Atos 16
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs ARIB
1 E kakaoen na Pol xal Saelas, lusao ni taon xalu te hal Derbi e Listra. E rute ak, horam maxoe tei da xa miling neketen nan e Iesu, hisen Timoti. Ninen be Siu tei xa xi mun be Kristin, e tamen be ngan Krik.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kristin sav xil te hal Listra e Aekoniam lanemi labit Timoti be moletin hos tei.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Misak ni, Pol pol ni nenemien nan tengan lalihur Timoti ihe xatel e kakaoen natel. E diamu, Pol misak ni Timoti ba be vexahu, vengan xa mikila xa ti lihisu mi Siu xil e rute xil xa liha en xa lakila xa tame Timoti tave Siu ti. E Pol ien ti tavei tengan Siu xil lanem male ni Timoti ven.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Melele xa Pol, Saelas e Timoti latoba, latkakao latobe taon xil holu. E taon xil vus, latbit mesen nenemien na eloheoh xil del elda xil te sias te hal Serusalem usil rae vahis tang xa latesis Kristin xil xa latave Siu ti tengan lilong xati.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ma e sias xil vus, Kristin xil mei langgeih pilei mu e neketen nae. E, e melengien xil ngasen, moletin sav xil holu mun lamei lamos del xil.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 E kakaoen na Pol xatel Saelas e Timoti, Ninin Eo tamaen xatel ti tengan latohe provins te hal Esia tengan latihithiten sepinien na Hi en. Misak ni, xatel latnggot tan te hal Frikea e provins te hal Kalesia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 E melele xa latduxoh haxot te provins te hal Misia e provins te hal Bitinia, Ninin Eo na Iesu tamaen xatel ti tengan latohe Bitinia.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ma xatel latkakao latoba latnggo provins te hal Misia e ba latbe taon te hal Troas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Melele xa latodi e Troas, e vongien nen tak, Pol metuve e pus moletin tei te provins te hal Masedonia. Moletin ak misoh e di mikesi bit, “!Amei li e Masedonia! !Mei tutou ni xamem li!”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 E makoe, melele xa Pol milale, minem kila xa Hi ien bei tengan xatel latihe provins te hal Masedonia tengan latihithiten longeongen hos mi moletin xil en. Misak ni, latbue xat xatel. E inou mun, Luk, namos e xatel e kakaoen natel matoba.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 E taon te hal Troas, xametel matbe tuturil tei e matnggur xoteh tas matbe aelan te hal Samotres. Di, e makoe nen, tuturil ak be ut e taon te hal Neapolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Di, matbe reling Neapolis e matkakao matbe taon te hal Pilipae xa be taon tei xa eilep e provins te hal Masedonia. E kavmen te hal Rom tesil mol‑Rom xil holu tengan ha liti en. Xametel matdi en melengien vahis.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 E Sabat, matbe reling taon e matbe rute tei sangas ni oeisal tei. Matonemi matobit rute ak iaxa be von sisen na Siu xil. Ma matdotan e di matsepin del atou votei xil xa mei ladi vituei ngamu.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Tei e xil xa di miteong ni sepinien nametel, hisen Lidia. Xi te hal Taeatira e di inggak tengan vapos ni kaliko xil xa bihili e bos pupu. E tave ti neta xa tave Siu ti, xi mike reitin e Hi e vehakut di mot mini. E melele xa Lidia milong naha xa Pol di misepin usili, Hi misah puiteh e meulien nan tengan vakei reitin en.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ma, e melengien nen tak, Lidia del ngenen xil vus lamaen Pol baptaes ni xil. Di, misis xametel bit, “Xosxa mutbit nabe moletin na Hi reitin, mei mutti e nim mavan.” Ma matmaen ni ba matodi e nim man.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Vatei, matoba tengan mathe von sisen e hal Pilipae, e melele xa matoba, matbisu mi atuli tei xa be slev. Atuli ak, ninin tesa tei da en xa misak ni mikila vahit lelen naha xa istal e melengien xil xa ti imei. Atuli ak, moletin xil holu lamei tengan lalong pis naha xa mei istal e meulien nae, e masta xil na atuli ak di latlihi mani xil holu nggo en.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Atuli ak di nggusil Pol e xametel e di mikei nggeih bit, “!Moletin xil ak labe slev xil na Hi xa mili hi sav xil! !Xil di lasep kil suse xa Hi iteh meulien e xamim ixo en!”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Melengien holu xi di pol ni mak e misak ni Pol ien mikat.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Melele xa masta xil na atuli ak lapus kila xa lasakras mun lalihi mani vaxo atuli ak, iexil mikat pupu. Ve rin ak, ladal xat Pol xal Saelas e ladel xalu lube von koten xa de hilaep te taon.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Laling xalu ba lusoh pe met moletin xil te lepisien e labiteni mi xil labit, “Moletin xalu ak di lupol ni ngongoren holu e taon nar. Xalu lube Siu
