Hebreus 11
Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs VC
1 Marĩ padeorémena biiro jĩĩmasĩã: Cõãmacʉ̃ “teero tiigʉ́da” jĩĩriguere diamacʉ̃́rã tiigʉ́daqui. Teero biiri marĩ ĩñaripacara, “diamacʉ̃́rã niicu” jĩĩmasĩã.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Too sʉgueropʉ marĩ ñecʉ̃sʉ̃mʉã Cõãmacʉ̃rẽ padeoyíra. Teero tiigʉ́, Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ãrẽ “ãñurã́rã niiĩya” jĩĩyigʉ.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Marĩ Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, biiro masĩã: Cʉ̃ʉ̃ atibʉ́reco niirére niipetirere bauanégʉ̃, cʉ̃ʉ̃ dutirémena bauanérigʉ niiwĩ. Teero tiiró, atibʉ́reco maquẽ marĩ mecʉ̃tígã ĩñaré sicatopʉre ĩñaña manirígue niiã.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, biiro tiiyígʉ: Cõãmacʉ̃rẽ ticogʉ, oveja ãñugʉ̃́rẽ sĩã sóemonecoyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ sõwʉ̃ Caín ticorigue nemorṍ ãñuré ticoyigʉ. Cõãmacʉ̃ Abelre “ãñugʉ̃́rã niiĩ” jĩĩ ĩñagʉ̃, cʉ̃ʉ̃ ticoriguere ñeeyigʉ. Teero tiiró, Abel diari siro niipacari, cʉ̃ʉ̃ Cõãmacʉ̃rẽ padeorígue atitócãrẽ marĩrẽ bueré néeatia.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Enoc Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, diaripacari, Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ cʉ̃ʉ̃ pʉtopʉ néemʉãwayigʉ. Ãpẽrã́ cʉ̃ʉ̃rẽ ãmaãmiyira. Bʉaríyira. Cõãmacʉ̃ye queti jóaripũpʉ biiro jóanoã: “Cõãmacʉ̃ Enorẽ ʉseniremena ĩñayigʉ. Teero tiigʉ́, cʉ̃ʉ̃rẽ néemʉãwayigʉ”, jĩĩ jóanoã.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Marĩ Cõãmacʉ̃rẽ padeoríjĩrã, cʉ̃ʉ̃rẽ ʉsenirĩ tiimasĩ́ria. Cõãmacʉ̃mena bapacʉtidʉgagʉno “diamacʉ̃́rã niiqui” jĩĩrõ booa. Teero biiri “cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉ padeorémena sãĩrĩ́, ãñurõ tiigʉ́daqui” jĩĩrõ booa.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Noé Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, dooríwʉ pairíwʉre tiiyígʉ. Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃ too síro tiiádarere Noerẽ́ wedeyigʉ. Noé teero wáaadarere ĩñaripacʉ, Cõãmacʉ̃rẽ quioníremena ĩñajĩgʉ̃, cʉ̃ʉ̃ya wederare netõnégʉ̃da jĩĩgʉ̃, tiiwʉré tiiyígʉ. Teero padeorémena tiiwʉré tiigʉ́, too macãrã duaadarere, teero biiri cʉ̃́ã pecamepʉ wáaadarere tʉomasĩ́rĩ tiimíyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ padeorí, Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ “ãñugʉ̃́rã niiĩ” jĩĩ ĩñayigʉ.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Abraham Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃ jĩĩrirobirora tiiyígʉ. Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ apeditapʉ́ cʉ̃ʉ̃rẽ ticoadari ditapʉ wáadutiri, wáayigʉ. Cʉ̃ʉ̃ya macãrẽ witiwagʉ, “tiiditapʉ wáagʉ tiia” jĩĩrṍ manirṍ wáajõãyigʉ.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃rẽ “ticogʉda” jĩĩri ditapʉ jea, niiyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ya dita niipacari, sicadita waso, niiyigʉ. Wáicʉra caserimena tiirí wiipʉ niiyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ macʉ̃ Isaac, teero biiri cʉ̃ʉ̃ pãrãmí Jacob teerora niinʉnʉseyira. Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ãcãrẽ tiiditare “ticogʉda” jĩĩyigʉ.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham macã manigʉ̃́ niijĩgʉ̃, ãñurõ tiirí macã cʉ̃ʉ̃ niirucujããdari macãpere yueyigʉ. Tiimacã, ʉ̃mʉã́sepʉ niirí macã, Cõãmacʉ̃ tiirí macã niiã.