Lucas 22

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cãꞌrõ Pascua bosenʉmʉ waꞌatjo dʉꞌsacaro niwʉ̃. Ti bosenʉmʉrẽ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌacãrã niwã. Ti bosenʉmʉ judío masã na ñecʉ̃sʉmʉa Egiptopʉ níꞌcãrã wijaꞌquere wãcũrĩ bosenʉmʉ nicaro niwʉ̃.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Titare paꞌia wiorã, Moisé ojaꞌquere buꞌeri masã “¿Deꞌro wee Jesure wẽjẽrõʉamitito?” nicãrã niwã. Tojo nimirã, masãrẽ ui nicãrã niwã.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Na tojo nícaterore Juda na “Iscariote” ninoꞌgʉ̃pʉre wãtĩ sãjãacʉ niwĩ. Cʉ̃ doce Jesú buꞌerã meꞌrãcjʉ̃ nicʉ nimiwĩ.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Juda paꞌia wiorã, tojo nicã Õꞌacʉ̃ wiꞌi coꞌterã wiorã tiropʉ waꞌacʉ niwĩ. Na tiropʉ ejagʉ, Jesure oꞌoatje cjasere ucũcʉ niwĩ.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Cʉ̃ tojo nisere tʉꞌorã, ʉpʉtʉ eꞌcaticãrã niwã.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Cʉ̃ “Jaʉ, cʉ̃rẽ mʉsãrẽ ĩꞌogʉ̃ti”, nicʉ niwĩ. Beꞌro, “¿Deꞌro nicã yʉꞌʉre Jesure wiorãpʉre masã marĩrĩ cura oꞌoroʉamitito?” ni wãcũcʉ niwĩ.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Beꞌro masã na pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtiꞌquere baꞌari bosenʉmʉ nicaro niwʉ̃. Ti nʉmʉ nicã, niꞌcʉ̃ oveja wĩꞌmagʉ̃rẽ na Pascua bosenʉmʉ baꞌacjʉre wẽjẽsama.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Titare Jesú Pedro, Juãrẽ aꞌtiro ni oꞌócʉ niwĩ:
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Na cʉ̃rẽ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Jesú narẽ nicʉ niwĩ:
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Ti wiꞌi wiogʉre niña: “Ʉ̃sãrẽ buꞌegʉ aꞌtiro niami: ‘¿Noꞌopʉ nisari yʉꞌʉ buꞌerã meꞌrã Pascua bosenʉmʉ baꞌatji tucũ?’ niami”, niña.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Mʉsã tojo nicã, ʉꞌmʉarõca tucũ apoyúca tucũjopʉre ĩꞌogʉ̃sami. Topʉ marĩ baꞌatjere apoyuya, nicʉ niwĩ.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Beꞌro Pedro, Juã macãpʉ waꞌacãrã niwã. Jesú narẽ níꞌcaronojõta nipeꞌtisere bocacãrã niwã. Topʉ na baꞌatjere apoyucãrã niwã.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Beꞌro Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã meꞌrã baꞌarãtirã ejanujãcãrã niwã.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Na dujipeꞌtica beꞌro Jesú narẽ nicʉ niwĩ:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Mʉsãrẽ niꞌcãrõacã aꞌtiro nigʉ̃ti. Ne apaturi aꞌtiro weenemosome. Weegʉsaꞌa tja nipeꞌtise yʉꞌʉ wiogʉ sãjãtuꞌajaca beꞌropʉ, nicʉ niwĩ.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Tojo níca beꞌro sĩꞌrĩrĩ pare mii, cʉ̃ pacʉ Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌocʉ niwĩ. Beꞌro cʉ̃ buꞌerãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Mʉsãrẽ nigʉ̃ti. Aꞌte ʉꞌsedʉcaco vino niꞌcãrõacã marĩ sĩꞌrĩrã weronojõ weenemosome. Beꞌro yʉꞌʉ pacʉ yʉꞌʉre wiogʉ sṍrṍca beꞌro mʉsã meꞌrã apaturi maꞌma vinorẽ sĩꞌrĩnemogʉ̃saꞌa tja, nicʉ niwĩ.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Beꞌro pãgãrẽ mii, Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌocʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, dʉcawaa, cʉ̃ buꞌerãrẽ oꞌogʉ, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Na baꞌáca beꞌro sĩꞌrĩrĩ pa meꞌrã quẽꞌrãrẽ mejãrõta weecʉ niwĩ. Cʉ̃ buꞌerãrẽ tĩagʉ̃, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 »Tojo nimicã, yʉꞌʉre wiorãpʉre oꞌoacjʉ yʉꞌʉ meꞌrã aꞌto dujimi.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Cʉ̃ yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ macʉ̃ masʉ̃ weronojõ upʉtigʉre oꞌocã, Õꞌacʉ̃ ye queti ojáca pũrĩpʉ nírõnojõta waꞌaro weeꞌe. Tojo waꞌamirõ, yʉꞌʉre wiorãpʉre oꞌogʉma ñaꞌabutiaro waꞌarosaꞌa, nicʉ niwĩ.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Tojo nicã tʉꞌorã, cʉ̃ buꞌerã na basu aꞌmerĩ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Beꞌro Jesú buꞌerã ʉpʉtʉ aꞌmerĩ ucũcãrã niwã:
