Atos 16
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARC
1 Pablo, Sila Derbe, Listra wãmetise macãrĩpʉre etacãrã niwã. Listrapʉ niꞌcʉ̃ Jesure ẽjõpeogʉ Timoteo wãmetigʉre bocaejacãrã niwã. Cʉ̃ paco judío masõ Jesure ẽjõpeogo nico niwõ. Pacʉ peꞌea griego masʉ̃ nicʉ niwĩ.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Jesure ẽjõpeorã Listra, Iconiocjãrã Timoteore añurõ wãcũcãrã niwã. “Añugʉ̃ nimi”, ni ĩꞌacãrã niwã.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Tojo weegʉ Pablo narẽ baꞌpatiato nígʉ̃, cʉ̃rẽ miasĩꞌrĩcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ miasĩꞌrĩgʉ̃, cʉ̃ õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaduticʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo weenoꞌtigʉ judío masã cʉ̃ buꞌesere ẽjõpeotibosama nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. To nirã́ nipeꞌtirã judío masã Timoteo pacʉ griego masʉ̃ nisere masĩcãrã niwã. Judío masã nitirã na põꞌrãrẽ õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaticãrã niwã.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Beꞌro Timoteo Pablo quẽꞌrã meꞌrã waꞌacʉ niwĩ. Nipeꞌtise na yʉꞌrʉase macãrĩpʉre Jesure ẽjõpeorãrẽ wereyʉꞌrʉamʉjãcãrã niwã. Jerusalẽ́pʉ nirã́ Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã, cʉ̃rẽ ẽjõpeorãrẽ sʉꞌori nirã́ dutioꞌoꞌquere werecãrã niwã. Nipeꞌtirãrẽ “Na dutiꞌquere weeya”, nibʉrocãrã niwã.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Na tojo werecã tʉꞌorã, Jesure ẽjõpeorã siape meꞌrã wãcũtutuanemocãrã niwã. Ne Jesure ẽjõpeoduꞌuticãrã niwã. Ãpẽrã quẽꞌrã Jesure ẽjõpeotimiꞌcãrã ʉmʉcorinʉcʉ̃ pãjãrã cʉ̃rẽ ẽjõpeonemocãrã niwã.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Pablo quẽꞌrãrẽ na Asiapʉ Jesú ye quetire buꞌerã waꞌaboꞌcãrãrẽ Espíritu Santu cãꞌmotaꞌacʉ niwĩ. Tojo weerã na apero Frigia, Galacia tiro peꞌe yʉꞌrʉacãrã niwã.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Topʉ yʉꞌrʉaa, Misia na diꞌta taꞌaꞌcaro sumutopʉ ejacãrã niwã. Topʉ eja, na Bitinia wãmetiri diꞌtapʉ waꞌasĩꞌrĩmicãrã niwã tja. Topʉ waꞌasĩꞌrĩrãrẽ apaturi Espíritu Santu narẽ cãꞌmotaꞌacʉ niwĩ.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Na to Misia yʉꞌrʉaa, waꞌa, buꞌacãrã niwã Troa wãmetiri macãpʉ.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Topʉ na etáca ñami Pablo quẽꞌese weronojõ niꞌcʉ̃ Macedoniacjʉ̃ cʉ̃ tiro sẽrĩnuꞌcũcã ĩꞌacʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Beꞌro cʉ̃ quẽꞌese weronojõ ĩꞌaꞌquere werecã, maata ʉ̃sã ye dure waꞌa waꞌawʉ. Yʉꞌʉ Luca aꞌti pũrĩrẽ ojaꞌcʉ quẽꞌrã na meꞌrã waꞌawʉ. Ʉ̃sã cʉ̃ quẽꞌese weronojõ ĩꞌaꞌquere aꞌtiro wãcũwʉ̃: “Õꞌacʉ̃ marĩrẽ Macedoniacjãrãrẽ cʉ̃ ye quetire weredutigʉ weeapĩ”, ni wãcũwʉ̃.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ʉ̃sã Troapʉ níꞌcãrã yucʉsʉ meꞌrã pẽꞌawʉ̃ Samotracia wãmetiri nʉcʉ̃rõpʉre. Tocjãrãta ape nʉmʉ waꞌanemowʉ̃ ape macã Neápoli wãmetiri macãpʉ.