Lucas 18
Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs NAA
1 Jesús cʉ̃ʉ̃ bueráre “duucṹrõ manirṍ Cõãmacʉ̃rẽ sãĩrucújãña” jĩĩgʉ̃, ate queorémena wedeyigʉ.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 —Sicamacãpʉ sĩcʉ̃ queti beserí basocʉ niiyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ Cõãmacʉ̃rẽ cuiriyigʉ. Basocáre teero ĩñajãyigʉ.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Tiimacãpʉre sĩcõ wapewio niiyigo. Coo cʉ̃ʉ̃ pʉtopʉ wáarucuyigo, coore ñañarõ tiigʉ́mena quẽnodutígodo.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Yoari tiiápuriyigʉ. Too síro wãcũyigʉ: “Yʉʉ Cõãmacʉ̃rẽ cuiri, basocáre teero ĩñajãpacʉ,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 atigó wapewioyere quẽnogʉ̃́da. Yʉʉ teero tiirí, yʉʉre potocṍdujãgõdaco. Teero tiihégʉ, coo naĩrõ atiri, põõtẽ́õribocu”, jĩĩyigʉ, jĩĩ wedeyigʉ Jesús.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Marĩ Õpʉ̃ wedenemoyigʉ:
6 Então o Senhor disse:
7 ¿Nemorṍ Cõãmacʉ̃pe cʉ̃ʉ̃ beserirare tiiápugʉdari? ¿Ñamirĩ́, bʉ́recori cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩrã́rẽ máata yʉʉgʉdari?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Yʉʉre tʉoyá: Pearó manirṍ cʉ̃́ã sãĩrére yʉʉgʉdaqui. Cʉ̃ʉ̃ teero yʉʉpacari, yʉʉ niipetira sõwʉ̃ atibʉ́recopʉ pʉtʉaatiri, ¿basocá padeorémena sãĩrã́rẽ bʉagʉ́dari? Bʉarícu, jĩĩyigʉ.
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Jesús pʉto ãpẽrã́ tʉorá jeayira. Cʉ̃́ã “Cõãmacʉ̃ ĩñacoropʉ ãñuré tiirá niiã” jĩĩ wãcũmiyira. Cʉ̃́ã teero wãcũjĩrã, ãpẽrãrẽ́ booríyira. Teero tiigʉ́, ate queorémena cʉ̃́ãrẽ wedeyigʉ:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 —Pʉarã́ ʉ̃mʉã Cõãmacʉ̃wiipʉ súubusera sããwayira. Sĩcʉ̃ fariseo basocʉ niiyigʉ. Ãpĩ romanuã õpʉ̃rẽ niyeru wapasébosari basocʉ niiyigʉ.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Fariseo basocʉ nucũ, súubusegʉ jĩĩyigʉ: “Cõãmacʉ̃, yʉʉ ãpẽrã́ tiiróbiro niiria. Teero tiigʉ́, mʉʉrẽ ʉsenire ticoa. Cʉ̃́ã ãpẽrãyére tiiditóremena néejãcua; ñañaré tiihérare wedesãcua; nʉmocʉtira niipacara, ãpẽrã́ numiã́mena ñeeapecua. Yʉʉ ĩ́ni niyeru wapasébosari basocʉ tiiróbiro niiria.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Yʉʉ sica semanarẽ pʉabʉ́reco betia. Cien wapatágʉ, pʉamóquẽñe yʉʉ wapatárere mʉʉrẽ ticoa”, jĩĩmiyigʉ.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Niyeru wapasébosari basocʉpe yoaropʉ pʉtʉánʉcã, ĩñamʉõcoriyigʉ. Bayiró wãcũpatijĩgʉ̃, cʉ̃ʉ̃ cutirore páa, jĩĩyigʉ: “Cõãmacʉ̃, yʉʉre bóaneõ ĩñaña; yʉʉ ñañarére tiijã́miã”, jĩĩyigʉ.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Jesús jĩĩnemoyigʉ:
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Wĩmarãrẽ Jesús pʉto néewayira ñaapeódutira. Jesús buerá teero tiirí ĩñarã, cʉ̃́ãrẽ néewarare tutimiyira.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Jesupé cʉ̃́ãrẽ atiduti, jĩĩyigʉ:
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Yʉʉ ateréja diamacʉ̃́rã jĩĩã: Ãniãgã tiiróbiro Cõãmacʉ̃ dutirére ãñurõ wãcũnʉnʉse tiihéranorẽ cʉ̃ʉ̃ dutiré cʉ̃́ãpʉre jeaboariguere cʉ̃́ãrẽ jearicu, jĩĩyigʉ.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Judíoare Dutirá Peti menamacʉ̃ Jesuré sãĩñáyigʉ:
