2 Coríntios 10
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH
1 Au, Paulus mesa ngga, ndia surak nai ia. Neu ko hambu ketuk numa ei mai duduꞌa talo ia: mete ma au sama-sama ua ei, na, au mae kokolak ledo-ledo. Tehuu mete ma au dook ka numa ei mai, au ambarani kokolak no ta pake bii-bambik. Talo naa, hetu? Naa te au oke fo ei nenene au, nahuu Karistus dale lilon neu ei, ma Ana hii fee dale susuen neu ei.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Tehuu hambu ketuk ruma ei mai ta nau nenene au. Ara kokolak rae, ai tatao-nonoꞌin nara oo sama leo hatahori laen marai dae-bafok ia tatao-nonoꞌin nara boe. Dadi mete ma au uni naa uu, fama te au muste kokolak ta pake bii-bambik neu sara. Huu naa de au afada memak neu ei basa ngga, mita fo neu ko au uni naa uu, na, au hae kokolak barakaik ua sara.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Leo mae ita hatahori dae-bafok biasa oo, tehuu mete ma ita tareresi to hatahori laen, ita boso tambariik tahere fo tahuur boe, sama leo hatahorir marai dae-bafok ia fo ta ralela Manetualain.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Mete ma ita tahuur to hatahori, na, boso lilii-ndondou te ita tee-tanden nara ta sama ro hatahorir marai dae-bafok ia enan. De mete ma ita tahuur to hatahori langga batuk mana nareresi no ita, na, ita oo hambu Manetualain koasan mana bisa ofe nakalulutu hatahori oka-huun boe.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Manetualain koasan bisa ofe heni basa hatahori dae-bafok duduꞌan mana laban Manetualain, mana tao hatahorir ta nau ralela Ndia. Ndia koasan oo bisa natudu dalak boe, fo nggati hatahori dala duduꞌa raan naa, no dala duduꞌa beuk. No dalak naa, hatahori nanori fo duduꞌa tungga Karistus nenorin.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Noꞌuk ka numa ei mai mulai nenene Karistus, ma tao tungga basa Ndia hihii-nanaun lalaꞌen ena. Tehuu hambu ketuk numa ei mai bei ta nau nenene neu Ndia. Dadi ai mahani a ena, fo hukun sira ta mana nau nenene neu Ndia.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Ei hii mete-mita hata fo neni nitak numa kada dean mai. Tehuu ei muste mete hatahori dalen. Dadi mete ma hambu hatahori fo tao aon Karistus nedenun, na, masaneda matalolole. Huu ai oo Karistus nedenun, sama leo ndia boe.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Fama te ei duꞌa mae, au kokolak aloloa bafang lena-lenak laꞌe-neu koasa fo ita Lamatuan feen neu ai. Talo naa, hetu? Taa! Huu koasa naa hambun, fo natetea ei, ta nakalulutu ei dalem mara. Dadi au ta fee lelak neu hatahorir rakamamaek au, nahuu ara rae, au ta aena haak fo kokolak laꞌe-neu koasa fo Lamatuak feen neu au.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Au ta aena duduꞌak fo ae tao akatataꞌuk ei pake au susurang nggara.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Tehuu hatahorir raa kokolak rae, “Boso hosek mbali Paulus. Leo mae ndia susuran liin berak ma ta hohoꞌak, tehuu mete ma ana mai aon, ndia mana sota-naꞌuk ma kokolan ta naena koasa.”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Mita fo hatahori mana kokolak bafa rouk talo naa, duduꞌa dedeꞌak ia: hata fo ai surak nai susurak numa mamana dook mai, basa-basan sama no hata fo ai kokolak, mete ma ai mai nai ei taladam.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Hatahorir raa oo hii soꞌuk aon nara rae, sira raa, Karistus nedenu ta hohoꞌan boe. Ai ta mambarani makasasama aok leo sira. Bubuluk memak, hetu? Ta bisa dadi ai ta hohoꞌak leo sira! Hatahori matak leo naak, kada sangga hatahori mana sama leo sira mesa kasa. Basa de esa toba nasarada esa, nahuu sira mata-aok esa! Sira nggoa beben bali!
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Naa te ai mesa ngga ta kokolak maloloa bafan, mete ma oka-huun taa. Ai kada kokolak talo naa, laꞌe-neu ues naa fo Manetualain feen neu ai ena. Hata fo ai taon fee ei ena, tungga kada hata fo Manetualain nadenu ai taon. Huu ai ta maue-osa nai naa dean.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Teteben ndia, ai ta kokolak lena-lenak neu ai kokolak maloloa bafan laꞌe-neu ei. Huu air ia, ndia mai tui ei laꞌe-neu Karistus Hara Lii Malolen. Ei oo simbo mala ai kokolan boe. Mete ma Manetualain ta nadenu nita ai, tehuu ai kokolak maloloa bafan laꞌe-neu ei, na, naa ndia ta tetebes.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Mete ma hatahori laen ndia raue-osa, na, ai ta kokolak maloloa bafan mae, naa dadi, nahuu ai ndia maue-osa. Nenenin lenak soa-neu air ia, ndia kada ei nemeheherem boe tamba ratea. No dalak naa, ai ue-osan buna-boan nai ei numa fai bakahulun naa mai, boe tamba nakandoo.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 De ai bisa miu mafada Karistus Hara Lii Malolen nai mamanak kara marai ei boboam seri, fo bei ta hambu hatahori mana maue-osa nai naa. Huu ai ta nau kokolak mabafa loa menik hatahori laen ue-osan.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Nai Manetualain Susura Malalaon neni surak nae, “Mete ma hambu hatahori nau kokolak naloloa bafan, na, elan fo ana kokolak naloloa bafan laꞌe-neu kada ita Lamatuan leo.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Mete ma hatahori esa kokolak naloloa bafan laꞌe-neu ndia aon, naa ta naena sosoak hata esa boe na. Tehuu mete ma ita Lamatuan ndia soꞌuk kokoak laꞌe-neu hatahori naa, na, naa dei fo ta hohoꞌak!
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.