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Tóma majã maꞌapʉ majãa, romano masã na wééca macã Filipopʉre etawʉ. Ti macãta ti diꞌta Macedonia waꞌteropʉre dutiri macã niwʉ̃. Topʉre ʉ̃sã pejeti nʉmʉrĩ tojáníwʉ̃.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Sauru nicã Õꞌacʉ̃rẽ ñubuepeorãrẽ aꞌmarã waꞌawʉ. Tojo weerã macãpʉ níꞌcãrã dia sumuto na ñubuewʉaropʉ waꞌawʉ. Narẽ bocaeja, na tiro ejanujã, to numia nerẽꞌcãrãrẽ Jesú ye quetire werewʉ.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Niꞌcõ topʉ ʉ̃sã weresere tʉꞌoꞌco Lidia wãmetigo niwõ. Co Tiatira wãmetiri macãcjõ, suꞌti wapabʉjʉse sõꞌa ñibocuresere duago niwõ. Judío masõ nitimigõ, Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogo niwõ. Pablo cʉ̃ weresere ẽjõpeoato nígʉ̃ Õꞌacʉ̃ core tʉꞌomasĩse oꞌocʉ niwĩ.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Beꞌro core, co ya wiꞌicjãrã nipeꞌtirãrẽ wãmeyewʉ. Co ʉ̃sãrẽ niwõ:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Niꞌcã nʉmʉ ʉ̃sã Õꞌacʉ̃rẽ ñubuepeowʉaropʉ waꞌarã, ejapejacãti niꞌcõ numio wãtĩ sãjãnoꞌcore. Co ãpẽrãrẽ daꞌracoꞌtego niwõ. Wãtĩ weetamunoꞌgõ “Beꞌro tojo waꞌarosaꞌa”, ni masĩsere cʉowõ. Co masĩsere ãpẽrãrẽ werese meꞌrã core cʉorã pajiro niyeru wapataꞌawã.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Ʉ̃sãrẽ ĩꞌasirutu, caricũwõ:
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Co peje nʉmʉrĩ tojo nicusiawõ. Beꞌro Pablo caributi, majãmiĩꞌa, wãtĩ copʉre nigʉ̃rẽ niwĩ:
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 — ausente —
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 — ausente —
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Na buꞌese marĩ romano masãrẽ dutise mejẽta niꞌi. Tojo weerã marĩ na weedutisere weeticãꞌrõʉaꞌa, niwã wiorãpʉre.
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Na topʉ nerẽꞌcãrã tojo nicã tʉꞌorã, Pablo quẽꞌrã meꞌrã ua waꞌawã. Tojo weerã wiorã Pablo, Silare na ye suꞌtire tuweeduti, na yarã surarare tãrãdutiwã.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Narẽ ʉpʉtʉ tãrãtoja, buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõwã. Beꞌro ti wiꞌi coꞌtegʉre duꞌtiwijari nírã, añurõ biꞌacãꞌdutiwã.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, buꞌiri daꞌreri wiꞌi coꞌtegʉ nitʉoroca tucũpʉ sõrõcʉ niwĩ narẽ. Pʉa yucʉ tĩa waꞌteropʉ na dʉꞌpocãrĩrẽ sĩosõrõcũuoduti, narẽ dʉꞌtecũuocʉ niwĩ.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Beꞌro ñami deco Pablo, Sila Õꞌacʉ̃rẽ ñubue, basapeocãrã niwã. Na tojo weecã, ti wiꞌipʉ nirã́ buꞌiri daꞌrenoꞌcãrã narẽ tʉꞌocãrã niwã.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Wãcũña marĩrõ diꞌta ʉpʉtʉ narãsãcaro niwʉ̃. Na nirĩ wiꞌi quẽꞌrã aꞌmeñaꞌcaro niwʉ̃. Tojo weero maata ti wiꞌi biꞌamiꞌque soperi, nipeꞌtirã buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ nirãrẽ dʉꞌtecũumiꞌque cõme dari pãrĩstea waꞌacaro niwʉ̃.