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉyigʉ:
19 Jesus respondeu:
20 Mʉʉ Cõãmacʉ̃ dutiré cṹũriguere masĩcu. “Ãpĩ nʉmorẽ ñeeaperijãña. Basocáre sĩãríjãña. Yaaríjãña. Ãpẽrãrẽ́ jĩĩditoremena wedesãrijãña. Mʉʉ pacʉ, mʉʉ pacore padeoyá”, jĩĩã, jĩĩyigʉ.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 —Yʉʉ wĩmagʉ̃pʉra tee niipetirere tiimʉ́ãatimiwʉ̃, jĩĩmiyigʉ.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ jĩĩyigʉ:
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩ tʉogʉ́, tʉsarijõãyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ pee peti apeyé cʉogʉ́ niiyigʉ.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Cʉ̃ʉ̃ tʉsarijõãrĩ ĩñagʉ̃, Jesús jĩĩyigʉ:
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Wáicʉ camello wãmecʉtigʉ awigá copegãpʉ sããcãmewitimasĩriqui. Toorá nemocú, pee apeyé cʉoráno Cõãmacʉ̃ dutirére ãñurõ tiinʉnʉ́sedʉgaripereja, jĩĩyigʉ.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Cʉ̃ʉ̃ jĩĩrére tʉorá sãĩñáyira:
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jesús cʉ̃́ãrẽ jĩĩyigʉ:
27 Mas Jesus respondeu:
28 Pedro jĩĩyigʉ:
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Cʉ̃ʉ̃ cʉ̃́ãrẽ yʉʉyigʉ:
29 Jesus lhes respondeu:
30 cʉ̃ʉ̃ cṹũwarigue nemorṍ bʉagʉ́daqui atibʉ́recopʉre. Too síropʉcãrẽ Cõãmacʉ̃mena catiré petihére bʉagʉ́daqui, jĩĩyigʉ.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Jesús cʉ̃ʉ̃ buerá docere sʉowá, jĩĩyigʉ:
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Toopʉ́ yʉʉ niipetira sõwʉ̃rẽ judíoa niihẽrã dutirápʉre ticoadacua. Yʉʉre buijã́, ñañarõ jĩĩ, ʉsecó eobatétu,
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 tãna, sĩãã́dacua. Itiábʉreco siro masãgʉ̃dacu, jĩĩyigʉ.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Cʉ̃ʉ̃ buerá teeré tʉomasĩ́riyira. “Ñeenórẽ wedesegʉ tiii”, jĩĩmasĩriyira. Tʉomasĩ́ña maniréno niiyiro.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Jesús Jericó pʉtopʉ jeagʉdʉ tiirí, sĩcʉ̃ maa wesapʉ niyeru sãĩduíyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ capeari baunóhẽgʉ̃ niiyigʉ.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Paʉ basocá wáari tʉogʉ́: —¿Deero wáai? jĩĩ sãĩñáyigʉ.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 —Jesús Nazaret macã macʉ̃ netõwágʉ tiii, jĩĩyira.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Teero tiigʉ́, bayiró bʉsʉrómena jĩĩyigʉ:
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Cʉ̃ʉ̃ pʉto netõwára: —Nocõrõrã ditamaníjõãña, jĩĩ tutimiyira.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Jesupéja pʉtʉánʉcã, cʉ̃ʉ̃rẽ néeatidutiyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ pʉto jeari, cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáyigʉ.
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 —¿Mʉʉrẽ deero tiirí boogári? jĩĩyigʉ.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 —Jáʉ. Ĩñaña sáa. Mʉʉ padeojĩ́gʉ̃, netõnénoãrigʉpʉ pʉtʉáa, jĩĩyigʉ.
42 Jesus lhe disse:
43 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩrã, ĩñajõãyigʉ sáa. Ĩña, Jesuré nʉnʉwágʉra, Cõãmacʉ̃rẽ ʉsenire ticoyigʉ. Niipetira cʉ̃ʉ̃rẽ teero wáari ĩñarã, Cõãmacʉ̃rẽ ʉsenire ticoyira.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.