Lucas 24

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Maꞌma semana sãjãnʉꞌcãrĩ nʉmʉ soorinʉmʉ nicã numia apaturi Jesure yaaꞌcaropʉ boꞌreacã waro waꞌacãrã niwã. Na ʉꞌmʉtise na apoꞌquere miarã weecãrã niwã.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Na topʉ ejarã, ti tuti biꞌacaga ʉ̃tãgãjore aperopʉ cũñacã ĩꞌacãrã niwã.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Tere ĩꞌarã, diacjʉ̃ sãjãacãrã niwã. Topʉ sãjãejarã, ne marĩ wiogʉ Jesú ya upʉre bocaticãrã niwã.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Tojo weerã “¿Deꞌro waꞌapari cʉ̃rẽ?” ni wãcũcãrã niwã. Na tojo wãcũrĩ cura wãcũña marĩrõ pʉarã ʉmʉa suꞌti asistese sãñaꞌcãrã na tiropʉ bajuanʉꞌcãcãrã niwã.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Na ʉpʉtʉ ʉcʉa, diꞌtapʉ paamuꞌrĩqueꞌacãrã niwã. Na tojo weecã, ʉmʉa narẽ nicãrã niwã:
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Aꞌtore marĩmi. Cʉ̃ masãtojami. Mʉsãrẽ Galileapʉ nígʉ̃ cʉ̃ ucũꞌquere wãcũña.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Aꞌtiro niwĩ: “Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ macʉ̃ masʉ̃ weronojõ upʉtigʉ masã ñaꞌarãpʉre oꞌonoꞌgʉ̃saꞌa. Na curusapʉ yʉꞌʉre wẽjẽrãsama. Iꞌtia nʉmʉ beꞌro masãgʉ̃saꞌa”, nimiwĩba, ni werecãrã niwã.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Na tojo nicãpʉta, Jesú cʉ̃ ucũꞌquere wãcũbocacãrã niwã.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Na masãpepʉ níꞌcãrã tojatarã, Jesú buꞌerã oncere nipeꞌtise na ĩꞌaꞌquere werecãrã niwã. Tojo nicã ãpẽrã Jesure ẽjõpeorã nipeꞌtirãrẽ werecãrã niwã.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Jesú besecṹúꞌcãrãrẽ queti miaꞌcãrã aꞌticʉrã numia nicãrã niwã: María Magdalena, Juana, apego María Santiago paco, tojo nicã ãpẽrã numia nicãrã niwã.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Na tojo weremicã, Jesú besecṹúꞌcãrã na weresere ẽjõpeoticãrã niwã. Na nimaꞌasere weronojõ tʉꞌocãrã niwã.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Na tojo weemicã, Pedro peꞌe masãpepʉ ĩꞌagʉ̃ waꞌagʉ, omawãꞌcãcʉ niwĩ. Ti tutipʉ ejagʉ, muꞌrĩqueꞌa, Jesure omaꞌque caserire sumutopʉ tuupeꞌepeoꞌque diaꞌcʉ̃rẽ ĩꞌacʉ niwĩ. Beꞌro tojo waꞌaꞌquere ĩꞌamarĩa, ¿deꞌro waꞌapariba? nígʉ̃, cʉ̃ ya wiꞌipʉ tojaa waꞌacʉ niwĩ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Jesú cʉ̃ masã́ca nʉmʉrẽta pʉarã cʉ̃rẽ ẽjõpeorã na ya macã Emaús wãmetiri macãpʉ maꞌapʉ waꞌarã weecãrã niwã. Jerusalẽ́rẽ wijawãꞌcãcã, Emaúpʉ ejatjo pʉa hora waꞌaro nicaro niwʉ̃.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Na topʉ waꞌarã, nipeꞌtise Jesure waꞌaꞌquere ucũwãꞌcãcãrã niwã.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Tere ucũrĩ cura Jesú na tiropʉ eja, na meꞌrã sijawãꞌcãcʉ niwĩ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Cʉ̃rẽ ĩꞌamirã, ĩꞌamasĩticãrã niwã. Õꞌacʉ̃ narẽ ĩꞌamasĩcã cãꞌmotaꞌacʉ niwĩ.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Jesú narẽ sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Niꞌcʉ̃ Cleofas wãmetigʉ yʉꞌticʉ niwĩ:
