Hebreus 11

Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Marĩ padeorémena biiro jĩĩmasĩã: Cõãmacʉ̃ “teero tiigʉ́da” jĩĩriguere diamacʉ̃́rã tiigʉ́daqui. Teero biiri marĩ ĩñaripacara, “diamacʉ̃́rã niicu” jĩĩmasĩã.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Too sʉgueropʉ marĩ ñecʉ̃sʉ̃mʉã Cõãmacʉ̃rẽ padeoyíra. Teero tiigʉ́, Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ãrẽ “ãñurã́rã niiĩya” jĩĩyigʉ.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Marĩ Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, biiro masĩã: Cʉ̃ʉ̃ atibʉ́reco niirére niipetirere bauanégʉ̃, cʉ̃ʉ̃ dutirémena bauanérigʉ niiwĩ. Teero tiiró, atibʉ́reco maquẽ marĩ mecʉ̃tígã ĩñaré sicatopʉre ĩñaña manirígue niiã.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Abel Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, biiro tiiyígʉ: Cõãmacʉ̃rẽ ticogʉ, oveja ãñugʉ̃́rẽ sĩã sóemonecoyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ sõwʉ̃ Caín ticorigue nemorṍ ãñuré ticoyigʉ. Cõãmacʉ̃ Abelre “ãñugʉ̃́rã niiĩ” jĩĩ ĩñagʉ̃, cʉ̃ʉ̃ ticoriguere ñeeyigʉ. Teero tiiró, Abel diari siro niipacari, cʉ̃ʉ̃ Cõãmacʉ̃rẽ padeorígue atitócãrẽ marĩrẽ bueré néeatia.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enoc Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, diaripacari, Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ cʉ̃ʉ̃ pʉtopʉ néemʉãwayigʉ. Ãpẽrã́ cʉ̃ʉ̃rẽ ãmaãmiyira. Bʉaríyira. Cõãmacʉ̃ye queti jóaripũpʉ biiro jóanoã: “Cõãmacʉ̃ Enorẽ ʉseniremena ĩñayigʉ. Teero tiigʉ́, cʉ̃ʉ̃rẽ néemʉãwayigʉ”, jĩĩ jóanoã.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Marĩ Cõãmacʉ̃rẽ padeoríjĩrã, cʉ̃ʉ̃rẽ ʉsenirĩ tiimasĩ́ria. Cõãmacʉ̃mena bapacʉtidʉgagʉno “diamacʉ̃́rã niiqui” jĩĩrõ booa. Teero biiri “cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉ padeorémena sãĩrĩ́, ãñurõ tiigʉ́daqui” jĩĩrõ booa.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Noé Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, dooríwʉ pairíwʉre tiiyígʉ. Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃ too síro tiiádarere Noerẽ́ wedeyigʉ. Noé teero wáaadarere ĩñaripacʉ, Cõãmacʉ̃rẽ quioníremena ĩñajĩgʉ̃, cʉ̃ʉ̃ya wederare netõnégʉ̃da jĩĩgʉ̃, tiiwʉré tiiyígʉ. Teero padeorémena tiiwʉré tiigʉ́, too macãrã duaadarere, teero biiri cʉ̃́ã pecamepʉ wáaadarere tʉomasĩ́rĩ tiimíyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ padeorí, Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ “ãñugʉ̃́rã niiĩ” jĩĩ ĩñayigʉ.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Abraham Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃ jĩĩrirobirora tiiyígʉ. Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ apeditapʉ́ cʉ̃ʉ̃rẽ ticoadari ditapʉ wáadutiri, wáayigʉ. Cʉ̃ʉ̃ya macãrẽ witiwagʉ, “tiiditapʉ wáagʉ tiia” jĩĩrṍ manirṍ wáajõãyigʉ.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃rẽ “ticogʉda” jĩĩri ditapʉ jea, niiyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ya dita niipacari, sicadita waso, niiyigʉ. Wáicʉra caserimena tiirí wiipʉ niiyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ macʉ̃ Isaac, teero biiri cʉ̃ʉ̃ pãrãmí Jacob teerora niinʉnʉseyira. Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ãcãrẽ tiiditare “ticogʉda” jĩĩyigʉ.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Abraham macã manigʉ̃́ niijĩgʉ̃, ãñurõ tiirí macã cʉ̃ʉ̃ niirucujããdari macãpere yueyigʉ. Tiimacã, ʉ̃mʉã́sepʉ niirí macã, Cõãmacʉ̃ tiirí macã niiã.