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Abraham Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, bʉcʉ peti niipacʉ, Saracã põnamanígõ niipacari, tutuare bʉayígʉ. Cʉ̃ʉ̃rẽ Cõãmacʉ̃ tutuare ticoriguemena põnacʉtíyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ biiro wãcũyigʉ: “Cõãmacʉ̃ yʉʉre ‘paʉ pãrãmérãcʉtigʉdacu’ jĩĩriguere queoró tiigʉ́daqui”, jĩĩ wãcũyigʉ.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Teero tiigʉ́, Abraham bʉcʉ peti niipacʉ, macʉ̃cʉtiyigʉ. Macʉ̃cʉti, too síro paʉ peti pãrãmérãcʉtiyigʉ. Ñocõãrẽ́, ditatuparire queopetímasĩña manirṍbiro cʉ̃ʉ̃ pãrãmérãrẽ queopetímasĩña maniã.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Cʉ̃́ã niipetira Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ãrẽ “ticogʉda” jĩĩriguere ñeeripacara, diajõãyira. Cʉ̃́ã padeojĩ́rã, cʉ̃ʉ̃ ticoadarere yoaropʉ ĩñarãbiro niijãyira. “Teeré cʉoádacu” jĩĩ wãcũrã, ʉseniyira. Cʉ̃́ã teeré wãcũrã, “atiditapére wáanetõri basoca niiã” jĩĩyira.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Teeré jĩĩrã́no cʉ̃́ã niiãdari dita petire ãmaãrã tiiíya.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Cʉ̃́ã witiwari ditapʉre wãcũrãjã, coebójĩya.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Cʉ̃́ã niimiri dita nemorṍ ãñurõ niiãdari dita petire booyíra. Ʉ̃mʉã́sepʉre niidʉgayira. Teero tiigʉ́, Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ã “ʉ̃sã Õpʉ̃ niiĩ” jĩĩrĩ, bobosã́riyigʉ. Teero bobosã́rijĩgʉ̃, cʉ̃́ã niiãdari macãrẽ ʉ̃mʉã́sepʉre quẽnoyúetoayigʉ.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abraham biiro wãcũyigʉ: “Cõãmacʉ̃ diarirapʉrena masõmasĩĩ”, jĩĩ wãcũyigʉ. Teero tiirá, marĩ biiro jĩĩmasĩã: “Abraham cʉ̃ʉ̃ macʉ̃rẽ diarigʉpʉre masõrigʉ tiirírobiro cʉoyígʉ”, jĩĩmasĩã.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Isaac Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃ põna Jacoré, Esaúre cʉ̃́ãrẽ too síro wáaadarere wedecũyigʉ.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Jacob Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃ diaadari sʉguerogã, José põnarẽ́ too síro wáaadarere wedecũyigʉ. Teero wedesegʉ, cʉ̃ʉ̃ tuurítuarigʉmena túañe, Cõãmacʉ̃rẽ “ãñuniã mʉʉ” jĩĩyigʉ.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 José Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, diagʉdʉ, cʉ̃ʉ̃ya wederare cʉ̃́ã too síropʉ Egiptopʉ witiwari, cʉ̃ʉ̃ye cõãrĩrẽ́ néewadutiyigʉ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Moisés pacʉsʉ̃mʉã Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, Moisés bauári, cʉ̃ʉ̃rẽ ĩtĩã́rã muĩpũrã yayió, cʉoyíra. “Ãñugʉ̃́ peti niiĩ”, jĩĩ ĩñayira. Egipto macãrã õpʉ̃ wĩmarã ʉ̃mʉãrẽ Israelya põna macãrãrẽ sĩãdutípacari, cuiriyira.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Moisés Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, bʉcʉágʉ, “Egipto macãrã õpʉ̃ macõ macʉ̃ niiĩ” jĩĩrére booríyigʉ.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Coomena pʉtʉágʉ, Cõãmacʉ̃ boorére tiirípacʉ, apeyenó ãñurére cʉobójĩyi; atibʉ́recopʉre ʉsenibojĩyi. Toopʉ́re pʉtʉárono tiigʉ́, Cõãmacʉ̃rẽ padeorámenape ñañarõ netõápudʉgayigʉ.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Cʉ̃ʉ̃ Cristo atibʉ́recopʉ niigʉ̃ ñañarõ netõã́dare tiiróbiro ñañarõ netõyígʉ. “Yʉʉ teero ñañarõ netõré Egipto macãrã cʉ̃́ã cʉoré nemorṍ wapacʉtía”, jĩĩ wãcũyigʉ. Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ too síropʉ ticoadarere wãcũgʉ̃, teero jĩĩyigʉ.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, Egiptopʉ niiãrigʉ witiwayigʉ. Too macãrã õpʉ̃ cúagʉ niipacari, cuiro manirṍ witiwayigʉ. Cõãmacʉ̃ bauhégʉre ĩñagʉ̃ tiiróbiro padeorucújãyigʉ.