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Cʉ̃ tojo nicã, Jesú narẽ nicʉ niwĩ:
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Paꞌia wiorã, tojo nicã marĩ wiorã cʉ̃rẽ romano masãrẽ curusapʉ paabiꞌpe wẽjẽdutirã oꞌowã.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Cʉ̃rẽ “Romano masã dutisere cõꞌagʉ̃, Israe curuacjãrã wiogʉ sãjãgʉ̃́sami”, ni wãcũmiwʉ̃. Apeyema cʉ̃rẽ wẽjẽ́ca beꞌro iꞌtia nʉmʉ waꞌaꞌa.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Niꞌcãrẽrã numia ʉ̃sã meꞌrãcjãrã na werese meꞌrã ʉ̃sãrẽ ʉcʉacã weeama. Niꞌcãcã boꞌreacã cʉ̃rẽ yaaꞌcaropʉ ejacãrã niama.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Na cʉ̃ upʉre bocaticãrã niama. Ʉ̃sãrẽ aꞌtiro niama. “Ʉ̃sã quẽꞌese weronojõ Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã ʉꞌmʉsecjãrãrẽ ĩꞌapʉ. ‘Jesú catimi’, niama”, ni quetiwereama ʉ̃sãrẽ.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Na tojo wéréca beꞌro ãpẽrã ʉ̃sã meꞌrãcjãrã cʉ̃rẽ yaaꞌcaropʉ ĩꞌarã ejacãrã niama. Na numia níꞌcaronojõta ĩꞌacãrã niama. Jesú peꞌema ĩꞌaticãrã niama, nicãrã niwã.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Tojo nisere tʉꞌogʉ, Jesú narẽ nicʉ niwĩ:
25 Então ele lhes disse:
26 “Õꞌacʉ̃ beseꞌcʉ Cristo cʉ̃ wiogʉ sãjãse dʉporo piꞌetigʉsami”, ni ojacãrã niwã, nicʉ niwĩ.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Beꞌro nipeꞌtise Õꞌacʉ̃ ye queti ojáca pũrĩpʉ cʉ̃ ye cjase ucũsere werecʉ niwĩ. Moisé cʉ̃ ojaꞌque meꞌrã werenʉꞌcãcʉ niwĩ. Téé Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã na ojaꞌque meꞌrã yapatidaꞌreocʉ niwĩ.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Beꞌro na waꞌaro Emaúpʉ ejacã, Jesú ti macãpʉ yʉꞌrʉagʉtigʉ weronojõ weecʉ niwĩ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Cʉ̃ tojo weecã ĩꞌarã, cʉ̃rẽ na meꞌrã tojaduticãrã niwã. Aꞌtiro nicãrã niwã:
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Beꞌro na meꞌrã baꞌadujigʉ pãgãrẽ mii, Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌocʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, dʉcawaa, narẽ oꞌocʉ niwĩ.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Cʉ̃ tojo weecã ĩꞌarã, na “Jesúta nimi”, ni ĩꞌamasĩcãrã niwã. Na tojo ĩꞌamasĩcãta, cʉ̃ bajudutia waꞌacʉ niwĩ.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Cʉ̃ bajudutica beꞌro na aꞌmerĩ nicãrã niwã:
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Tojo nírãta, maata Jerusalẽ́pʉ majãmitojaa waꞌacãrã niwã. Topʉ tojatarã, Jesú cʉ̃ buꞌerã oncere, ãpẽrã na meꞌrãcjãrã meꞌrã nerẽꞌcãrãrẽ bocaejacãrã niwã.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Topʉ nerẽꞌcãrã narẽ aꞌtiro nicãrã niwã:
