João 13

Tuyuca NT (TUE_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pascua bosebʉreco wáaadaro péero dʉsawʉ́. Jesús cʉ̃ʉ̃ atibʉ́recopʉ niirigʉ máata cʉ̃ʉ̃ Pacʉ pʉtopʉ wáaadarere masĩtoawi. Ʉ̃sã cʉ̃ʉ̃ buerá atibʉ́recopʉ niirã́rẽ maĩnetṍnejãwĩ. Ʉ̃sãrẽ cʉ̃ʉ̃ bayiró maĩrére ẽñoã́daro péerogã dʉsawʉ́.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Wãtĩãrẽ dutigʉ́ Judas Iscariote (Simón macʉ̃rẽ) wãcũré ticotoarigʉ niiwĩ. Jesuré wedesãdutirigʉ niiwĩ. Jesupéja Cõãmacʉ̃ pʉtopʉ atirigue, cʉ̃ʉ̃ toopʉ́ cãmepʉtʉ́awaadarere masĩtoarigʉ niiwĩ. Teero biiri cʉ̃ʉ̃ Pacʉ cʉ̃ʉ̃rẽ niipetire dutiré ticoriguere masĩtoarigʉ niiwĩ. Teeré masĩgʉ̃, ʉ̃sã yaaduiri, wʉ̃mʉnʉcã, cʉ̃ʉ̃yaro sutiró sotoá sãñaãrirore tuuwéwi. Õpʉ̃ʉ̃ decopʉ oco tuucoséri caserore siatúwi.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 — ausente —
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 — ausente —
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Too siro ocoré bapapʉ́ píosã, ʉ̃sãye dʉporire cosenʉcã́wĩ. Cʉ̃ʉ̃ siatúari caseromena ocoré tuucoséwi.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Cʉ̃ʉ̃ Simón Pedroye dʉporire cosegʉ́dʉ tiirí, Pedropeja cʉ̃ʉ̃rẽ jĩĩwĩ: —¿Õpʉ̃, yée dʉporire mʉʉ cosegʉ́dari? jĩĩwĩ.
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 —Mecʉ̃tígã yʉʉ tiirére mʉʉ tʉomasĩ́ricu; too síropʉ tʉomasĩ́gʉ̃dacu, jĩĩ yʉʉwi.
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Cʉ̃ʉ̃peja: —Yée dʉporire mʉʉ coserídojãgʉ̃dacu, jĩĩmiwĩ. —Yʉʉ mʉʉrẽ coseríatã, mʉʉ yʉʉ menamacʉ̃ niiricu, jĩĩwĩ.
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Simón Pedro jĩĩwĩ: —Too docare yée dʉporire cosegʉ́, yée wãmorĩ, yáa dupucãrẽ coseyá, jĩĩwĩ.
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jesupéja jĩĩwĩ: —Marĩ cusaári sirogã, jũĩrĩmanírã niipacara, cusanemóña manicú. Wáaari siro, dʉpori dícʉre cosenócu. Mʉ́ã jũĩrĩmanírã tiiróbiro niiã. Teero niipacari, sĩcʉ̃ mʉ́ã watoapʉre ñañagʉ̃́ jũĩrĩcʉtígʉ tiiróbiro niiĩ, jĩĩwĩ.
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ wedesãgʉ̃dʉre masĩtoarigʉ niiwĩ. Teero tiigʉ́, “sĩcʉ̃ mʉ́ã watoapʉre jũĩrĩcʉtígʉ tiiróbiro niiĩ” jĩĩwĩ.
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Ʉ̃sãye dʉporire coseári siro, cʉ̃ʉ̃ tuuwéarirore sãña, jeanuã, ʉ̃sãrẽ jĩĩwĩ: —¿Yʉʉ mʉ́ãrẽ tiiáriguere tʉomasĩ́ĩ?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Mʉ́ã yʉʉre “ʉ̃sãrẽ buegʉ́”, teero biiri “ʉ̃sã Õpʉ̃” jĩĩã. Yʉʉ teerora niiã mʉ́ã jĩĩrõbirora.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Yʉʉ mʉ́ã Õpʉ̃, mʉ́ãrẽ buegʉ́ niipacʉ, mʉ́ãye dʉporire coseáwʉ̃. Teero tiirá, mʉ́ãcã teerora mʉ́ãye dʉporire cãmerĩ́ coseyá.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Mʉ́ãrẽ yʉʉ tiiáriguere ĩñacũ, tiinʉnʉ́searo jĩĩgʉ̃, tee queorére tiiẽ́ñoãwʉ̃.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Yʉʉ ateréja diamacʉ̃́rã jĩĩã: Sĩcʉ̃ padecotegʉno cʉ̃ʉ̃rẽ dutigʉ́ nemorṍ niiriqui. Sĩcʉ̃ ticoconorigʉcã cʉ̃ʉ̃rẽ ticocorigʉ nemorṍ niiriqui.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Mʉ́ã yʉʉ wedeariguere masĩ, teeré tiirá, ʉseniãdacu.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 ’Yʉʉ mʉ́ã niipetirapʉre wederia. Yʉʉ beserirare yʉʉ masĩã. Cõãmacʉ̃ye queti jóaripũpʉ jĩĩrõbirora diamacʉ̃́ wáaro tiiádacu. Ateré jóanoã: “Yʉʉmena yaaduiarigʉ yʉʉre ĩñatutigʉ peti niiĩ”,jĩĩ jóanoã.
