1 Tessalonicenses 2

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Acawererã, mʉsã aꞌtere añurõ masĩsaꞌa. Ʉ̃sã Tesalónicapʉ sijarã, mejõ warota buꞌecusiaticãrã niwʉ̃. Ʉ̃sã buꞌesere tʉꞌorã, mʉsã pãjãrã Jesure ẽjõpeowʉ.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Ʉ̃sã mʉsã tiropʉ waꞌase dʉporo ʉ̃sã Filipopʉ niwʉ̃. Topʉ nicã, tocjãrã ʉ̃sãrẽ tãrã, ñaꞌarõ bujicãꞌwã. Mʉsã tere masĩsaꞌa. Mʉsã ya macãcjãrã quẽꞌrã ʉ̃sã weresere cãꞌmotaꞌasĩꞌrĩmiwã. Na tojo weemicã, Õꞌacʉ̃ ʉ̃sãrẽ añurõ wãcũtutuase oꞌowĩ. Tojo weerã cʉ̃ ye quetire uiro marĩrõ werewʉ.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Mʉsãrẽ Jesú ye quetire wererã, mejẽcã peꞌe weretiwʉ. Ñaꞌarõ weesĩꞌrĩrã, numiarẽ aꞌmetãrãsĩꞌrĩrã, weetaꞌsase meꞌrã weretiwʉ.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Õꞌacʉ̃ peꞌe ĩꞌabesetojagʉpʉ cʉ̃ ye queti weresere cũugʉ̃tigʉ ʉ̃sãrẽ besecʉ niwĩ. Masã ʉ̃sã meꞌrã eꞌcatiato nírã mejẽta cʉ̃ ye quetire werewʉ. Õꞌacʉ̃ peꞌere eꞌcatidutirã werewʉ. Õꞌacʉ̃ nimi nipeꞌtise marĩ wãcũsere masĩgʉ̃.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Ʉ̃sã topʉ nírã, ne niꞌcãti mʉsã yere ʉaripejarã, añurõ ucũtaꞌsa weretiwʉ. Mʉsã aꞌtere masĩsaꞌa. Õꞌacʉ̃ quẽꞌrã diacjʉ̃ta ʉ̃sã wãcũsere masĩsami.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 — ausente —
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 — ausente —
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Mʉsãrẽ maꞌírã, Õꞌacʉ̃ ye queti diaꞌcʉ̃rẽ weretiwʉ. Nipeꞌtise ʉ̃sã põtẽorõ weetamuta basiosere weetamuwʉ̃. Mʉsãrẽ ʉpʉtʉ maꞌicãti.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Ʉ̃sã topʉ nírã daꞌraꞌquere mʉsã wãcũsaꞌa. Mʉsãrẽ Õꞌacʉ̃ ye quetire wererã, peje caribose oꞌosĩꞌrĩtiwʉ. Tojo weerã ʉ̃sãrẽ aꞌmácaticãꞌto nírã ʉ̃sã basu daꞌrawʉ. Ñamirĩ, ʉmʉcori yóacãta ʉ̃sã baꞌatjere, ʉ̃sãrẽ dʉꞌsasenojõrẽ wapataꞌarã daꞌrawʉ.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Ʉ̃sã weesetiꞌquere mʉsã ĩꞌawʉ̃. Õꞌacʉ̃ quẽꞌrã masĩsami. Mʉsã Jesucristore ẽjõpeorã meꞌrã nírã, ʉ̃sã weesooro marĩrõ nisetiwʉ. Mejẽcã weetiwʉ. Õꞌacʉ̃ ʉaronojõ nisetiwʉ. Tojo weerã ãpẽrã ʉ̃sãrẽ “Na buꞌiri cʉoma” nirṍ marĩrõ nicãꞌwʉ̃.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 — ausente —
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 — ausente —
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Apeye mʉsã ye cjasere weregʉti. Õꞌacʉ̃ ye quetire werecã, mʉsã “Õꞌacʉ̃ ye ucũse niꞌi” nírã, maata ẽjõpeowʉ. “Masã na ucũsere ẽjõpeobosaʉ”, nitiwʉ. Mʉsã tojo weesere wãcũrã, Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌonuꞌcũcãꞌa. Ʉ̃sã mʉsãrẽ wereꞌque Õꞌacʉ̃ ucũse warota niwʉ̃. Te queti meꞌrãta Õꞌacʉ̃ cʉ̃ ʉaro weeato nígʉ̃ mʉsãrẽ siape meꞌrã dʉcayunuꞌcũgʉ̃ weemi.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Mʉsã Jesucristore ẽjõpeocã, mʉsã ya diꞌtacjãrã mʉsãrẽ piꞌetise oꞌocãrã niwã. Judea diꞌtapʉ quẽꞌrãrẽ na acawererã judío masã mʉsãrẽ waꞌaꞌcaronojõta Jesure ẽjõpeorãrẽ weecãrã niwã.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Judío masãta dʉporocjãrãpʉ quẽꞌrãrẽ Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masãrẽ wẽjẽcãrã niwã. Marĩ wiogʉ Jesure tojota weecãrã niwã. Ʉ̃sã quẽꞌrãrẽ mʉsã ya macãpʉ nicã, ʉ̃sãrẽ ʉatirã, cõꞌacãꞌwã. Tojo weegʉ Õꞌacʉ̃ na meꞌrã tʉꞌsatisami. Judío masã nipeꞌtirã Jesure ẽjõpeorã meꞌrã cumuca diaꞌcʉ̃ ʉacãꞌma.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Judío masã nitirãrẽ Õꞌacʉ̃ yʉꞌrʉocã ʉatima. Tojo weerã narẽ Jesú ye quetire werecã ʉasãtirã, aꞌtiro weewã. Ʉ̃sã narẽ weresere cãꞌmotaꞌasĩꞌrĩmiwã. Na ñaꞌarõ weese siape meꞌrã nemorõ weeꞌe. Tojo weerã na pajibutiaro buꞌiri cʉoma. Na yʉꞌrʉnʉꞌcãpose buꞌiri niꞌcãrõacãpʉta na Õꞌacʉ̃ buꞌiri daꞌresere bocarãsama.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Ʉ̃sã mʉsã tiropʉre wijawãꞌcãtica beꞌroacã maata mʉsãrẽ ĩꞌasĩꞌrĩmicãti. Ʉ̃sã upʉ topʉ nitimicã, mʉsã tiropʉ diaꞌcʉ̃ ejeripõꞌrãtiwʉ. Topʉre ʉpʉtʉ waꞌasĩꞌrĩmiwʉ̃ tja.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Pejetiri yʉꞌʉ Pablo basu peꞌeta “Waꞌagʉti”, nimiwʉ̃. Ʉ̃sã topʉ waꞌasĩꞌrĩsetirinʉcʉ̃ wãtĩ ʉ̃sãrẽ cãꞌmotaꞌamʉjãwĩ.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 — ausente —
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 — ausente —
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.