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Tojo waꞌáca beꞌro ti wiꞌi coꞌtegʉ wãꞌcãcʉ niwĩ. Wãꞌcã, te soperi susupeꞌticã ĩꞌacʉ niwĩ. “Nipeꞌtirã duꞌtiwijaapeꞌtia waꞌapã”, ni wãcũcʉ nimiwĩ. Tojo weegʉ uigʉ, cʉ̃ basu diꞌpjĩ mii wẽjẽcãꞌcʉ nimiwĩ.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Tojo weesĩꞌrĩcã, Pablo cʉ̃rẽ ʉpʉtʉ caricũquejocʉ niwĩ:
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Pablo tojo nicã tʉꞌogʉ, ãpẽrã surarare “Sĩꞌase miitia”, nicʉ niwĩ. Na oꞌóca beꞌro sĩꞌoo, omasãjãacʉ niwĩ Pablo, Sila na nirĩ tucũpʉ. Uigʉ, ʉpʉtʉ narãsãgʉ̃ta, na pʉꞌto ejaqueꞌacʉ niwĩ.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Beꞌro wãꞌcãnʉꞌcã, narẽ pijiwĩrõ, sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Na peꞌe aꞌtiro yʉꞌticãrã niwã:
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 To beꞌro cʉ̃rẽ, cʉ̃ ya wiꞌicjãrãrẽ Jesú ye quetire buꞌecãrã niwã.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Surara buꞌiri daꞌreri wiꞌi coꞌtegʉ Pablo quẽꞌrãrẽ ñami decota na tãrãꞌque cãmirẽ coecʉ niwĩ. Cʉ̃ coéca beꞌro Pablo quẽꞌrã cʉ̃rẽ, cʉ̃ ya wiꞌicjãrãrẽ wãmeyecãrã niwã.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Beꞌro ti wiꞌi coꞌtegʉ cʉ̃ ya wiꞌipʉ pijiwãꞌcã, narẽ sʉꞌori baꞌacʉ niwĩ. Na Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeoca beꞌro cʉ̃, cʉ̃ acawererã ʉpʉtʉ eꞌcaticãrã niwã.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Ape nʉmʉ boꞌreacã ti macãcjãrã romano masã wiorã surarare ti wiꞌi coꞌtegʉpʉre wereduticãrã niwã. Aꞌtiro níoꞌocãrã niwã:
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Surara topʉ eja, wiorã na weredutiꞌquere ti wiꞌi coꞌtegʉpʉre werecãrã niwã. Tere tʉꞌotoja, cʉ̃ peꞌe quẽꞌrã wereturiacʉ niwĩ Pablo, Silare tja.
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Cʉ̃ te quetire werecã tʉꞌogʉ, Pablo surarare nicʉ niwĩ:
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Surara cʉ̃ tojo níꞌquere tʉꞌorã, wiorãpʉre wererã waꞌacãrã niwã. Pablo quẽꞌrã “Romano masã niꞌi” niama nise quetire werecã tʉꞌorã, wiorã ʉcʉa waꞌacãrã niwã.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Na ti wiꞌipʉ waꞌa, Pablo quẽꞌrãrẽ acobojose sẽrĩcãrã niwã. Sẽrĩtoja, narẽ buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ níꞌcãrãrẽ miiwijaa, “Ne aꞌti macãrẽ niticãꞌña, wijayá”, nicãrã niwã.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Na tojo nicã tʉꞌorã, Pablo, Sila buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ níꞌcãrã wijaawãꞌcã, Lidia ya wiꞌipʉ waꞌacãrã niwã tja. Topʉ Jesure ẽjõpeorãrẽ wãcũtutuanemocã weecãrã niwã. Beꞌro ti macãpʉ níꞌcãrã waꞌa waꞌacãrã niwã.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.