Atos 22
Sir chihtá (TUF) vs NTLH
1 —Rábinu, as ajc rahcwi. Cárinu, as ajc rahcwi. Ajmarát yajác ey ehcunro, wajacro, Pábloata ricá quino.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Eyta wajác ey Hebreo cuw cut tew̃jacro. Hebreo cuw cut tew̃ic rahcuír, uw ajc sacac chájacro. Caba rahcuín acu ajc sacac chájacro. Etat Pábloat uw quin wajacro:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Asan judíoinro. Asan pueblo Tarso binro. Asan cajc ajc Cilicia yehnjacro. Erar yehnár asan pueblo uch cut cunjác biro. Asan Gamalielat síw̃jacro. Aját is cohtín bachan chihtán ay sinjac biro. Wácati ac sinjac biro. Baat cat ahan Sir chihtá wácati ac ca cun rehquír eyta aját catum eyta ca cun rehjecro, wajacro, Pábloat.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 ’Eyta ca cun rehca rabar aját Jesús chiwa ruhw̃ujacro. Ruhw̃á rabar cahujín tíw̃jacro. Chaunín cat, serin cat ahár cájacro. Caquir chistár cuitar questajacro. Questár cat cárcel icar tun áyjacro.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Sacerdote cárinat cat, secuac werjayinát cat aját eyta yajacan itro. Aját ehcúr eyta éyinat catum eyta ehcwátaro. Imarat as cuitar waquín acu carit cuihsujacro. Cuihsúr as at cut pueblo Damasco judíoin ac áyjacro. Etar asan Damasco cuwín bijacro. Damasco cuitar Jesús chiwa cacay bijacro. Caquir questán séhw̃ajacro. Cay questaran Jerusalén roquín séhw̃ajacro. Ruhw̃ún acu beyin séhw̃ajacro, wajacro, Pábloat ricá quino.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Beyar rahsan urá jat pueblo Damasco intac cujacro. Damasco intac cucayat cuacrár bin cuasojocro. Chihcuát cuasór eyta as rúhracat éytaan to cuasojocro.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Eyta cuasóyatan, as ic oso tijcajacro. Tijcayat cuacrár bin ajc rahjacro. Rehrát tew̃íctara istítiro. Rehrát tew̃ic istiti cuar uchta tew̃ic rahjacro. “Saulu, Saulu, ¿asan bitar reht ruhw̃uca?” waquíc rahjacro.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Táyoyatrun aját wánora: “Caru, ¿baha rehrcá? ¿Rehrát tew̃qui?” wánora. Etat as quin wacárora: “Asan Jesusro. Asan Nazarétinro. Bahat as ruhw̃uro,” wacárora, as quino.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 ’As owár béquinat eyta cuasojóc ey itchacro. Eyta cuar as quin tew̃ic ey rahcti rehjecro.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Asan Jesusro,” wacayat aját wánora: “Caru, ¿asan icúr yajcátaca?” wánora. Etat Jesusat as quin wacárora: “Cui yehnwi. Yehnár acsar pueblo Damasco cun biwi. Erar cucayat bahatan icúr yajcátatara ehcwáyqueyra,” wacárora, as quin.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Eyta cuasoyat as ub bár rehjecro. Ub bár rehquít as owár béquinat as ator béjecro. Damasco cun béjecro, wajacro, Pábloat.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Damasco cutar ser ajca Ananías itro. Ananías eyat judío bachan chihtán yarsa cajac biro. Ur ay biro. Ey ojcor judíoin bahnáquinat ay tew̃ro. Asan Damasco cutar ityat. Ananías eyan as quin wijacro.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Wiquír wacárora: “Rabu, Saulu, bah sicor ub ji chaw̃i,” wacárora. Eyta wacáyatan as sicor ub ji chájacro. Ajmár ub cuitar Ananías itchacro.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Etatan Ananíasat as quin wacárora: “Bahan Sirat cájacro. Is cohtín Sirat bah cájacro. Sir imát uw acu icúr yajca rácaratara bah istayta acu bah cájacro. Ima wacjí urá ayan cuít istín acu cájacro. Im ajc tew̃quey rahcuín acu cájacro,” wacárora, as quin.