Gênesis 19

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Naꞌiqueꞌari cura, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã Sodomapʉre etacãrã niwã. Na topʉ etari cura Lot, Abrahã acabiji macʉ̃, macã sãjãrĩ sope tiro dujicʉ niwĩ. To cʉ̃ dujiro nipeꞌtirã masã nerẽwʉaro nicaro niwʉ̃. Na etacã ĩꞌagʉ̃, wãꞌcãnʉꞌcã, paamuꞌrĩqueꞌa,
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 narẽ nicʉ niwĩ:
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Na tojo nimicã, Lot tutuaro meꞌrã, “Niweꞌe; ya wiꞌi cãrĩrãsaꞌa,” nicʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo níca beꞌro, na “Jaʉ” ni, cʉ̃ meꞌrã waꞌacãrã niwã. Cʉ̃ ya wiꞌipʉ sãjãa, Lot narẽ baꞌase daꞌrebosacʉ niwĩ. Cʉ̃ pã́ bʉcʉase morẽña marĩsere weebosacʉ niwĩ. Na tere baꞌacãrã niwã.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Beꞌro, na cãrĩatji dʉporo nipeꞌtirã Sodomacjãrã ʉmʉa, maꞌmapjia, bʉcʉrã nipeꞌtirã Lot ya wiꞌi pʉꞌtore sʉtʉanʉꞌcãcãrã niwã.
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Na to sʉtʉanʉꞌcã, cʉ̃rẽ caricũcãrã niwã:
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, Lot cʉ̃ ya wiꞌi wijaa, na meꞌrã ucũgʉ̃tigʉ, sopere añurõ biꞌacãꞌcʉ niwĩ.
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 Narẽ nicʉ niwĩ:
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Aꞌtiro peꞌe weeya. Yʉꞌʉ põꞌrã, pʉarã numia ne niꞌcʉ̃ ʉmʉ meꞌrã nitirã numia nima yujupʉ. Narẽ wĩorẽgʉ̃ti. Mʉsã narẽ noꞌo weesĩꞌrĩrõ weeya. Ãꞌrã ʉmʉa yʉꞌʉ tiro etaꞌcãrã peꞌema, narẽ ñaꞌarõ weeticãꞌña. Na yʉꞌʉ pijioꞌcãrã nima. Narẽ añurõ coꞌtegʉti.
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, aꞌtiro yʉꞌticãrã niwã:
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Na tojo weenʉꞌcãrĩ cura sijari masã Lore ñeꞌe, wiꞌi poꞌpeapʉ miisãjã waꞌacãrã niwã. Tojo weetoja, na sopere añurõ biꞌacãꞌcãrã niwã.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Tojo weetojanʉꞌcõ, na nipeꞌtirã sope pʉꞌtopʉ níꞌcãrã ʉmʉarẽ, maꞌmapjiare, bʉcʉrãrẽ caperi bajuticã weecãrã niwã. Caperi bajutirã, ti wiꞌipʉ sãjãasĩꞌrĩrã, sopere aꞌmasijarã, põtẽotia waꞌacãrã niwã. Ne bocaticãrã niwã.
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Wiꞌi poꞌpeapʉ sijari masã Lore sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 Aꞌti macãrẽ cõꞌapeꞌocãꞌrãsaꞌa. Õꞌacʉ̃ aꞌti macãcjãrã na peje ñaꞌarõ weesetise queti tʉꞌoami. Tojo weegʉ ʉ̃sãrẽ aꞌti macãrẽ cõꞌadutigʉ oꞌoámi, nicãrã niwã.
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, Lot cʉ̃ bujisʉmʉa niajãrẽ weregʉ waꞌamicʉ niwĩ. Narẽ nicʉ niwĩ:
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 Cʉ̃ na meꞌrã ucũrĩ cura boꞌrearo weecaro niwʉ̃. Tojo weerã Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã tutuaro meꞌrã cʉ̃rẽ nicãrã niwã:
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Na tojo nimicã, Lot sojaticʉ niwĩ. Cʉ̃ ʉmʉñarõ waꞌaticã ĩꞌarã, na cʉ̃ omocãrẽ ñeꞌe, miacãrã niwã. Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ pajañaꞌgʉ̃, tojo weeduticʉ niwĩ. Lot nʉmo, cʉ̃ põꞌrã numia quẽꞌrãrẽ macã sumutopʉ miacãrã niwã.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 Na macãpʉ wijáca beꞌro niꞌcʉ̃ Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ narẽ nicʉ niwĩ:
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 Lot peꞌe narẽ nicʉ niwĩ:
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 Mʉsã yʉꞌʉre añurõ weetamuapʉ. Yʉꞌʉ wẽrĩboꞌcʉre mʉsã yʉꞌrʉoapʉ. Yʉꞌʉ ʉ̃rʉ̃gʉ̃pʉre ejatibosaꞌa. To waꞌari curata macãrẽ ʉ̃jʉ̃ase yʉꞌʉre ẽmʉejábosaꞌa. Tojo weegʉ yʉꞌʉ maꞌa deco wẽrĩbosaꞌa.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Topʉ waꞌaronojõ oꞌogʉ, niꞌcã macã pʉꞌtoacã nirĩ macãpʉ waꞌadutiya. Ti macã cãꞌmacãcã niꞌi. Topʉ waꞌagʉ, yʉꞌrʉgʉsaꞌa, nicʉ niwĩ.
