Gênesis 32
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC
1 Beꞌro Jacob apaturi waꞌacʉ niwĩ tja. Topʉ waꞌari cura Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã cʉ̃rẽ põtẽrĩrã aꞌticãrã niwã.
1 Jacó prossegui o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.
2 Narẽ ĩꞌagʉ̃, Jacob aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Na Õꞌacʉ̃ yarã surara nima.” Tojo weegʉ tore Mahanaim wãmeyecʉ niwĩ.
2 Ao vê-los, exclamou: "É aqui o acampamento de Deus!" Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Jacob cʉ̃ dʉporo quetiwereri masãrẽ Seir diꞌtapʉ oꞌómʉꞌtãcʉ niwĩ. To Seir Edom wãmetiropʉ tojacaro niwʉ̃. Cʉ̃ maꞌmi Esaúre quetiweremʉꞌtãdutigʉ, narẽ oꞌóyucʉ niwĩ.
3 Despachou diante de si mensageiros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.
4 Narẽ aꞌte quetire weredutigʉ oꞌócʉ niwĩ: “Yʉꞌʉ maꞌmi Esaúre aꞌtiro ni wereapa: ‘Mʉꞌʉ acabiji Jacob mʉꞌʉ dutiro doca nigʉ̃́ aꞌtiro weredutiami: “Yʉꞌʉ yoacã Labán meꞌrã niapʉ.
4 E deu-lhes esta ordem: "Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.
5 Niꞌcãrõacã wecʉa, burroa, oveja, daꞌracoꞌterã ʉmʉa, numia cʉoꞌo. Mʉꞌʉ yʉꞌʉ wiogʉ yʉꞌʉre añurõ wãcũcã ʉagʉ, aꞌte quetire oꞌómʉꞌtãꞌa” mʉꞌʉrẽ niami’, niapa”, nicʉ niwĩ.
5 Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele."
6 Cʉ̃ quetiweredutigʉ oꞌóꞌcãrã dajarã, Jacore aꞌtiro nicãrã niwã:
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: "Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens."
7 Te quetire tʉꞌogʉ, Jacob ʉpʉtʉ uicʉ niwĩ. Pũrõ wãcũqueꞌticʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃ meꞌrã níꞌcãrãrẽ pʉa curua dʉcawaacʉ niwĩ. Cʉ̃ yarã oveja, wecʉa, cameyoa quẽꞌrãrẽ mejãrõta weecʉ niwĩ.
7 Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.
8 Aꞌtiro wãcũcʉ niwĩ: “Esaú cʉ̃ niꞌcã curuacjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽgʉ̃ sãjãcã, ape curuacjãrã duꞌtiarãsama.”
8 "Se Esaú, disse ele consigo, atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará."
9 Beꞌro Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro ñubue sẽrĩcʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃, yʉꞌʉ ñecʉ̃ Abrahã ẽjõpeogʉ, tojo nicã yʉꞌʉ pacʉ Isaa ẽjõpeogʉ, mʉꞌʉ yʉꞌʉre ya diꞌtapʉ, yʉꞌʉ acawererã tiropʉ dajadutiapʉ. ‘Mʉꞌʉ acawererã tiropʉ dajacã, mʉꞌʉrẽ añurõ waꞌacã weegʉti’, niapʉ.
9 Depois Jacó disse: "Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me dissesses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,
10 Mʉꞌʉ yʉꞌʉre añurõ pajañaꞌa, queoro weeapʉ. Yʉꞌʉ ñaꞌagʉ̃ nimicã, tojo weeapʉ. Yʉꞌʉ aꞌti maa dia Jordã́rẽ yʉꞌrʉtẽrĩpẽꞌagʉ̃, yʉꞌʉ tuacjʉacã diaꞌcʉ̃ cʉomiwʉ̃. Niꞌcãrõacãma pʉa curua masã cʉoꞌo.
10 eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.
11 Yʉꞌʉre pajañaꞌcureya. Yʉꞌʉ maꞌmi Esaú yʉꞌʉre ne mejẽcã weecã weeticãꞌña. Cʉ̃ yʉꞌʉre, numiarẽ, wĩꞌmarãrẽ wẽjẽbosami nígʉ̃, uiꞌi.
11 Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.
12 Tojo nimicã, mʉꞌʉ yʉꞌʉre ‘Añurõ mʉꞌʉrẽ waꞌacã weegʉti. Mʉꞌʉ pãrãmerã nituriarã pãjãrã waro nucũpori pajiri maa cjase weronojõ pãjãrã nirãsama. Ne narẽ queota basiosome’, niwʉ̃”, ni sẽrĩcʉ niwĩ.
12 Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar."
13 Ti ñamirẽ Jacob topʉta cãrĩcʉ niwĩ. Cʉ̃ cʉose, cʉ̃ miaꞌquere cʉ̃ maꞌmi Esaúre oꞌogʉtigʉ besecʉ niwĩ.
13 Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:
14 Doscientos cabra numia, veinte cabra ʉmʉa, doscientos oveja numia, veinte oveja ʉmʉa,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 treinta cameyoa numia ne põꞌrãtiꞌcãrãrẽ na põꞌrã wĩꞌmarã meꞌrãta, cuarenta wecʉa, diez wecʉa ʉmʉarẽ, veinte burroa numiarẽ, diez burroa ʉmʉarẽ besecʉ niwĩ.
