2 Coríntios 7
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH
1 Toranoo susue nggara ein! Manetualain helu-bartaa basa dedeꞌak bebeik kara iar fee ita ena, huu naa de ita muste tao talao ita dalen ma leleo-lalaꞌon. Boso ela manggenggeok faa boe na, nai ita ao-inan. Huu ita katematuan nau dadi lolo-laok soa-neu Manetualain fo tatudu tae, ita tamataꞌu ma fee hada-horomatak neu Ndia.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Toranoo nggara ein! Fee lelak neu ai. Buka dalem mara fo simbok ai no malole. Boso makatema dalem mara. Fai bakahulun, neu ai numa ei taladam, ai ta tao mita salak neu hatahori esa boe na. Ai ta fufudi-hohodo mita hatahori fo tao salak. Ai oo ta pepeko mita hatahori fo sangga nanalak numa sira mai boe.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Neu au kokolak talo naa, au ta ae ndae salak neu ei. Huu ai sue ei, sama leo au afada ena. De leo mae talo bee oo, ita mate do tasoda, ai makaesa mia ei boe.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Hatematak ia, au hae duduꞌa neu-mai bali, huu au amahere neu ei. Au oo kokolak aloloa bafang laꞌe-neu ei boe. Ei oo matetea au daleng boe. Dadi leo mae ita hambu susa-sonak mata-matak kara, tehuu au daleng mbena sau-sau nakandoo nahuu ei.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Fai bakahulun, ai meni profensi Makedonia miu, ai manggu malan seli. Ai hambu susa-sonak kii-konak. Ai mareresi mia hatahori deak. Ai oo mameda bii-mamataꞌu nai ai dalen boe.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Tehuu Manetualain naa, ndia natetea hatahori fo mopo dale tean, ma mana nameda berak ena. Ana oo natetea ai dalen boe, neu Ana nadenu Titus fo neni ai mai.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Titus mamain naa, neni netetea dalek soa-neu ai. Ana neni tutuik nae, neu ndia bei numa naa, ei matetea dalen. Tutuin naa oo tao natetea ai dalen boe, neu ai mamanenen. Ana oo tui nae, ei hii malan seli nau mete-mita au boe, ma ei fale dalem tebe-tebe neu dedeꞌak kara fo bakahulun mori-dadi nai ei taladam ena. Ana oo tui laꞌe-neu ei tao talo bee fo tulu-fali au boe. Huu naa de au daleng mbena sau-sau.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Au bubuluk ae, au susurang bakahulun fo kaꞌi-ore berak neu ei naa, memak tao nala ei mameda susa. Tehuu au ta fale daleng surak susurak naa. (Naa te faik naa, au fale daleng faa, neu au bubuluk ae, au susurang naa, tao nala ei susa, leo mae kada ta doo anak ka boe.)
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Tehuu hatematak ia, au daleng mbena sau-sau. Au ta ameda nemehokok, nahuu faik naa ei mameda susa. Taa! Au ameda nemehokok, nahuu faik naa, au susurang fufudi-kokoe fo ei sale dalem do tuke teim. Ei manaku salam, ma laꞌo ela ei dedeꞌa ta neulaum fo fali tungga Manetualain eno-dala ndoon. Huu Manetualain ndia tao fo ei fale dalem talo naa. No dalak naa, ai susuran kada tao nala ei dadi neulauk.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Mete ma ita tameda fale dalek tungga Manetualain hihii-nanaun naa, ita hahae tao dedeꞌa manggarauk kara, tehuu tungga falik eno-dala ndoos. Naa, nakamboꞌik ita numa Manetualain huku-dokin mai, de ita hae leo-laꞌo to fale dalek takandoo. Tehuu mete ma ita kada fale dalek nai bifi dook a mesan, sama leo hatahorir marai dae-bafok ia siꞌen, neu ko ita takalulutu.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Ei duꞌa sudik kana! Neu ei lees au susurang naa, au bubuluk ei oo fale dalem mara boe. Naa, tungga Manetualain hihii-nanaun. Naa, tao nala ei maue-osa fafandek lima-eim mara fo koka heni dedeꞌa manggarauk numa ei leleo-lalaꞌom mai. Ei mangguk ka mia ei manggaraum ena. Ei oo mamataꞌu boe, mete te boso losak ei tao seluk manggarauk bali. Ei dalem mara hii ralan seli mete-mita au, ma mahani a makandoo fo tao dedeꞌa neulauk. Ei oo mahani a fo nau hukun hatahori mana tao salak boe. No ei tao tetebes talo naa, huu naa de ei dadi miu lolo-laok. No dalak naa, ta hambu mana bisa ndae salak neu ei.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Dadi au ta surak au susurang bakahulun naa, soa-neu hatahori mana tao manggarauk. Au oo ta surak fee hatahori fo mana hambu nala ndia manggaraun boe. Tehuu au surak susurak naa fee ei, mita fo au atudu ae, ei kokolam nai Manetualain matan naa, tetebes. Ma ei sue-lai tebe-tebe neu ai.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Basa iar lalaꞌen, ratetea au daleng.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Au akadedemak ita ei, numa Titus matan laꞌe-neu ei tatao neulaun. Au oo afadan ae, ei ta tao makamamaek mita au boe. Huu basa dedeꞌak kara fo ai tui mitak neu ei naa, tetebes. Ma basa dedeꞌak kara fo ai tui Titus laꞌe-neu ei naa oo tetebes boe.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Dadi tungga-tungga ana nasaneda ei tataom ma ei kokolam, ndia susue-lalain neu ei boe tamba. Ma ana oo nasaneda neu ana neni naa neti, ei simbok kana no hada-horomatak boe, tehuu ei kada duduꞌa neu-mai boso losak ei ta tao tungga au susurang.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Au daleng mbena sau-sau, nahuu au bisa amahere ei nai basa dedeꞌak kara. Dadi au ta duduꞌa neu-mai ua ei ena bali!
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.