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 e di lupispisi xa xir, mol‑Rom xil, rihusil sexien nae xil. E rae nar xil bit rasakras rapol ni naha xa di labiteni.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Melele xa moletin xil lalonge mak, xil vus lasepin nggeih ba xat Pol xal Saelas e lasak tengan lati xalu.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Melele xa labas purun xalu bus, ba laso xalu lube nim te xeih. E labiteni mi vat te ni te xeih ak tengan ivar xat kuh xalu.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Melele xa moletin ak milong sepinien ak, ba miso xalu lube namba sikis e bar xat le xalu del xat liei tei xa meas tengan lalsakras lalipol ni ti neta.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 E hilaep te vongien, Pol xal Saelas di lusis e di lukikei ni sisien xil te memesien ba mi Hi. E ngan tesav xil mun xa ladi e nim te xeih di lateong ni xalu.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 E melele xa di tamu lupol ni mak, latemanin e lul tei xa nggeih milil, e misak ni nim te xeih ak mulul pupu. Puiteh xil vus lasaha e sen xil vus xa teti xat ngan xil xa ladi e nim te xeih lamea reling xil e lakiri labe tan.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Lul ak misak ni vat te nim te xeih mitemanin holu. E melele xa mitamea, pusi xa puiteh xil vus milel e minemi bit vatxeih xil vus xa ladi e nim te xeih nan lalesae. Misak ni, milihi rat tiei te vaeen nan e bit vatil vin xi mun tang ni.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pol misikoe xol vat te nim te xeih tengan natil vin xi mun tang.|alt="Earthquake damages prison" src="WA03977b.tif" size="col" copy="Graham Wade, authorized by United Bible Societies, 1989" ref="16:28" E Pol mikei nggeih ba ni bit, “!Onahasuk ti! Xamem vus madi tak.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ma vat ak mikei tengan lapo laet tova vamei. Di, miloh be rute xa Pol xal Saelas ludi en, mitingeiril pe metealu e len mulul pupu ve ulikanen.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Melele xa miling kuh moletin sav xil e nim te xeih ak, midel Pol xalu lustal ra nim te xeih. Di, misis xalu bit, “?Suv xalu, nipol ni itep tengan Hi iteh meulien e nou?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Xalu lubit rilomun lubit, “Uling neketen nam e Suv Iesu e xi iteh meulien e xouk, xouk itel ngenom xil vus.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Di, lusa sepinien usil Suv Iesu mini e mi ngenen xil mun.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 E vongien nen tak, vat te nim te xeih ak mileh xalu e ba mikas moten menuk xil e vatuvualu e rute xa latehas xalu en. Di, Pol baptaes ni del ngenen xil mun tengan vapisen ni xa laling neketen nae e Iesu reitin.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Di, vat ak nggur pilei Pol xal Saelas latbe nesao e nim man, e misa anien mi xalu. E xil vus labesi xil holu vengan xa xil mei laneket e Hi.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Melele xa ut milan, moletin xil te lepisien lasil polis nae xil be nim te xeih del sepinien ak, “Ha mumaen moletin xalu xai ha vexalu imase.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ma vat te nim te xeih bit mesen ni mi Pol bit, “Moletin xil te lepisien lamaen xamil muliha vemil imase. Ma mukila mulistal muliha itel xat tomat na Hi.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 E Pol bit rilomun ni mi polis xil ak bit, “Neta sav xa latnakamet ti naha xa xamel matepol ni xa tesa, latesemae ni tengan lavas purun xamel pe met moletin xil. Di, laso xamel mabe nim te xeih. E xamel mabe hortan xalu te kantri te hal Rom. ?E taxeak, xil iexil bei tengan lasil xuxus ni xamel maloha? !E‑e, namak ti! Xil tang limei e lihit sore mi xamel, e liling kuh xamel e suse namel sung.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Ma polis xil ladilomun ba labit mesen sepinien xil ak mi moletin te lepisien xil. E melele xa lalonge xa Pol xal Saelas lube hortan te kantri te hal Rom, ulixil mikan holu xa vat nae xil nalong ti xa latehas purun xalu votei tang.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Ma moletin te lepisien laba labit sore nae mi Pol xal Saelas. Di, ladel xalu lustal ra nim te xeih e latsis xalu tengan lalihe reling taon nae.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Melele xa Pol xal Saelas lumea reling nim te xeih, ludilomun ba lupus Lidia. E nim man, lukes viton Kristin xil e lusel xat xil vatei mun tengan lisoh ixeih e neketen nae. Di, lunggusil suse nalu luba.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.