Atos 16
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVI
1 Pablo, Sila Derbe, Listra wãmetise macãrĩpʉre etacãrã niwã. Listrapʉ niꞌcʉ̃ Jesure ẽjõpeogʉ Timoteo wãmetigʉre bocaejacãrã niwã. Cʉ̃ paco judío masõ Jesure ẽjõpeogo nico niwõ. Pacʉ peꞌea griego masʉ̃ nicʉ niwĩ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Jesure ẽjõpeorã Listra, Iconiocjãrã Timoteore añurõ wãcũcãrã niwã. “Añugʉ̃ nimi”, ni ĩꞌacãrã niwã.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Tojo weegʉ Pablo narẽ baꞌpatiato nígʉ̃, cʉ̃rẽ miasĩꞌrĩcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ miasĩꞌrĩgʉ̃, cʉ̃ õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaduticʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo weenoꞌtigʉ judío masã cʉ̃ buꞌesere ẽjõpeotibosama nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. To nirã́ nipeꞌtirã judío masã Timoteo pacʉ griego masʉ̃ nisere masĩcãrã niwã. Judío masã nitirã na põꞌrãrẽ õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaticãrã niwã.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Beꞌro Timoteo Pablo quẽꞌrã meꞌrã waꞌacʉ niwĩ. Nipeꞌtise na yʉꞌrʉase macãrĩpʉre Jesure ẽjõpeorãrẽ wereyʉꞌrʉamʉjãcãrã niwã. Jerusalẽ́pʉ nirã́ Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã, cʉ̃rẽ ẽjõpeorãrẽ sʉꞌori nirã́ dutioꞌoꞌquere werecãrã niwã. Nipeꞌtirãrẽ “Na dutiꞌquere weeya”, nibʉrocãrã niwã.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Na tojo werecã tʉꞌorã, Jesure ẽjõpeorã siape meꞌrã wãcũtutuanemocãrã niwã. Ne Jesure ẽjõpeoduꞌuticãrã niwã. Ãpẽrã quẽꞌrã Jesure ẽjõpeotimiꞌcãrã ʉmʉcorinʉcʉ̃ pãjãrã cʉ̃rẽ ẽjõpeonemocãrã niwã.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Pablo quẽꞌrãrẽ na Asiapʉ Jesú ye quetire buꞌerã waꞌaboꞌcãrãrẽ Espíritu Santu cãꞌmotaꞌacʉ niwĩ. Tojo weerã na apero Frigia, Galacia tiro peꞌe yʉꞌrʉacãrã niwã.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Topʉ yʉꞌrʉaa, Misia na diꞌta taꞌaꞌcaro sumutopʉ ejacãrã niwã. Topʉ eja, na Bitinia wãmetiri diꞌtapʉ waꞌasĩꞌrĩmicãrã niwã tja. Topʉ waꞌasĩꞌrĩrãrẽ apaturi Espíritu Santu narẽ cãꞌmotaꞌacʉ niwĩ.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Na to Misia yʉꞌrʉaa, waꞌa, buꞌacãrã niwã Troa wãmetiri macãpʉ.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Topʉ na etáca ñami Pablo quẽꞌese weronojõ niꞌcʉ̃ Macedoniacjʉ̃ cʉ̃ tiro sẽrĩnuꞌcũcã ĩꞌacʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Beꞌro cʉ̃ quẽꞌese weronojõ ĩꞌaꞌquere werecã, maata ʉ̃sã ye dure waꞌa waꞌawʉ. Yʉꞌʉ Luca aꞌti pũrĩrẽ ojaꞌcʉ quẽꞌrã na meꞌrã waꞌawʉ. Ʉ̃sã cʉ̃ quẽꞌese weronojõ ĩꞌaꞌquere aꞌtiro wãcũwʉ̃: “Õꞌacʉ̃ marĩrẽ Macedoniacjãrãrẽ cʉ̃ ye quetire weredutigʉ weeapĩ”, ni wãcũwʉ̃.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Ʉ̃sã Troapʉ níꞌcãrã yucʉsʉ meꞌrã pẽꞌawʉ̃ Samotracia wãmetiri nʉcʉ̃rõpʉre. Tocjãrãta ape nʉmʉ waꞌanemowʉ̃ ape macã Neápoli wãmetiri macãpʉ.