Gênesis 19

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Naꞌiqueꞌari cura, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã Sodomapʉre etacãrã niwã. Na topʉ etari cura Lot, Abrahã acabiji macʉ̃, macã sãjãrĩ sope tiro dujicʉ niwĩ. To cʉ̃ dujiro nipeꞌtirã masã nerẽwʉaro nicaro niwʉ̃. Na etacã ĩꞌagʉ̃, wãꞌcãnʉꞌcã, paamuꞌrĩqueꞌa,
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 narẽ nicʉ niwĩ:
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Na tojo nimicã, Lot tutuaro meꞌrã, “Niweꞌe; ya wiꞌi cãrĩrãsaꞌa,” nicʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo níca beꞌro, na “Jaʉ” ni, cʉ̃ meꞌrã waꞌacãrã niwã. Cʉ̃ ya wiꞌipʉ sãjãa, Lot narẽ baꞌase daꞌrebosacʉ niwĩ. Cʉ̃ pã́ bʉcʉase morẽña marĩsere weebosacʉ niwĩ. Na tere baꞌacãrã niwã.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Beꞌro, na cãrĩatji dʉporo nipeꞌtirã Sodomacjãrã ʉmʉa, maꞌmapjia, bʉcʉrã nipeꞌtirã Lot ya wiꞌi pʉꞌtore sʉtʉanʉꞌcãcãrã niwã.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Na to sʉtʉanʉꞌcã, cʉ̃rẽ caricũcãrã niwã:
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, Lot cʉ̃ ya wiꞌi wijaa, na meꞌrã ucũgʉ̃tigʉ, sopere añurõ biꞌacãꞌcʉ niwĩ.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Narẽ nicʉ niwĩ:
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Aꞌtiro peꞌe weeya. Yʉꞌʉ põꞌrã, pʉarã numia ne niꞌcʉ̃ ʉmʉ meꞌrã nitirã numia nima yujupʉ. Narẽ wĩorẽgʉ̃ti. Mʉsã narẽ noꞌo weesĩꞌrĩrõ weeya. Ãꞌrã ʉmʉa yʉꞌʉ tiro etaꞌcãrã peꞌema, narẽ ñaꞌarõ weeticãꞌña. Na yʉꞌʉ pijioꞌcãrã nima. Narẽ añurõ coꞌtegʉti.
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, aꞌtiro yʉꞌticãrã niwã:
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Na tojo weenʉꞌcãrĩ cura sijari masã Lore ñeꞌe, wiꞌi poꞌpeapʉ miisãjã waꞌacãrã niwã. Tojo weetoja, na sopere añurõ biꞌacãꞌcãrã niwã.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Tojo weetojanʉꞌcõ, na nipeꞌtirã sope pʉꞌtopʉ níꞌcãrã ʉmʉarẽ, maꞌmapjiare, bʉcʉrãrẽ caperi bajuticã weecãrã niwã. Caperi bajutirã, ti wiꞌipʉ sãjãasĩꞌrĩrã, sopere aꞌmasijarã, põtẽotia waꞌacãrã niwã. Ne bocaticãrã niwã.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Wiꞌi poꞌpeapʉ sijari masã Lore sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 Aꞌti macãrẽ cõꞌapeꞌocãꞌrãsaꞌa. Õꞌacʉ̃ aꞌti macãcjãrã na peje ñaꞌarõ weesetise queti tʉꞌoami. Tojo weegʉ ʉ̃sãrẽ aꞌti macãrẽ cõꞌadutigʉ oꞌoámi, nicãrã niwã.
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, Lot cʉ̃ bujisʉmʉa niajãrẽ weregʉ waꞌamicʉ niwĩ. Narẽ nicʉ niwĩ:
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Cʉ̃ na meꞌrã ucũrĩ cura boꞌrearo weecaro niwʉ̃. Tojo weerã Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã tutuaro meꞌrã cʉ̃rẽ nicãrã niwã:
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Na tojo nimicã, Lot sojaticʉ niwĩ. Cʉ̃ ʉmʉñarõ waꞌaticã ĩꞌarã, na cʉ̃ omocãrẽ ñeꞌe, miacãrã niwã. Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ pajañaꞌgʉ̃, tojo weeduticʉ niwĩ. Lot nʉmo, cʉ̃ põꞌrã numia quẽꞌrãrẽ macã sumutopʉ miacãrã niwã.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Na macãpʉ wijáca beꞌro niꞌcʉ̃ Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ narẽ nicʉ niwĩ:
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Lot peꞌe narẽ nicʉ niwĩ:
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Mʉsã yʉꞌʉre añurõ weetamuapʉ. Yʉꞌʉ wẽrĩboꞌcʉre mʉsã yʉꞌrʉoapʉ. Yʉꞌʉ ʉ̃rʉ̃gʉ̃pʉre ejatibosaꞌa. To waꞌari curata macãrẽ ʉ̃jʉ̃ase yʉꞌʉre ẽmʉejábosaꞌa. Tojo weegʉ yʉꞌʉ maꞌa deco wẽrĩbosaꞌa.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Topʉ waꞌaronojõ oꞌogʉ, niꞌcã macã pʉꞌtoacã nirĩ macãpʉ waꞌadutiya. Ti macã cãꞌmacãcã niꞌi. Topʉ waꞌagʉ, yʉꞌrʉgʉsaꞌa, nicʉ niwĩ.
