Atos 22
Sir chihtá (TUF) vs NVT
1 —Rábinu, as ajc rahcwi. Cárinu, as ajc rahcwi. Ajmarát yajác ey ehcunro, wajacro, Pábloata ricá quino.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Eyta wajác ey Hebreo cuw cut tew̃jacro. Hebreo cuw cut tew̃ic rahcuír, uw ajc sacac chájacro. Caba rahcuín acu ajc sacac chájacro. Etat Pábloat uw quin wajacro:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Asan judíoinro. Asan pueblo Tarso binro. Asan cajc ajc Cilicia yehnjacro. Erar yehnár asan pueblo uch cut cunjác biro. Asan Gamalielat síw̃jacro. Aját is cohtín bachan chihtán ay sinjac biro. Wácati ac sinjac biro. Baat cat ahan Sir chihtá wácati ac ca cun rehquír eyta aját catum eyta ca cun rehjecro, wajacro, Pábloat.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 ’Eyta ca cun rehca rabar aját Jesús chiwa ruhw̃ujacro. Ruhw̃á rabar cahujín tíw̃jacro. Chaunín cat, serin cat ahár cájacro. Caquir chistár cuitar questajacro. Questár cat cárcel icar tun áyjacro.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Sacerdote cárinat cat, secuac werjayinát cat aját eyta yajacan itro. Aját ehcúr eyta éyinat catum eyta ehcwátaro. Imarat as cuitar waquín acu carit cuihsujacro. Cuihsúr as at cut pueblo Damasco judíoin ac áyjacro. Etar asan Damasco cuwín bijacro. Damasco cuitar Jesús chiwa cacay bijacro. Caquir questán séhw̃ajacro. Cay questaran Jerusalén roquín séhw̃ajacro. Ruhw̃ún acu beyin séhw̃ajacro, wajacro, Pábloat ricá quino.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Beyar rahsan urá jat pueblo Damasco intac cujacro. Damasco intac cucayat cuacrár bin cuasojocro. Chihcuát cuasór eyta as rúhracat éytaan to cuasojocro.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Eyta cuasóyatan, as ic oso tijcajacro. Tijcayat cuacrár bin ajc rahjacro. Rehrát tew̃íctara istítiro. Rehrát tew̃ic istiti cuar uchta tew̃ic rahjacro. “Saulu, Saulu, ¿asan bitar reht ruhw̃uca?” waquíc rahjacro.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Táyoyatrun aját wánora: “Caru, ¿baha rehrcá? ¿Rehrát tew̃qui?” wánora. Etat as quin wacárora: “Asan Jesusro. Asan Nazarétinro. Bahat as ruhw̃uro,” wacárora, as quino.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 ’As owár béquinat eyta cuasojóc ey itchacro. Eyta cuar as quin tew̃ic ey rahcti rehjecro.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Asan Jesusro,” wacayat aját wánora: “Caru, ¿asan icúr yajcátaca?” wánora. Etat Jesusat as quin wacárora: “Cui yehnwi. Yehnár acsar pueblo Damasco cun biwi. Erar cucayat bahatan icúr yajcátatara ehcwáyqueyra,” wacárora, as quin.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Eyta cuasoyat as ub bár rehjecro. Ub bár rehquít as owár béquinat as ator béjecro. Damasco cun béjecro, wajacro, Pábloat.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Damasco cutar ser ajca Ananías itro. Ananías eyat judío bachan chihtán yarsa cajac biro. Ur ay biro. Ey ojcor judíoin bahnáquinat ay tew̃ro. Asan Damasco cutar ityat. Ananías eyan as quin wijacro.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Wiquír wacárora: “Rabu, Saulu, bah sicor ub ji chaw̃i,” wacárora. Eyta wacáyatan as sicor ub ji chájacro. Ajmár ub cuitar Ananías itchacro.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Etatan Ananíasat as quin wacárora: “Bahan Sirat cájacro. Is cohtín Sirat bah cájacro. Sir imát uw acu icúr yajca rácaratara bah istayta acu bah cájacro. Ima wacjí urá ayan cuít istín acu cájacro. Im ajc tew̃quey rahcuín acu cájacro,” wacárora, as quin.