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Tóma majã maꞌapʉ majãa, romano masã na wééca macã Filipopʉre etawʉ. Ti macãta ti diꞌta Macedonia waꞌteropʉre dutiri macã niwʉ̃. Topʉre ʉ̃sã pejeti nʉmʉrĩ tojáníwʉ̃.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Sauru nicã Õꞌacʉ̃rẽ ñubuepeorãrẽ aꞌmarã waꞌawʉ. Tojo weerã macãpʉ níꞌcãrã dia sumuto na ñubuewʉaropʉ waꞌawʉ. Narẽ bocaeja, na tiro ejanujã, to numia nerẽꞌcãrãrẽ Jesú ye quetire werewʉ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Niꞌcõ topʉ ʉ̃sã weresere tʉꞌoꞌco Lidia wãmetigo niwõ. Co Tiatira wãmetiri macãcjõ, suꞌti wapabʉjʉse sõꞌa ñibocuresere duago niwõ. Judío masõ nitimigõ, Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogo niwõ. Pablo cʉ̃ weresere ẽjõpeoato nígʉ̃ Õꞌacʉ̃ core tʉꞌomasĩse oꞌocʉ niwĩ.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Beꞌro core, co ya wiꞌicjãrã nipeꞌtirãrẽ wãmeyewʉ. Co ʉ̃sãrẽ niwõ:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Niꞌcã nʉmʉ ʉ̃sã Õꞌacʉ̃rẽ ñubuepeowʉaropʉ waꞌarã, ejapejacãti niꞌcõ numio wãtĩ sãjãnoꞌcore. Co ãpẽrãrẽ daꞌracoꞌtego niwõ. Wãtĩ weetamunoꞌgõ “Beꞌro tojo waꞌarosaꞌa”, ni masĩsere cʉowõ. Co masĩsere ãpẽrãrẽ werese meꞌrã core cʉorã pajiro niyeru wapataꞌawã.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Ʉ̃sãrẽ ĩꞌasirutu, caricũwõ:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Co peje nʉmʉrĩ tojo nicusiawõ. Beꞌro Pablo caributi, majãmiĩꞌa, wãtĩ copʉre nigʉ̃rẽ niwĩ:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 — ausente —
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 — ausente —
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Na buꞌese marĩ romano masãrẽ dutise mejẽta niꞌi. Tojo weerã marĩ na weedutisere weeticãꞌrõʉaꞌa, niwã wiorãpʉre.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Na topʉ nerẽꞌcãrã tojo nicã tʉꞌorã, Pablo quẽꞌrã meꞌrã ua waꞌawã. Tojo weerã wiorã Pablo, Silare na ye suꞌtire tuweeduti, na yarã surarare tãrãdutiwã.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Narẽ ʉpʉtʉ tãrãtoja, buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõwã. Beꞌro ti wiꞌi coꞌtegʉre duꞌtiwijari nírã, añurõ biꞌacãꞌdutiwã.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, buꞌiri daꞌreri wiꞌi coꞌtegʉ nitʉoroca tucũpʉ sõrõcʉ niwĩ narẽ. Pʉa yucʉ tĩa waꞌteropʉ na dʉꞌpocãrĩrẽ sĩosõrõcũuoduti, narẽ dʉꞌtecũuocʉ niwĩ.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Beꞌro ñami deco Pablo, Sila Õꞌacʉ̃rẽ ñubue, basapeocãrã niwã. Na tojo weecã, ti wiꞌipʉ nirã́ buꞌiri daꞌrenoꞌcãrã narẽ tʉꞌocãrã niwã.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Wãcũña marĩrõ diꞌta ʉpʉtʉ narãsãcaro niwʉ̃. Na nirĩ wiꞌi quẽꞌrã aꞌmeñaꞌcaro niwʉ̃. Tojo weero maata ti wiꞌi biꞌamiꞌque soperi, nipeꞌtirã buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ nirãrẽ dʉꞌtecũumiꞌque cõme dari pãrĩstea waꞌacaro niwʉ̃.