Josué 14
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs BKJ
1 Te diꞌtata Canaá diꞌta cjase nicaro niwʉ̃. Paꞌi Eleazar, Josué, Nun macʉ̃, tojo nicã nipeꞌtise curaricjãrã wiorã te diꞌtare dʉcawaacãrã niwã. Na Israe curuacjãrãrẽ dʉcawááca beꞌro na ye diꞌta tojacaro niwʉ̃.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 Õꞌacʉ̃ Moisére diꞌtare dʉcawaadutiꞌcaronojõta níbocase meꞌrã te nueve curaricjãrãrẽ, ape deco meꞌrã nirĩ curua quẽꞌrãrẽ te diꞌtare dʉcawaacãrã niwã.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 — ausente —
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 — ausente —
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 Õꞌacʉ̃ Moisére dutiꞌcaronojõta Israe curuacjãrã Canaá diꞌtare dʉcawaacãrã niwã. |alt="Conquest, Division of Canaan HG" src="HG-Conquest Canaan.tif" size="span" loc="(Jos 14–15)"
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 Judá ya curuacjãrã ʉmʉa Gilgapʉ Josué meꞌrã ucũrã waꞌacãrã niwã. Caleb, cenezeo masʉ̃, Jefone macʉ̃, Josuére aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Cades-barneapʉ Õꞌacʉ̃ Moisére níꞌquere wãcũña. Cʉ̃ marĩ pʉarã ye cjasere niwĩ.
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 Moisé yʉꞌʉ ti macãpʉ níꞌcʉre Canaá diꞌtare ĩꞌacusiagʉ oꞌócaterore cuarenta cʉ̃ꞌmarĩ cʉowʉ. Ĩꞌadajagʉ, yaꞌyioro marĩrõ diacjʉ̃ nise meꞌrã yʉꞌʉ ĩꞌaꞌquere cʉ̃rẽ werewʉ.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 Yʉꞌʉ meꞌrã waꞌaꞌcãrã peꞌe masãrẽ uisãwã. Yʉꞌʉ pũrĩcã nipeꞌtise yʉꞌʉ wãcũ, ẽjõpeose meꞌrã Õꞌacʉ̃ ʉaro weewʉ.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Tojo weegʉ Moisé Õꞌacʉ̃ tʉꞌoropʉ yʉꞌʉre aꞌtiro niwĩ: ‘Mʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ dutiro queoro weenuꞌcũwʉ̃. Tojo weegʉ Canaá diꞌtapʉ mʉꞌʉ ʉꞌtacũusijaꞌcaro ejatuaro mʉꞌʉ ye nirõsaꞌa. Tojo nicã mʉꞌʉ pãrãmerã nituriarã ye diꞌta nirõsaꞌa’, niwĩ.
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 Õꞌacʉ̃ Moisére tojo níꞌque cuarenta y cinco cʉ̃ꞌmarĩ yʉꞌrʉtojawʉ. Israe curuacjãrã marĩ yucʉ marĩrõpʉ sijácaterore tojo niwĩ. Cʉ̃ níꞌcaronojõta te cʉ̃ꞌmarĩrẽ yʉꞌʉre catise oꞌowĩ. Niꞌcãrõacã ochenta y cinco cʉ̃ꞌmarĩ cʉoꞌo.
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 Tojo nimigʉ̃, Moisé yʉꞌʉre aꞌti diꞌtare ĩꞌaduꞌtidutigʉ oꞌócatero weronojõ tutua niꞌi yujupʉ. Titare yʉꞌʉ aꞌmewẽjẽtutuaꞌcaro weronojõ mejãrõta tʉꞌoñaꞌa.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 Tojo weegʉ niꞌcãrõacã opa buꞌpapijaro nirõrẽ, Õꞌacʉ̃ yʉꞌʉre oꞌogʉti níꞌque diꞌtare oꞌoya. Tita meꞌrã tocjãrã ye cjasere mʉꞌʉ tʉꞌowʉ. Masã pacarã Anac pãrãmerã nituriarã topʉ niwã. Tojo nicã, na ye macãrĩ pacase macãrĩ, añurõ biꞌa cãꞌmotaꞌaꞌque macãrĩ niwʉ̃. Tojo nimicã, Õꞌacʉ̃ cʉ̃ weetamurõ meꞌrã, cʉ̃ níꞌcaronojõ narẽ na ye macãrĩrẽ nʉrʉ̃wĩrõgʉ̃ti”, nicʉ niwĩ.
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 Tojo weegʉ, Josué Caleb, Jefone macʉ̃rẽ “Añurõ waꞌato” ni, Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosacʉ niwĩ. Beꞌro Hebrṍ macãrẽ cʉ̃rẽ, cʉ̃ pãrãmerã nituriarãrẽ oꞌocʉ niwĩ.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 Ti nʉmʉ meꞌrã ti macã Hebrṍ Caleb, cʉ̃ pãrãmerã ya macã, aꞌtiro nicã quẽꞌrãrẽ nidecotiꞌi yujupʉ. Cʉ̃ Õꞌacʉ̃ Israe curuacjãrã wiogʉ dutisere queoro weemeꞌrĩꞌcʉ niyucã, tojo niwʉ̃.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Dʉporo cjase wãme Hebrṍ Quiriat-arba wãmeticaro nimiwʉ̃. Arba ãpẽrã Anac pajigʉjo pãrãmerã nituriarã yʉꞌrʉoro niyʉꞌrʉnʉꞌcãcʉ niwĩ.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.