Atos 25
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NAA
1 Iꞌtia nʉmʉ cʉ̃ wiogʉ nise sãjã́ca beꞌro Festo Cesareapʉ níꞌcʉ Jerusalẽ́pʉ waꞌacʉ niwĩ.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Cʉ̃ topʉ ejacã, paꞌia wiorã, ãpẽrã judío masã wiorã apaturi Pablore weresãrã waꞌacãrã niwã cʉ̃pʉre tja. Pablo peꞌe Cesareapʉ nicʉ niwĩ.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Pablore wẽjẽatjere apoyutojacãrã niwã. Tojo weerã Festore ʉpʉtʉ tutuaro meꞌrã Pablore miaduticãrã niwã Jerusalẽ́pʉ. “Festo cʉ̃ Pablore ʉócãma, cʉ̃ maꞌapʉ aꞌtigʉreta wẽjẽcõꞌarãti”, nicãrã nimiwã.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Na tojo nicã, Festo peꞌe “Cʉ̃ Cesarea buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉta nitojami. Yʉꞌʉ basu maata tojaagʉsaꞌa tja topʉre.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Noꞌo ãpẽrã mʉsã wiorã apeyenojõ buꞌiri cʉomi nisere cʉorã, yʉꞌʉ meꞌrãta waꞌa weetjĩarã, weresãrã waꞌaya topʉta”, nicʉ niwĩ.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Beꞌro Festo Jerusalẽ́pʉre ocho o diez nʉmʉrĩ ni, dajatojaa waꞌacʉ niwĩ Cesareapʉre. Cʉ̃ dajáca nʉmʉ ape nʉmʉ peꞌe masãrẽ na besewʉaropʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ eja, Pablore pijiduticʉ niwĩ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pablo topʉ sãjãejacã, Jerusalẽ́cjãrã judío masã Festo meꞌrã waꞌaꞌcãrã Pablo pʉꞌto waꞌacãrã niwã. Waꞌa, cʉ̃ weetiꞌquepʉreta ñaꞌabutiase weresãcãrã niwã. ¿Na weresãꞌque diacjʉ̃ niti? ne basioticaro niwʉ̃.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Na tojo níca beꞌro Pablo peꞌe “Judío masãrẽ dutiꞌquere ñaꞌarõ ucũtiwʉ. Õꞌacʉ̃ wiꞌi pajiri wiꞌire dojorẽtiwʉ. Romano masã wiogʉre ne cãꞌrõacã yʉꞌrʉnʉꞌcãtiwʉ”, nicʉ niwĩ.
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festo cʉ̃ quẽꞌrã tja judío masã meꞌrã añurõ tojasĩꞌrĩgʉ̃, Pablore “¿Mʉꞌʉ Jerusalẽ́pʉ waꞌasĩꞌrĩsari, yʉꞌʉ topʉ mʉꞌʉ ye cjasere besecã?” ni sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ.
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pablo cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Yʉꞌʉ ñaꞌase weeꞌque ye buꞌiri “Cʉ̃rẽ wẽjẽrõʉaꞌa” nicã pũrĩcãrẽ, ne “Yʉꞌʉre wẽjẽticãꞌña”, nitibosaꞌa. Na yʉꞌʉre weresãꞌque diacjʉ̃ niticãma, ne niꞌcʉ̃ yʉꞌʉre sõjã judío masãpʉre buꞌiri daꞌredutita basioweꞌe. Tojo weegʉ diacjʉ̃ta Romapʉ nigʉ̃́, romano masã wiogʉ waropʉ yʉꞌʉre besecã ʉasaꞌa, nicʉ niwĩ Pablo Festore.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Beꞌro Festo cʉ̃ meꞌrãcjãrã werecasari masã meꞌrã ucũtoja, Pablore pijiocʉ niwĩ:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Pejeti nʉmʉrĩ Festo Pablore ucṹca beꞌro Judea diꞌta wiogʉ waro Agripa wãmetigʉ cʉ̃ maꞌmio Berenice meꞌrã waꞌacãrã niwã Cesareapʉre. Na Festore cʉ̃ wiogʉ nise sãjã́ca beꞌro añudutirã waꞌarã weecãrã niwã.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Na topʉ peje nʉmʉrĩ niyucã, Festo Agripare werecʉ niwĩ Pablo ye cjasere. