Gênesis 28
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARIB
1 Tere tʉꞌogʉ, Isaa Jacore pijio, cʉ̃rẽ “Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉrẽ añurõ weeato”, nicʉ niwĩ. Tojo nicã, cʉ̃rẽ aꞌtiro weeduticʉ niwĩ:
1 Isaque, pois, chamou Jacó, e o abençoou, e ordenou-lhe, dizendo: Não tomes mulher dentre as filhas de Canaã.
2 Mʉꞌʉ ñecʉ̃ tiro Betuel Padan-arãpʉ waꞌaya. Topʉ mʉꞌʉ pacopánʉmʉ Labán macõrẽ nʉmotiya.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher dentre as filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Õꞌacʉ̃ tutuayʉꞌrʉnʉꞌcãgʉ̃ mʉꞌʉrẽ añurõ weeato. Pãjãrã mʉꞌʉrẽ masãputi, pãrãmerãticã weeato. Cʉ̃ tojo weecã, peje curaricjãrã nirãsama.
3 Deus Todo-Poderoso te abençoe, te faça frutificar e te multiplique, para que venhas a ser uma multidão de povos; seu
4 Abrahãrẽ Õꞌacʉ̃ “Añurõ weegʉti” níꞌquere mʉꞌʉrẽ, mʉꞌʉ pãrãmerãrẽ oꞌoato. Aꞌti diꞌta mʉsã ya diꞌta waro tojato nígʉ̃, tojo niꞌi. Niꞌcãrõacãrẽ aꞌti diꞌtapʉ ape diꞌtacjãrã weronojõ niꞌi yujupʉ, nicʉ niwĩ.
4 e te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua descendência contigo, para que herdes a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 Tojo wee Jacore Padan-arãpʉ oꞌócãꞌcʉ niwĩ. Topʉre Labán ya wiꞌipʉ etacʉ niwĩ. Cʉ̃ Betuel, arameo masʉ̃ macʉ̃, tojo nicã Rebeca maꞌmi nicʉ niwĩ. Rebeca, Jacob, Esaú paco nico niwõ.
5 Assim despediu Isaque a Jacó, o qual foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 Esaú, cʉ̃ pacʉ Isaa, Õꞌacʉ̃rẽ “Jacore añurõ weeya”, ni sẽrĩbosacã, tojo nicã cʉ̃rẽ Padan-arãpʉ nʉmotidutigʉ oꞌócã tʉꞌocʉ niwĩ. Tojo nicã cʉ̃rẽ Õꞌacʉ̃rẽ añurõ weedutigʉ, “Aꞌtocjãrã Canaácjãrã numia meꞌrã ne nʉmotiticãꞌña” nicã tʉꞌocʉ niwĩ.
6 Ora, viu Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar de lá mulher para si, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher dentre as filhas de Canaã,
7 Apeyema Jacob cʉ̃ pacʉsʉmʉa weedutiꞌcaronojõta Padan-arãpʉ waꞌacã ĩꞌacʉ niwĩ.
7 e que Jacó, obedecendo a seu pai e a sua mãe, fora a Padã-Arã;
8 Tojo weegʉ Esaú cʉ̃ pacʉsʉmʉa Canaá diꞌtacjãrã numiarẽ tʉꞌsatisere masĩcʉ niwĩ.
8 vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque seu pai,
9 Tere masĩgʉ̃, Abrahã macʉ̃ Ismae tiropʉ ĩꞌagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ macõ Mahalat wãmetigore nʉmoticʉ niwĩ. Co Nebaiot acabijo nico niwõ. Cʉ̃ Esaú ãpẽrã pʉarã numia Canaácjãrã numiarẽ nʉmotitojacʉ niwĩ.
9 foi-se Esaú a Ismael e, além das mulheres que já tinha, tomou por mulher a Maalate, filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote.
10 Jacob Beersebapʉ níꞌcʉ waꞌa, Harã́ waꞌari maꞌapʉ buꞌacʉ niwĩ.
10 Partiu, pois, Jacó de Beer-Seba e se foi em direção a Harã;
11 Waꞌacũmí, ñamicaꞌapʉ niyucã, cʉ̃ noꞌo naꞌitõꞌorõ cãrĩcʉ niwĩ. Topʉ cãrĩgʉ̃tigʉ, niꞌcãgã ʉ̃tãgã topʉ cũñacjare miicṹú, cʉ̃ dʉpoare ẽotuucũuocʉ niwĩ.
11 e chegou a um lugar onde passou a noite, porque o sol já se havia posto; e, tomando uma das pedras do lugar e pondo-a debaixo da cabeça, deitou-se ali para dormir.
12 Topʉ aꞌtiro quẽꞌecʉ niwĩ. Niꞌcãrõ mʉjãrõjo nucũcãpʉ téé ʉꞌmʉsepʉ nimʉjãnʉꞌcãcaro niwʉ̃. To mʉjãrõpʉre Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã mʉjãmʉjã, dijatimʉjãcãrã niwã.