15 trinta camelas com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Beꞌro cʉ̃rẽ daꞌracoꞌterãrẽ wiacʉ niwĩ. Narẽ wiagʉ, mejẽcã diaꞌcʉ̃ waꞌicʉrãrẽ, nanʉcʉ̃ curaricjãrãrẽ wiacʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
16 Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: "Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho."
17 Ne waro cʉ̃ oꞌómʉꞌtãgʉ̃rẽ aꞌtiro weeduticʉ niwĩ:
17 E deu esta ordem ao primeiro: "Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais, e a quem pertence o rebanho que conduzes,
18 aꞌtiro yʉꞌtiya: “Yʉꞌʉ wiogʉ Jacob, mʉꞌʉrẽ oꞌóꞌcãrã nima. Jacob, mʉꞌʉ dutise doca nigʉ̃́ mʉꞌʉrẽ oꞌoámi. Cʉ̃ ʉ̃sã beꞌro sirutusami,” niña.
18 responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós."
19 Cʉ̃ oꞌómʉꞌtãꞌcʉ beꞌrocjʉ̃, tojo nicã nipeꞌtirã cʉ̃ beꞌrocjãrã quẽꞌrãrẽ mejãrõta wereduticʉ niwĩ.
19 Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os rebanhos: "Quando encontrardes Esaú, disse ele, vós lhe direis a mesma coisa.
20 Apeye quẽꞌrãrẽ aꞌtiro niduticʉ niwĩ: “ ‘Jacob mʉꞌʉ dutise doca nigʉ̃́ ʉ̃sã beꞌro aꞌtisami’, niapa”, nicʉ niwĩ.
20 E direis que seu servo Jacó vos segue." "Eu o aplacarei, pensou ele, com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento."
21 Tojo wãcũꞌcʉ niyugʉ, cʉ̃ oꞌoatjere cʉ̃ dʉporo miayuduticʉ niwĩ. Cʉ̃ peꞌe topʉta ti ñamirẽ tojánícʉ niwĩ.
21 Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.
22 Tojo weegʉ ti ñamirẽta ñamipʉ Jacob cãrĩatji dʉporo wãꞌcãnʉꞌcã, cʉ̃ nʉmosãnumia pʉarãrẽ, narẽ daꞌracoꞌterã numiarẽ, cʉ̃ põꞌrã ʉmʉa oncere ti maa Jaboc wãmetiri maa ʉ̃ꞌcʉ̃atiropʉ ñumupẽꞌaduticʉ niwĩ.
22 Naquela mesma noite ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.
23 Cʉ̃ nipeꞌtise cʉose quẽꞌrãrẽ pẽꞌrõcʉ niwĩ.
23 Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.
24 Cʉ̃ niꞌcʉ̃ta tojanʉꞌcãrĩ cura, niꞌcʉ̃ ʉmʉ bajua, cʉ̃ meꞌrã aꞌmerĩ ñadiꞌocũupecãrã niwã. Téé boꞌremʉjãticãpʉ tojo weeduꞌucãrã niwã.
24 Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.
25 Cʉ̃ Jacob meꞌrã põtẽoti, Jacob ʉsó õꞌa aꞌmesʉꞌarore paaweecʉ niwĩ. Tojo weero to aꞌmesʉꞌaro wetia waꞌacaro niwʉ̃.
25 Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.
26 Beꞌro ʉmʉ cʉ̃ meꞌrã aꞌmequẽꞌcʉ Jacore nicʉ niwĩ:
26 E disse-lhe: "Deixa-me partir, porque a aurora se levanta." "Não te deixarei partir respondeu Jacó, antes que me tenhas abençoado."
27 —To pũrĩcãrẽ ¿mʉꞌʉ deꞌro wãmetiti? nicʉ niwĩ.
27 Ele perguntou-lhe: "Qual é o teu nome?" "Jacó."
28 Tere tʉꞌogʉ, cʉ̃ meꞌrã aꞌmequẽꞌcʉ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
28 "Teu nome não será mais Jacó, tornou ele, mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste." Jacó perguntou-lhe:
29 —Mʉꞌʉ quẽꞌrã yʉꞌʉre wereya. ¿Deꞌro wãmetiti mʉꞌʉ? ni sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ Jacob.
29 "Peço-te que me digas qual é o teu nome." "Por que me perguntas o meu nome?", respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.
30 Jacob aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Yʉꞌʉ basuta Õꞌacʉ̃rẽ bajuyoropʉ ĩꞌapʉ. Tojo nimigʉ̃, catiꞌi yujupʉ.” Tojo weegʉ to na aꞌmerĩ ñadiꞌocũupeꞌcarore Jacob Peniel wãme õꞌocʉ niwĩ.
30 Jacó chamou àquele lugar Fanuel: "porque, disse ele, eu vi a Deus face a face, e conservei a vida".
31 Jacob cʉ̃ Peniepʉre yʉꞌrʉari curare mujĩpũ mʉjãtigʉpʉ weecʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ ʉsó aꞌmesʉꞌaropʉ paanoꞌca beꞌro niyucã, cʉ̃ opa cuꞌsiro sijacʉ niwĩ.
31 O sol levantava-se no horizonte, quando ele passou Fanuel. E coxeava de uma perna.
32 Tojo weerã aꞌtocatero quẽꞌrãrẽ Israe pãrãmerã nituriarã noꞌo nigʉ̃́ waꞌicʉ ʉsó õꞌa aꞌmesʉꞌari wadare baꞌatisama. Jacore topʉ pááca beꞌro niyucã, tojo weesama.
32 É por isso que os israelitas, ainda hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.