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Abraham Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, bʉcʉ peti niipacʉ, Saracã põnamanígõ niipacari, tutuare bʉayígʉ. Cʉ̃ʉ̃rẽ Cõãmacʉ̃ tutuare ticoriguemena põnacʉtíyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ biiro wãcũyigʉ: “Cõãmacʉ̃ yʉʉre ‘paʉ pãrãmérãcʉtigʉdacu’ jĩĩriguere queoró tiigʉ́daqui”, jĩĩ wãcũyigʉ.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Teero tiigʉ́, Abraham bʉcʉ peti niipacʉ, macʉ̃cʉtiyigʉ. Macʉ̃cʉti, too síro paʉ peti pãrãmérãcʉtiyigʉ. Ñocõãrẽ́, ditatuparire queopetímasĩña manirṍbiro cʉ̃ʉ̃ pãrãmérãrẽ queopetímasĩña maniã.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Cʉ̃́ã niipetira Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ãrẽ “ticogʉda” jĩĩriguere ñeeripacara, diajõãyira. Cʉ̃́ã padeojĩ́rã, cʉ̃ʉ̃ ticoadarere yoaropʉ ĩñarãbiro niijãyira. “Teeré cʉoádacu” jĩĩ wãcũrã, ʉseniyira. Cʉ̃́ã teeré wãcũrã, “atiditapére wáanetõri basoca niiã” jĩĩyira.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Teeré jĩĩrã́no cʉ̃́ã niiãdari dita petire ãmaãrã tiiíya.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Cʉ̃́ã witiwari ditapʉre wãcũrãjã, coebójĩya.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Cʉ̃́ã niimiri dita nemorṍ ãñurõ niiãdari dita petire booyíra. Ʉ̃mʉã́sepʉre niidʉgayira. Teero tiigʉ́, Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ã “ʉ̃sã Õpʉ̃ niiĩ” jĩĩrĩ, bobosã́riyigʉ. Teero bobosã́rijĩgʉ̃, cʉ̃́ã niiãdari macãrẽ ʉ̃mʉã́sepʉre quẽnoyúetoayigʉ.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Abraham biiro wãcũyigʉ: “Cõãmacʉ̃ diarirapʉrena masõmasĩĩ”, jĩĩ wãcũyigʉ. Teero tiirá, marĩ biiro jĩĩmasĩã: “Abraham cʉ̃ʉ̃ macʉ̃rẽ diarigʉpʉre masõrigʉ tiirírobiro cʉoyígʉ”, jĩĩmasĩã.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Isaac Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃ põna Jacoré, Esaúre cʉ̃́ãrẽ too síro wáaadarere wedecũyigʉ.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Jacob Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃ diaadari sʉguerogã, José põnarẽ́ too síro wáaadarere wedecũyigʉ. Teero wedesegʉ, cʉ̃ʉ̃ tuurítuarigʉmena túañe, Cõãmacʉ̃rẽ “ãñuniã mʉʉ” jĩĩyigʉ.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 José Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, diagʉdʉ, cʉ̃ʉ̃ya wederare cʉ̃́ã too síropʉ Egiptopʉ witiwari, cʉ̃ʉ̃ye cõãrĩrẽ́ néewadutiyigʉ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Moisés pacʉsʉ̃mʉã Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, Moisés bauári, cʉ̃ʉ̃rẽ ĩtĩã́rã muĩpũrã yayió, cʉoyíra. “Ãñugʉ̃́ peti niiĩ”, jĩĩ ĩñayira. Egipto macãrã õpʉ̃ wĩmarã ʉ̃mʉãrẽ Israelya põna macãrãrẽ sĩãdutípacari, cuiriyira.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Moisés Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, bʉcʉágʉ, “Egipto macãrã õpʉ̃ macõ macʉ̃ niiĩ” jĩĩrére booríyigʉ.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Coomena pʉtʉágʉ, Cõãmacʉ̃ boorére tiirípacʉ, apeyenó ãñurére cʉobójĩyi; atibʉ́recopʉre ʉsenibojĩyi. Toopʉ́re pʉtʉárono tiigʉ́, Cõãmacʉ̃rẽ padeorámenape ñañarõ netõápudʉgayigʉ.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Cʉ̃ʉ̃ Cristo atibʉ́recopʉ niigʉ̃ ñañarõ netõã́dare tiiróbiro ñañarõ netõyígʉ. “Yʉʉ teero ñañarõ netõré Egipto macãrã cʉ̃́ã cʉoré nemorṍ wapacʉtía”, jĩĩ wãcũyigʉ. Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ too síropʉ ticoadarere wãcũgʉ̃, teero jĩĩyigʉ.