Atos 16
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs ARA
1 E kakaoen na Pol xal Saelas, lusao ni taon xalu te hal Derbi e Listra. E rute ak, horam maxoe tei da xa miling neketen nan e Iesu, hisen Timoti. Ninen be Siu tei xa xi mun be Kristin, e tamen be ngan Krik.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kristin sav xil te hal Listra e Aekoniam lanemi labit Timoti be moletin hos tei.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Misak ni, Pol pol ni nenemien nan tengan lalihur Timoti ihe xatel e kakaoen natel. E diamu, Pol misak ni Timoti ba be vexahu, vengan xa mikila xa ti lihisu mi Siu xil e rute xil xa liha en xa lakila xa tame Timoti tave Siu ti. E Pol ien ti tavei tengan Siu xil lanem male ni Timoti ven.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Melele xa Pol, Saelas e Timoti latoba, latkakao latobe taon xil holu. E taon xil vus, latbit mesen nenemien na eloheoh xil del elda xil te sias te hal Serusalem usil rae vahis tang xa latesis Kristin xil xa latave Siu ti tengan lilong xati.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Ma e sias xil vus, Kristin xil mei langgeih pilei mu e neketen nae. E, e melengien xil ngasen, moletin sav xil holu mun lamei lamos del xil.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 E kakaoen na Pol xatel Saelas e Timoti, Ninin Eo tamaen xatel ti tengan latohe provins te hal Esia tengan latihithiten sepinien na Hi en. Misak ni, xatel latnggot tan te hal Frikea e provins te hal Kalesia.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 E melele xa latduxoh haxot te provins te hal Misia e provins te hal Bitinia, Ninin Eo na Iesu tamaen xatel ti tengan latohe Bitinia.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ma xatel latkakao latoba latnggo provins te hal Misia e ba latbe taon te hal Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Melele xa latodi e Troas, e vongien nen tak, Pol metuve e pus moletin tei te provins te hal Masedonia. Moletin ak misoh e di mikesi bit, “!Amei li e Masedonia! !Mei tutou ni xamem li!”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 E makoe, melele xa Pol milale, minem kila xa Hi ien bei tengan xatel latihe provins te hal Masedonia tengan latihithiten longeongen hos mi moletin xil en. Misak ni, latbue xat xatel. E inou mun, Luk, namos e xatel e kakaoen natel matoba.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 E taon te hal Troas, xametel matbe tuturil tei e matnggur xoteh tas matbe aelan te hal Samotres. Di, e makoe nen, tuturil ak be ut e taon te hal Neapolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Di, matbe reling Neapolis e matkakao matbe taon te hal Pilipae xa be taon tei xa eilep e provins te hal Masedonia. E kavmen te hal Rom tesil mol‑Rom xil holu tengan ha liti en. Xametel matdi en melengien vahis.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 E Sabat, matbe reling taon e matbe rute tei sangas ni oeisal tei. Matonemi matobit rute ak iaxa be von sisen na Siu xil. Ma matdotan e di matsepin del atou votei xil xa mei ladi vituei ngamu.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Tei e xil xa di miteong ni sepinien nametel, hisen Lidia. Xi te hal Taeatira e di inggak tengan vapos ni kaliko xil xa bihili e bos pupu. E tave ti neta xa tave Siu ti, xi mike reitin e Hi e vehakut di mot mini. E melele xa Lidia milong naha xa Pol di misepin usili, Hi misah puiteh e meulien nan tengan vakei reitin en.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ma, e melengien nen tak, Lidia del ngenen xil vus lamaen Pol baptaes ni xil. Di, misis xametel bit, “Xosxa mutbit nabe moletin na Hi reitin, mei mutti e nim mavan.” Ma matmaen ni ba matodi e nim man.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Vatei, matoba tengan mathe von sisen e hal Pilipae, e melele xa matoba, matbisu mi atuli tei xa be slev. Atuli ak, ninin tesa tei da en xa misak ni mikila vahit lelen naha xa istal e melengien xil xa ti imei. Atuli ak, moletin xil holu lamei tengan lalong pis naha xa mei istal e meulien nae, e masta xil na atuli ak di latlihi mani xil holu nggo en.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Atuli ak di nggusil Pol e xametel e di mikei nggeih bit, “!Moletin xil ak labe slev xil na Hi xa mili hi sav xil! !Xil di lasep kil suse xa Hi iteh meulien e xamim ixo en!”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Melengien holu xi di pol ni mak e misak ni Pol ien mikat.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Melele xa masta xil na atuli ak lapus kila xa lasakras mun lalihi mani vaxo atuli ak, iexil mikat pupu. Ve rin ak, ladal xat Pol xal Saelas e ladel xalu lube von koten xa de hilaep te taon.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Laling xalu ba lusoh pe met moletin xil te lepisien e labiteni mi xil labit, “Moletin xalu ak di lupol ni ngongoren holu e taon nar. Xalu lube Siu