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Beꞌro na pʉarã Emaús waꞌari maꞌapʉ waꞌaꞌquere, tojo nicã Jesú cʉ̃ pã́ dʉcawaacã, deꞌro wee na ĩꞌamasĩꞌquere werecãrã niwã.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Na maꞌapʉ ĩꞌaꞌquere wereri cura Jesú na decopʉ bajuacʉ niwĩ. Narẽ añudutigʉ, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Cʉ̃rẽ ĩꞌamarĩa, ʉpʉtʉ uicãrã niwã. Na “Wẽrĩꞌcʉ wãtĩ nisami”, nicãrã nimiwã.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Cʉ̃ narẽ nicʉ niwĩ:
38 Mas ele lhes disse:
39 Ĩꞌaña yʉꞌʉ omocãrĩ, yʉꞌʉ dʉꞌpocãrĩrẽ. Yʉꞌʉta niꞌi. Yʉꞌʉre ñeꞌeñaꞌrã aꞌtia. Wẽrĩꞌcʉ wãtĩ mʉsã yʉꞌʉre niꞌcãrõacã ĩꞌarõ weronojõ upʉtitimi, nicʉ niwĩ.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Tojo níca beꞌro cʉ̃ omocãrĩrẽ, cʉ̃ dʉꞌpocãrĩrẽ, na paabiꞌpeꞌque cãmirẽ ĩꞌocʉ niwĩ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Na eꞌcati ĩꞌamarĩatjĩarã, ẽjõpeoticãrã niwã yujupʉ. Tojo weegʉ narẽ nicʉ niwĩ:
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, waꞌi sʉsõꞌcʉre cʉ̃rẽ oꞌocãrã niwã.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Tere ñeꞌe, na ĩꞌorõpʉ baꞌacʉ niwĩ.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Beꞌro narẽ nicʉ niwĩ:
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Beꞌro tere narẽ Õꞌacʉ̃ ye queti ojáca pũrĩ cjasere tʉꞌomasĩcã weecʉ niwĩ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Narẽ Jesú aꞌtiro nicʉ niwĩ:
46 E disse-lhes:
47 Cʉ̃ ye queti masãrẽ wẽrĩbosasere nipeꞌtirocjãrãrẽ werenoꞌrõsaꞌa. Jerusalẽ́pʉ meꞌrã weredʉꞌpocã́tinoꞌrõsaꞌa. Aꞌtiro nirãsama: ‘Mʉsã ñaꞌarõ weeꞌquere bʉjaweti dʉcayucã, Õꞌacʉ̃ acobojogʉsami’ ”, ni ojanoꞌwʉ̃.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 »Mʉsãta tojo waꞌaꞌquere ĩꞌatjĩarã, “Jesure diacjʉ̃ta waꞌawʉ”, nímasĩꞌi.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Yʉꞌʉ pacʉ mʉsãrẽ “Espíritu Santure oꞌógʉti”, niwĩ. Cʉ̃ níꞌcaronojõta yʉꞌʉ mʉsãrẽ oꞌógʉti. Espíritu Santu mʉsãpʉre dijatagʉ, ʉꞌmʉse cjase tutuasere oꞌogʉsami. Tojo weerã Jerusalẽ́pʉ cʉ̃ dijaticã, yucueniña yujupʉ, nicʉ niwĩ.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Beꞌro Jesú Jerusalẽ́ sumuto Betaniapʉ narẽ miacʉ niwĩ. Topʉ eja, cʉ̃ omocãrĩ sĩomorõ, narẽ “Yʉꞌʉ pacʉ mʉsãrẽ añurõ weeato”, nicʉ niwĩ.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Tojo nígʉ̃ta, yoacurero mʉjãa, ʉꞌmʉsepʉ miimʉjãa waꞌanoꞌcʉ niwĩ.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Te beꞌro cʉ̃rẽ eꞌcatipeorãtirã, ejaqueꞌacãrã niwã. Beꞌro pũrõ eꞌcatise meꞌrã Jerusalẽ́pʉre tojaacãrã niwã.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Na Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌorã, Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ waꞌanuꞌcũcãꞌcãrã niwã.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.