Atos 22

Sir chihtá (TUF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 —Rábinu, as ajc rahcwi. Cárinu, as ajc rahcwi. Ajmarát yajác ey ehcunro, wajacro, Pábloata ricá quino.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Eyta wajác ey Hebreo cuw cut tew̃jacro. Hebreo cuw cut tew̃ic rahcuír, uw ajc sacac chájacro. Caba rahcuín acu ajc sacac chájacro. Etat Pábloat uw quin wajacro:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Asan judíoinro. Asan pueblo Tarso binro. Asan cajc ajc Cilicia yehnjacro. Erar yehnár asan pueblo uch cut cunjác biro. Asan Gamalielat síw̃jacro. Aját is cohtín bachan chihtán ay sinjac biro. Wácati ac sinjac biro. Baat cat ahan Sir chihtá wácati ac ca cun rehquír eyta aját catum eyta ca cun rehjecro, wajacro, Pábloat.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 ’Eyta ca cun rehca rabar aját Jesús chiwa ruhw̃ujacro. Ruhw̃á rabar cahujín tíw̃jacro. Chaunín cat, serin cat ahár cájacro. Caquir chistár cuitar questajacro. Questár cat cárcel icar tun áyjacro.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Sacerdote cárinat cat, secuac werjayinát cat aját eyta yajacan itro. Aját ehcúr eyta éyinat catum eyta ehcwátaro. Imarat as cuitar waquín acu carit cuihsujacro. Cuihsúr as at cut pueblo Damasco judíoin ac áyjacro. Etar asan Damasco cuwín bijacro. Damasco cuitar Jesús chiwa cacay bijacro. Caquir questán séhw̃ajacro. Cay questaran Jerusalén roquín séhw̃ajacro. Ruhw̃ún acu beyin séhw̃ajacro, wajacro, Pábloat ricá quino.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Beyar rahsan urá jat pueblo Damasco intac cujacro. Damasco intac cucayat cuacrár bin cuasojocro. Chihcuát cuasór eyta as rúhracat éytaan to cuasojocro.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Eyta cuasóyatan, as ic oso tijcajacro. Tijcayat cuacrár bin ajc rahjacro. Rehrát tew̃íctara istítiro. Rehrát tew̃ic istiti cuar uchta tew̃ic rahjacro. “Saulu, Saulu, ¿asan bitar reht ruhw̃uca?” waquíc rahjacro.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Táyoyatrun aját wánora: “Caru, ¿baha rehrcá? ¿Rehrát tew̃qui?” wánora. Etat as quin wacárora: “Asan Jesusro. Asan Nazarétinro. Bahat as ruhw̃uro,” wacárora, as quino.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 ’As owár béquinat eyta cuasojóc ey itchacro. Eyta cuar as quin tew̃ic ey rahcti rehjecro.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Asan Jesusro,” wacayat aját wánora: “Caru, ¿asan icúr yajcátaca?” wánora. Etat Jesusat as quin wacárora: “Cui yehnwi. Yehnár acsar pueblo Damasco cun biwi. Erar cucayat bahatan icúr yajcátatara ehcwáyqueyra,” wacárora, as quin.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Eyta cuasoyat as ub bár rehjecro. Ub bár rehquít as owár béquinat as ator béjecro. Damasco cun béjecro, wajacro, Pábloat.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Damasco cutar ser ajca Ananías itro. Ananías eyat judío bachan chihtán yarsa cajac biro. Ur ay biro. Ey ojcor judíoin bahnáquinat ay tew̃ro. Asan Damasco cutar ityat. Ananías eyan as quin wijacro.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Wiquír wacárora: “Rabu, Saulu, bah sicor ub ji chaw̃i,” wacárora. Eyta wacáyatan as sicor ub ji chájacro. Ajmár ub cuitar Ananías itchacro.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Etatan Ananíasat as quin wacárora: “Bahan Sirat cájacro. Is cohtín Sirat bah cájacro. Sir imát uw acu icúr yajca rácaratara bah istayta acu bah cájacro. Ima wacjí urá ayan cuít istín acu cájacro. Im ajc tew̃quey rahcuín acu cájacro,” wacárora, as quin.