João 13
Tuyuca NT (TUE_WBT) vs ARIB
1 Pascua bosebʉreco wáaadaro péero dʉsawʉ́. Jesús cʉ̃ʉ̃ atibʉ́recopʉ niirigʉ máata cʉ̃ʉ̃ Pacʉ pʉtopʉ wáaadarere masĩtoawi. Ʉ̃sã cʉ̃ʉ̃ buerá atibʉ́recopʉ niirã́rẽ maĩnetṍnejãwĩ. Ʉ̃sãrẽ cʉ̃ʉ̃ bayiró maĩrére ẽñoã́daro péerogã dʉsawʉ́.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Wãtĩãrẽ dutigʉ́ Judas Iscariote (Simón macʉ̃rẽ) wãcũré ticotoarigʉ niiwĩ. Jesuré wedesãdutirigʉ niiwĩ. Jesupéja Cõãmacʉ̃ pʉtopʉ atirigue, cʉ̃ʉ̃ toopʉ́ cãmepʉtʉ́awaadarere masĩtoarigʉ niiwĩ. Teero biiri cʉ̃ʉ̃ Pacʉ cʉ̃ʉ̃rẽ niipetire dutiré ticoriguere masĩtoarigʉ niiwĩ. Teeré masĩgʉ̃, ʉ̃sã yaaduiri, wʉ̃mʉnʉcã, cʉ̃ʉ̃yaro sutiró sotoá sãñaãrirore tuuwéwi. Õpʉ̃ʉ̃ decopʉ oco tuucoséri caserore siatúwi.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 — ausente —
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 — ausente —
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Too siro ocoré bapapʉ́ píosã, ʉ̃sãye dʉporire cosenʉcã́wĩ. Cʉ̃ʉ̃ siatúari caseromena ocoré tuucoséwi.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Cʉ̃ʉ̃ Simón Pedroye dʉporire cosegʉ́dʉ tiirí, Pedropeja cʉ̃ʉ̃rẽ jĩĩwĩ: —¿Õpʉ̃, yée dʉporire mʉʉ cosegʉ́dari? jĩĩwĩ.
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 —Mecʉ̃tígã yʉʉ tiirére mʉʉ tʉomasĩ́ricu; too síropʉ tʉomasĩ́gʉ̃dacu, jĩĩ yʉʉwi.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Cʉ̃ʉ̃peja: —Yée dʉporire mʉʉ coserídojãgʉ̃dacu, jĩĩmiwĩ. —Yʉʉ mʉʉrẽ coseríatã, mʉʉ yʉʉ menamacʉ̃ niiricu, jĩĩwĩ.
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Simón Pedro jĩĩwĩ: —Too docare yée dʉporire cosegʉ́, yée wãmorĩ, yáa dupucãrẽ coseyá, jĩĩwĩ.
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jesupéja jĩĩwĩ: —Marĩ cusaári sirogã, jũĩrĩmanírã niipacara, cusanemóña manicú. Wáaari siro, dʉpori dícʉre cosenócu. Mʉ́ã jũĩrĩmanírã tiiróbiro niiã. Teero niipacari, sĩcʉ̃ mʉ́ã watoapʉre ñañagʉ̃́ jũĩrĩcʉtígʉ tiiróbiro niiĩ, jĩĩwĩ.
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ wedesãgʉ̃dʉre masĩtoarigʉ niiwĩ. Teero tiigʉ́, “sĩcʉ̃ mʉ́ã watoapʉre jũĩrĩcʉtígʉ tiiróbiro niiĩ” jĩĩwĩ.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Ʉ̃sãye dʉporire coseári siro, cʉ̃ʉ̃ tuuwéarirore sãña, jeanuã, ʉ̃sãrẽ jĩĩwĩ: —¿Yʉʉ mʉ́ãrẽ tiiáriguere tʉomasĩ́ĩ?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Mʉ́ã yʉʉre “ʉ̃sãrẽ buegʉ́”, teero biiri “ʉ̃sã Õpʉ̃” jĩĩã. Yʉʉ teerora niiã mʉ́ã jĩĩrõbirora.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Yʉʉ mʉ́ã Õpʉ̃, mʉ́ãrẽ buegʉ́ niipacʉ, mʉ́ãye dʉporire coseáwʉ̃. Teero tiirá, mʉ́ãcã teerora mʉ́ãye dʉporire cãmerĩ́ coseyá.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Mʉ́ãrẽ yʉʉ tiiáriguere ĩñacũ, tiinʉnʉ́searo jĩĩgʉ̃, tee queorére tiiẽ́ñoãwʉ̃.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Yʉʉ ateréja diamacʉ̃́rã jĩĩã: Sĩcʉ̃ padecotegʉno cʉ̃ʉ̃rẽ dutigʉ́ nemorṍ niiriqui. Sĩcʉ̃ ticoconorigʉcã cʉ̃ʉ̃rẽ ticocorigʉ nemorṍ niiriqui.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Mʉ́ã yʉʉ wedeariguere masĩ, teeré tiirá, ʉseniãdacu.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 ’Yʉʉ mʉ́ã niipetirapʉre wederia. Yʉʉ beserirare yʉʉ masĩã. Cõãmacʉ̃ye queti jóaripũpʉ jĩĩrõbirora diamacʉ̃́ wáaro tiiádacu. Ateré jóanoã: “Yʉʉmena yaaduiarigʉ yʉʉre ĩñatutigʉ peti niiĩ”,jĩĩ jóanoã.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Yʉʉ mʉ́ãrẽ wedesʉguegʉ tiia. Teero tiirá, too síro yʉʉ jĩĩãriguere diamacʉ̃́ wáari ĩñarã, “yʉʉrá niiã” jĩĩrére padeoádacu.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Yʉʉ ateréja diamacʉ̃́rã jĩĩã: Yʉʉ ticocoarigʉre bocagʉ́no yʉʉcãrẽ bocagʉdaqui. Yʉʉre bocagʉ́no yʉʉre ticodiocorigʉcãrẽ bocagʉdaqui, jĩĩwĩ.
