Gênesis 28
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs BKJ
1 Tere tʉꞌogʉ, Isaa Jacore pijio, cʉ̃rẽ “Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉrẽ añurõ weeato”, nicʉ niwĩ. Tojo nicã, cʉ̃rẽ aꞌtiro weeduticʉ niwĩ:
1 E Isaque chamou Jacó e o abençoou, e ordenou-lhe, dizendo: Não tomarás mulher das filhas de Canaã.
2 Mʉꞌʉ ñecʉ̃ tiro Betuel Padan-arãpʉ waꞌaya. Topʉ mʉꞌʉ pacopánʉmʉ Labán macõrẽ nʉmotiya.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma mulher para ti, dentre as filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Õꞌacʉ̃ tutuayʉꞌrʉnʉꞌcãgʉ̃ mʉꞌʉrẽ añurõ weeato. Pãjãrã mʉꞌʉrẽ masãputi, pãrãmerãticã weeato. Cʉ̃ tojo weecã, peje curaricjãrã nirãsama.
3 E o Deus Todo-Poderoso te abençoe, e te faça frutífero, e te multiplique, para que tu possas ser uma multidão de povos,
4 Abrahãrẽ Õꞌacʉ̃ “Añurõ weegʉti” níꞌquere mʉꞌʉrẽ, mʉꞌʉ pãrãmerãrẽ oꞌoato. Aꞌti diꞌta mʉsã ya diꞌta waro tojato nígʉ̃, tojo niꞌi. Niꞌcãrõacãrẽ aꞌti diꞌtapʉ ape diꞌtacjãrã weronojõ niꞌi yujupʉ, nicʉ niwĩ.
4 e te dê a bênção de Abraão, a ti, e a tua semente contigo, para que herdes a terra em que és estrangeiro, que Deus deu a Abraão.
5 Tojo wee Jacore Padan-arãpʉ oꞌócãꞌcʉ niwĩ. Topʉre Labán ya wiꞌipʉ etacʉ niwĩ. Cʉ̃ Betuel, arameo masʉ̃ macʉ̃, tojo nicã Rebeca maꞌmi nicʉ niwĩ. Rebeca, Jacob, Esaú paco nico niwõ.
5 E Isaque enviou Jacó, e ele foi a Padã-Arã até Labão, filho de Betuel, o sírio, o irmão de Rebeca, mãe de Jacó e Esaú.
6 Esaú, cʉ̃ pacʉ Isaa, Õꞌacʉ̃rẽ “Jacore añurõ weeya”, ni sẽrĩbosacã, tojo nicã cʉ̃rẽ Padan-arãpʉ nʉmotidutigʉ oꞌócã tʉꞌocʉ niwĩ. Tojo nicã cʉ̃rẽ Õꞌacʉ̃rẽ añurõ weedutigʉ, “Aꞌtocjãrã Canaácjãrã numia meꞌrã ne nʉmotiticãꞌña” nicã tʉꞌocʉ niwĩ.
6 Quando Esaú viu que Isaque havia abençoado Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar uma mulher de lá, e que quando ele o abençoou lhe deu uma ordem, dizendo: Tu não tomarás mulher dentre as filhas de Canaã,
7 Apeyema Jacob cʉ̃ pacʉsʉmʉa weedutiꞌcaronojõta Padan-arãpʉ waꞌacã ĩꞌacʉ niwĩ.
7 e que Jacó obedeceu ao seu pai e a sua mãe, e foi para Padã-Arã,
8 Tojo weegʉ Esaú cʉ̃ pacʉsʉmʉa Canaá diꞌtacjãrã numiarẽ tʉꞌsatisere masĩcʉ niwĩ.
8 Esaú vendo que as filhas de Canaã não agradavam a Isaque, seu pai,
9 Tere masĩgʉ̃, Abrahã macʉ̃ Ismae tiropʉ ĩꞌagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ macõ Mahalat wãmetigore nʉmoticʉ niwĩ. Co Nebaiot acabijo nico niwõ. Cʉ̃ Esaú ãpẽrã pʉarã numia Canaácjãrã numiarẽ nʉmotitojacʉ niwĩ.
9 então, foi Esaú a Ismael, e tomou para ser sua esposa, além das mulheres que ele tinha, a Maalate filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote.
10 Jacob Beersebapʉ níꞌcʉ waꞌa, Harã́ waꞌari maꞌapʉ buꞌacʉ niwĩ.
10 E Jacó saiu de Berseba, e foi em direção a Harã.
11 Waꞌacũmí, ñamicaꞌapʉ niyucã, cʉ̃ noꞌo naꞌitõꞌorõ cãrĩcʉ niwĩ. Topʉ cãrĩgʉ̃tigʉ, niꞌcãgã ʉ̃tãgã topʉ cũñacjare miicṹú, cʉ̃ dʉpoare ẽotuucũuocʉ niwĩ.
11 E ele chegou a um certo lugar, e ali ficou a noite toda, porque o sol estava posto, e ele tomou umas pedras daquele lugar e as colocou como seu travesseiro, e se deitou naquele lugar para dormir.
12 Topʉ aꞌtiro quẽꞌecʉ niwĩ. Niꞌcãrõ mʉjãrõjo nucũcãpʉ téé ʉꞌmʉsepʉ nimʉjãnʉꞌcãcaro niwʉ̃. To mʉjãrõpʉre Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã mʉjãmʉjã, dijatimʉjãcãrã niwã.
12 E ele sonhou, e eis que uma escada estava posta sobre a terra, e o seu topo alcançava o céu, e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela.