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 ¡Quero, si macãpʉ omawãꞌcãña! Mʉꞌʉ etaticãma, ne apeye macãrĩrẽ ʉ̃jʉ̃acõꞌanoꞌña marĩrõsaꞌa. Mʉꞌʉ etáca beꞌropʉ ʉ̃jʉ̃acõꞌanoꞌrõsaꞌa, nicʉ niwĩ.
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Lot Zoapʉ etacã, boꞌrearo weecaro niwʉ̃.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Cʉ̃ topʉ etáca beꞌro Õꞌacʉ̃ Sodoma, Gomorra buꞌipʉre pecameꞌe, tojo nicã azufre acoro pejaro weronojõ ʉ̃jʉ̃dijaticã weecʉ niwĩ.
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 Cʉ̃ te macãrĩrẽ ʉ̃jʉ̃acõꞌacã, to nimiꞌque nipeꞌtise ʉ̃jʉ̃peꞌtia waꞌacaro niwʉ̃. Ti macã nimiꞌcãrã wẽrĩpeꞌtia waꞌacãrã niwã. Na otese nimiꞌque quẽꞌrã ʉ̃jʉ̃peꞌtia waꞌacaro niwʉ̃.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Tojo waꞌari cura Lot nʉmo cʉ̃ beꞌro sirutuco nimiwõ. Tojo sirutugo, majãmiĩꞌatõrõco niwõ. Totá co moa tuturo dojonʉꞌcã waꞌaco niwõ. Lot, cʉ̃ nʉmo, tojo nicã põꞌrã numia na Sodoma ʉ̃jʉ̃cã omaduꞌtiwijaꞌque niꞌi|alt="Lot and family leaving Sodom" src="CO00656B.TIF" size="col" ref="Gn 19.22-26"
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 Ape nʉmʉ te macãrĩ ʉ̃jʉ̃acõꞌaca beꞌro Abrahã cʉ̃ Õꞌacʉ̃ meꞌrã ucũꞌcaropʉ waꞌacʉ niwĩ.
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 Topʉ waꞌagʉ, Sodoma, Gomorra níꞌcaro nipeꞌtiro ti papʉre ĩꞌaquejocʉ niwĩ. Yoaropʉ cʉ̃ ĩꞌacã, pã́ na ʉ̃jʉ̃arõ oꞌme mʉjãrõ weronojõ oꞌmepuꞌsumorõcaro niwʉ̃.
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 Ti paꞌtiropʉ nise macãrĩ Lot níꞌcarore ʉ̃jʉ̃acõꞌagʉ̃, Õꞌacʉ̃ Abrahãrẽ wãcũcʉ niwĩ. Tojo weegʉ te macãrĩ ʉ̃jʉ̃acõꞌase dʉporo wẽrĩrĩ nígʉ̃, Lore apesepʉ miacʉ niwĩ.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Beꞌro Lot uigʉ, Zoapʉre tojanemosĩꞌrĩticʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃ põꞌrã pʉarã numia meꞌrã ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ waꞌa, na iꞌtiarã niꞌcã ʉ̃tã tutipʉ niseticũcãrã niwã.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Niꞌcã nʉmʉ masã maꞌmio co acabijore nico niwõ:
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Tojo weerã marĩ pacʉre queꞌacã weerã́. Cʉ̃ queꞌáca beꞌro cʉ̃ meꞌrã cãjĩrã. Tojo weerã marĩ cʉ̃ meꞌrã põꞌrãtirãsaꞌa.
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Ti ñami na pacʉre queꞌato nírã, ʉꞌsedʉcaco vino tĩacãrã niwã. Beꞌro masã maꞌmio cʉ̃ meꞌrã cãjĩco niwõ. Cʉ̃ peꞌe co tojo weesere ne tʉꞌoñaꞌticʉ niwĩ. Co dijaacã quẽꞌrãrẽ, ne tʉꞌoñaꞌticʉ niwĩ.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Ape nʉmʉ masã maꞌmio co acabijore nico niwõ:
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Na níꞌcaronojõta weecãrã niwã. Na pacʉre queꞌadutirã, ʉꞌsedʉcaco vino tĩacãrã niwã tja. Dʉꞌsago co pacʉ meꞌrã cãjĩco niwõ. Lot peꞌe ne tʉꞌoñaꞌticʉ niwĩ. Co dijaacã quẽꞌrãrẽ, ne tʉꞌoñaꞌticʉ niwĩ.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Na tojo weetjĩarã, Lot põꞌrã numia na pacʉ meꞌrã pʉarãpʉta põꞌrãticãrã niwã.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Beꞌro masã maꞌmio niꞌcʉ̃ wĩꞌmagʉ̃ wʉaco niwõ. Cʉ̃rẽ Moab wãmeyeco niwõ. Cʉ̃ moabita masã ñecʉ̃ nicʉ niwĩ.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Dʉꞌsago quẽꞌrã macʉ̃tico niwõ. Cʉ̃rẽ Ben-ammi wãmeyeco niwõ. Cʉ̃ amonita masã ñecʉ̃ nicʉ niwĩ.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.