Rute 1

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; por isso um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele e sua mulher, e seus dois filhos;
2 — ausente —
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o de sua mulher Noemi, e os de seus dois filhos Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e chegaram aos campos de Moabe, e ficaram ali.
3 Ra Elimelek imaat, ve Naimi tomania natŋa ru tana, yes mon tileep.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 — ausente —
4 Os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o da outra Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 — ausente —
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Naimi ilepleep izi Moap, ve ilooŋ tighe Yoova iuul tamtamon tooni Israela gha igham mariri tiina ivot pazi. Tauvene Naimi tomania raulivaŋa ru tiburig tipul taan to Moap, ve tighe timuul tila pa nugh puughu to Naimi.
6 Então se levantou ela com as suas noras, e voltou dos campos de Moabe, porquanto na terra de Moabe ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Tipul nugh tau tilepleep pani na, ve titaghon eez tau ila pa taan sirivu to Yuda.
7 Por isso saiu do lugar onde estivera, e as suas noras com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Tilaghlaagh tila ve Naimi isaav pa raulivaŋa ru ighe: “Aa, yamru amuul ala pa tinamimŋa ve aleep tomani zi. Yamru tane lolomim isaghav ghau tomania zeran toit tau timaat ne, ve agham poghani ghei kat. Tauvene yau nasuŋ Yoova naghe i igham poghani gham paam.
8 Disse Noemi às suas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 — ausente —
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz e choraram.
10 — ausente —
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo ao teu povo.
11 Eemon Naimi iyol aliŋazi ighe: “Natuglivaŋa, yamru amuul ala pa nugh tsiam. Azoornugh aghe itiŋa tala pasaa? Aghita. Yau irau napoop zitamoot ruta muul to tivai gham ne mako.
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas. Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Amuul ala pa nugh tsiam. Pa yau namin olman tinazi wa. Irau navai muul mako. Isaav ighe yau navai pa mboŋ ta aazne ve napoop zitamoot ru,
12 Voltai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido e ainda tivesse filhos,
13 irau yamru alepleep ve asasaŋan zi le timin zolman, o avai zi? Mako. Aa natuglivaŋa, yau lolog isaghat kat. Pasaa, pataŋani tiina tau Yoova igham payau, ene izaa tsiam paam.”
13 Esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Yesuru tilooŋ saveeŋ tooni tane, ve tipaburigin taŋiiz muul. Titaŋtaŋ le isov, ra Opa isaghav rauliva, ve ipul zi, ve imuul ila pa nugh tooni. Eemon Rut loolo isaghav rauliva Naimi kat. Tauta loolo pa ipuli mako.
14 Então levantaram a sua voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Tauvene Naimi isaav pani muul ighe: “Ughita! Tazimliva imuul ila pa tamtamon tooni ve maaron tooni wa. Utaghoni ula.”
15 Por isso disse Noemi: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após tua cunhada.
16 Eemon Rut iyol aliiŋa ighe:
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te abandone, e deixe de seguir-te; porque aonde quer que tu fores irei eu, e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus;
17 Saa nugh tau yo uleep pani ve umaat, ene yau paam aat namaat ve titavi ghau tomani ghom izi ta sena.
17 Onde quer que morreres morrerei eu, e ali serei sepultada. Faça-me assim o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Naimi ighita ighe Rut ŋgar tooni iyaryaaŋ kat ighe yesuru tila. Tauvene i le saveeŋ eta muul mako, ve iyok pani gha yesuru tila.
18 Vendo Noemi, que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Yesuru tilaagh tila le tivot nugh Betelem. Eval tiina to Betelem tighit zi ve tisaŋeeŋ pazi. Ve zilivaa siriv tighason tighe: “Wai, aghita. Ewe Naimi?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 Eemon Naimi iyol aliŋazi ighe: “Yam awaat ezag Naimi muul sov. Awaat ezag ‘Mara.’
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara; porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Saawe tau yau napul nugh tane ve nala, narao pa gabua ta naol ne. Eemon aazne, Yoova igham ghau namuul nalam toman nimag ŋginaaŋa. Tauta naghe awaat ezag Naimi sov. Pa Maaron Saksaki Tau Iliiv Zimaronŋa Tisov na ighur pataŋani tiina izaa tsiau ve ivaghamun ghau.”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que pois me chamareis Noemi? O Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem feito mal.
22 Ene sinaiŋ to Naimi tau ipul taan to yes Moapa, ve yesuru rauliva Rut tau Moap tinazi na,
22 Assim Noemi voltou, e com ela Rute a moabita, sua nora, que veio dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da colheita das cevadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.