13 Tojo nicã, Õꞌacʉ̃rẽ cʉ̃ pʉꞌto nuꞌcũcã ĩꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Yʉꞌʉ mʉꞌʉ ñecʉ̃ Abrahã, mʉꞌʉ pacʉ Isaa ẽjõpeogʉ Õꞌacʉ̃ niꞌi. Mʉꞌʉrẽ, mʉꞌʉ pãrãmerã nituriarãrẽ aꞌte mʉꞌʉ cũñase diꞌtare oꞌogʉsaꞌa.
13 E eis que o SENHOR estava em pé acima dela, e disse: Eu sou o SENHOR Deus de Abraão, teu pai, e o Deus de Isaque. A terra em que estás deitado, darei a ti e à tua semente.
14 Mʉꞌʉ pãrãmerã pãjãrã waro nucũpori weronojõ nirãsama. Nipeꞌtiropʉ seꞌsanʉꞌcãrãsama. Mujĩpũ cʉ̃ mʉjãtiro peꞌe, cʉ̃ sãjãrõ peꞌe, tojo nicã norte, téé surpʉ nirãsama. Nipeꞌtirã aꞌti turicjãrãrẽ mʉꞌʉ meꞌrã, tojo nicã mʉꞌʉ pãrãmerã nituriarã meꞌrã añurõ waꞌacã weegʉti.
14 E tua semente será como o pó da terra, e tu serás espalhado para o ocidente, e para o oriente, e para o norte, e para o sul. E em ti e em tua semente todas as famílias da terra serão abençoadas.
15 Yʉꞌʉ mʉꞌʉ meꞌrã niꞌi. Mʉꞌʉrẽ, mʉꞌʉ noꞌo waꞌaro coꞌtegʉti. Aꞌti diꞌtare mʉꞌʉrẽ apaturi dajanʉꞌcãcã weegʉti. Yʉꞌʉ ‘Tojo weegʉti’ níꞌquere weetimigʉ̃, ne cãꞌrõ mʉꞌʉrẽ cõꞌawãꞌcãsome”, nicʉ niwĩ Õꞌacʉ̃. Jacob cʉ̃ quẽꞌeꞌque niꞌi|alt="Jacob dreaming with ladder" src="CO00683B.TIF" size="col" ref="Gn 28.10-15"
15 E eis que eu estou contigo, e te guardarei em todos os lugares aos quais tu fores, e te trarei novamente a esta terra; pois eu não te deixarei, até que eu tenha feito aquilo que eu tenho falado.
16 Jacob cʉ̃ quẽꞌéca beꞌro wãꞌcãgʉ̃, aꞌtiro wãcũcʉ niwĩ: “Diacjʉ̃ta Õꞌacʉ̃ aꞌto nimi. Yʉꞌʉ ne masĩtiasʉ”, nicʉ niwĩ.
16 E Jacó despertou de seu sono, e disse: Certamente o SENHOR está neste lugar, e eu não o sabia.
17 Cʉ̃ ʉpʉtʉ ui, aꞌtiro wãcũcʉ niwĩ: “Aꞌto wiobutiaꞌa. Õꞌacʉ̃ cʉ̃ nirṍ waro niꞌi. Cʉ̃ ya wiꞌi niꞌi. Ʉꞌmʉse sãjãrĩ sope pʉꞌto niꞌi”, nicʉ niwĩ.
17 E ele estava temeroso, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro senão a casa de Deus, e este é o portão do céu.
18 Ape nʉmʉ peꞌe maata wãꞌcã, ʉ̃tãgã cʉ̃ dʉpoapʉ ẽotuucũucagare añurõ miinʉꞌcõcʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, tigare Õꞌacʉ̃ yaga tojadutigʉ, ʉꞌsere piopeocʉ niwĩ.
18 E Jacó levantou-se cedo de manhã, e tomou a pedra que tinha posto como seu travesseiro, e a colocou como um pilar, e derramou óleo no topo dela.
19 Ne waropʉre tore niꞌcã macã nicaro nimiwʉ̃. Ti macã Luz wãmeticaro niwʉ̃. Jacob peꞌe mejẽcã wãme dʉcayucʉ niwĩ. Betel wãme õꞌocʉ niwĩ.
19 E ele chamou o nome daquele lugar Betel; mas no começo o nome daquela cidade era chamado de Luz.
20 Topʉ Jacob Õꞌacʉ̃rẽ “Mʉꞌʉ meꞌrã aꞌtiro weegʉti”, ni ucũcʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃ niꞌcãrõacã yʉꞌʉ waꞌarore baꞌpati, coꞌte, yʉꞌʉre baꞌase, suꞌti oꞌogʉ, yʉꞌʉ wiogʉ nigʉ̃saꞌa.
20 E Jacó jurou um juramento, dizendo: Se Deus for comigo, e me guardar neste caminho em que eu vou, e me der pão para comer, e vestes para vestir,
21 Tojo nicã, ne cãꞌrõ mejẽcã waꞌati, apaturi yʉꞌʉre yʉꞌʉ pacʉ ya wiꞌipʉre majãmitojaacã wéégʉ, tojo nigʉ̃saꞌa.
21 de modo que eu torne novamente à casa de meu pai em paz, então que o SENHOR seja o meu Deus,
22 Mʉꞌʉ tojo weecã, aꞌtiga ʉ̃tãgã yʉꞌʉ miinʉꞌcõcaga Õꞌacʉ̃ ya wiꞌi nirõsaꞌa. Mʉꞌʉ nipeꞌtisetiri yʉꞌʉre apeyenojõ diez oꞌocã, mʉꞌʉrẽ niꞌcãrõ oꞌogʉti”, nicʉ niwĩ.
22 e esta pedra, que tenho posto como um pilar, será a casa de Deus, e de tudo que tu me deres eu certamente te darei o dízimo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.