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, Egiptopʉ niiãrigʉ witiwayigʉ. Too macãrã õpʉ̃ cúagʉ niipacari, cuiro manirṍ witiwayigʉ. Cõãmacʉ̃ bauhégʉre ĩñagʉ̃ tiiróbiro padeorucújãyigʉ.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, Pascua sicato nʉcãrí bʉrecore Cõãmacʉ̃ tiidutírere tiiyígʉ. Israelya põna macãrãrẽ corderoare sĩãdutí, cʉ̃́ãye díimena wiserí sopepãmarĩ wesarire tuusĩã́dutiyigʉ. Teero tiigʉ́, ángelepe tee díire ĩñajĩgʉ̃, bauásʉguerigʉre sĩãríyigʉ.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Israelya põna macãrã Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, día Sõãrímaarẽ tĩãwayira. Maa ãñurõ boporímaarẽ tiiróbiro tĩãwayira. Egipto macãrãpe cʉ̃́ã siro tĩãwama jĩĩrã, duapetijõãyira.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Israelya põna macãrã Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, Jericó wãmecʉtiri macã wesare siete bʉrecori sodeayira. Cʉ̃́ã Cõãmacʉ̃rẽ padeorémena tiimacã wesa niirí sãnirõ ʉ̃tãmena weeri sãnirõca peecũmújõãyiro.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Rahab ʉ̃mʉã́mena ñeeape wapatári basoco Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gõ, Israelya põna macãrã ĩñadutira jearáre ãñurõ bocayigo. Teero tiigó, tiimacã macãrã Cõãmacʉ̃rẽ netõnʉcã́rãmena diariyigo.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 ¿Ñeerẽ́ wedenemogʉ̃dari yʉʉ? Niipetiraye quetire wedemasĩña maniã. Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel, teero biiri ãpẽrã́ profetas tiiríguere wedepetiriga.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Cʉ̃́ã Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́rã, biiro tiiyíra: Apeditári macãrãmena cãmerĩ́sĩã, netõnʉcã́yira; cʉ̃́ãya wederare diamacʉ̃́rã dutiyira; Cõãmacʉ̃ “tiiápugʉda” jĩĩriguere ñeeyira; yáiwa niirṍpʉ biadʉpópacari, cʉ̃́ã padeorémena yáiwaye ʉserire biarí tiiyíra;
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 pairíme pecame jʉ̃ʉ̃rṍpʉ sõnecoricãrẽ, jʉ̃ʉ̃riyira; ãpẽrã́ cʉ̃́ãrẽ espadamena sĩãdʉgári, dutijã́yira; tutuarimirira tutuara wáayira; cãmerĩ́sĩãrã wáara, nemorṍ tutuara wáayira; cʉ̃́ã wãpãrãmena cãmerĩ́sĩãrã, cʉ̃́ãrẽ netõnʉcã́yira.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Sĩquẽrã numiã́ cʉ̃́ã põna diaarirare masõãrirapʉre wiyanóyira sũcã.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ãpẽrã́ ñañarõ bui, tãnanóyira. Ãpẽrã́ cõmedárimena siatú, peresuwiipʉ dʉponoyira.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ãpẽrã́ ʉ̃tãperimena déesĩãnoyira. Ãpẽrã́ cʉ̃́ãye õpʉ̃ʉ̃rĩ deco widetánoyira. Ãpẽrã́ espadamena páatasĩãnoyira. Ãpẽrã́ suti manirã́ oveja caseri, cabra caserimena dícʉ sãñarira cuicãmesãyira. Cʉ̃́ã bóaneõrã, ñañarõ tiinórira, cãmitunorira niiyira.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Cʉ̃́ã atibʉ́reco macãrã nemorṍ ãñurã́ niipacari, atibʉ́reco macãrã cʉ̃́ã ãñurére ĩñadʉgariyira; cʉ̃́ãrẽ cõãdʉgayira. Cõãmacʉ̃rẽ padeoré wapa cʉ̃́ãrẽ ñañarõ tiirí, cuira, basocá manirṍ, yucʉ manirṍpʉ, ʉ̃tãyucʉpʉ, ʉ̃tãtutiripʉ, ditacoperipʉ niisodeaatiyira.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ã niipetira padeorí ĩñagʉ̃, “ãñurã́rã niiĩya” jĩĩyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩri siro niipacari, cʉ̃ʉ̃ cʉ̃́ãrẽ “ticogʉda” jĩĩriguere ñeeriyira ména.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Cʉ̃́ã ñeeãdari sʉguero, Cõãmacʉ̃ marĩrẽ nemorṍ ãñuré tiisʉguédʉgarigʉ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ teero tiirí siro, cʉ̃́ã marĩmena sĩcãrõména ãñurã́ quẽnojeáadacua.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.