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 e di lupispisi xa xir, mol‑Rom xil, rihusil sexien nae xil. E rae nar xil bit rasakras rapol ni naha xa di labiteni.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Melele xa moletin xil lalonge mak, xil vus lasepin nggeih ba xat Pol xal Saelas e lasak tengan lati xalu.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Melele xa labas purun xalu bus, ba laso xalu lube nim te xeih. E labiteni mi vat te ni te xeih ak tengan ivar xat kuh xalu.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Melele xa moletin ak milong sepinien ak, ba miso xalu lube namba sikis e bar xat le xalu del xat liei tei xa meas tengan lalsakras lalipol ni ti neta.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 E hilaep te vongien, Pol xal Saelas di lusis e di lukikei ni sisien xil te memesien ba mi Hi. E ngan tesav xil mun xa ladi e nim te xeih di lateong ni xalu.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 E melele xa di tamu lupol ni mak, latemanin e lul tei xa nggeih milil, e misak ni nim te xeih ak mulul pupu. Puiteh xil vus lasaha e sen xil vus xa teti xat ngan xil xa ladi e nim te xeih lamea reling xil e lakiri labe tan.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Lul ak misak ni vat te nim te xeih mitemanin holu. E melele xa mitamea, pusi xa puiteh xil vus milel e minemi bit vatxeih xil vus xa ladi e nim te xeih nan lalesae. Misak ni, milihi rat tiei te vaeen nan e bit vatil vin xi mun tang ni.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pol misikoe xol vat te nim te xeih tengan natil vin xi mun tang.|alt="Earthquake damages prison" src="WA03977b.tif" size="col" copy="Graham Wade, authorized by United Bible Societies, 1989" ref="16:28" E Pol mikei nggeih ba ni bit, “!Onahasuk ti! Xamem vus madi tak.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Ma vat ak mikei tengan lapo laet tova vamei. Di, miloh be rute xa Pol xal Saelas ludi en, mitingeiril pe metealu e len mulul pupu ve ulikanen.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Melele xa miling kuh moletin sav xil e nim te xeih ak, midel Pol xalu lustal ra nim te xeih. Di, misis xalu bit, “?Suv xalu, nipol ni itep tengan Hi iteh meulien e nou?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Xalu lubit rilomun lubit, “Uling neketen nam e Suv Iesu e xi iteh meulien e xouk, xouk itel ngenom xil vus.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Di, lusa sepinien usil Suv Iesu mini e mi ngenen xil mun.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 E vongien nen tak, vat te nim te xeih ak mileh xalu e ba mikas moten menuk xil e vatuvualu e rute xa latehas xalu en. Di, Pol baptaes ni del ngenen xil mun tengan vapisen ni xa laling neketen nae e Iesu reitin.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Di, vat ak nggur pilei Pol xal Saelas latbe nesao e nim man, e misa anien mi xalu. E xil vus labesi xil holu vengan xa xil mei laneket e Hi.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Melele xa ut milan, moletin xil te lepisien lasil polis nae xil be nim te xeih del sepinien ak, “Ha mumaen moletin xalu xai ha vexalu imase.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Ma vat te nim te xeih bit mesen ni mi Pol bit, “Moletin xil te lepisien lamaen xamil muliha vemil imase. Ma mukila mulistal muliha itel xat tomat na Hi.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 E Pol bit rilomun ni mi polis xil ak bit, “Neta sav xa latnakamet ti naha xa xamel matepol ni xa tesa, latesemae ni tengan lavas purun xamel pe met moletin xil. Di, laso xamel mabe nim te xeih. E xamel mabe hortan xalu te kantri te hal Rom. ?E taxeak, xil iexil bei tengan lasil xuxus ni xamel maloha? !E‑e, namak ti! Xil tang limei e lihit sore mi xamel, e liling kuh xamel e suse namel sung.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ma polis xil ladilomun ba labit mesen sepinien xil ak mi moletin te lepisien xil. E melele xa lalonge xa Pol xal Saelas lube hortan te kantri te hal Rom, ulixil mikan holu xa vat nae xil nalong ti xa latehas purun xalu votei tang.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Ma moletin te lepisien laba labit sore nae mi Pol xal Saelas. Di, ladel xalu lustal ra nim te xeih e latsis xalu tengan lalihe reling taon nae.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Melele xa Pol xal Saelas lumea reling nim te xeih, ludilomun ba lupus Lidia. E nim man, lukes viton Kristin xil e lusel xat xil vatei mun tengan lisoh ixeih e neketen nae. Di, lunggusil suse nalu luba.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.