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 ¡Quero, si macãpʉ omawãꞌcãña! Mʉꞌʉ etaticãma, ne apeye macãrĩrẽ ʉ̃jʉ̃acõꞌanoꞌña marĩrõsaꞌa. Mʉꞌʉ etáca beꞌropʉ ʉ̃jʉ̃acõꞌanoꞌrõsaꞌa, nicʉ niwĩ.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Lot Zoapʉ etacã, boꞌrearo weecaro niwʉ̃.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Cʉ̃ topʉ etáca beꞌro Õꞌacʉ̃ Sodoma, Gomorra buꞌipʉre pecameꞌe, tojo nicã azufre acoro pejaro weronojõ ʉ̃jʉ̃dijaticã weecʉ niwĩ.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Cʉ̃ te macãrĩrẽ ʉ̃jʉ̃acõꞌacã, to nimiꞌque nipeꞌtise ʉ̃jʉ̃peꞌtia waꞌacaro niwʉ̃. Ti macã nimiꞌcãrã wẽrĩpeꞌtia waꞌacãrã niwã. Na otese nimiꞌque quẽꞌrã ʉ̃jʉ̃peꞌtia waꞌacaro niwʉ̃.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Tojo waꞌari cura Lot nʉmo cʉ̃ beꞌro sirutuco nimiwõ. Tojo sirutugo, majãmiĩꞌatõrõco niwõ. Totá co moa tuturo dojonʉꞌcã waꞌaco niwõ. Lot, cʉ̃ nʉmo, tojo nicã põꞌrã numia na Sodoma ʉ̃jʉ̃cã omaduꞌtiwijaꞌque niꞌi|alt="Lot and family leaving Sodom" src="CO00656B.TIF" size="col" ref="Gn 19.22-26"
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Ape nʉmʉ te macãrĩ ʉ̃jʉ̃acõꞌaca beꞌro Abrahã cʉ̃ Õꞌacʉ̃ meꞌrã ucũꞌcaropʉ waꞌacʉ niwĩ.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Topʉ waꞌagʉ, Sodoma, Gomorra níꞌcaro nipeꞌtiro ti papʉre ĩꞌaquejocʉ niwĩ. Yoaropʉ cʉ̃ ĩꞌacã, pã́ na ʉ̃jʉ̃arõ oꞌme mʉjãrõ weronojõ oꞌmepuꞌsumorõcaro niwʉ̃.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Ti paꞌtiropʉ nise macãrĩ Lot níꞌcarore ʉ̃jʉ̃acõꞌagʉ̃, Õꞌacʉ̃ Abrahãrẽ wãcũcʉ niwĩ. Tojo weegʉ te macãrĩ ʉ̃jʉ̃acõꞌase dʉporo wẽrĩrĩ nígʉ̃, Lore apesepʉ miacʉ niwĩ.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Beꞌro Lot uigʉ, Zoapʉre tojanemosĩꞌrĩticʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃ põꞌrã pʉarã numia meꞌrã ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ waꞌa, na iꞌtiarã niꞌcã ʉ̃tã tutipʉ niseticũcãrã niwã.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Niꞌcã nʉmʉ masã maꞌmio co acabijore nico niwõ:
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Tojo weerã marĩ pacʉre queꞌacã weerã́. Cʉ̃ queꞌáca beꞌro cʉ̃ meꞌrã cãjĩrã. Tojo weerã marĩ cʉ̃ meꞌrã põꞌrãtirãsaꞌa.
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Ti ñami na pacʉre queꞌato nírã, ʉꞌsedʉcaco vino tĩacãrã niwã. Beꞌro masã maꞌmio cʉ̃ meꞌrã cãjĩco niwõ. Cʉ̃ peꞌe co tojo weesere ne tʉꞌoñaꞌticʉ niwĩ. Co dijaacã quẽꞌrãrẽ, ne tʉꞌoñaꞌticʉ niwĩ.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ape nʉmʉ masã maꞌmio co acabijore nico niwõ:
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Na níꞌcaronojõta weecãrã niwã. Na pacʉre queꞌadutirã, ʉꞌsedʉcaco vino tĩacãrã niwã tja. Dʉꞌsago co pacʉ meꞌrã cãjĩco niwõ. Lot peꞌe ne tʉꞌoñaꞌticʉ niwĩ. Co dijaacã quẽꞌrãrẽ, ne tʉꞌoñaꞌticʉ niwĩ.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Na tojo weetjĩarã, Lot põꞌrã numia na pacʉ meꞌrã pʉarãpʉta põꞌrãticãrã niwã.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Beꞌro masã maꞌmio niꞌcʉ̃ wĩꞌmagʉ̃ wʉaco niwõ. Cʉ̃rẽ Moab wãmeyeco niwõ. Cʉ̃ moabita masã ñecʉ̃ nicʉ niwĩ.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Dʉꞌsago quẽꞌrã macʉ̃tico niwõ. Cʉ̃rẽ Ben-ammi wãmeyeco niwõ. Cʉ̃ amonita masã ñecʉ̃ nicʉ niwĩ.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.