Rute 1

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Ra Elimelek imaat, ve Naimi tomania natŋa ru tana, yes mon tileep.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 — ausente —
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 — ausente —
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Naimi ilepleep izi Moap, ve ilooŋ tighe Yoova iuul tamtamon tooni Israela gha igham mariri tiina ivot pazi. Tauvene Naimi tomania raulivaŋa ru tiburig tipul taan to Moap, ve tighe timuul tila pa nugh puughu to Naimi.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Tipul nugh tau tilepleep pani na, ve titaghon eez tau ila pa taan sirivu to Yuda.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Tilaghlaagh tila ve Naimi isaav pa raulivaŋa ru ighe: “Aa, yamru amuul ala pa tinamimŋa ve aleep tomani zi. Yamru tane lolomim isaghav ghau tomania zeran toit tau timaat ne, ve agham poghani ghei kat. Tauvene yau nasuŋ Yoova naghe i igham poghani gham paam.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 — ausente —
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 — ausente —
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Eemon Naimi iyol aliŋazi ighe: “Natuglivaŋa, yamru amuul ala pa nugh tsiam. Azoornugh aghe itiŋa tala pasaa? Aghita. Yau irau napoop zitamoot ruta muul to tivai gham ne mako.
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Amuul ala pa nugh tsiam. Pa yau namin olman tinazi wa. Irau navai muul mako. Isaav ighe yau navai pa mboŋ ta aazne ve napoop zitamoot ru,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 irau yamru alepleep ve asasaŋan zi le timin zolman, o avai zi? Mako. Aa natuglivaŋa, yau lolog isaghat kat. Pasaa, pataŋani tiina tau Yoova igham payau, ene izaa tsiam paam.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Yesuru tilooŋ saveeŋ tooni tane, ve tipaburigin taŋiiz muul. Titaŋtaŋ le isov, ra Opa isaghav rauliva, ve ipul zi, ve imuul ila pa nugh tooni. Eemon Rut loolo isaghav rauliva Naimi kat. Tauta loolo pa ipuli mako.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Tauvene Naimi isaav pani muul ighe: “Ughita! Tazimliva imuul ila pa tamtamon tooni ve maaron tooni wa. Utaghoni ula.”
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Eemon Rut iyol aliiŋa ighe:
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Saa nugh tau yo uleep pani ve umaat, ene yau paam aat namaat ve titavi ghau tomani ghom izi ta sena.
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Naimi ighita ighe Rut ŋgar tooni iyaryaaŋ kat ighe yesuru tila. Tauvene i le saveeŋ eta muul mako, ve iyok pani gha yesuru tila.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Yesuru tilaagh tila le tivot nugh Betelem. Eval tiina to Betelem tighit zi ve tisaŋeeŋ pazi. Ve zilivaa siriv tighason tighe: “Wai, aghita. Ewe Naimi?”
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Eemon Naimi iyol aliŋazi ighe: “Yam awaat ezag Naimi muul sov. Awaat ezag ‘Mara.’
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Saawe tau yau napul nugh tane ve nala, narao pa gabua ta naol ne. Eemon aazne, Yoova igham ghau namuul nalam toman nimag ŋginaaŋa. Tauta naghe awaat ezag Naimi sov. Pa Maaron Saksaki Tau Iliiv Zimaronŋa Tisov na ighur pataŋani tiina izaa tsiau ve ivaghamun ghau.”
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Ene sinaiŋ to Naimi tau ipul taan to yes Moapa, ve yesuru rauliva Rut tau Moap tinazi na,
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.