Lucas 18
Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs ACF
1 Jesús cʉ̃ʉ̃ bueráre “duucṹrõ manirṍ Cõãmacʉ̃rẽ sãĩrucújãña” jĩĩgʉ̃, ate queorémena wedeyigʉ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 —Sicamacãpʉ sĩcʉ̃ queti beserí basocʉ niiyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ Cõãmacʉ̃rẽ cuiriyigʉ. Basocáre teero ĩñajãyigʉ.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Tiimacãpʉre sĩcõ wapewio niiyigo. Coo cʉ̃ʉ̃ pʉtopʉ wáarucuyigo, coore ñañarõ tiigʉ́mena quẽnodutígodo.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Yoari tiiápuriyigʉ. Too síro wãcũyigʉ: “Yʉʉ Cõãmacʉ̃rẽ cuiri, basocáre teero ĩñajãpacʉ,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 atigó wapewioyere quẽnogʉ̃́da. Yʉʉ teero tiirí, yʉʉre potocṍdujãgõdaco. Teero tiihégʉ, coo naĩrõ atiri, põõtẽ́õribocu”, jĩĩyigʉ, jĩĩ wedeyigʉ Jesús.
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Marĩ Õpʉ̃ wedenemoyigʉ:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 ¿Nemorṍ Cõãmacʉ̃pe cʉ̃ʉ̃ beserirare tiiápugʉdari? ¿Ñamirĩ́, bʉ́recori cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩrã́rẽ máata yʉʉgʉdari?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Yʉʉre tʉoyá: Pearó manirṍ cʉ̃́ã sãĩrére yʉʉgʉdaqui. Cʉ̃ʉ̃ teero yʉʉpacari, yʉʉ niipetira sõwʉ̃ atibʉ́recopʉ pʉtʉaatiri, ¿basocá padeorémena sãĩrã́rẽ bʉagʉ́dari? Bʉarícu, jĩĩyigʉ.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jesús pʉto ãpẽrã́ tʉorá jeayira. Cʉ̃́ã “Cõãmacʉ̃ ĩñacoropʉ ãñuré tiirá niiã” jĩĩ wãcũmiyira. Cʉ̃́ã teero wãcũjĩrã, ãpẽrãrẽ́ booríyira. Teero tiigʉ́, ate queorémena cʉ̃́ãrẽ wedeyigʉ:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Pʉarã́ ʉ̃mʉã Cõãmacʉ̃wiipʉ súubusera sããwayira. Sĩcʉ̃ fariseo basocʉ niiyigʉ. Ãpĩ romanuã õpʉ̃rẽ niyeru wapasébosari basocʉ niiyigʉ.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Fariseo basocʉ nucũ, súubusegʉ jĩĩyigʉ: “Cõãmacʉ̃, yʉʉ ãpẽrã́ tiiróbiro niiria. Teero tiigʉ́, mʉʉrẽ ʉsenire ticoa. Cʉ̃́ã ãpẽrãyére tiiditóremena néejãcua; ñañaré tiihérare wedesãcua; nʉmocʉtira niipacara, ãpẽrã́ numiã́mena ñeeapecua. Yʉʉ ĩ́ni niyeru wapasébosari basocʉ tiiróbiro niiria.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Yʉʉ sica semanarẽ pʉabʉ́reco betia. Cien wapatágʉ, pʉamóquẽñe yʉʉ wapatárere mʉʉrẽ ticoa”, jĩĩmiyigʉ.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Niyeru wapasébosari basocʉpe yoaropʉ pʉtʉánʉcã, ĩñamʉõcoriyigʉ. Bayiró wãcũpatijĩgʉ̃, cʉ̃ʉ̃ cutirore páa, jĩĩyigʉ: “Cõãmacʉ̃, yʉʉre bóaneõ ĩñaña; yʉʉ ñañarére tiijã́miã”, jĩĩyigʉ.