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 “Eyta cajac etar bahat uw quin Jesús ojcor ehcwáyqueyra. Bahat itcháqueyan bahnaquin quin ehcwáyqueyra. Rahjáqueyan bahnaquin quin ehcwáyqueyra.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Eyta bira ítiti jaw̃i. Cui yehnwi. Bah Jesús chiwa chajac ehcún acu rih sar siw̃i. Bah oquís sucuáy aywi. Bahat ur ay bár yajác ey tayar bár chácayta acu conwi. Jesusat ba cuitar wacayta acu conwi,” wacárora, Ananíasat as quino.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Etar as sicor Jerusalén wijacro, -wajacro, Pábloat-. Jerusalén wiquír Sir usi Sir ojcor conín acu raújacro. Rauwir conyat, Siran as úbota waajacro, cámsirisan wan cuitar.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Cámsirisan wan cuit waar as quin wacárora: “Jerusalén ítiti jaw̃i. In biwi. Bahat usár Jerusalén cutar as ojcor siw̃yat, uwat ria cácajatro. Etar biwi,” wacárora, as quin.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Etat aját wánora: “Caru, Jerusalén uwat ítitan, ajatán bah chiwa ruhw̃ujacro. Ruhw̃á rabar secuac usar bin sijacro. Siir cat cárcel sar tunjacro. Cahujín cat bujacro.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Etara cat uwat bah chihtá ehcuquib Esteban yauyat, asan erar jájacro. Caba yauwic séhw̃ajacro. Esteban yauyat, aját yauquin oya obir yajacro. Jerusalén uwat aját eyta yajác eyan itro. Eyta it etar as urá tehmojóc rahcyat, éyinat as ajc rahcuata óraro. Aját tew̃quey ay cácata óraro,” wánora, aját Sir quino.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Etat as quin wacárora: “Eyta cuar biwi. Aját bah judío bár bin quin áyinro. Cajc istiy cut as chihtá ehcwáy áyinro,” wacárora, Sirat as quin.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Pábloat eyta wac ocso tas uwat rahjacro. Eyta cuar iman Sirat judío bár bin quin ayjac wacayat, uwat abáy cohway yinjacro. Cohwír wajacro:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Eyta cohwá rabar imár oya sutír cuacúr téjecro. Cajc bur cat cuacúr téjecro. Turir car téjecro.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Etatan soldado carat Pábloan soldádoin usi rauwin ac áyjacro. Etar cacúm quin chistara cuitar buc áyjacro. Buca rabar tayoy áyjacro. Pábloat icúr yajáctara ehcwayta acu tayoy áyjacro. Uwat bitara etar cohway yinjáctara ehcwayta acu tayoy áyjacro.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Eyta ayir, soldádoinat Pablo questár béjecro. Questár bécayat, Pábloat soldado intac bi quin wajacro:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Soldádoat eyta rahcuír, ima cara quin tew̃ay bijacro. Cur wajacro:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Eyta rahcuír, soldado cara Pablo quin bir táyojocro:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Pablo eyta wacayat, soldado carat wajacro:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Etatan soldádoin Pablo quin tayon acu béqueyin Pablo cham báhjacro. In chásara béjecro. Soldado cara cat ay wini rehjecro. Pablo romano uw cuar questajacro. Quéstajar bin questajác reht tayar yajác séhw̃ajacro. Etar ay wini rehjecro.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Judíoinat Pablo icúr ques icar ríojoctara soldado carat it cun rehjecro. Eyta cuácayat, cuanmí cuit sacerdote carin cat, judío werjayín cat secua áyjacro. Etar Pablo ricuár béjecro. Beyar car Pablo eyin cac cahmar tew̃ín acu chájacro.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.