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Tere tʉꞌogʉ, Jesú narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Mʉsã na wiorã weronojõ weeticãꞌña. Aꞌtiro peꞌe weeya. Ãpẽrã yʉꞌrʉoro niyʉꞌrʉnʉꞌcãgʉ̃, mejõ nigʉ̃ weronojõ weeya. Ãpẽrãrẽ dutigʉ dutinoꞌgʉ̃ weronojõ weeya.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Mʉsã tʉꞌoñaꞌcã, ¿niꞌinojõ peꞌe apĩ yʉꞌrʉoro niyʉꞌrʉnʉꞌcãsari? ¿Baꞌadujigʉ o cʉ̃rẽ baꞌase ecagʉ peꞌe? Baꞌadujigʉ peꞌe apĩ yʉꞌrʉoro niyʉꞌrʉnʉꞌcãmi. Yʉꞌʉ pũrĩcã mʉsã waꞌteropʉ nígʉ̃, mʉsã dutinoꞌgʉ̃ weronojõ niꞌi.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 »Mʉsã yʉꞌʉ meꞌrã ninuꞌcũcãꞌwʉ. Yʉꞌʉre mejẽcã waꞌacã, mʉsã quẽꞌrã tʉꞌoñaꞌtamuwʉ̃.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Tojo weegʉ yʉꞌʉ quẽꞌrã yʉꞌʉ pacʉ yʉꞌʉre oꞌoꞌcaronojõta mʉsãrẽ mʉsã dutiatjere oꞌogʉti.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Aꞌtiro wéérã, mʉsã yʉꞌʉ wiogʉ nirõpʉ baꞌa, sĩꞌrĩdujirãsaꞌa. Tojo weerã ãpẽrã doce cururi Israe cururicjãrãrẽ dutirãsaꞌa, nicʉ niwĩ.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Marĩ wiogʉ Jesú cʉ̃ buꞌerãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Cʉ̃ tojo weecã ĩꞌagʉ̃, yʉꞌʉ peꞌe ẽjõpeoduꞌubutiaticãꞌto nígʉ̃, Õꞌacʉ̃rẽ mʉꞌʉrẽ sẽrĩbosapʉ. Beꞌro mʉꞌʉ apaturi ẽjõpeogʉ tja, mʉꞌʉ acawererã yʉꞌʉre ẽjõpeorãrẽ wãcũtutuacã weeya, nicʉ niwĩ.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Pedro yʉꞌticʉ niwĩ:
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Jesú cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Beꞌro Jesú aꞌtiro sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Beꞌro narẽ nicʉ niwĩ:
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Õꞌacʉ̃ ye queti ojáca pũrĩpʉ yʉꞌʉre ojayuꞌque queoro waꞌarosaꞌa. Aꞌtiro ojanoꞌcaro niwʉ̃: “ ‘Cʉ̃ quẽꞌrã ñaꞌagʉ̃ weronojõ ñaꞌarã waꞌteropʉre ñaꞌagʉ̃ nimi’, ninoꞌgʉ̃sami”, niwʉ̃. Nipeꞌtise yʉꞌʉre ojaꞌque queoro waꞌarota weeꞌe, nicʉ niwĩ.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Tojo nicã tʉꞌorã, cʉ̃ buꞌerã cʉ̃rẽ nicãrã niwã:
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Beꞌro Jesú cʉ̃ baꞌadujica tucũpʉre wijaa waꞌacʉ niwĩ. Wijaa, cʉ̃ weesetironojõpʉma Olivo wãmeticjʉ ʉ̃rʉ̃gʉ̃pʉ waꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃ buꞌerã cʉ̃rẽ sirutucãrã niwã.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Topʉ etagʉ, cʉ̃ buꞌerãrẽ nicʉ niwĩ:
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Beꞌro Jesú na dʉporo yoacureropʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ ñubuegʉtigʉ ejaqueꞌacʉ niwĩ.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Ñubuegʉ, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Beꞌro niꞌcʉ̃ Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ ʉꞌmʉsecjʉ̃ cʉ̃ tiropʉ bajuacʉ niwĩ. Bajua, cʉ̃rẽ wãcũtutuacã weecʉ niwĩ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Cʉ̃ ñaꞌarõ ejeripõꞌrãtigʉ nemorõ tutuaro ñubuemʉjãcʉ niwĩ. Cʉ̃ asituuase pacase díperi paca weronojõ acosurudijacaro niwʉ̃.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Cʉ̃ ñubueca beꞌro wãꞌcãnʉꞌcã, cʉ̃ buꞌerã tiropʉ waꞌacʉ niwĩ. Na bʉjawetiꞌcãrã niyucã, cãrĩꞌcãrãpʉre bocaejacʉ niwĩ.