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, Pascua sicato nʉcãrí bʉrecore Cõãmacʉ̃ tiidutírere tiiyígʉ. Israelya põna macãrãrẽ corderoare sĩãdutí, cʉ̃́ãye díimena wiserí sopepãmarĩ wesarire tuusĩã́dutiyigʉ. Teero tiigʉ́, ángelepe tee díire ĩñajĩgʉ̃, bauásʉguerigʉre sĩãríyigʉ.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Israelya põna macãrã Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, día Sõãrímaarẽ tĩãwayira. Maa ãñurõ boporímaarẽ tiiróbiro tĩãwayira. Egipto macãrãpe cʉ̃́ã siro tĩãwama jĩĩrã, duapetijõãyira.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Israelya põna macãrã Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, Jericó wãmecʉtiri macã wesare siete bʉrecori sodeayira. Cʉ̃́ã Cõãmacʉ̃rẽ padeorémena tiimacã wesa niirí sãnirõ ʉ̃tãmena weeri sãnirõca peecũmújõãyiro.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Rahab ʉ̃mʉã́mena ñeeape wapatári basoco Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gõ, Israelya põna macãrã ĩñadutira jearáre ãñurõ bocayigo. Teero tiigó, tiimacã macãrã Cõãmacʉ̃rẽ netõnʉcã́rãmena diariyigo.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Ñeerẽ́ wedenemogʉ̃dari yʉʉ? Niipetiraye quetire wedemasĩña maniã. Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel, teero biiri ãpẽrã́ profetas tiiríguere wedepetiriga.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Cʉ̃́ã Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, biiro tiiyíra: Apeditári macãrãmena cãmerĩ́sĩã, netõnʉcã́yira; cʉ̃́ãya wederare diamacʉ̃́rã dutiyira; Cõãmacʉ̃ “tiiápugʉda” jĩĩriguere ñeeyira; yáiwa niirṍpʉ biadʉpópacari, cʉ̃́ã padeorémena yáiwaye ʉserire biarí tiiyíra;
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 pairíme pecame jʉ̃ʉ̃rṍpʉ sõnecoricãrẽ, jʉ̃ʉ̃riyira; ãpẽrã́ cʉ̃́ãrẽ espadamena sĩãdʉgári, dutijã́yira; tutuarimirira tutuara wáayira; cãmerĩ́sĩãrã wáara, nemorṍ tutuara wáayira; cʉ̃́ã wãpãrãmena cãmerĩ́sĩãrã, cʉ̃́ãrẽ netõnʉcã́yira.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Sĩquẽrã numiã́ cʉ̃́ã põna diaarirare masõãrirapʉre wiyanóyira sũcã.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Ãpẽrã́ ñañarõ bui, tãnanóyira. Ãpẽrã́ cõmedárimena siatú, peresuwiipʉ dʉponoyira.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Ãpẽrã́ ʉ̃tãperimena déesĩãnoyira. Ãpẽrã́ cʉ̃́ãye õpʉ̃ʉ̃rĩ deco widetánoyira. Ãpẽrã́ espadamena páatasĩãnoyira. Ãpẽrã́ suti manirã́ oveja caseri, cabra caserimena dícʉ sãñarira cuicãmesãyira. Cʉ̃́ã bóaneõrã, ñañarõ tiinórira, cãmitunorira niiyira.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Cʉ̃́ã atibʉ́reco macãrã nemorṍ ãñurã́ niipacari, atibʉ́reco macãrã cʉ̃́ã ãñurére ĩñadʉgariyira; cʉ̃́ãrẽ cõãdʉgayira. Cõãmacʉ̃rẽ padeoré wapa cʉ̃́ãrẽ ñañarõ tiirí, cuira, basocá manirṍ, yucʉ manirṍpʉ, ʉ̃tãyucʉpʉ, ʉ̃tãtutiripʉ, ditacoperipʉ niisodeaatiyira.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ã niipetira padeorí ĩñagʉ̃, “ãñurã́rã niiĩya” jĩĩyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩri siro niipacari, cʉ̃ʉ̃ cʉ̃́ãrẽ “ticogʉda” jĩĩriguere ñeeriyira ména.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Cʉ̃́ã ñeeãdari sʉguero, Cõãmacʉ̃ marĩrẽ nemorṍ ãñuré tiisʉguédʉgarigʉ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ teero tiirí siro, cʉ̃́ã marĩmena sĩcãrõména ãñurã́ quẽnojeáadacua.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.