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Yʉʉ mʉ́ãrẽ wedesʉguegʉ tiia. Teero tiirá, too síro yʉʉ jĩĩãriguere diamacʉ̃́ wáari ĩñarã, “yʉʉrá niiã” jĩĩrére padeoádacu.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Yʉʉ ateréja diamacʉ̃́rã jĩĩã: Yʉʉ ticocoarigʉre bocagʉ́no yʉʉcãrẽ bocagʉdaqui. Yʉʉre bocagʉ́no yʉʉre ticodiocorigʉcãrẽ bocagʉdaqui, jĩĩwĩ.
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Jesús teeré ʉ̃sãrẽ wedeari siro, bayiró wãcũpatiwi. Tʉomasĩ́rõrã wedemiwĩ: —Yʉʉ ateré diamacʉ̃́rã jĩĩã: Mʉ́ã menamacʉ̃ sĩcʉ̃ yʉʉre ĩñatutirapʉre ticogʉdaqui, jĩĩwĩ.
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ʉ̃sã cãmerĩ́ ĩña, “¿noãpére teero jĩĩgʉ̃ tiii?” jĩĩmasĩriwʉ.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Yʉʉ Juan Jesús maĩnógʉ̃ cʉ̃ʉ̃ pʉtogã duiwʉ.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Teero tiigʉ́, Simón Pedro súupuaremena yʉʉre sãĩñádutiwi: “¿Noãrẽ́ wedesegʉ tiii?”
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Yʉʉ cʉ̃ʉ̃ pʉtogã munijeátua, cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáwʉ̃: —¿Õpʉ̃, noã niiĩ cʉ̃ʉ̃? jĩĩwʉ̃.
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Jesús yʉʉre jĩĩwĩ: —Yʉʉ pã soa, ticogʉ́ra niiĩ, jĩĩwĩ. Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩãri siro, Judare (Simón Iscariote macʉ̃rẽ) soa, ticowi.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Judas pãrẽ ñeeãri sirogã, Satanás cʉ̃ʉ̃rẽ sããrigʉ niiwĩ. Jesús Judare: —Mʉʉ tiiádarere máata tiisírotiya, jĩĩwĩ.
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ʉ̃sã niipetira toopʉ́ yaaduira cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrére tʉomasĩ́riwʉ.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Sĩquẽrã biiro wãcũwʉ̃: “Judas niyeru sã́ãripore cotegʉ́ niirĩ, cʉ̃ʉ̃rẽ apeyenó bosebʉreco maquẽrẽ sãĩdutígʉ tiiájĩyi; o bóaneõrãrẽ niyeru ticodutigʉ ticodutiajĩyi”, jĩĩ wãcũmiwʉ̃.
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judas pãrẽ ñeeãri sirogã, witijõãwĩ. Ñamipʉ niiwʉ̃.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Judas witiwari siro, Jesús ʉ̃sãrẽ jĩĩwĩ: —Mecʉ̃tígã yʉʉ niipetira sõwʉ̃ ʉpʉtí macʉ̃ niirére ẽñonóãdacu. Yʉʉmena “Cõãmacʉ̃ ʉpʉtí macʉ̃ niiĩ” jĩĩrécãrẽ ẽñonóãdacu.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Yʉʉ “Cõãmacʉ̃ ʉpʉtí macʉ̃ niiĩ” jĩĩrére ẽñorĩ́, cʉ̃ʉ̃cã yʉʉ ʉpʉtí macʉ̃ niirére máata ẽñogʉ̃́daqui.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Yʉʉ menamacãrã, yʉʉ péerogã mʉ́ãmena niinemogʉ̃dacu. Mʉ́ã yʉʉre ãmaãmiãdacu. Yʉʉ judíoare dutiráre jĩĩrirobirora mʉ́ãrẽ mecʉ̃tígã jĩĩã: “Yʉʉ wáaadaropʉre mʉ́ã wáamasĩricu”.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Mʉ́ãrẽ mama dutirére cṹũã: Cãmerĩ́ maĩñá; yʉʉ mʉ́ãrẽ maĩrṍbirora mʉ́ãcã cãmerĩ́ maĩñá.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Mʉ́ã cãmerĩ́ maĩrĩ́, ãpẽrã́ niipetira mʉ́ãrẽ yʉʉ buerá niirére masĩãdacua, jĩĩwĩ.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Simón Pedro cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáwĩ: —Õpʉ̃, ¿noopʉ́ wáagʉdari? jĩĩwĩ. Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉwi: —Mecʉ̃tígã yʉʉ wáaadaropʉre mʉʉ wáamasĩricu. Too síropʉ yʉʉre nʉnʉgʉ̃́dacu, jĩĩwĩ.
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Pedropeja cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáwĩ sũcã: —Õpʉ̃, ¿deero tiigʉ́ yʉʉ mʉʉmena máata wáamasĩrigari? Mʉʉye wapamena yʉʉ diari, ãñuniãdacu, jĩĩmiwĩ.
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉwi: —¿Yée wapamena diabosagʉdari? Yʉʉ ateréja diamacʉ̃́rã jĩĩã: Cãrẽquẽ wedeadari sʉguero, yʉʉre ĩtĩã́rĩ “cʉ̃ʉ̃rẽ masĩriga” jĩĩditogʉdacu, jĩĩwĩ.
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.