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Jesús teeré ʉ̃sãrẽ wedeari siro, bayiró wãcũpatiwi. Tʉomasĩ́rõrã wedemiwĩ: —Yʉʉ ateré diamacʉ̃́rã jĩĩã: Mʉ́ã menamacʉ̃ sĩcʉ̃ yʉʉre ĩñatutirapʉre ticogʉdaqui, jĩĩwĩ.
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ʉ̃sã cãmerĩ́ ĩña, “¿noãpére teero jĩĩgʉ̃ tiii?” jĩĩmasĩriwʉ.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Yʉʉ Juan Jesús maĩnógʉ̃ cʉ̃ʉ̃ pʉtogã duiwʉ.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Teero tiigʉ́, Simón Pedro súupuaremena yʉʉre sãĩñádutiwi: “¿Noãrẽ́ wedesegʉ tiii?”
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Yʉʉ cʉ̃ʉ̃ pʉtogã munijeátua, cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáwʉ̃: —¿Õpʉ̃, noã niiĩ cʉ̃ʉ̃? jĩĩwʉ̃.
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Jesús yʉʉre jĩĩwĩ: —Yʉʉ pã soa, ticogʉ́ra niiĩ, jĩĩwĩ. Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩãri siro, Judare (Simón Iscariote macʉ̃rẽ) soa, ticowi.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Judas pãrẽ ñeeãri sirogã, Satanás cʉ̃ʉ̃rẽ sããrigʉ niiwĩ. Jesús Judare: —Mʉʉ tiiádarere máata tiisírotiya, jĩĩwĩ.
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ʉ̃sã niipetira toopʉ́ yaaduira cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrére tʉomasĩ́riwʉ.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Sĩquẽrã biiro wãcũwʉ̃: “Judas niyeru sã́ãripore cotegʉ́ niirĩ, cʉ̃ʉ̃rẽ apeyenó bosebʉreco maquẽrẽ sãĩdutígʉ tiiájĩyi; o bóaneõrãrẽ niyeru ticodutigʉ ticodutiajĩyi”, jĩĩ wãcũmiwʉ̃.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judas pãrẽ ñeeãri sirogã, witijõãwĩ. Ñamipʉ niiwʉ̃.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Judas witiwari siro, Jesús ʉ̃sãrẽ jĩĩwĩ: —Mecʉ̃tígã yʉʉ niipetira sõwʉ̃ ʉpʉtí macʉ̃ niirére ẽñonóãdacu. Yʉʉmena “Cõãmacʉ̃ ʉpʉtí macʉ̃ niiĩ” jĩĩrécãrẽ ẽñonóãdacu.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Yʉʉ “Cõãmacʉ̃ ʉpʉtí macʉ̃ niiĩ” jĩĩrére ẽñorĩ́, cʉ̃ʉ̃cã yʉʉ ʉpʉtí macʉ̃ niirére máata ẽñogʉ̃́daqui.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Yʉʉ menamacãrã, yʉʉ péerogã mʉ́ãmena niinemogʉ̃dacu. Mʉ́ã yʉʉre ãmaãmiãdacu. Yʉʉ judíoare dutiráre jĩĩrirobirora mʉ́ãrẽ mecʉ̃tígã jĩĩã: “Yʉʉ wáaadaropʉre mʉ́ã wáamasĩricu”.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Mʉ́ãrẽ mama dutirére cṹũã: Cãmerĩ́ maĩñá; yʉʉ mʉ́ãrẽ maĩrṍbirora mʉ́ãcã cãmerĩ́ maĩñá.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Mʉ́ã cãmerĩ́ maĩrĩ́, ãpẽrã́ niipetira mʉ́ãrẽ yʉʉ buerá niirére masĩãdacua, jĩĩwĩ.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simón Pedro cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáwĩ: —Õpʉ̃, ¿noopʉ́ wáagʉdari? jĩĩwĩ. Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉwi: —Mecʉ̃tígã yʉʉ wáaadaropʉre mʉʉ wáamasĩricu. Too síropʉ yʉʉre nʉnʉgʉ̃́dacu, jĩĩwĩ.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Pedropeja cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáwĩ sũcã: —Õpʉ̃, ¿deero tiigʉ́ yʉʉ mʉʉmena máata wáamasĩrigari? Mʉʉye wapamena yʉʉ diari, ãñuniãdacu, jĩĩmiwĩ.
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉwi: —¿Yée wapamena diabosagʉdari? Yʉʉ ateréja diamacʉ̃́rã jĩĩã: Cãrẽquẽ wedeadari sʉguero, yʉʉre ĩtĩã́rĩ “cʉ̃ʉ̃rẽ masĩriga” jĩĩditogʉdacu, jĩĩwĩ.
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.