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 “Eyta cajac etar bahat uw quin Jesús ojcor ehcwáyqueyra. Bahat itcháqueyan bahnaquin quin ehcwáyqueyra. Rahjáqueyan bahnaquin quin ehcwáyqueyra.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Eyta bira ítiti jaw̃i. Cui yehnwi. Bah Jesús chiwa chajac ehcún acu rih sar siw̃i. Bah oquís sucuáy aywi. Bahat ur ay bár yajác ey tayar bár chácayta acu conwi. Jesusat ba cuitar wacayta acu conwi,” wacárora, Ananíasat as quino.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Etar as sicor Jerusalén wijacro, -wajacro, Pábloat-. Jerusalén wiquír Sir usi Sir ojcor conín acu raújacro. Rauwir conyat, Siran as úbota waajacro, cámsirisan wan cuitar.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Cámsirisan wan cuit waar as quin wacárora: “Jerusalén ítiti jaw̃i. In biwi. Bahat usár Jerusalén cutar as ojcor siw̃yat, uwat ria cácajatro. Etar biwi,” wacárora, as quin.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Etat aját wánora: “Caru, Jerusalén uwat ítitan, ajatán bah chiwa ruhw̃ujacro. Ruhw̃á rabar secuac usar bin sijacro. Siir cat cárcel sar tunjacro. Cahujín cat bujacro.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Etara cat uwat bah chihtá ehcuquib Esteban yauyat, asan erar jájacro. Caba yauwic séhw̃ajacro. Esteban yauyat, aját yauquin oya obir yajacro. Jerusalén uwat aját eyta yajác eyan itro. Eyta it etar as urá tehmojóc rahcyat, éyinat as ajc rahcuata óraro. Aját tew̃quey ay cácata óraro,” wánora, aját Sir quino.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Etat as quin wacárora: “Eyta cuar biwi. Aját bah judío bár bin quin áyinro. Cajc istiy cut as chihtá ehcwáy áyinro,” wacárora, Sirat as quin.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Pábloat eyta wac ocso tas uwat rahjacro. Eyta cuar iman Sirat judío bár bin quin ayjac wacayat, uwat abáy cohway yinjacro. Cohwír wajacro:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Eyta cohwá rabar imár oya sutír cuacúr téjecro. Cajc bur cat cuacúr téjecro. Turir car téjecro.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Etatan soldado carat Pábloan soldádoin usi rauwin ac áyjacro. Etar cacúm quin chistara cuitar buc áyjacro. Buca rabar tayoy áyjacro. Pábloat icúr yajáctara ehcwayta acu tayoy áyjacro. Uwat bitara etar cohway yinjáctara ehcwayta acu tayoy áyjacro.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Eyta ayir, soldádoinat Pablo questár béjecro. Questár bécayat, Pábloat soldado intac bi quin wajacro:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Soldádoat eyta rahcuír, ima cara quin tew̃ay bijacro. Cur wajacro:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Eyta rahcuír, soldado cara Pablo quin bir táyojocro:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Pablo eyta wacayat, soldado carat wajacro:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Etatan soldádoin Pablo quin tayon acu béqueyin Pablo cham báhjacro. In chásara béjecro. Soldado cara cat ay wini rehjecro. Pablo romano uw cuar questajacro. Quéstajar bin questajác reht tayar yajác séhw̃ajacro. Etar ay wini rehjecro.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Judíoinat Pablo icúr ques icar ríojoctara soldado carat it cun rehjecro. Eyta cuácayat, cuanmí cuit sacerdote carin cat, judío werjayín cat secua áyjacro. Etar Pablo ricuár béjecro. Beyar car Pablo eyin cac cahmar tew̃ín acu chájacro.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.