2 Coríntios 7
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ACF
1 Toranoo susue nggara ein! Manetualain helu-bartaa basa dedeꞌak bebeik kara iar fee ita ena, huu naa de ita muste tao talao ita dalen ma leleo-lalaꞌon. Boso ela manggenggeok faa boe na, nai ita ao-inan. Huu ita katematuan nau dadi lolo-laok soa-neu Manetualain fo tatudu tae, ita tamataꞌu ma fee hada-horomatak neu Ndia.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Toranoo nggara ein! Fee lelak neu ai. Buka dalem mara fo simbok ai no malole. Boso makatema dalem mara. Fai bakahulun, neu ai numa ei taladam, ai ta tao mita salak neu hatahori esa boe na. Ai ta fufudi-hohodo mita hatahori fo tao salak. Ai oo ta pepeko mita hatahori fo sangga nanalak numa sira mai boe.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Neu au kokolak talo naa, au ta ae ndae salak neu ei. Huu ai sue ei, sama leo au afada ena. De leo mae talo bee oo, ita mate do tasoda, ai makaesa mia ei boe.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Hatematak ia, au hae duduꞌa neu-mai bali, huu au amahere neu ei. Au oo kokolak aloloa bafang laꞌe-neu ei boe. Ei oo matetea au daleng boe. Dadi leo mae ita hambu susa-sonak mata-matak kara, tehuu au daleng mbena sau-sau nakandoo nahuu ei.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Fai bakahulun, ai meni profensi Makedonia miu, ai manggu malan seli. Ai hambu susa-sonak kii-konak. Ai mareresi mia hatahori deak. Ai oo mameda bii-mamataꞌu nai ai dalen boe.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Tehuu Manetualain naa, ndia natetea hatahori fo mopo dale tean, ma mana nameda berak ena. Ana oo natetea ai dalen boe, neu Ana nadenu Titus fo neni ai mai.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Titus mamain naa, neni netetea dalek soa-neu ai. Ana neni tutuik nae, neu ndia bei numa naa, ei matetea dalen. Tutuin naa oo tao natetea ai dalen boe, neu ai mamanenen. Ana oo tui nae, ei hii malan seli nau mete-mita au boe, ma ei fale dalem tebe-tebe neu dedeꞌak kara fo bakahulun mori-dadi nai ei taladam ena. Ana oo tui laꞌe-neu ei tao talo bee fo tulu-fali au boe. Huu naa de au daleng mbena sau-sau.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Au bubuluk ae, au susurang bakahulun fo kaꞌi-ore berak neu ei naa, memak tao nala ei mameda susa. Tehuu au ta fale daleng surak susurak naa. (Naa te faik naa, au fale daleng faa, neu au bubuluk ae, au susurang naa, tao nala ei susa, leo mae kada ta doo anak ka boe.)
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Tehuu hatematak ia, au daleng mbena sau-sau. Au ta ameda nemehokok, nahuu faik naa ei mameda susa. Taa! Au ameda nemehokok, nahuu faik naa, au susurang fufudi-kokoe fo ei sale dalem do tuke teim. Ei manaku salam, ma laꞌo ela ei dedeꞌa ta neulaum fo fali tungga Manetualain eno-dala ndoon. Huu Manetualain ndia tao fo ei fale dalem talo naa. No dalak naa, ai susuran kada tao nala ei dadi neulauk.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Mete ma ita tameda fale dalek tungga Manetualain hihii-nanaun naa, ita hahae tao dedeꞌa manggarauk kara, tehuu tungga falik eno-dala ndoos. Naa, nakamboꞌik ita numa Manetualain huku-dokin mai, de ita hae leo-laꞌo to fale dalek takandoo. Tehuu mete ma ita kada fale dalek nai bifi dook a mesan, sama leo hatahorir marai dae-bafok ia siꞌen, neu ko ita takalulutu.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ei duꞌa sudik kana! Neu ei lees au susurang naa, au bubuluk ei oo fale dalem mara boe. Naa, tungga Manetualain hihii-nanaun. Naa, tao nala ei maue-osa fafandek lima-eim mara fo koka heni dedeꞌa manggarauk numa ei leleo-lalaꞌom mai. Ei mangguk ka mia ei manggaraum ena. Ei oo mamataꞌu boe, mete te boso losak ei tao seluk manggarauk bali. Ei dalem mara hii ralan seli mete-mita au, ma mahani a makandoo fo tao dedeꞌa neulauk. Ei oo mahani a fo nau hukun hatahori mana tao salak boe. No ei tao tetebes talo naa, huu naa de ei dadi miu lolo-laok. No dalak naa, ta hambu mana bisa ndae salak neu ei.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Dadi au ta surak au susurang bakahulun naa, soa-neu hatahori mana tao manggarauk. Au oo ta surak fee hatahori fo mana hambu nala ndia manggaraun boe. Tehuu au surak susurak naa fee ei, mita fo au atudu ae, ei kokolam nai Manetualain matan naa, tetebes. Ma ei sue-lai tebe-tebe neu ai.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Basa iar lalaꞌen, ratetea au daleng.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Au akadedemak ita ei, numa Titus matan laꞌe-neu ei tatao neulaun. Au oo afadan ae, ei ta tao makamamaek mita au boe. Huu basa dedeꞌak kara fo ai tui mitak neu ei naa, tetebes. Ma basa dedeꞌak kara fo ai tui Titus laꞌe-neu ei naa oo tetebes boe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Dadi tungga-tungga ana nasaneda ei tataom ma ei kokolam, ndia susue-lalain neu ei boe tamba. Ma ana oo nasaneda neu ana neni naa neti, ei simbok kana no hada-horomatak boe, tehuu ei kada duduꞌa neu-mai boso losak ei ta tao tungga au susurang.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Au daleng mbena sau-sau, nahuu au bisa amahere ei nai basa dedeꞌak kara. Dadi au ta duduꞌa neu-mai ua ei ena bali!
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.