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Tojo waꞌáca beꞌro ti wiꞌi coꞌtegʉ wãꞌcãcʉ niwĩ. Wãꞌcã, te soperi susupeꞌticã ĩꞌacʉ niwĩ. “Nipeꞌtirã duꞌtiwijaapeꞌtia waꞌapã”, ni wãcũcʉ nimiwĩ. Tojo weegʉ uigʉ, cʉ̃ basu diꞌpjĩ mii wẽjẽcãꞌcʉ nimiwĩ.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Tojo weesĩꞌrĩcã, Pablo cʉ̃rẽ ʉpʉtʉ caricũquejocʉ niwĩ:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Pablo tojo nicã tʉꞌogʉ, ãpẽrã surarare “Sĩꞌase miitia”, nicʉ niwĩ. Na oꞌóca beꞌro sĩꞌoo, omasãjãacʉ niwĩ Pablo, Sila na nirĩ tucũpʉ. Uigʉ, ʉpʉtʉ narãsãgʉ̃ta, na pʉꞌto ejaqueꞌacʉ niwĩ.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Beꞌro wãꞌcãnʉꞌcã, narẽ pijiwĩrõ, sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Na peꞌe aꞌtiro yʉꞌticãrã niwã:
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 To beꞌro cʉ̃rẽ, cʉ̃ ya wiꞌicjãrãrẽ Jesú ye quetire buꞌecãrã niwã.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Surara buꞌiri daꞌreri wiꞌi coꞌtegʉ Pablo quẽꞌrãrẽ ñami decota na tãrãꞌque cãmirẽ coecʉ niwĩ. Cʉ̃ coéca beꞌro Pablo quẽꞌrã cʉ̃rẽ, cʉ̃ ya wiꞌicjãrãrẽ wãmeyecãrã niwã.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Beꞌro ti wiꞌi coꞌtegʉ cʉ̃ ya wiꞌipʉ pijiwãꞌcã, narẽ sʉꞌori baꞌacʉ niwĩ. Na Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeoca beꞌro cʉ̃, cʉ̃ acawererã ʉpʉtʉ eꞌcaticãrã niwã.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Ape nʉmʉ boꞌreacã ti macãcjãrã romano masã wiorã surarare ti wiꞌi coꞌtegʉpʉre wereduticãrã niwã. Aꞌtiro níoꞌocãrã niwã:
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Surara topʉ eja, wiorã na weredutiꞌquere ti wiꞌi coꞌtegʉpʉre werecãrã niwã. Tere tʉꞌotoja, cʉ̃ peꞌe quẽꞌrã wereturiacʉ niwĩ Pablo, Silare tja.
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Cʉ̃ te quetire werecã tʉꞌogʉ, Pablo surarare nicʉ niwĩ:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Surara cʉ̃ tojo níꞌquere tʉꞌorã, wiorãpʉre wererã waꞌacãrã niwã. Pablo quẽꞌrã “Romano masã niꞌi” niama nise quetire werecã tʉꞌorã, wiorã ʉcʉa waꞌacãrã niwã.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Na ti wiꞌipʉ waꞌa, Pablo quẽꞌrãrẽ acobojose sẽrĩcãrã niwã. Sẽrĩtoja, narẽ buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ níꞌcãrãrẽ miiwijaa, “Ne aꞌti macãrẽ niticãꞌña, wijayá”, nicãrã niwã.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Na tojo nicã tʉꞌorã, Pablo, Sila buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ níꞌcãrã wijaawãꞌcã, Lidia ya wiꞌipʉ waꞌacãrã niwã tja. Topʉ Jesure ẽjõpeorãrẽ wãcũtutuanemocã weecãrã niwã. Beꞌro ti macãpʉ níꞌcãrã waꞌa waꞌacãrã niwã.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.