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Narẽ nicʉ niwĩ:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jesú cʉ̃ buꞌerãrẽ ucũrĩ cura pãjãrã masã cʉ̃ tiropʉ etacãrã niwã. Juda Jesú buꞌerã doce meꞌrãcjʉ̃ níꞌcʉ na dʉporo ʉꞌmʉtãwãꞌcãcʉ niwĩ. Jesú tirocure waꞌa, cʉ̃rẽ miꞌmicʉ niwĩ.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Jesú cʉ̃ tojo weecã, nicʉ niwĩ:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Jesú buꞌerã cʉ̃rẽ ñeꞌeatjere masĩrã, sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Tojo níca beꞌro niꞌcʉ̃ Jesú buꞌegʉ paꞌia wiogʉre daꞌracoꞌtegʉre diacjʉ̃ca oꞌmeperore dʉtepãꞌrẽcʉ niwĩ.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Jesú nicʉ niwĩ:
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Tuꞌajanʉꞌcõ, paꞌia wiorãrẽ, Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ coꞌterãrẽ, tojo nicã judío masã bʉcʉrãrẽ cʉ̃rẽ ñeꞌerã waꞌarãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Nipeꞌtise nʉmʉrĩ yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ mʉsã meꞌrã buꞌedujiwʉ. Tojo weemicã, mʉsã yʉꞌʉre ñeꞌetiwʉ. Niꞌcãrõacã mʉsã yʉꞌʉre ñaꞌarõ weesere weeritero ejaꞌa. Wãtĩ naꞌitĩꞌarõpʉ nigʉ̃́ mʉsãrẽ cʉ̃ ʉaro weedutimi. Tojo weero tojo waꞌaꞌa, nicʉ niwĩ Jesú.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Beꞌro Jesure ñeꞌe, paꞌia wiogʉ ya wiꞌipʉ miacãrã niwã. Pedro yoacurero cʉ̃rẽ sirutucʉ niwĩ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Jesure na miarĩ wiꞌi sope pʉꞌtopʉ pecameꞌe wĩjãcãrã niwã. Ti meꞌe sumutopʉ sõꞌmadujibʉrocãrã niwã. Pedro quẽꞌrã na waꞌteropʉ sõꞌmadujicʉ niwĩ.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Tojo weeri cura niꞌcõ ti wiꞌi daꞌracoꞌtego Pedro topʉ sõꞌmadujicã ĩꞌagõ, ʉpʉtʉ ĩꞌanuꞌcũbajaqueꞌaco niwõ. Aꞌtiro nico niwõ:
56 — ausente —
57 Pedro core nisoogʉ, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Beꞌroacã tja apĩ cʉ̃rẽ ĩꞌa, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Beꞌro niꞌcã hora beꞌro apĩ tuꞌtibocurese meꞌrã cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Tojo nicã tʉꞌogʉ, Pedro nicʉ niwĩ:
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Tojo weecã, Jesú cʉ̃rẽ majãmiĩꞌabʉrocʉ niwĩ. Topʉta Pedro Jesú cʉ̃rẽ níꞌquere wãcũcʉ niwĩ. Jesú cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Niꞌcãcã ñami cãrẽꞌquẽ uuati dʉporo mʉꞌʉ iꞌtiati yʉꞌʉre ‘Cʉ̃rẽ masĩweꞌe’, nigʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Tere wãcũboca wijaa, Pedro ʉpʉtʉ utiwãꞌcã waꞌacʉ niwĩ.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Surara Jesure coꞌteri masã cʉ̃rẽ ñaꞌarõ bujicãꞌa, paacãrã niwã.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Cʉ̃rẽ paa, caperire dʉꞌtebiꞌapecãrã niwã. Tojo wee, cʉ̃rẽ nicãrã niwã:
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Peje apeye ninemo, cʉ̃rẽ bujicãꞌcãrã niwã.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Ape nʉmʉ boꞌreacã judío masã bʉcʉrã, paꞌia wiorã, Moisé ojaꞌquere buꞌeri masã nerẽcãrã niwã. Beꞌro Jesure na tiropʉ miacãrã niwã. Cʉ̃rẽ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 —Wereya. ¿Mʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ beseꞌcʉ Cristota niti? nicãrã niwã.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Yʉꞌʉ mʉsãrẽ apeyenojõ sẽrĩtiñaꞌcã, ne yʉꞌtimaꞌasome.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Beꞌrocure yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ macʉ̃ masʉ̃ weronojõ upʉtigʉ Õꞌacʉ̃ tutuayʉꞌrʉgʉ pʉꞌtopʉ dujigʉsaꞌa, nicʉ niwĩ.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Tojo nicã tʉꞌorã, nipeꞌtirã sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, na aꞌtiro nicãrã niwã:
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.