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Jesús jĩĩnemoyigʉ:
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Wĩmarãrẽ Jesús pʉto néewayira ñaapeódutira. Jesús buerá teero tiirí ĩñarã, cʉ̃́ãrẽ néewarare tutimiyira.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Jesupé cʉ̃́ãrẽ atiduti, jĩĩyigʉ:
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Yʉʉ ateréja diamacʉ̃́rã jĩĩã: Ãniãgã tiiróbiro Cõãmacʉ̃ dutirére ãñurõ wãcũnʉnʉse tiihéranorẽ cʉ̃ʉ̃ dutiré cʉ̃́ãpʉre jeaboariguere cʉ̃́ãrẽ jearicu, jĩĩyigʉ.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Judíoare Dutirá Peti menamacʉ̃ Jesuré sãĩñáyigʉ:
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉyigʉ:
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Mʉʉ Cõãmacʉ̃ dutiré cṹũriguere masĩcu. “Ãpĩ nʉmorẽ ñeeaperijãña. Basocáre sĩãríjãña. Yaaríjãña. Ãpẽrãrẽ́ jĩĩditoremena wedesãrijãña. Mʉʉ pacʉ, mʉʉ pacore padeoyá”, jĩĩã, jĩĩyigʉ.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 —Yʉʉ wĩmagʉ̃pʉra tee niipetirere tiimʉ́ãatimiwʉ̃, jĩĩmiyigʉ.
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ jĩĩyigʉ:
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩ tʉogʉ́, tʉsarijõãyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ pee peti apeyé cʉogʉ́ niiyigʉ.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Cʉ̃ʉ̃ tʉsarijõãrĩ ĩñagʉ̃, Jesús jĩĩyigʉ:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Wáicʉ camello wãmecʉtigʉ awigá copegãpʉ sããcãmewitimasĩriqui. Toorá nemocú, pee apeyé cʉoráno Cõãmacʉ̃ dutirére ãñurõ tiinʉnʉ́sedʉgaripereja, jĩĩyigʉ.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Cʉ̃ʉ̃ jĩĩrére tʉorá sãĩñáyira:
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Jesús cʉ̃́ãrẽ jĩĩyigʉ:
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pedro jĩĩyigʉ:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Cʉ̃ʉ̃ cʉ̃́ãrẽ yʉʉyigʉ:
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 cʉ̃ʉ̃ cṹũwarigue nemorṍ bʉagʉ́daqui atibʉ́recopʉre. Too síropʉcãrẽ Cõãmacʉ̃mena catiré petihére bʉagʉ́daqui, jĩĩyigʉ.
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Jesús cʉ̃ʉ̃ buerá docere sʉowá, jĩĩyigʉ:
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Toopʉ́ yʉʉ niipetira sõwʉ̃rẽ judíoa niihẽrã dutirápʉre ticoadacua. Yʉʉre buijã́, ñañarõ jĩĩ, ʉsecó eobatétu,
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 tãna, sĩãã́dacua. Itiábʉreco siro masãgʉ̃dacu, jĩĩyigʉ.
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Cʉ̃ʉ̃ buerá teeré tʉomasĩ́riyira. “Ñeenórẽ wedesegʉ tiii”, jĩĩmasĩriyira. Tʉomasĩ́ña maniréno niiyiro.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Jesús Jericó pʉtopʉ jeagʉdʉ tiirí, sĩcʉ̃ maa wesapʉ niyeru sãĩduíyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ capeari baunóhẽgʉ̃ niiyigʉ.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Paʉ basocá wáari tʉogʉ́: —¿Deero wáai? jĩĩ sãĩñáyigʉ.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 —Jesús Nazaret macã macʉ̃ netõwágʉ tiii, jĩĩyira.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Teero tiigʉ́, bayiró bʉsʉrómena jĩĩyigʉ:
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Cʉ̃ʉ̃ pʉto netõwára: —Nocõrõrã ditamaníjõãña, jĩĩ tutimiyira.
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jesupéja pʉtʉánʉcã, cʉ̃ʉ̃rẽ néeatidutiyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ pʉto jeari, cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáyigʉ.
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 —¿Mʉʉrẽ deero tiirí boogári? jĩĩyigʉ.
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 —Jáʉ. Ĩñaña sáa. Mʉʉ padeojĩ́gʉ̃, netõnénoãrigʉpʉ pʉtʉáa, jĩĩyigʉ.
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩrã, ĩñajõãyigʉ sáa. Ĩña, Jesuré nʉnʉwágʉra, Cõãmacʉ̃rẽ ʉsenire ticoyigʉ. Niipetira cʉ̃ʉ̃rẽ teero wáari ĩñarã, Cõãmacʉ̃rẽ ʉsenire ticoyira.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.