12 Então sonhou: estava posta sobre a terra uma escada, cujo topo chegava ao céu; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela;
13 Tojo nicã, Õꞌacʉ̃rẽ cʉ̃ pʉꞌto nuꞌcũcã ĩꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Yʉꞌʉ mʉꞌʉ ñecʉ̃ Abrahã, mʉꞌʉ pacʉ Isaa ẽjõpeogʉ Õꞌacʉ̃ niꞌi. Mʉꞌʉrẽ, mʉꞌʉ pãrãmerã nituriarãrẽ aꞌte mʉꞌʉ cũñase diꞌtare oꞌogʉsaꞌa.
13 por cima dela estava o Senhor, que disse: Eu sou o Senhor, o Deus de Abraão teu pai, e o Deus de Isaque; esta terra em que estás deitado, eu a darei a ti e à tua descendência;
14 Mʉꞌʉ pãrãmerã pãjãrã waro nucũpori weronojõ nirãsama. Nipeꞌtiropʉ seꞌsanʉꞌcãrãsama. Mujĩpũ cʉ̃ mʉjãtiro peꞌe, cʉ̃ sãjãrõ peꞌe, tojo nicã norte, téé surpʉ nirãsama. Nipeꞌtirã aꞌti turicjãrãrẽ mʉꞌʉ meꞌrã, tojo nicã mʉꞌʉ pãrãmerã nituriarã meꞌrã añurõ waꞌacã weegʉti.
14 e a tua descendência será como o pó da terra; dilatar-te-ás para o ocidente, para o oriente, para o norte e para o sul; por meio de ti e da tua descendência serão benditas todas as famílias da terra.
15 Yʉꞌʉ mʉꞌʉ meꞌrã niꞌi. Mʉꞌʉrẽ, mʉꞌʉ noꞌo waꞌaro coꞌtegʉti. Aꞌti diꞌtare mʉꞌʉrẽ apaturi dajanʉꞌcãcã weegʉti. Yʉꞌʉ ‘Tojo weegʉti’ níꞌquere weetimigʉ̃, ne cãꞌrõ mʉꞌʉrẽ cõꞌawãꞌcãsome”, nicʉ niwĩ Õꞌacʉ̃. Jacob cʉ̃ quẽꞌeꞌque niꞌi|alt="Jacob dreaming with ladder" src="CO00683B.TIF" size="col" ref="Gn 28.10-15"
15 Eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra; pois não te deixarei até que haja cumprido aquilo de que te tenho falado.
16 Jacob cʉ̃ quẽꞌéca beꞌro wãꞌcãgʉ̃, aꞌtiro wãcũcʉ niwĩ: “Diacjʉ̃ta Õꞌacʉ̃ aꞌto nimi. Yʉꞌʉ ne masĩtiasʉ”, nicʉ niwĩ.
16 Ao acordar Jacó do seu sono, disse: Realmente o Senhor está neste lugar; e eu não o sabia.
17 Cʉ̃ ʉpʉtʉ ui, aꞌtiro wãcũcʉ niwĩ: “Aꞌto wiobutiaꞌa. Õꞌacʉ̃ cʉ̃ nirṍ waro niꞌi. Cʉ̃ ya wiꞌi niꞌi. Ʉꞌmʉse sãjãrĩ sope pʉꞌto niꞌi”, nicʉ niwĩ.
17 E temeu, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Ape nʉmʉ peꞌe maata wãꞌcã, ʉ̃tãgã cʉ̃ dʉpoapʉ ẽotuucũucagare añurõ miinʉꞌcõcʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, tigare Õꞌacʉ̃ yaga tojadutigʉ, ʉꞌsere piopeocʉ niwĩ.
18 Jacó levantou-se de manhã cedo, tomou a pedra que pusera debaixo da cabeça, e a pôs como coluna; e derramou-lhe azeite em cima.
19 Ne waropʉre tore niꞌcã macã nicaro nimiwʉ̃. Ti macã Luz wãmeticaro niwʉ̃. Jacob peꞌe mejẽcã wãme dʉcayucʉ niwĩ. Betel wãme õꞌocʉ niwĩ.
19 E chamou aquele lugar Betel; porém o nome da cidade antes era Luz.
20 Topʉ Jacob Õꞌacʉ̃rẽ “Mʉꞌʉ meꞌrã aꞌtiro weegʉti”, ni ucũcʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃ niꞌcãrõacã yʉꞌʉ waꞌarore baꞌpati, coꞌte, yʉꞌʉre baꞌase, suꞌti oꞌogʉ, yʉꞌʉ wiogʉ nigʉ̃saꞌa.
20 Fez também Jacó um voto, dizendo: Se Deus for comigo e me guardar neste caminho que vou seguindo, e me der pão para comer e vestes para vestir,
21 Tojo nicã, ne cãꞌrõ mejẽcã waꞌati, apaturi yʉꞌʉre yʉꞌʉ pacʉ ya wiꞌipʉre majãmitojaacã wéégʉ, tojo nigʉ̃saꞌa.
21 de modo que eu volte em paz à casa de meu pai, e se o Senhor for o meu Deus,
22 Mʉꞌʉ tojo weecã, aꞌtiga ʉ̃tãgã yʉꞌʉ miinʉꞌcõcaga Õꞌacʉ̃ ya wiꞌi nirõsaꞌa. Mʉꞌʉ nipeꞌtisetiri yʉꞌʉre apeyenojõ diez oꞌocã, mʉꞌʉrẽ niꞌcãrõ oꞌogʉti”, nicʉ niwĩ.
22 então esta pedra que tenho posto como coluna será casa de Deus; e de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.