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 “Eyta cajac etar bahat uw quin Jesús ojcor ehcwáyqueyra. Bahat itcháqueyan bahnaquin quin ehcwáyqueyra. Rahjáqueyan bahnaquin quin ehcwáyqueyra.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Eyta bira ítiti jaw̃i. Cui yehnwi. Bah Jesús chiwa chajac ehcún acu rih sar siw̃i. Bah oquís sucuáy aywi. Bahat ur ay bár yajác ey tayar bár chácayta acu conwi. Jesusat ba cuitar wacayta acu conwi,” wacárora, Ananíasat as quino.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Etar as sicor Jerusalén wijacro, -wajacro, Pábloat-. Jerusalén wiquír Sir usi Sir ojcor conín acu raújacro. Rauwir conyat, Siran as úbota waajacro, cámsirisan wan cuitar.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Cámsirisan wan cuit waar as quin wacárora: “Jerusalén ítiti jaw̃i. In biwi. Bahat usár Jerusalén cutar as ojcor siw̃yat, uwat ria cácajatro. Etar biwi,” wacárora, as quin.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Etat aját wánora: “Caru, Jerusalén uwat ítitan, ajatán bah chiwa ruhw̃ujacro. Ruhw̃á rabar secuac usar bin sijacro. Siir cat cárcel sar tunjacro. Cahujín cat bujacro.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Etara cat uwat bah chihtá ehcuquib Esteban yauyat, asan erar jájacro. Caba yauwic séhw̃ajacro. Esteban yauyat, aját yauquin oya obir yajacro. Jerusalén uwat aját eyta yajác eyan itro. Eyta it etar as urá tehmojóc rahcyat, éyinat as ajc rahcuata óraro. Aját tew̃quey ay cácata óraro,” wánora, aját Sir quino.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Etat as quin wacárora: “Eyta cuar biwi. Aját bah judío bár bin quin áyinro. Cajc istiy cut as chihtá ehcwáy áyinro,” wacárora, Sirat as quin.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Pábloat eyta wac ocso tas uwat rahjacro. Eyta cuar iman Sirat judío bár bin quin ayjac wacayat, uwat abáy cohway yinjacro. Cohwír wajacro:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Eyta cohwá rabar imár oya sutír cuacúr téjecro. Cajc bur cat cuacúr téjecro. Turir car téjecro.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Etatan soldado carat Pábloan soldádoin usi rauwin ac áyjacro. Etar cacúm quin chistara cuitar buc áyjacro. Buca rabar tayoy áyjacro. Pábloat icúr yajáctara ehcwayta acu tayoy áyjacro. Uwat bitara etar cohway yinjáctara ehcwayta acu tayoy áyjacro.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Eyta ayir, soldádoinat Pablo questár béjecro. Questár bécayat, Pábloat soldado intac bi quin wajacro:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Soldádoat eyta rahcuír, ima cara quin tew̃ay bijacro. Cur wajacro:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Eyta rahcuír, soldado cara Pablo quin bir táyojocro:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Pablo eyta wacayat, soldado carat wajacro:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Etatan soldádoin Pablo quin tayon acu béqueyin Pablo cham báhjacro. In chásara béjecro. Soldado cara cat ay wini rehjecro. Pablo romano uw cuar questajacro. Quéstajar bin questajác reht tayar yajác séhw̃ajacro. Etar ay wini rehjecro.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Judíoinat Pablo icúr ques icar ríojoctara soldado carat it cun rehjecro. Eyta cuácayat, cuanmí cuit sacerdote carin cat, judío werjayín cat secua áyjacro. Etar Pablo ricuár béjecro. Beyar car Pablo eyin cac cahmar tew̃ín acu chájacro.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.