehuu au surak susurak naa fee ei, mita fo au atudu ae, ei kokolam nai Manetualain matan naa, tetebes. Ma ei sue-lai tebe-tebe neu ai.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Basa iar lalaꞌen, ratetea au daleng.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Au akadedemak ita ei, numa Titus matan laꞌe-neu ei tatao neulaun. Au oo afadan ae, ei ta tao makamamaek mita au boe. Huu basa dedeꞌak kara fo ai tui mitak neu ei naa, tetebes. Ma basa dedeꞌak kara fo ai tui Titus laꞌe-neu ei naa oo tetebes boe.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Dadi tungga-tungga ana nasaneda ei tataom ma ei kokolam, ndia susue-lalain neu ei boe tamba. Ma ana oo nasaneda neu ana neni naa neti, ei simbok kana no hada-horomatak boe, tehuu ei kada duduꞌa neu-mai boso losak ei ta tao tungga au susurang.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Au daleng mbena sau-sau, nahuu au bisa amahere ei nai basa dedeꞌak kara. Dadi au ta duduꞌa neu-mai ua ei ena bali!
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.