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Yʉꞌʉ Jerusalẽ́pʉ ejacã, paꞌia wiorã, ãpẽrã judío masã bʉcʉrã Pablore wẽjẽato nírã, yʉꞌʉpʉre weresãwã.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Yʉꞌʉ narẽ yʉꞌtiwʉ: “Ʉ̃sã romano masã aꞌtiro weesetiꞌi. Ne ãpẽrãrẽ wẽjẽdutiro marĩꞌi cʉ̃rẽ weresãꞌcãrã, weresãnoꞌcʉ quẽꞌrã beseropʉ na basu aꞌmerĩ diacjʉ̃nʉꞌcõtica beꞌro. Na weresãnoꞌcʉ narẽ yʉꞌtíca beꞌropʉ besenoꞌo”, niwʉ̃ narẽ.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Tojo weegʉ na aꞌto etáca nʉmʉ ape nʉmʉ peꞌe maata yoogoro marĩrõ yʉꞌʉ masãrẽ besewʉaropʉ waꞌawʉ. Topʉ eja, Pablore pijiowʉ.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 “Yʉꞌʉre weresãrã, ‘Ñaꞌabutiase peje waro buꞌiri cʉomi’, ni weresãrãsama”, ni wãcũmiwʉ̃. Ne marĩcaro niwʉ̃.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Na ẽjõpeosetise cjase diaꞌcʉ̃ nicaro niwʉ̃. Apeye, niꞌcʉ̃ masʉ̃ Jesú wãmetigʉ judío masã na “Wẽrĩa waꞌawĩ” níꞌcʉre Pablo peꞌe cʉ̃rẽta tja catimi nise queti diaꞌcʉ̃rẽ weresãwã.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Yʉꞌʉ aꞌtenojõrẽ ¿deꞌro weegʉsari? nímasĩti, Pablore sẽrĩtiñaꞌwʉ̃. “¿Mʉꞌʉ Jerusalẽ́pʉ waꞌasĩꞌrĩsari? ¿Topʉ beseroʉasari te cjasere?” niwʉ̃.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Cʉ̃ peꞌe “Jerusalẽ́pʉre waꞌasĩꞌrĩtisaꞌa. Romano masã wiogʉ waro Augusto tiro peꞌe besenoꞌsĩꞌrĩsaꞌa”, niwĩ. Tojo nicã tʉꞌogʉ, “Mʉꞌʉ aꞌtota tojánígʉ̃saꞌa yujupʉ buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ. Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ oꞌota basiocã, mʉꞌʉ waꞌagʉsaꞌa”, niwʉ̃, ni quetiwerecʉ niwĩ Festo Agripare.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Agripa “Yʉꞌʉ quẽꞌrã cʉ̃ ucũcã tʉꞌosĩꞌrĩsaꞌa”, nicʉ niwĩ. Festo peꞌe “To pũrĩcãrẽ mʉꞌʉ ñamiacãta tʉꞌogʉsaꞌa”, nicʉ niwĩ.
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ape nʉmʉ Agripa, cʉ̃ maꞌmio Berenice na añuse wiorã suꞌti sãñase meꞌrã na nerẽwʉari tucũjopʉ sãjãacãrã niwã. Ãpẽrã surara wiorã, ti macãcjãrã wiorã quẽꞌrã na meꞌrã sãjãacãrã niwã. Na nerẽtojaca beꞌro Festo Pablore pijidutioꞌocʉ niwĩ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Pablo na tiropʉ sãjãejacã, Festo to nirãrẽ nicʉ niwĩ:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Na tojo nimicã, yʉꞌʉ peꞌe “Cʉ̃rẽ wẽjẽrõʉaꞌa” na nise buꞌirire bocaticãti. Cʉ̃ basu “Yʉꞌʉ Augusto tiropʉ besenoꞌsĩꞌrĩsaꞌa” nicã, “Cʉ̃rẽ topʉta oꞌógʉti”, niwʉ̃.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Yʉꞌʉ cʉ̃rẽ oꞌógʉ, “Ãꞌrĩ aꞌte buꞌiri cʉomi, tojo weecʉ niwĩ”, ne papera ni ojaoꞌota basioweꞌe marĩ wiogʉpʉre. Tojo weegʉ yʉꞌʉ mʉsã tiropʉ ãꞌrĩrẽ pijioapʉ. Mʉꞌʉrẽ wéégʉ pijioasʉ ʉ̃sã wiogʉ ãꞌrĩ meꞌrã ucũato nígʉ̃. Mʉꞌʉ cʉ̃ meꞌrã ucṹca beꞌro Augustopʉre “Aꞌte buꞌiri cʉomi” ni ojaoꞌota basiorosaꞌa nígʉ̃, cʉ̃rẽ pijioasʉ.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Niꞌcʉ̃ buꞌiriwiꞌire oꞌógʉ, “Aꞌte buꞌiri cʉomi” ni weretimigʉ̃, oꞌóta basioweꞌe marĩ wiogʉpʉre. Mejõ warota oꞌóro weronojõ tʉꞌoñaꞌsaꞌa, nicʉ niwĩ Festo Agripare.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.