2 Coríntios 7
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs VC
1 Tuxoli e hinoxoli xil, vengan xa ranggur hitxatien xil ak nggo Hi, momal tengan rikas moten meulien nar xil imese ra holesok xil xa mikila vasak ni tenbexir e ninixir vahe muis. Reitin, bos xa ripisen ni xa meulien nar be eo vengan xa di ramerere ni Hi.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Xamem masis xamim tengan musah puiteh e tinemim ve xamem. Vengan xa matnapol ni ti neta vasa vaha xat xamim, matapangei ti moletin, e matasak pisi ti tengan maluvos moletin tova tengan makila maleh holesok nan xil.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Reitin xa rut xamim di lapurun hisemem. E natavit sepinien ak ti tengan vasak ni xamim muve unoun. E‑e. Vengan, nggoni ngan xa nabiteni tuei, eheien namem di pupu e xamim. E neta sav xosxa mumat mu mumeul, eheien namem iti e xamim vehakut.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Inou nanesi e xamim e di nasep koai ve xamim. Tave ti neta xa mabisu ni melele te xeih xil holu nggo he mosav xil, melele xa nanem usil xamim, ngan ak di pet rat nenemien navan e di misak ni nou napolu ni sien.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nggoni ngan xa natehiteni tetiamu, melele xa xametel mattetuxoh provins te hal Masedonia, matsakras matongel. Holesok xil holu temei e tehas tan ni xametel: moletin xil di latepangei tenbexametel e latengor tetel xametel, e nenexoen di tehas tan ni nenemien nametel.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 E Hi xa di pet rat ngan xil xa nenemien nae mot, xi tepet rat nenemien nametel melele xa mattepus Taetas temei testal mi xametel.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 E tave ti ve meien nan kestang xa tepet rat nenemien nametel. E xi tehur longeongen xa xamim mutepet rat nenemien nan vengan tepusi xa xamim iemim bei pupu tengan mupus ti nou. Xi tepusi mun xa mulonge misa ve naha xa mupol ni, e nenemien namim nggeih tengan musoh ixeih e rin navan pe met ngan xil xa di lateseputut ni nou. Melele xa natehur longeongen ak, nalonge bos xa bos.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Melele xa nalonge xa xamim mulonge misa melele xa mutehur uvei xa natetisi tehat mi xamim, inou mun natelonge tesa vuteili. E xosali, natalonge ti mun vasa ven.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Reitin, xosali nabesi nou himetu, e tave vengan ti xa xamim mulonge misa. Nabesi nou vengan xa longpangasien namim tesak ni xamim mutehiles ra tesaen xil namim. Reitin, longpangasien xil xa mattesa ni mi xamim, Hi tehilesi mei tehe tutouen mi xamim.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Vengan longpangasien xa nggo visal Hi misak ni moletin tei tengan vahiles ra tesaen nan xil. Melele xa Hi pusi xa moletin tei biles ra tesaen nan xil, di miteh meulien en. Ma, hisit longpangasien xa mak, moletin misakras valonge vasa ven. E longpangasien tei mun da xa be te ut etan tang. Hisit longpangasien ak tasak ni moletin ti vahiles ra tesaen nan xil. Hisit longpangasien ak di misak ni moletin tengan vate suse te maten e vate sotin ra Hi vehakut.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Mupus pis naha xa Hi tepol ni e meulien namim texo longpangasien xil namim. Ngan ak iaxa tesak ni xamim iemim tehei pupu tengan musak ni hisemim mei vahos ve naha xa mutepol ni. Reitin, melele xa mutehur uvei navan, mutemesep ni e iemim tevon ni. Mutelonge tesa pupu e iemim tehei tengan mupol ni naha xa momal. E, vari nga tang, mutesa pangasien mi ngan xa tepol tenamal ti. E rin xil vus xa natetis usili, xamim mutesak pupu tengan mumal ni e mei mumese rilomun.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Melele xa natetis uvei ak mi xamim, natatisi ti tengan vasak ni xamim musa pangasien mi ngan xa tepol tesa, mu tengan mututou ni ngan xa xi tepol tesa mini. E‑e. Natetisi tengan, pe met Hi, xamim mukila mupisen ni vahe reitin xa eheien namim di e xametel midep.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Longeongen ak pet rat nenemien nametel holu.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Melele xa natesil Taetas tehat mi xamim, natesep koai holu usil xamim mini natehit di munggusil xat Hi e meulien namim. E nabesi nou holu xa mutnapol ni ti sepinien navan mei vahe te luvosen tang tengan vasak ni nou name unoun. Vengan e hisit sexien xa sepinien xil vus xa mattesa ni mi xamim tehe reitin, Taetas tepusi xa holesok xil vus xa natesep koai usili e rin namim mun be reitin.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 E eheien na Taetas e xamim mei nggeih pilei sung. Vengan xa xi di minem xati xa xamim vus mutelong xat sepinien navan xil, e tetep mutehur pilei xi tetel ulikanen e malilien vengan xa temei e his Hi.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ma, nabesi nou holu vengan nalonge xa neketen namim be reitin.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.